1306/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1306 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1306/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Γεώργιο Αποστολάκη και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαΐου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Λ. Ρ. του Θ. κατοίκου ..., ………. …….55. Κ. Ε. του Γ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν άπαντες από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Σουριαδάκι. Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΣΥΝΕΓΓΥΗΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα, επί της οδού Φειδίου 14- 16 και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τσουτσάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από με ημερομηνία κατάθεσης 2-12-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3712/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 4985/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 28-9-2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την διάταξη του άρθρου 75 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι επί απλής ομοδικίας, η μεταξύ των περισσοτέρων ομοδίκων σχέση είναι απλώς δικονομική, σκοπό δε έχει την εκδίκαση περισσοτέρων διαφορών σε μία δίκη. Έτσι, οι πράξεις ή παραλείψεις του κάθε ομοδίκου δεν βλάπτουν ούτε ωφελούν τους υπόλοιπους, τα δε δικαιώματα του ενός ομοδίκου δεν επηρεάζονται από τη δικαιολογητική σχέση του άλλου, ούτε από τις ενέργειες εκείνου στη δίκη. Ειδικότερα, επί απλής ομοδικίας η επίδοση της απόφασης από κάποιο ή προς κάποιο από τους ομοδίκους κινεί την προθεσμία της έφεσης μόνον κατά του επιδόσαντος και εκείνου προς τον οποίον έγινε η επίδοση, όχι δε και ως προς τους λοιπούς ομοδίκους, κατά τη διάταξη του άρθρου 75 παρ.1 ΚΠολΔ (ΑΠ 365/2010, 832/2007, 1625/2005). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.14 ΚΠολΔ, υπάρχει λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (Ολ.ΑΠ 12/2000).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 2-12-2008 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι ενάγοντες (και ήδη αναιρεσείοντες) ζήτησαν να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, και συγκεκριμένα η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΓΕΝΕΣΙΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ", που τελεί σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης (μη διάδικος στην παρούσα δίκη), και το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "ΣΥΝΕΓΓΥΗΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ" (ήδη αναιρεσίβλητο), να τους καταβάλουν, καθένας εις ολόκληρον, τα αναφερόμενα στην αγωγή τους χρηματικά ποσά, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, ως αποζημίωση, λόγω των παρανόμων ενεργειών της πρώτης εναγομένης στο πλαίσιο των επενδυτικών συμβάσεων που είχαν συνάψει με αυτή οι ενάγοντες, της ευθύνης δε του δεύτερου των εναγομένων στηριζομένης στις ειδικές διατάξεις των άρθρων 61 επ., και ειδικότερα των άρθρων 65-67 του ν.2533/1997 σε συνδυασμό με την Οδηγία 97/9/ΕΚ.Επί της ανωτέρω αγωγής δημοσιεύθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2010, η 3712/2010 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, η οποία την απέρριψε, κατά το μέρος, που στρεφόταν κατά του δεύτερου των εναγομένων.

Κατά της απόφασης αυτής οι ενάγοντες άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και κατά του ανωτέρω δεύτερου των εναγομένων, στις 4 Οκτωβρίου2013, την από 4-10-2013 έφεσή τους. Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη 4985/2015 απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη την εν λόγω έφεση, με το σκεπτικό, ότι "η έφεση....ασκήθηκε εκπροθέσμως στις 4-10-2013 με κατάθεση στη γραμματεία του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ήτοι μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα ημερών από την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, αφού η εκκαλούμενη απόφαση με επιμέλεια των εκκαλούντων-εναγόντων επιδόθηκε....στην αντίδικο τους εκκαλούσα-πρώτη εναγομένη στις 6-7-2011, από την επομένη δε ημέρα άρχισε να τρέχει και εναντίον τους (εκκαλούντων - εναγόντων) κατ' άρθρο 144παρ. 2 ΚΠολΔ, η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 518παρ.1ΚΠολΔ προθεσμία των τριάντα ημερών για την άσκηση έφεσης....".Λαμβανομένων όμως υπόψη, ότι: 1)οι εναγόμενοι με την προεκτεθείσα αγωγή των αναιρεσειόντων, φερόμενοι ως εις ολόκληρον υπόχρεοι για την καταβολή αποζημίωσης, κατά τα εκτιθέμενα σε αυτή, συνδέονται με δεσμό απλής ομοδικίας (σχ.ΑΠ 1365/2010, 1349/2008, 740/2000) και 2)κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η εκκαλούμενη απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, επιδόθηκε με επιμέλεια των αναιρεσειόντων, μόνο στην απλή ομόδικο του αναιρεσίβλητου, πρώτη των εναγομένων, το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη την ασκηθείσα εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 518 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε στην προκειμένη περίπτωση, προθεσμίας των τριών ετών, από την δημοσίευση της απόφασης, έφεση των αναιρεσειόντων, εφόσον, η με την επιμέλειά τους επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης στην πρώτη των εναγομένων, δεν κίνησε την προβλεπόμενη από το άρθρο 518παρ.1ΚΠολΔπροθεσμία της έφεσής τους και κατά του δεύτερου των εναγομένων και ήδη αναιρεσίβλητου.

Επομένως, είναι βάσιμος ο μόνος από το άρθρο 559 αριθμ.14 ΚΠολΔ λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση, για την παρά το νόμο κήρυξη απαράδεκτης της έφεσής τους.

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, μόνο κατά το κεφάλαιο της που αφορά στην απόρριψη της από 4-10-2013 έφεσης των αναιρεσειόντων κατά του αναιρεσιβλήτου και να παραπεμφθεί κατά τούτο η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή εκτός εκείνου που την εξέδωσε (αρθρ.580 παρ.3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου σε αυτούς (αρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά τους έξοδα (αρθρ.176, 183 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4985/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Παραπέμπει, κατά τούτο, την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους αναίρεσείοντες.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, (καταβαλλομένων ισομερώς σ' αυτούς).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Ιουλίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ