1305/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1305 / 2020 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1305/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε... συζύγου Τ... Κ..., το γένος Γ... Κ..., 2) Γ... Κ... του Τ..., 3) Μ... Κ... του Τ..., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευφημία Παπαϊωάννου και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ... Σ... του Δ..., 2) Μ... συζύγου Σ... Σ..., 3) Ν... Δ...του Μ..., 4) Μ... χήρας Α... Κ... του Γ..., κατοίκων ..., 5) Α... Ε..., 6) Μ...συζύγου Α... Ε..., κατοίκων , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δ... Τ... με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 7) Κ... Κ..., 8) Κ... Κ... Κ..., κατοίκων ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/5/2007 αγωγή των υπό στοιχεία 1-6 ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 25/7/2008 κύρια παρέμβαση των υπό στοιχεία 7-8 ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 26196/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2175/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5/7/2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 5.7.2016 αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, 2175/2014 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με την τελευταία απόφαση, εκτός των άλλων, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 11-2-2011 έφεση που είχαν ασκήσει οι ήδη αναιρεσείοντες κατά της 26196/2010 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, έγιναν δεκτές κατ' ουσίαν οι από 10-1-2011 και 10-2-2011 εφέσεις που είχαν ασκήσει κατά της ίδιας οριστικής απόφασης οι ήδη αναιρεσίβλητοι, μετά, δε, την εξαφάνιση αυτής και την εκδίκαση της αγωγής, το Εφετείο δέχθηκε την αγωγή κατά το μέρος που στρεφόταν εναντίον των ήδη αναιρεσειόντων και απάγγειλε τη διάρρηξη των αναφερόμενων δικαιοπραξιών. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 και 564 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολιπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολιπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, διάδικος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί, ενώ σε αποφατική περίπτωση κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση.

Σε περίπτωση που στη δίκη μετέχουν περισσότεροι οι οποίοι τελούν σε αναγκαστική ομοδικία με τον μη κλητευθέντα, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους ομοδίκους (ΑΠ 1322/2017, ΑΠ 1322/2014). Εάν, όμως, συνδέονται με απλή ομοδικία, τότε, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 3 εδ. β' του άνω άρθρου, που προστέθηκε σ' αυτό με το άρθρο 62 που ν. 4139/2013, χωρίζεται η υπόθεση ως προς τον μη εμφανισθέντα και μη κλητευθέντα ομόδικο και κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτόν, χωρεί, δε, νόμιμα η συζήτηση ως προς τους λοιπούς ομόδικους που εκπροσωπούνται ή έχουν κληθεί νόμιμα (ΟλΑΠ 14/2015, ΑΠ 1266/2019, ΑΠ 608/2018).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 96 παρ. 1, 142 παρ.1 και 2 και 143 παρ. 1, 2 και 3 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται ότι, η ιδιότητα του αντικλήτου που διορίζει διάδικος για να παραλαμβάνει τα έγγραφα που του κοινοποιούνται, αποκτάται: α) με δήλωση στη γραμματεία του πρωτοδικείου της κατοικίας του, και ο διορισμός γίνεται για όλες ή ορισμένες από τις δικαστικές ή εξώδικες επιδόσεις που του απευθύνονται και αφορούν μία ή περισσότερες ή όλες τις υποθέσεις του, β) με ρήτρα σε σύμβαση, διορισμός που καλύπτει την επίδοση όλων των εξώδικων ή διαδικαστικών πράξεων που έχουν σχέση με τη σύμβαση αυτή και γ) με το νόμιμο διορισμό δικαστικού πληρεξουσίου, που είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος και στον οποίο μπορούν να γίνονται μόνον οι επιδόσεις που ανάγονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης.

Η ιδιότητα δε κάποιου ως αντικλήτου εξετάζεται από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως και ο επικαλούμενος επίδοση σε αντίκλητο του διαδίκου, φέρει το βάρος επίκλησης και απόδειξης της ιδιότητάς του, με έναν από τους καθοριζόμενους, κατά τα παραπάνω, τρόπους, ενώ η επίδοση σε πρόσωπο που δεν έχει την ιδιότητα αντικλήτου είναι ανυπόστατη (ΑΠ 384/2016).

Η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, είτε με ιδιωτικό έγγραφο το οποίο υπογράφει εκείνος που την παρέχει, με βεβαίωση της υπογραφής του από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή δικηγόρο, μπορεί, δε, να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 438 και 104 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι από τη μνεία που γίνεται στο προεισαγωγικό τμήμα της δικαστικής απόφασης, ότι για κάποιον από τους διαδίκους παρέστη ο αναφερόμενος σ' αυτή πληρεξούσιος δικηγόρος και τη βεβαίωση στο κύριο σώμα της απόφασης ότι το δικαστήριο δίκασε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, υπάρχει πλήρης απόδειξη για το διορισμό αυτού (του παραστάντος δικηγόρου), κατά το άρθρο 96 ΚΠολΔ, ως δικαστικού πληρεξουσίου του διαδίκου αυτού, δεδομένου ότι, η συνδρομή του στοιχείου της δικαστικής πληρεξουσιότητας, είναι γεγονός, την αλήθεια του οποίου όφειλε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του ανωτέρω άρθρου 104 ΚΠολΔ (ΑΠ 364/2016, ΑΠ 2178/2014).

Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 68, 73, 76, 79, 556 και 558 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η κύρια παρέμβαση, η οποία εξομοιώνεται με την κύρια αγωγή του τρίτου κατά των αρχικών διαδίκων, αποτελεί διαδικαστική πράξη με την οποία εισάγεται αυτοτελής, έναντι της αγωγής, αίτηση παροχής έννομης προστασίας, για το αντικείμενο της μεταξύ των άλλων εκκρεμούς αγωγής, το οποίο αντιποιείται ολόκληρο ή κατά ένα μέρος ο κυρίως παρεμβαίνων, με τη μορφή της διάγνωσης ότι είναι δικαιούχος αυτού.

Έτσι, με την κύρια παρέμβαση, η οποία απλώς συνεκδικάζεται, λόγω συνάφειας, με την κύρια αγωγή, δημιουργείται νέα παρεμπίπτουσα δίκη και ο κυρίως παρεμβαίνων καθίσταται κύριος διάδικος, πλην, ως αντιδικών προς όλους τους αρχικούς διαδίκους, έναντι των οποίων επιδιώκει με την παρέμβασή του να εξέλθει νικητής, δεν τελεί σε σχέση ομοδικίας, απλής ή αναγκαστικής, με αυτούς (ΑΠ 904/2015, ΑΠ 40/2014, ΑΠ 611/2013).

Στην προκείμενη περίπτωση, η διαδικαστική πορεία της υπόθεσης έχει ως εξής: Με την από 29-5-2007 αγωγή τους, οι έξι πρώτοι των ήδη αναιρεσίβλητων, στρεφόμενοι κατά των ήδη αναιρεσειόντων και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ... ζήτησαν την διάρρηξη των αναφερόμενων σ' αυτή δικαιοπραξιών μεταβίβασης ακινήτων, από την πρώτη αναιρεσείουσα στους δεύτερο και τρίτο εξ αυτών και από τους τελευταίους προς την ανώνυμη ως άνω εταιρεία.

Οι έβδομος και όγδοη των ήδη αναιρεσίβλητων, άσκησαν επίσης την από 25-7-2008 κύρια παρέμβαση στη δίκη επί της προαναφερόμενης αγωγής, ζητώντας και αυτοί τη διάρρηξη των ίδιων δικαιοπραξιών, στρεφόμενοι καθ' όλων των διαδίκων της επί της αγωγής δίκης. Επί της άνω αγωγής και της κύριας παρέμβασης, εκδόθηκε αρχικά η 26196/2010 απόφαση του δικάσαντος σε πρώτο βαθμό Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγιναν αυτές δεκτές εν μέρει και απαγγέλθηκε η διάρρηξη των διαλαμβανόμενων δικαιοπραξιών.

Επί των εφέσεων που ασκήθηκαν, κατά της οριστικής αυτής απόφασης, από όλους τους διαδίκους, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την αίτηση αναίρεσης 2175/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, εκτός των άλλων, απορρίφθηκε η έφεση των ήδη αναιρεσειόντων, έγιναν δεκτές και κατ' ουσίαν οι λοιπές εφέσεις και μετά την εξαφάνιση της απόφασης του Εφετείου, απορρίφθηκαν τόσο η αγωγή όσο και η κύρια παρέμβαση ως προς την άνω ανώνυμη εταιρία, έγιναν δεκτές η αγωγή και η κύρια παρέμβαση αναφορικά με τους ήδη αναιρεσείοντες και απαγγέλθηκε η διάρρηξη των δικαιοπραξιών για τις οποίες είχαν καταρτιστεί τα 1683/5-10-2005 και 1878/9-6-2006 συμβόλαια των συμβολαιογράφων Θεσσαλονίκης Μαρίας Αντωνοπούλου και Ευγενείας Ματθαίου, αντίστοιχα, περί γονικής παροχής από την πρώτη αναιρεσείουσα προς τα τέκνα της, δεύτερο και τρίτο των αναιρεσειόντων, των διαλαμβανομένων σ' αυτά δικαιωμάτων επί ακινήτων της.

Η ασκηθείσα κατά της απόφασης αυτής από 15-9-2015 αναίρεση των έξι πρώτων των, στην παρούσα δίκη, αναιρεσίβλητων, απορρίφθηκε με την 1349/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου. Επίσης, οι έβδομος και όγδοη των ήδη αναιρεσίβλητων, άσκησαν κατά της ίδιας απόφασης την από 13-11-2015 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η 1887/2017, απορριπτική αυτής, απόφαση του Αρείου Πάγου.

Τέλος, οι αναιρεσείοντες άσκησαν κατά της ίδιας απόφασης ως ηττηθέντες διάδικοι, την ένδικη από 5-7-2016 αίτηση αναίρεσης, της οποίας η συζήτηση, κατά την ορισθείσα αρχικά δικάσιμο της 4-12-2017, ματαιώθηκε και ήδη, με την από 5-12-2017 κλήση των αναιρεσειόντων, επαναφέρεται για συζήτηση. Δικάσιμος ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.

Από τα πρακτικά συνεδριάσεως της συζήτησης της υπόθεσης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, προκύπτει ότι κατά την εκφώνηση αυτής, κατά την ορισθείσα ως άνω δικάσιμο και από τη σειρά της στο οικείο πινάκιο, δεν εμφανίστηκαν στη συζήτηση, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, οι έβδομος και όγδοη των αναιρεσίβλητων, Κ...

Κ... και Κ... Κ... Κ.... Οι καλούντες που επισπεύδουν τη συζήτηση της ένδικης από 5-7-2016 αίτησης αναίρεσης αυτών κατά της 2175/2014 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, επικαλούνται για την απόδειξη της κλήτευσης των άνω μη εμφανισθέντων στη συζήτηση αναιρεσίβλητων, την 6377Β/17-3-2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ...

Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, αντίγραφο της ως άνω, από 5-12-2017, κλήσης των αναιρεσειόντων, επιδίδεται στο δικηγόρο Θεσσαλονίκης Δημήτριο Ταγκαλίδη, ως πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο των έβδομου και όγδοης των αναιρεσίβλητων. Ακολούθως, δε, για την απόδειξη της ιδιότητας αυτού ως πληρεξουσίου και αντικλήτου τούτων, επικαλούνται ότι, ο προαναφερόμενος δικηγόρος, απέκτησε την ιδιότητα αυτή, με το διορισμό του από τους άνω αναιρεσίβλητους, με το 30853/24-2-2017 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Σαραγιώτη, και εκπροσώπησε αυτούς στη δίκη επί της αναίρεσης αυτών κατά της, και ήδη αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, όπως προκύπτει και από τη σχετική μνεία στο προεισαγωγικό τμήμα της εκδοθείσας 1887/2017 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου.

Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων που προσκομίζονται, προκύπτει ότι με το προαναφερόμενο 30853/24-2-2017 ειδικό πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Σαραγιώτη, οι έβδομος και όγδοη των αναιρεσίβλητων, διορίζουν πληρεξούσιο και αντίκλητο αυτών το δικηγόρο Θεσσαλονίκης Δημήτριο Ταγκαλίδη, παρέχουν δε σ' αυτόν την εντολή πληρεξουσιότητα και δικαίωμα, εξ ονόματος και για λογαριασμό τους, να παραστεί και εκπροσωπήσει αυτούς ενώπιον του Α - 1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, κατά τη δικάσιμο της 6-3-2015, ή οποιαδήποτε άλλη μετ' αναβολή δικάσιμο, και να υποστηρίξει την από 13-11-2015 αίτηση αναίρεσης που άσκησαν αυτοί κατά της 2175/2014 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, δηλαδή, την, στην παρούσα δίκη, αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, να καταθέσει υπόμνημα και έγγραφα και οτιδήποτε κατά την κρίση του απαιτείται, να καταθέσει προσθήκη, αντίκρουση των προτάσεων και ισχυρισμών της αντιδίκου στη δίκη, να υπογράφει κάθε έγγραφο, αίτηση, δήλωση, δικόγραφο, υπόμνημα ή οτιδήποτε άλλο απαιτηθεί και να προβαίνει σε κάθε είδους ενέργειες απαραίτητες για την εκτέλεση της άνω εντολής, έστω και αν δεν αναφέρονται ρητά στο πληρεξούσιο, να διορίζει άλλους πληρεξουσίους και γενικά να ενεργεί και κάθε άλλη πράξη μέσα στα πλαίσια των εντολών που του δίνονται με το πληρεξούσιο, απαραίτητη για την εκτέλεσή τους.

Με βάση το ειδικό τούτο πληρεξούσιο, ο αναφερόμενος δικηγόρος, εκπροσώπησε τους εντολείς του στη δίκη ενώπιον του Α - 1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου κατά τη δικάσιμο της 8-3-2017 κατά την οποία εκδικάστηκε, αντιμωλία των διαδίκων, η από 13-11-2015 αίτηση αναίρεσης αυτών κατά της 2175/2014 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και εκδόθηκε η 1887/2017 απόφαση, στο προεισαγωγικό τμήμα της οποίας αναγράφεται η σχετική εκπροσώπηση αυτών.

Από τα ανωτέρω δεν προκύπτει ότι ο δικηγόρος Θεσσαλονίκης Δημήτριος Ταγκαλίδης είχε διοριστεί και είχε αποκτήσει, με οποιοδήποτε τρόπο, την ιδιότητα του αντικλήτου για την παραλαβή οποιονδήποτε εγγράφων των εντολέων του, ήδη έβδομου και όγδοης των αναιρεσίβλητων και συγκεκριμένα δικογράφων σε οποιαδήποτε δίκη, παρά μόνο εκείνων που αφορούσαν τη συγκεκριμένη δίκη επί της από 13-11-2015 αίτησης αναίρεσης των ιδίων.

Με το προαναφερόμενο ειδικό πληρεξούσιο, ο άνω δικηγόρος, δεν κατέστη αντίκλητος για την παραλαβή εγγράφων των εντολέων του, για άλλη δίκη που θα ανοιγεί, ενδεχομένως, με την άσκηση αναίρεσης από άλλο διάδικο κατά της ίδιας απόφασης, καθόσον θα επρόκειτο για άλλη δίκη από εκείνη στην οποία αφορούσε. Κατ' ακολουθία, ο ανωτέρω δικηγόρος Δημήτριος Ταγκαλίδης, δεν ήταν αντίκλητος των έβδομου και όγδοης των ήδη αναιρεσίβλητων, για την παραλαβή για λογαριασμό τους, της από 5-12-2017 κλήσης, με την οποία επαναφέρεται για συζήτηση η από 5-7-2016 αίτηση αναίρεσης των αναιρεσειόντων κατά της αναιρεσιβαλλόμενης ως άνω απόφασης, ανεξάρτητα από το ότι, αναιρεσιβαλλόμενη είναι η ίδια απόφαση με την προσβαλλόμενη με την αναίρεση των εντολέων του, στη δίκη επί της οποίας τους εκπροσώπησε.

Τούτο διότι πρόκειται για άλλη δίκη. Τέτοια ιδιότητα δεν παρέχονταν με το προαναφερόμενο ειδικό πληρεξούσιο, ούτε ο διορισμός του στη δίκη επί της αναίρεσης των εντολέων του, και η εκπροσώπησή τους κατ' αυτήν, προσδίδει σ' εκείνον την ιδιότητα του αντικλήτου για κάθε δίκη επί της απόφασης που προσβάλλεται με την αίτηση αναίρεσης των ιδίων, αλλά μόνο στη δίκη επί της αναίρεσης αυτών.

Συνεπώς, η επίδοση της από 5-12-2017 κλήσης στους έβδομο και όγδοη των ήδη αναιρεσίβλητων, με την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τους αναιρεσείοντες ως άνω έκθεση επίδοσης, είναι ανυπόστατη. Εφόσον δε οι ανωτέρω αναιρεσίβλητοι δεν έχουν κληθεί για τη συζήτηση της αναίρεσης, η συζήτηση ως προς αυτούς είναι απαράδεκτη.

Ενόψει, δε, του ότι αυτοί είχαν ασκήσει την κύρια παρέμβαση στη δίκη επί της αγωγής των έξι πρώτων αναιρεσίβλητων, δεν τελούν σε σχέση αναγκαστικής ομοδικίας με τους τελευταίους και επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να χωριστεί ως προς αυτούς η συζήτηση και να κηρυχθεί απαράδεκτη λόγω της μη κλήτευσής τους.

Ακολούθως, όμως, πρέπει να αναβληθεί η συζήτηση της κρινομένης αίτησης αναίρεσης ως προς τους παριστάμενους των αναιρεσίβλητων, σε δικάσιμο που θα προσδιοριστεί αρμοδίως από τον επιμελέστερο διάδικο, λόγω συνάφειας και για το ενιαίο της κρίσης επ' αυτής, ενόψει του χαρακτήρος της κρινομένης διαφοράς, απορρέουσας από την άσκηση της αγωγής και της κύριας παρέμβασης των οποίων το αντικείμενο ταυτίζεται και οι λόγοι αναίρεσης αφορούν, εκτός ενός, αιτιάσεις για την κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης που εκφράστηκαν ενιαία γι' αυτές, αφορούν τα ίδια νομικά ζητήματα, ώστε αντενδείκνυται η χωριστή εκδίκαση της αναίρεσης ως προς την αγωγή και την κύρια παρέμβαση, με σκοπό την εναρμόνιση της δικαστικής κρίσης για το ίδιο ζήτημα και αποφυγή έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων επί της ίδιας διαφοράς.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Διατάσσει το χωρισμό της υπόθεσης όσον αφορά τους έβδομο και όγδοη των αναιρεσίβλητων και κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 5-12-2017 κλήσης για συζήτηση της από 5-7-2016 αίτησης για αναίρεση της 2175/2014 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως προς τους αναιρεσίβλητους αυτούς.

Αναβάλλει την επ' αυτής συζήτηση ως προς τους λοιπούς διαδίκους.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαΐου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2020.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ (Και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)