Greek Supreme Court dismisses appeal for lack of specific grounds regarding constitutional justification under Art. 93. Appeal rejected as inadmissible due to vague reasoning.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's appeal against a first-instance court's rejection of an indirect appeal. The appellant argued the lower court lacked specific justification for deeming the indirect appeal inadmissible, citing Article 93 of the Constitution. The court held that the appeal was inadmissible because the grounds cited were abstract and failed to specify the deficiencies in the original decision's reasoning.
Legislator headnote
AI generatedArticles 148-153, 473(2), 474(2), 476(1), 509(1), 510, 513 of the Code of Civil Procedure; An appeal must contain specific grounds detailing the deficiencies in the original decision's reasoning, otherwise it is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1305 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 1305/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της σύνθεσης (κωλυομένου του Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη Κων/νου Βαρδαβάκη και του αρχαιότερου Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), Φώτιο Καϋμενάκη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Μαϊου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Αναστασόπουλο, περί αναιρέσεως της ΒΤ6689/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιώς.
Το Τριμελές Πλημ/κείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1-11-2004 αίτησή του αναιρέσεως καθώς και στους από 24-2-2006 προσθέτους λόγους, οι οποίοι καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 514/2005.
Αφού άκουσεΤον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και, κατ' ακολουθίαν, το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων, πρέπει, στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σε αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ).
Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο λόγος που διατυπώνεται αόριστα στην έκθεση αναίρεσης να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης.
Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγου αναίρεσης, για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται, ως προς το παραδεκτό του, από τους άλλους λόγους αναίρεσης, ούτε από τον αντίστοιχο λόγο επί βουλευμάτων, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ.ΑΠ 2/2002, Ολ.ΑΠ 19/2001).
Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμ. ΒΤ 6689/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιά με την οποία αυτό απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης της την έμεση του εκκαλούντα και ήδη αναιρεσείοντα κατηγορουμένου για τον διαλαμβανόμενο σ' αυτή λόγο, ο οποίος έχει κατά λέξη ως εξής:
Για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 93 του Συντάγματος και του άρθρου 139 ΚΠΔ εις στην απόφαση δεν αναφέρονται κατά τρόπο σαφή η αιτία της απαράδεκτης αιτήσεως εφέσεως μου κατά της υπ' αριθμ. 808/1999 του Μονομελούς Πλημ/κείου Πειραιά. Ο λόγος όμως αυτός, στον οποίο δεν αναφέρεται συγκεκριμένα ποιες είναι οι ελλείψεις ή ασάφειες της υφισταμένης στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιολογίας είναι αόριστος και συνεπώς πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη.
Ως απαράδεκτοι δε πρέπει ν' απορριφθεί και οι εκ από 10-3-2006 δικόγραφο περιλαμβανόμενοι πρόσθετοι λόγοι αφού κατά τα στην νομική σκέψη εκτιθέντα προϋπόθεση για το παραδεκτό αυτών είναι να είναι παραδεκτή η ασκηθείσα αναίρεση. Μετά ταύτα δε καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 144 583 παρ.1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1-11-2004 αίτηση και τους από 24-2-2006 προσθέτους λόγους του ....και ήδη κρατουμένου στη φυλακή Κορυδαλλού για αναίρεση της υπ' αριθμ. ΒΤ 6689/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιώς και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα εκ διακοσίων δέκα (210) ευρώ δικαστικά έξοδα.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαϊου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Μαϊου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ