1304/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1304 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1304/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της καλούσας - εφεσίβλητης - παρεμπιπτόντως ενάγουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERASCO ΑΕΓΑ", που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Παπουτσή.

Του καθ' ου η κλήση - καλούντος - εκκαλούντος - ενάγοντος: Τ. Π. του Π., κατοίκου …, ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-03-2007 αγωγή του Τ. Π. του Π., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών και συνεκδικάστηκε με την από 04-05-2007 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε παρέμβαση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας "UNIVERSA ALLGEMEINE VERSICHERUNG AG", στη θέση της οποίας έχει υπεισέλθει ως καθολική διάδοχος η ήδη καλούσα "INTERASCO ΑΕΓΑ".

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 105/495-1020/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2711/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο Τ. Π. με την από 10-03-2010 αίτησή του. Εκδόθηκε η 994/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση κατά το εις το σκεπτικό κεφάλαιό της και παρέπεμψε την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Ακολούθως εκδόθηκαν οι 448/2013 μη οριστική και 2626/2013 οριστική αποφάσεις του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ήδη καλούσα "INTERASCO ΑΕΓΑ" με την από 18-02-2014 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 1140/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε την αναίρεση ως προς τους Κ. Π. και Φ. Ι., δέχτηκε την αναίρεση ως προς τον Τ. Π., αναίρεσε την 2626/2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κράτησε επί της ουσίας την υπόθεση και ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ουσίας της υποθέσεως προκειμένου με επιμέλεια των διαδίκων να συζητηθεί η υπόθεση σε νέα προς το σκοπό αυτό δικάσιμο. Η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση με την από 23-12-2016 κλήση της καλούσας "INTERASCO ΑΕΓΑ".

Εκδόθηκε η 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία, αφού κήρυξε απαράδεκτη την από 23-12-2016 κλήση προς συζήτηση της καλούσας "INTERASCO ΑΕΓΑ", ως προς τους Κ. Π. και Φ. Ι., δίκασε την υπ' αριθμ. 35/2008 έφεση, καθόσον αφορά το λόγο της που αναφέρεται στο επικουρικά αιτούμενο κονδύλιο αποζημίωσης για μελλοντική απώλεια εισοδημάτων, ως προς την καλούσα - εφεσίβλητη - παρεμπιπτόντως ενάγουσα ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "INTERASCO ΑΕΓΑ" και τον καθ' ου η κλήση - καλούντα - εκκαλούντα - ενάγοντα Τ. Π. του Π., δέχτηκε την έφεση ως προς τον παραπάνω λόγο της, καθόσον αφορά την τρίτη εφεσίβλητη - καλούσα ασφαλιστική εταιρεία, εξαφάνισε την υπ’ αριθμ. 105/2008 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, ως προς την διάταξή της που αφορά το επικουρικό αίτημα για καταβολή αποζημίωσης για μελλοντική απώλεια εισοδημάτων και καθόσον αφορά την ως άνω εταιρεία, δέχτηκε εν μέρει την από 19-03-2007 και με αριθμό κατάθεσης 495/20-03-2007 αγωγή, ως προς το παραπάνω και αναφερόμενο στο σκεπτικό επικουρικά αιτούμενο κονδύλιο αποθετικής ζημίας του ενάγοντος, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά της τρίτης εναγομένης Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "INTERASCO ΑΕΓΑ", υποχρέωσε την τρίτη εναγομένη Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία με την επωνυμία "INTERASCO ΑΕΓΑ", ευθυνόμενη εις ολόκληρον με τους λοιπούς εναγόμενους, να καταβάλει στον ενάγοντα:

α) εφάπαξ ποσό δέκα χιλιάδων ογδόντα τεσσάρων ευρώ και είκοσι τριών λεπτών (10.084,23 ευρώ), για το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 έως 27-03-2007, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής,

β) ποσά: τετρακοσίων πενήντα πέντε ευρώ και πενήντα επτά λεπτών (455,57 ευρώ) μηνιαίως από 28-3-2007 έως 31-12-2007, πεντακοσίων δύο ευρώ και εβδομήντα επτά λεπτών (502,77 ευρώ) μηνιαίως από 01-01-2008 έως 31-12-2008, πεντακοσίων ενενήντα επτά ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτών (597,99 ευρώ) μηνιαίως από 01-01-2009 έως 31-12-2009, προκαταβαλλόμενα την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μηνός, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας χρηματικής παροχής μέχρι την εξόφληση και

αναγνώρισε την υποχρέωση της ίδιας ως άνω τρίτης εναγομένης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας "INTERASCO ΑΕΓΑ", ευθυνόμενης, επίσης, εις ολόκληρον με τους λοιπούς εναγόμενους, να καταβάλει στον ενάγοντα ποσά: πεντακοσίων τριάντα τριών ευρώ και εξήντα τεσσάρων λεπτών (533,64 ευρώ), μηνιαίως, από 01-01-2010 έως 30-12-2010, πεντακοσίων σαράντα δύο ευρώ και τριάντα εννέα λεπτών (542,39 ευρώ) μηνιαίως από 01-01-2011 έως 30-12-2011, τριακοσίων πενήντα οκτώ ευρώ και πενήντα οκτώ λεπτών (358,58 ευρώ) μηνιαίως από 01-01-2012 έως 31-12-2012, τριακοσίων πενήντα έξι ευρώ και ενός λεπτού (356,01 ευρώ) μηνιαίως από 01-01-2013 έως 31-12-2013 και διακοσίων εβδομήντα εννέα ευρώ και εξήντα τεσσάρων λεπτών (279,64 ευρώ) μηνιαίως από 01-01-2014 έως 30-11-2014.

Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 06-06-2019 κλήση - αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, της καλούσας εταιρείας "INTERASCO ΑΕΓΑ".

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η καλούσα όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθμ. 2071Β'/9.7.2019 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, διορισμένου στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Κυριάκου Χ. Σαββόπουλου, που προσκομίζει και επικαλείται η καλούσα-αιτούσα, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση, προκύπτει ότι, με επιμέλεια αυτής, επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης από 06-06-2019 κλήσεως - αιτήσεως, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον καθ' ου η κλήση - αίτηση Τ. Π. . Αυτός, όμως, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου του, κατά τις διατάξεις των άρθρων 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 του ΚπολΔ. Επομένως, εφόσον αυτός κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, η συζήτηση της υποθέσεως θα προχωρήσει παρά την απουσία του, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των παρ.1 και 2 του άρθρου 579 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν αναιρεθεί η απόφαση οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την αναιρεθείσα απόφαση, αν δε αποδεικνύεται προαποδεικτικά εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της αποφάσεως αυτής ο Άρειος Πάγος, εφόσον υποβληθεί αίτηση με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του έως την παραμονή της συζητήσεως, διατάζει με την αναιρετική απόφαση την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση.

Για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής αρκεί, κατά την αληθινή έννοιά της, η εκούσια εκτέλεση όχι μόνο καταψηφιστικής αποφάσεως, αλλά και αποφάσεως απλώς αναγνωριστικής, που αναιρέθηκε κατά τούτο, εφόσον και ο συμμορφούμενος σε μια τέτοια τελεσίδικη απόφαση, χωρίς να περιμένει καταψήφιση σε βάρος του, εύλογα πρέπει να δικαιούται να ζητήσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, αν ευδοκιμήσει η αναίρεσή του κατά της αποφάσεως αυτής (ΑΠ 139/2013, ΑΠ 140/2013).

Με την αίτηση επαναφοράς ζητείται η απόδοση των καταβληθέντων από τον αναιρεσείοντα προς τον αναιρεσίβλητο χρηματικών ποσών του κεφαλαίου, των τόκων και των δικαστικών εξόδων με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της διατάσσουσας την επαναφορά των πραγμάτων αναιρετικής αποφάσεως, γιατί από τον χρόνο της επιδόσεως αυτής καθίσταται, κατ' άρθρο 340 ΑΚ, υπερήμερος ο αναιρεσίβλητος (ΟλΑΠ 37/2005, ΑΠ 1370/2012, ΑΠ 324/2009, ΑΠ 1215/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 06-06-2019 κλήση - αίτηση επαναφοράς στην προτέρα κατάσταση της αναιρεσείουσας και ήδη καλούσας - αιτούσας ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία "INTERASCO ΑΕΓΑ", που φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου: α) μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 1140/2015 αποφάσεως του Αρείου Πάγου (Δ' Πολιτικού Τμήματος), με την οποία αναιρέθηκε ως προς τον καθ' ου η κλήση - αίτηση η υπ' αριθμ. 2626/2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και κρατήθηκε η υπόθεση προς εκδίκαση επί της ουσίας, κατ' εφαρμογήν της διατάξεως του άρθρου 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ. 4 του ν. 4055/2012, ενόψει του ότι επρόκειτο για παραδοχή δεύτερης αναιρέσεως και β) κατόπιν της από 23-12-2016 κλήσεως της αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρίας προς περαιτέρω, επί της ουσίας, συζήτηση της υποθέσεως και την έκδοση της υπ' αριθμ. 1392/2018 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, με την οποία, το μεν κρίθηκε η υπόθεση επί της ουσίας, το δε απερρίφθη το υποβληθέν [με τις από 02-11-2017 προτάσεις της αναιρεσείουσας και ήδη καλούσας - αιτούσας, που κατατέθηκαν, όπως προκύπτει από την επ’ αυτών βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, στις 02-11-2017, κατά την μετ' αναίρεση συζήτηση της υποθέσεως στην ουσία της (03-11-2017)] αίτημα για επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, ως απαράδεκτο, λόγω αοριστίας, η αναιρεσείουσα και ήδη καλούσα - αιτούσα ζητεί να διαταχθεί η επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση και να υποχρεωθεί ο καθ' ου η κλήση - αίτηση να της αποδώσει το συνολικό ποσό των 71.814,33 ευρώ ως διαφορές: 1) κεφαλαίου 31.988,02 ευρώ και 2) τόκων 35.226,31 ευρώ, καθώς επίσης και επιδικασθέντα δικαστικά έξοδα, ύψους 4.600 ευρώ (31.988,02+35.226,31+4.600= 71.814,33), που κατέβαλε σ' αυτόν σε εκούσια εκτέλεση της αναιρεθείσας ως άνω εφετειακής αποφάσεως, νομιμοτόκως από την επίδοση της ένδικης (από 06-06-2019) κλήσεως - αιτήσεως και μέχρις εξοφλήσεως.

Η αίτηση είναι νόμιμη, στηριζόμενη στην προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 579 παρ. 2 του ΚΠολΔ. Το συναφές αίτημα καταβολής νομίμων τόκων είναι νόμιμο μόνον για τον από την επίδοση της διατάσσουσας την επαναφορά των πραγμάτων αναιρετικής αποφάσεως, γιατί, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, από τον χρόνο επιδόσεως αυτής καθίσταται, κατ' άρθρο 340 ΑΚ, υπερήμερος ο καθ' ου η κλήση - αίτηση, ενώ είναι μη νόμιμο και απορριπτέο κατά το μέρος που έχει ως αφετηρία προγενέστερο (από την επίδοση της διατάσσουσας την επαναφορά των πραγμάτων αναιρετικής αποφάσεως) χρόνο.

Από την επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση των αμέσως παρακάτω σημειουμένων, κατά περίπτωση, διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεθείσα με την 1140/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου, υπ' αριθμ. 2626/2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού, όπως ίσχυαν τότε, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής:

Με την από 19-03-2007 αγωγή, που άσκησε ο ενάγων και ήδη καθ’ ου η κλήση - αίτηση Τ. Π., ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, ισχυρίστηκε, κατά τα ουσιώδη στοιχεία της, ότι από αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου Κ. Π., που οδηγούσε το με αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, συγκυριότητας του ιδίου και της δεύτερης εναγομένης Φ.

Ι., το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην τρίτη εναγομένη, εδρεύουσα στη Νυρεμβέργη Γερμανίας, ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία "UNIVERSA ALLGEMEINE VERSICHERUNG AG", νομίμως εκπροσωπούμενη στην Ελλάδα από την ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία "INTERASCO Α.Ε.Γ.Α.", η οποία υπεισήλθε στη θέση αυτής (ως άνω αρχικώς εναγομένης αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρίας), δυνάμει οιονεί καθολικής διαδοχής, ήδη καλούσας - αιτούσας, προκλήθηκε στις 11-01-2003 τροχαίο ατύχημα, με συνέπεια τον βαρύτατο τραυματισμό του, εξ αιτίας του οποίου κρίθηκε μονίμως και δια βίου ανάπηρος σε ποσοστό 67% και ανίκανος προς εργασία, περιστατικά, τα οποία (ήτοι η αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου, η βαρύτατη καταληφθείσα σ' αυτόν αναπηρία και η δια βίου ανικανότητά του προς εργασία) κρίθηκαν τελεσιδίκως με την υπ' αριθμ. 374/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε επί της προγενέστερης υπ' αριθμ.

καταθ. 1273.53/2004 αγωγής του, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και καλύπτονται από το δεδικασμένο που απορρέει από την ως άνω απόφαση. Με την επίκληση των πραγματικών αυτών περιστατικών ζήτησε, εκτός άλλων, μετά από παραδεκτό περιορισμό του αρχικά εν όλω καταψηφιστικού κυρίου αιτήματος της αγωγής, σε εν μέρει καταψηφιστικό και εν μέρει αναγνωριστικό, να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι για το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 έως 31-12-2009 και να αναγνωριστεί η υποχρέωση των εναγομένων για το χρονικό διάστημα από 01-01-2010 έως 31-12-2046 να του καταβάλουν καθένας εις ολόκληρον, τα αναφερόμενα σ' αυτή ποσά, εφάπαξ επικαλούμενος προς τούτο σπουδαίο λόγο, άλλως σε ετήσιες δόσεις, για διαφυγόντα κέρδη από τη μη εκμετάλλευση του αναφερόμενου σ' αυτήν εστιατορίου (ταβέρνας - πατσατζίδικου) του πατέρα του, στο οποίο ήδη εργαζόταν ως σερβιτόρος, κατά το χρόνο του ατυχήματος, το οποίο θα του μεταβίβαζε ο τελευταίος την 01-01-2005 και θα το εκμεταλλευόταν μέχρι την 31-12-2046, οπότε θα συνταξιοδοτείτο, πράγμα το οποίο δεν έγινε λόγω της προκληθείσας αναπηρίας του από το πιο πάνω ατύχημα και της εντεύθεν ανικανότητάς του προς εργασία.

Επικουρικώς δε ζήτησε, μετά από επίσης παραδεκτό περιορισμό του αρχικά εν όλω καταψηφιστικού επικουρικού αιτήματος της αγωγής, σε εν μέρει αναγνωριστικό και εν μέρει καταψηφιστικό, να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι για το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 έως 31-12-2009 και να αναγνωριστεί η υποχρέωση των εναγομένων για το χρονικό διάστημα από 01-01-2010 έως 31-12-2046 να του καταβάλουν, καθένας εις ολόκληρον, ως αποζημίωση, τα αναφερόμενα σ' αυτή ποσά, εφάπαξ, επικαλούμενος σπουδαίο λόγο, άλλως σε ετήσιες δόσεις, για διαφυγόντα κέρδη (νόμιμα ημερομίσθια) από την εργασία του ανειδίκευτου εργάτη, την οποία θα ασκούσε κατά το ένδικο χρονικό διάστημα, αν δεν μεσολαβούσε ο τραυματισμός του κατά το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα και η εντεύθεν ανικανότητά του για εργασία, όλα δε τα αιτούμενα ποσά, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της απορριφθείσας ως αόριστης, προγενέστερης, από 09-11-2004 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 1273.53/2004 αγωγής, άλλως από την καθυστέρηση καταβολής κάθε ετήσιας δόσης, μέχρι την εξόφληση.

Επί της αγωγής αυτής, που συνεκδικάστηκε με άλλη αγωγή και δη με την με αριθμό καταθέσεως δικογράφου 1020/11.6.2007 παρεμπίπτουσα αγωγή της ως άνω ασφαλιστικής εταιρίας, περί της οποίας δεν πρόκειται, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 105/2008 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, με την οποία απερρίφθη ως αβάσιμη κατ' ουσίαν ως προς το προαναφερόμενο αίτημα της αποζημιώσεως, λόγω αποθετικής ζημίας (διαφυγόντα κέρδη), τόσο κατά την κύρια όσο και κατά την επικουρική βάση της.

Κατά της οριστικής αυτής αποφάσεως, καθ' όσον αφορά στις παραπάνω απορριπτικές διατάξεις της, ο ενάγων άσκησε τη με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 35/10.4.2008 έφεσή του και επ' αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2711/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απερρίφθη ως αβάσιμη κατ' ουσίαν. Κατόπιν ασκήσεως αναιρέσεως κατ’ αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 994/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε κατά το κεφάλαιό της που αφορά στην απόρριψη των κονδυλίων αποθετικής ζημίας του ενάγοντος του χρονικού διαστήματος από 01-01-2005 έως το τέλος του έτους 2046 και στη συνέχεια εκδόθηκε αρχικά η υπ' αριθμ. 448/2013 μη οριστική απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ανεβλήθη η έκδοση οριστικής αποφάσεως μέχρι να προσκομισθεί βεβαίωση της αρμόδιας αρχής του Ι.Κ.Α., από την οποία να προκύπτει αν ο παθών, συνεπεία του ως άνω αυτοκινητικού ατυχήματος, έλαβε ή δικαιούται να απαιτήσει παροχές από το Ι.Κ.Α., για το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 και εντεύθεν, σε ποια έκταση, για ποιο λόγο και για πόσο χρονικό διάστημα, ακολούθως δε και μετά την προσκόμιση της σχετικής βεβαιώσεως του Διευθυντή του ΙΚΑ εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2626/2013 οριστική απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου.

Με την τελευταία αυτή, μετ' αναίρεση υπ' αριθμ. 2626/2013 απόφασή του, το Εφετείο Θεσσαλονίκης, αφού έκρινε ως αβάσιμο το αιτούμενο κυρίως από τον ενάγοντα κονδύλιο μελλοντικής απώλειας εισοδημάτων από την εκμετάλλευση της ταβέρνας του πατέρα του και απέρριψε κατ' ουσίαν τους σχετικούς λόγους της εφέσεώς του (ενάγοντος), που αφορούσαν στην απόρριψη του σχετικού με το κονδύλιο αυτό αιτήματος της αγωγής, έκρινε ως βάσιμους τους λόγους της εφέσεώς του που αφορούσαν στο επικουρικά αιτούμενο κονδύλιο μελλοντικής απώλειας εισοδημάτων από την ανικανότητά του για εργασία ως ανειδίκευτου εργάτη, και αφού εξαφάνισε την προσβαλλομένη με την έφεση πρωτόδικη απόφαση ως προς το κεφάλαιό της με το οποίο απέρριψε το εν λόγω επικουρικό κονδύλιο, του επιδίκασε, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της ένδικης αγωγής, ως αποζημίωση για μελλοντική απώλεια εισοδημάτων, λόγω της ανικανότητάς του να εργαστεί ως ανειδίκευτος εργάτης, τα ακόλουθα ποσά:

Α) Για το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 έως 31-12-2009, το οποίο αφορούσε το καταψηφιστικό σκέλος του επικουρικού αιτήματος: 1) 13.027,00 ευρώ για το έτος 2005, 2) 14.280,00 ευρώ για το έτος 2006, 3) 14.875 ευρώ για καθένα από τα έτη 2007, 2008 και 2009, ήτοι σύνολο 71.932,00 ευρώ μείον τη σύνταξη αναπηρίας που λάμβανε ο παθών από το ΙΚΑ., συνολικού ποσού για το παραπάνω χρονικό διάστημα 28.235,92 ευρώ, ήτοι ποσό 43.696,08 ευρώ και

Β) Για το χρονικό διάστημα από 01-1-2010 έως 31-11-2014, το οποίο αφορούσε το αναγνωριστικό αίτημα της αγωγής, ποσό 73.312,50 ευρώ (42,50 ευρώ Χ 25 ημ/σθια Χ 69 μήνες), μείον την σύνταξη αναπηρίας από το ΙΚΑ., συνολικού ποσού 33.063,60 ευρώ, που έλαβε ή εδικαιούτο να λάβει από αυτό (ΙΚΑ), κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, ήτοι ποσό 40.248,90 ευρώ.

Γ) Για το επόμενο κρίσιμο χρονικό διάστημα (από 01-12-2014 έως την 31-12-2046), τα αιτούμενα για την ίδια αιτία σχετικά κονδύλια κρίθηκαν απορριπτέα ως προώρως ασκηθέντα, τέλος δε οι εναγόμενοι καταδικάστηκαν στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, ύψους 4.600,00 ευρώ. Όπως προαποδεικνύεται από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από την καλούσα - αιτούσα ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία "INTERASCO ΑΕΓΑ" από 04-02-2014 εξοφλητική απόδειξη, η τελευταία κατέβαλε, σε εκούσια εκτέλεση της προαναφερόμενης υπ' αριθμ. 2626/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, στον Σ. Κ., δικηγόρο, ο οποίος ενεργούσε κατ’ εντολή και για λογαριασμό του ενάγοντος και ήδη καθ’ ου η κλήση - αίτηση Τ. Π., δυνάμει της επισυναπτόμενης σ' αυτήν (εξοφλητική απόδειξη) από 23-12-2013 εξουσιοδοτήσεως τούτου, μετά της κάτωθι αυτής από 02-01-2014 βεβαιώσεως του γνησίου της υπογραφής του από το ΚΕΠ Δήμου Πέλλας, το συνολικό ποσό των 143.046,55 ευρώ και δη: α) το ποσό των 83.944,98 Ευρώ για κεφάλαιο, που επιδικάστηκε με την ανωτέρω απόφαση καταψηφιστικά και αναγνωριστικά (43.696,08+40.248,90), β) το ποσό των 54.501,57 Ευρώ για τόκους του κεφαλαίου τούτου και γ) το ποσό των 4.600,00 Ευρώ για επιδικασθέντα δικαστικά έξοδα (83.944,98+54.501,57+4.600=143.046,55).

Κατά της παραπάνω αναφερόμενης υπ' αριθμ. 2626/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης η ήδη καλούσα - αιτούσα άσκησε την από 18-02-2014 αίτηση αναιρέσεως, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1140/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε κατά τα κεφάλαιά της που αφορούν: α) στην αποθετική ζημία του ενάγοντος από διαφυγόντα κέρδη ένεκα της απώλειας των αποδοχών του ανειδίκευτου εργάτη, εξαιτίας της αναπηρίας του και της ανικανότητάς του προς εργασία, για τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ λόγο, ήτοι λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών ως προς το εάν ο ενάγων ήταν έγγαμος ή άγαμος και ως προς το πόσες τριετίες είχε προϋπηρεσία, β) στην έναρξη της τοκοφορίας των ετησίων δόσεων που αφορούσαν στα έτη 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 και 2014 (τα οποία ανάγονται σε χρόνο μεταγενέστερο της ασκήσεως της αγωγής), για τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.9 περ.

β' του ΚΠολΔ λόγο, ήτοι διότι το Εφετείο επεδίκασε στον ενάγοντα τόκους για τις ως άνω ετήσιες δόσεις όχι για κάθε ετήσια δόση από τότε που ζητούσε αυτός, δηλαδή από την αρχή κάθε έτους, αλλά για όλες τις ως άνω ετήσιες δόσεις από την επίδοση της ένδικης αγωγής, που έγινε στις 27-03-2007, δηλαδή του επιδίκασε τόκους υπερημερίας περισσότερους από όσους είχε ζητήσει αυτός με την αγωγή του και γ) στον τρόπο επιδικάσεως στον εναγόμενο (καταψηφιστικά και αναγνωριστικά) ως αποζημιώσεως που αναφέρεται στο μέλλον και δη για το χρονικό διάστημα από το έτος 2008 μέχρι και το έτος 2014 κεφαλαίων εφάπαξ και όχι σε χρηματικές δόσεις κατά μήνα, για τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ λόγο, ήτοι για το λόγο ότι το Εφετείο επιδικάζοντας (καταψηφιστικά και αναγνωριστικά) σε κεφάλαια εφάπαξ την ως άνω αποζημίωση, χωρίς να δέχεται ότι υπάρχει σπουδαίος λόγος, παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 930 του ΑΚ.

Ακολούθως, κατ' εφαρμογήν της διατάξεως του άρθρου 580 παρ. 3, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 65 του ν. 4139/2013, η υπόθεση κρατήθηκε από τον Άρειο Πάγο για να δικαστεί κατ' ουσίαν, μετά από δεύτερη αναίρεση, σε νέα συζήτηση της υποθέσεως, ενώπιον του αναιρετικού τμήματος, το οποίο, κατόπιν της από 23-12-2016 κλήσεως της καλούσας - αιτούσας, δικάζοντας πλέον ως δικαστήριο της ουσίας, εξέδωσε την υπ' αριθμ. 1392/2018 απόφασή του, με την οποία έγιναν δεκτά τα ακόλουθα:

"Α) καθόσον μεν αφορά στο καταψηφιστικά αιτούμενο κεφάλαιο της αγωγής που αφορά το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 έως 31-12-2009 να υποχρεωθεί η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον ενάγοντα: α) εφάπαξ ποσό 10.084,23 ευρώ, για το προγενέστερο της επιδόσεως της αγωγής χρονικό διάστημα από 1-1-2005 έως 27.3.2007 (ημερομηνία επίδοσης της αγωγής), β) 455,57 ευρώ μηνιαίως από 28.3.2007 έως 31.12.2007, γ) 502,77 ευρώ μηνιαίως από 1.1.2008 έως 31.12.2008 και δ) 597,99 ευρώ από 1.1.2009 έως 31.12.2009.

Β) καθόσον δε αφορά στο αναγνωριστικά αιτούμενο κεφάλαιο της αγωγής, που αφορά στο χρονικό διάστημα από 01-01-2010 και εντεύθεν, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα 533,64 ευρώ μηνιαίως από 01-01-2010 έως την 31-12-2010, 542,39 ευρώ μηνιαίως από 01-01-2011 έως 31-12-2011, 358,58 ευρώ μηνιαίως από 01-01-2012 έως την 31-12-2012, 356,01 ευρώ μηνιαίως από 01-01-2013 έως 31-12-2013 και 279,64 ευρώ μηνιαίως από 01-01-2014 έως 30-11-2014. Περαιτέρω, πρέπει να απορριφθεί το αίτημα ενάγοντος, για επιδίκαση εφάπαξ του ποσού της δικαιούμενης αποζημιώσεως για διαφυγόντα εισοδήματα από την εργασία του, καθόσον αφορά στην αξίωση αποζημίωσης του ενάγοντος που αφορά στο μεταγενέστερο της επιδόσεως της αγωγής (27-03-2007) χρονικό διάστημα, καθόσον η αποζημίωση αυτή αναφέρεται στο μέλλον, δηλαδή σε χρονικό διάστημα μεταγενέστερο της επιδόσεως της αγωγής, και δεν συντρέχει ιδιαίτερος προς τούτο λόγος που να δικαιολογεί την εφάπαξ καταβολή, και, συνεπώς, τα δικαιούμενα ποσά αποζημίωσης που αφορούν στο μεταγενέστερο της επιδόσεως της αγωγής χρονικό διάστημα είναι καταβλητέα σε χρηματικές δόσεις κατά μήνα.

Γ)Εξάλλου, καθόσον αφορά στο παρεπόμενο περί τόκων αίτημα της αγωγής, πρέπει να υποχρεωθεί η εναγόμενη να καταβάλλει στον ενάγοντα τα παραπάνω επιδικαστέα στον τελευταίο ποσά, τα οποία, κατά βάσιμη πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα κέρδιζε αυτός από την άσκηση της παραπάνω εργασίας του, κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 έως την 30-11-2014, νομιμοτόκως ως εξής: Αυτά μεν που αφορούν στο προγενέστερο της επιδόσεως της αγωγής χρονικό διάστημα και δη το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 μέχρι 27-03-2007 και είναι καταβλητέα εφάπαξ, ανερχόμενα συνολικά στο ποσό των 10.084,23 ευρώ [3.972,84 ευρώ για το έτος 2005 συν 4.744,68 ευρώ για το έτος 2006 συν 1.366,71 ευρώ (457,57 ευρώ Χ 3 μήνες) για τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2007 = 10.084,23] , νομιμοτόκως από την επίδοση της ένδικης αγωγής (27-03-2007) αυτά δε που αναφέρονται στο μεταγενέστερο της επιδόσεως της ένδικης αγωγής χρονικό διάστημα και δη στο χρονικό διάστημα από 28-03-2007 έως 30-11-2014 και είναι καταβλητέα σε χρηματικές δόσεις κάθε μήνα, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας χρηματικής παροχής".

Μετά την αναίρεση της ανωτέρω εφετειακής αποφάσεως και την έκδοση της ως άνω αποφάσεως (1392/2018) αποφάσεως του Αρείου Πάγου, με την οποία αφενός μεν επιδικάστηκαν μικρότερα ποσά ως κεφάλαιο, αφετέρου δε τα κονδύλια για απώλεια εισοδημάτων για το μέλλον, επιδικάστηκαν όχι εφάπαξ, αλλά με περιοδικές παροχές και διαφοροποιήθηκε ο τρόπος τοκοφορίας, ήτοι ορίστηκε η τοκοφορία "νομιμότοκα από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας χρηματικής παροχής", προέκυψαν τα ακόλουθα:

A) Σχετικώς με το κεφάλαιο: Όπως έχει ήδη αναφερθεί η εναγομένη και ήδη καλούσα - αιτούσα σε εκτέλεση της αναιρεθείσας υπ' αριθμ. 2626/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατέβαλε στον ενάγοντα και ήδη καθ' ου, στις 04-02-2014, για κεφάλαιο το συνολικό ποσό των 83.944,98 ευρώ. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται τα κονδύλια που επιδικάστηκαν τόσο καταψηφιστικά όσο και αναγνωριστικά και, συνεπώς, περιλαμβάνεται και το προαναφερθέν καταψηφιστικό κονδύλιο των 43.696,08 ευρώ, που αφορά στην περίοδο από 01-01-2005 έως 31-12-2009.

Το εν λόγω κονδύλιο, με την υπ' αριθμ. 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, μειώθηκε στο ποσό των 27.393,48 ευρώ, αφού συναφώς έγιναν δεκτά τα εξής: "ο ενάγων δικαιούται, μετά την αφαίρεση των ποσών που έλαβε ως σύνταξη αναπηρίας από το Ι.Κ.Α. για απώλεια εισοδημάτων ως εργάτης για την περίοδο από 01-01-2005 έως την 31-12-2009 τα εξής ποσά: 1) για το έτος 2005:

το ποσό των 331,07 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 3.972,84 ευρώ, 2) για το έτος 2006: το ποσό των 395,39 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 4.744,68 ευρώ, 3) για το έτος 2007: το ποσό των 455,57 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 5.466,84 ευρώ, 4) για το έτος 2008: το ποσό των 502,77 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 6.033,24 ευρώ και 5) για το έτος 2009:

το ποσό των 597,99 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 7.175,88 ευρώ" (βλ. 25η σελ. της 1392/2018 αποφάσεως του Αρείου Πάγου), ήτοι συνολικά το ποσό των (3.972,84+4.744,68+5.466,84+6.033,24+7.175,88=) 27.393,48 ευρώ. Υφίσταται, επομένως, διαφορά ανάμεσα στο ποσό για απώλεια εισοδημάτων του ενάγοντος και ήδη καθ’ ου για την περίοδο από 01-01-2005 έως και την 31-12-2009, το οποίο κατέβαλε η εναγομένη και ήδη καλούσα - αιτούσα ασφαλιστική εταιρία σε εκτέλεση της ανωτέρω αναιρεθείσας εφετειακής αποφάσεως (43.696,08 ευρώ) και του ποσού που επιδικάστηκε για την αιτία αυτή με την υπ' αριθμ. 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, που έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως και μετά δεύτερη αναίρεση, ανερχομένη (διαφορά) στο ποσό των (43.696,08-27.393,48=)16.302,60 ευρώ.

Για την περίοδο από 01-01-2010 έως τις 30-11-2014 που αποτελεί το αναγνωριστικό αίτημα της αγωγής, η αναιρεθείσα ως άνω εφετειακή απόφαση επιδίκασε αναγνωριστικά στον ενάγοντα και ήδη καθ' ου, για κεφάλαιο, ως απώλεια εισοδημάτων, ως εργάτης, τα εξής: 1] το ποσό των 14.875,00 ευρώ για το κάθε έτος 2010, 2011, 2012 και 2013 και 2] το ποσό των 13.812,50 ευρώ για την περίοδο από 01-01-2014 έως τις 30-11-2014, ήτοι αναγνώρισε ότι η εναγομένη ασφαλιστική εταιρία και ήδη καλούσα - αιτούσα οφείλει στον ενάγοντα και ήδη καθ' ου για το χρονικό διάστημα από 1.1.2010 έως τις 30.11.2014 το συνολικό ποσό των (14.875+14.875+ 14875+14.875+ 13.812,50=) 73.312,50 ευρώ, μείον της συντάξεως αναπηρίας, την οποία ο ενάγων και ήδη καθ' ου ελάμβανε από το Ι.Κ.Α., συνολικού ποσού 33.063,60 ευρώ και αναγνωρίστηκε ότι ο τελευταίας (ενάγων και ήδη καθ' ου) δικαιούται τη διαφορά, δηλαδή το ποσό των (73.312,50-33.063,60=) 40.248,90 ευρώ, το οποίο περιλαμβάνεται στο συνολικό ποσό των 83.944,98 ευρώ, που κατεβλήθη σ' αυτόν (ενάγοντα και ήδη καθ' ου) στις 04-02-2014.

Με την υπ' αριθμ. 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου επιδικάστηκαν στον ενάγοντα και ήδη καθ' ου για απώλεια εισοδημάτων, ως εργάτης για την ίδια περίοδο (από 01-01-2010 έως 30-11-2014) τα εξής ποσά: α) για το έτος 2010: το ποσό των 533,64 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 6.403,68 ευρώ, β) για το έτος 2011: το ποσό των 542,39 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 6.508,68 ευρώ, γ) για το έτος 2012:

το ποσό των 358,58 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 4.302,96 ευρώ, δ) για το έτος 2013: το ποσό των 356,01 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 4.272,12 ευρώ και ε) για το έτος 2014 (από 1.1.2014 έως 30.11.2014): το ποσό των 279,64 ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των 3.076,04 (βλ. 25η και 26η σελ. της 1392/2018 αποφάσεως του Αρείου Πάγου), ήτοι συνολικά το ποσό των (6.403,68+6.508,68+4.302,96+ 4.272,12+3.076,04=) 24.563,48 ευρώ.

Υφίσταται, επομένως, διαφορά ανάμεσα στο ποσό για απώλεια εισοδημάτων για το χρονικό διάστημα από 01-01-2010 έως 30-11-2014 που κατεβλήθη στον ενάγοντα και ήδη καθ' ου σε εκτέλεση της ως άνω αναιρεθείσας εφετειακής αποφάσεως, ποσού 40.248,90 ευρώ, και του ποσού που επιδικάστηκε για την αιτία αυτή με την υπ' αριθμ. 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, ανερχομένη (διαφορά) στο ποσό των (40.248,90 - 24.563,48=) 15.685,42 ευρώ.

Β) Σχετικώς με τους τόκους: Με την αναιρεθείσα ως άνω εφετειακή απόφαση αμφότερα τα κονδύλια (καταψηφιστικά και αναγνωριστικά) επιδικάστηκαν με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής, ήτοι από 27-03-2007 και έως την εξόφληση. Για την εξόφληση των νομίμων τόκων για ενιαίο κεφάλαιο, ύψους 83.944,98 ευρώ [(43.696,08 καταψηφιστικό +40.248,90 αναγνωριστικό)], με έναρξη της τοκοφορίας του από την 28-03-2007, έως και την καταβολή στον ενάγοντα και ήδη καθ' ου, στις 04-02-2014, κατεβλήθη σ' αυτόν, στις 04-02-2014, το συνολικό ποσό των 54.501,57 ευρώ (βλ. παραπάνω αναφερόμενη εξοφλητική απόδειξη). Με βάση τα νέα επιδικασθέντα, με την 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, ποσά (καταψηφιστικά και αναγνωριστικά) - μικρότερα εκείνων που είχαν επιδικασθεί με την αναιρεθείσα εφετειακή απόφαση - το ποσό των τόκων (υπολογιζομένων βάσει των εκάστοτε ισχυσάντων ΠΔΤΕ ή ΠΥΣ ή ΕΚΤ) διαμορφώνεται ως εξής:

B.I) Τόκοι για τα κονδύλια που επιδικάστηκαν καταψηφιστικά (από 01-01-2005 έως 31-12-2009).

α) Για το ποσό που επιδικάστηκε εφάπαξ, ως κεφάλαιο, λόγω απώλειας εισοδημάτων του ενάγοντος και ήδη καθ' ου, για το χρονικό διάστημα από 01-01-2005 μέχρι και την ημερομηνία επιδόσεως της ένδικης αγωγής, ήτοι έως την 27-03-2007, ύψους 10.084,23 ευρώ, οι νόμιμοι τόκοι υπερημερίας από την επομένη ημέρα της επιδόσεως της αγωγής, ήτοι από 28-03-2007 έως και την προεκτεθείσα καταβολή, στις 04-02-2014, ανέρχονται στο ποσό των 6.580,01 ευρώ.

β) Για το έτος 2007 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές μετά την 28-03-2007 και κάθε μήνα έως τις 31-12-2007, ύψους 455,57 ευρώ, με αφετηρία την χρηματική παροχή για το μήνα Απρίλιο του 2007, πληρωτέα την 01-04-2007, με υπολογισμό της ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 4.2.2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 296,53 ευρώ για τον μήνα Απρίλιο, 2) στο ποσό των 292,13 ευρώ για το μήνα Μάιο, 3) στο ποσό των 287,58 για το μήνα Ιούνιο, 4) στο ποσό των 283,13 ευρώ για το μήνα Ιούλιο, 5) στο ποσό των 278,49 ευρώ για το μήνα Αύγουστο, 6) στο ποσό των 273,84 ευρώ για το μήνα Σεπτέμβριο, 7) στο ποσό των 269,35 ευρώ για το μήνα Οκτώβριο, 8) στο ποσό των 264,71 ευρώ για το μήνα Νοέμβριο και 9) στο ποσό των 260,21 ευρώ για το μήνα Δεκέμβριο και συνολικά στο ποσό των 2.505,97 ευρώ.

γ) Για το έτος 2008 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές Ιανουαρίου 2008 έως Δεκεμβρίου 2008, ύψους 502,77 ευρώ, πληρωτέες την 1η ημέρα εκάστου μηνός, με υπολογισμό ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 04-02-2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 282,05 ευρώ για τον Ιανουάριο, 2) στο ποσό των 276,94 ευρώ για τον Φεβρουάριο, 3) στο ποσό των 272,15 ευρώ για τον Μάρτιο, 4) στο ποσό των 267,04 ευρώ για τον Απρίλιο, 5) στο ποσό των 262,10 ευρώ για το Μάϊο, 6) στο ποσό των 256,99 ευρώ για τον Ιούνιο, 7) στο ποσό των 252,04 ευρώ για τον Ιούλιο, 8) στο ποσό των 246,85 ευρώ για τον Αύγουστο, 9) στο ποσό των 241,64 ευρώ για το Σεπτέμβριο, 10) στο ποσό των 236,59 ευρώ για τον Οκτώβριο, 11) στο ποσό των 231,71 ευρώ για το Νοέμβριο και 12) στο ποσό των 227,22 ευρώ για το Δεκέμβριο και συνολικά στο ποσό των 3.053,32 ευρώ.

δ) Για το έτος 2009 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές Ιανουαρίου 2009 έως Δεκεμβρίου 2009, ύψους 597,99 ευρώ, πληρωτέες την 1η ημέρα εκάστου μηνός, με υπολογισμό ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 04-02-2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 265,08 ευρώ για τον Ιανουάριο, 2) στο ποσό των 260,00 ευρώ για τον Φεβρουάριο, 3) στο ποσό των 255,41 ευρώ για τον Μάρτιο, 4) στο ποσό των 250,51 ευρώ για τον Απρίλιο, 5) στο ποσό των 245,95 ευρώ για το Μάϊο, 6) στο ποσό των 241,41 ευρώ για τον Ιούνιο, 7) στο ποσό των 237,11 ευρώ για τον Ιούλιο, 8) στο ποσό των 232,67 ευρώ για τον Αύγουστο, 9) στο ποσό των 228,22 ευρώ για το Σεπτέμβριο, 10) στο ποσό των 223,92 ευρώ για τον Οκτώβριο, 11) στο ποσό των 219,48 ευρώ για το Νοέμβριο και 12) στο ποσό των 215,18 ευρώ για το Δεκέμβριο και συνολικά στο ποσό των 2.874,94 ευρώ.

Β.II) Τόκοι για τα κονδύλια που επιδικάστηκαν αναγνωριστικά (από 01-01-2010 έως 30-11-2014)

α) Για το έτος 2010 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές Ιανουαρίου 2010 έως Δεκεμβρίου 2010, ύψους 533,64 ευρώ, πληρωτέες την 1η ημέρα εκάστου μηνός, με υπολογισμό ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 4.2.2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 188,06 ευρώ για τον Ιανουάριο, 2) στο ποσό των 184,10 ευρώ για τον Φεβρουάριο, 3) στο ποσό των 180,52 ευρώ για τον Μάρτιο, 4) στο ποσό των 176,55 ευρώ για τον Απρίλιο, 5) στο ποσό των 172,71 ευρώ για το Μάϊο, 6) στο ποσό των 168,75 ευρώ για τον Ιούνιο, 7) στο ποσό των 164,91 ευρώ για τον Ιούλιο, 8) στο ποσό των 160,94 ευρώ για τον Αύγουστο, 9) στο ποσό των 156,98 ευρώ για το Σεπτέμβριο, 10) στο ποσό των 153,14 ευρώ για τον Οκτώβριο, 11) στο ποσό των 149,17 ευρώ για το Νοέμβριο και 12) στο ποσό των 145,34 ευρώ για το Δεκέμβριο και συνολικά στο ποσό των 2.001,17 ευρώ.

β) Για το έτος 2011 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές Ιανουαρίου 2011 έως Δεκεμβρίου 2011, ύψους 542,39 ευρώ, πληρωτέες την 1η ημέρα εκάστου μηνός, με υπολογισμό ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 4.2.2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 143,68 ευρώ για τον Ιανουάριο, 2) στο ποσό των 139,65 ευρώ για τον Φεβρουάριο, 3) στο ποσό των 136,01 ευρώ για τον Μάρτιο, 4) στο ποσό των 131,98 ευρώ για τον Απρίλιο, 5) στο ποσό των 128,01 ευρώ για το Μάϊο, 6) στο ποσό των 123,86 ευρώ για τον Ιούνιο, 7) στο ποσό των 119,85 ευρώ για τον Ιούλιο, 8) στο ποσό των 115,63 ευρώ για τον Αύγουστο, 9) στο ποσό των 111,37 ευρώ για το Σεπτέμβριο, 10) στο ποσό των 107,24 ευρώ για τον Οκτώβριο, 11) στο ποσό των 102,98 ευρώ για το Νοέμβριο και 12) στο ποσό των 98,94 ευρώ για το Δεκέμβριο και συνολικά στο ποσό των 1.459,20 ευρώ.

γ) Για το έτος 2012 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές Ιανουαρίου 2012 έως Δεκεμβρίου 2012, ύψους 358,58 ευρώ, πληρωτέες την 1η ημέρα εκάστου μηνός, με υπολογισμό ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 4.2.2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 62,72 ευρώ για τον Ιανουάριο, 2) στο ποσό των 60,07 ευρώ για τον Φεβρουάριο, 3) στο ποσό των 57,58 ευρώ για τον Μάρτιο, 4) στο ποσό των 54,92 ευρώ για τον Απρίλιο, 5) στο ποσό των 52,35 ευρώ για το Μάϊο, 6) στο ποσό των 49,69 ευρώ για τον Ιούνιο, 7) στο ποσό των 47,12 ευρώ για τον Ιούλιο, 8) στο ποσό των 44,51 ευρώ για τον Αύγουστο, 9) στο ποσό των 41,93 ευρώ για το Σεπτέμβριο, 10) στο ποσό των 39,43 ευρώ για τον Οκτώβριο, 11) στο ποσό των 36,85 ευρώ για το Νοέμβριο και 12) στο ποσό των 34,35ευρώ για το Δεκέμβριο και συνολικά στο ποσό των 581,52 ευρώ.

δ) Για το έτος 2013 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές Ιανουαρίου 2013 έως Δεκεμβρίου 2013, ύψους 356,01 ευρώ, πληρωτέες την 1η ημέρα εκάστου μηνός, με υπολογισμό ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 04-02-2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 31,55 ευρώ για τον Ιανουάριο, 2) στο ποσό των 28,98 ευρώ για τον Φεβρουάριο, 3) στο ποσό των 26,65 ευρώ για τον Μάρτιο, 4) στο ποσό των 24,08 ευρώ για τον Απρίλιο, 5) στο ποσό των 21,60 ευρώ για το Μάϊο, 6) στο ποσό των 19,15 ευρώ για τον Ιούνιο, 7) στο ποσό των 16,81 ευρώ για τον Ιούλιο, 8) στο ποσό των 14,39 ευρώ για τον Αύγουστο, 9) στο ποσό των 11,97 ευρώ για το Σεπτέμβριο, 10) στο ποσό των 9,63 ευρώ για τον Οκτώβριο, 11) στο ποσό των 7,21 ευρώ για το Νοέμβριο και 12) στο ποσό των 4,91 ευρώ για το Δεκέμβριο και συνολικά στο ποσό των 216,93 ευρώ.

ε) Για το έτος 2014 και συγκεκριμένα για τις χρηματικές παροχές Ιανουαρίου 2014 έως και Φεβρουαρίου 2014, ύψους 279,64 ευρώ, πληρωτέες την 1η ημέρα εκάστου μηνός, με υπολογισμό ενάρξεως της τοκοφορίας τη 2η ημέρα εκάστου μηνός έως τις 04-02-2014, οι νόμιμοι τόκοι ανέρχονται στα εξής: 1) στο ποσό των 2,02 ευρώ για τον Ιανουάριο, 2) στο ποσό των 0,18 ευρώ για τον Φεβρουάριο και συνολικά στο ποσό των 2,20 ευρώ. Οι χρηματικές παροχές από το Μάρτιο 2014 έως και το Νοέμβριο 2014 εξοφλήθηκαν στις 4.2.2014, οπότε έλαβε χώρα η προαναφερθείσα καταβολή σε εκτέλεση της αναιρεθείσας υπ' αριθμ. 2626/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης και, συνεπώς, δεν οφείλονται τόκοι, καθώς ως προς αυτές (ως άνω χρηματικές παροχές) δεν υπήρξε καθυστέρηση ως προς την καταβολή τους. Επομένως, το σύνολο των τόκων για τα επιδικασθέντα στον ενάγοντα και ήδη καθ' ου με την υπ' αριθμ. 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, κονδύλια, τόσο καταψηφιστικά όσο και αναγνωριστικά ανέρχεται στο ποσό των (6.580,01+ 2.505,97+3.053,32+ 2.874,94+2.001,17+1459,20+581,52+216,93+2,20=) 19.275,26 ευρώ.

Υφίσταται, επομένως, διαφορά μεταξύ του ποσού που κατέβαλε η εναγομένη ασφαλιστική εταιρία και ήδη καλούσα - αιτούσα στον ενάγοντα και ήδη καθ' ο0υ, στις 04-02-2014, για τόκους επί του κεφαλαίου που επιδικάστηκε σ' αυτόν, σε εκτέλεση της ανωτέρω αναιρεθείσας υπ' αριθμ. 2626/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ποσού 54.501,57 ευρώ και του ποσού για τόκους επί των κεφαλαίων, που επιδικάστηκαν σ' αυτόν, καταψηφιστικά και αναγνωριστικά, με την υπ' αριθμ. 1392/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, που έκρινε επί της ουσίας και μετά (δεύτερη) αναίρεση της ανωτέρω εφετειακής αποφάσεως, ανερχομένη (διαφορά) στο ποσό των (54.501,57-19.275,26=) 35.226,31 ευρώ.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω εκτεθέντων πρέπει να γίνει δεκτό ως και κατ' ουσίαν βάσιμο το ως άνω αίτημα και να διαταχθεί η επαναφορά των πραγμάτων με την υποχρέωση του καθ' ου να αποδώσει στην καλούσα - αιτούσα για τις προεκτεθείσες αιτίες το συνολικό ποσό των 71.814,33 ευρώ [(16.302,60 καταψηφιστικό αίτημα)+(15.685,42 αναγνωριστικό αίτημα)+(35.226,31 τόκοι)+(4.600 επιδικασθέντα δικαστικά έξοδα)], με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της παρούσας αποφάσεως και μέχρις εξοφλήσεως. Τέλος, ο καθ' ου η κλήση- αίτηση πρέπει να καταδικαστεί, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της καλούσας - αιτούσας, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176 και 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την από 06-06-2019 αίτηση της καλούσας - αιτούσας ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία "INTERASCO ΑΕΓΑ" περί επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση της υπ' αριθμ. 2626/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Υποχρεώνει τον καθ' ου να καταβάλει στην καλούσα-αιτούσα το ποσό των εβδομήντα μίας χιλιάδων οκτακοσίων δεκατεσσάρων ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (71.814,33 ευρώ) με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της παρούσας και μέχρις εξοφλήσεως. Και

Καταδικάζει τον καθ' ου η κλήση- αίτηση στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της καλούσας - αιτούσας, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2020.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ