1302/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1302 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1302/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημοσθένη Δημοσθένους με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ....., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Σταμελάτο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-2-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1119/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 4961/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 1-12-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 20-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως της υπ' αριθ. 4961/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς όμως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Βέβαια δεν αποκλείεται το δ/ριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαια από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει το λόγο της αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ.11γ ΚΠολΔ υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο αποδείξεως (Ολ.ΑΠ 42/2002).

Εν προκειμένω από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο περιεχόμενο σ'αυτήν αποδεικτικό πόρισμα ως προς τους κρίσιμους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε τις καταθέσεις των μαρτύρων, καθώς και τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν.

Από τη γενική αυτή βεβαίωση, σε συνδυασμό και με το όλο αιτιολογικό της αποφάσεως καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στον 1ο λόγο της αναιρέσεως ήτοι α) το υπ'αριθ. .... συμβόλαιο του συμ/φου Κρωπίας Γεωργίου Αχείμαστου β) το υπ'αριθ. ....

συμβόλαιο του συμ/φου Πειραιώς Λάμπρου Βιέννα γ) το υπ'αριθ..... συμβόλαιο του συμ/φου Κρωπίας Γεωργίου Αχείμαστου, δ) το από 5-10-2004 τοπογραφικό διάγραμμα του Πολ. Μηχανικού ......, ε) την από 5-10-2004 τεχνική έκθεση εφαρμογής των τίτλων ιδιοκτησίας της αναιρεσείουσας του ιδίου πολ. μηχανικού στ) την από Απρίλιον 2005 έκθεση φωτοερμηνευτικής έρευνας οικοπέδου της ιδιοκτησίας της αναιρεσείουσας του τοπογράφου Μηχανικού ....

βάσει φωτοζευγών αεροφωτογραφιών και ζ) οκτώ αεροφωτογραφίες σε σμίκρυνση της επίδικης περιουσίας της γεωγραφικής υπηρεσίας στρατού, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία αυτών. Ειδικότερα στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ρητώς μνημονεύονται τα άνω υπό στοιχεία α, β, γ, ε και στ έγγραφα. Επομένως ο λόγος αυτός με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει ν'απορριφθεί ως αβάσιμος.

Επειδή κατά την έννοια του αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικώτερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμο βάση της νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που δεν συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως.

Επομένως ο 2ος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι η επικαλούμενη ανεπάρκεια και αντίφαση των αιτιολογιών της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν αναφέρεται σε αυτοτελείς ισχυρισμούς, αλλά στην εκτίμηση των αποδείξεων ως προς τον καθορισμό του Ανατολικού ορίου του επιδίκου ακινήτου και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος που εκτίθεται σαφώς.

Επειδή με τον 3ο λόγο αναίρεσης και κατά τα δύο (2) μέρη του προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.8 περ.β' μομφή, της μη λήψης υπόψη από το Εφετείο της ως πράγμα θεωρουμένης κατά την έννοια αυτού ενστάσεως από το άρθρο 281 ΑΚ που υπέβαλε η αναιρεσείουσα κατά της αγωγής και περαιτέρω προβάλλεται η αιτίαση από τον αριθ.14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ότι δηλαδή το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο και ειδικότερα δεν απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη κατ' αποδοχή της άνω ενστάσεως της αναιρεσείουσας.

Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω της αντιφατικότητας τους.

Για τους λόγους αυτούς

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 1-12-05, αίτηση, για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 4361/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ