Supreme Court dismisses appeal on facts and procedural error regarding omitted defense argument.

Απόφαση 1300 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1300/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ GAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΗ - ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ - ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τις πληρεξούσιες δικηγόρους της Αικατερίνη Ήμελλου και Έμμα Αντωνιάδου.

Του αναιρεσιβλήτου: ........., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Παπανικολάου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-9-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1760/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 9673/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11-9-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη, διάβασε την από 21-4-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιες της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ Ι. Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 παρ. 1 ΚΠολΔ και 561 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση του περιεχομένου της δικαιοπραξίας από το δικαστήριο της ουσίας αποτελεί εκτίμηση γεγονότων και επομένως δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Ομοίως εκτίμηση γεγονότων αποτελεί και η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι το περιεχόμενο μιας δικαιοπραξίας είναι σαφές ή ότι δημιουργούνται αμφιβολίες για την έννοια του ή ότι υπάρχει κενό στη δικαιοπραξία για την πλήρωση του οποίου απαιτείται ερμηνεία.

Αναίρεση επιτρέπεται για παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ δια της μη εφαρμογής τους στην περίπτωση που το δικαστήριο της ουσίας αν και δέχεται έστω και εμμέσως την ύπαρξη αμφιβολίας ως προς τη βούληση των δικαιοπρακτούντων ή την ύπαρξη κενού της δικαιοπραξίας, παραλείπει την προσφυγή στους παραπάνω ερμηνευτικούς κανόνες.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση σχετικά με το θέμα της συμφωνίας για τον τρόπο αμοιβής του αναιρεσιβλήτου, το Εφετείο δέχτηκε τα εξής: "Η εναγομένη αναιρεσείουσα προσέλαβε τον ενάγοντα αναιρεσίβλητο για να τον απασχολήσει με την ιδιότητα αυτού του μηχανολόγου μηχανικού, έναντι μισθού που συμφωνήθηκε στις 483.000 δρχ.

Στην εργασιακή σύμβαση τα μέρη αναφέρθηκαν στην καταβολή και των άλλων παροχών (δώρα επιδόματα) καθώς και στις συνθήκες απασχόλησης που ο ενάγων δικαιούται από την εργατική νομοθεσία, στον 11ο όρο δε, της εργασιακής σύμβασης, τα μέρη υπήγαγαν την υπό κρίση σχέση στις ισχύουσες κάθε φορά διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας σε συνδυασμό και με τις συλλογικές συμβάσεις που καθορίζουν τους ελάχιστους όρους αμοιβής και εργασίας του εργαζομένου.

Συνεπώς πρόκειται για περίπτωση, κατά την οποία με συμφωνία των διαδίκων έχει προβλεφθεί η εφαρμογή των σχετικών με την ειδικότητα του ενάγοντα ΣΣΕ ή ΔΑ, με την έννοια που ο ενάγων εκθέτει στην αγωγή του, δηλαδή ότι τα μέρη ήθελαν το παραπάνω συμφωνηθέν ποσό να μην υπολείπεται των προβλεπομένων ελαχίστων ορίων των κανονιστικού περιεχομένου ΣΣΕ ή ΔΑ".

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρόλο που εμμέσως αλλά σαφώς δέχτηκε την ύπαρξη αμφιβολίας ως προς το περιεχόμενο του 11ου όρου της εργασιακής συμβάσεως, παρέλειψε να προσφύγει στους ερμηνευτικούς κανόνες των ως άνω άρθρων.

Όμως από τις προαναφερόμενες πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει ότι το Εφετείο διαπίστωσε έστω και εμμέσως την ύπαρξη αμφιβολίας, ως προς το περιεχόμενο της συμφωνίας των διαδίκων για την εφαρμογή στην εργασιακή σχέση του αναιρεσιβλήτου των ΣΣΕ και ΔΑ των σχετικών με την ειδικότητα του.

Επομένως ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Εξάλλου, με τις παραπάνω παραδοχές το Εφετείο διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την μη ύπαρξη αμφιβολιών ή κενού ώστε να υφίσταται ανάγκη προσφυγής στις ερμηνευτικές διατάξεις των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ και πρέπει να απορριφθεί και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, ως αβάσιμος.

ΙΙ. Επειδή, πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ. είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι παραδεκτώς προτεινόμενοι, στηρίζουν κατά νόμο αυτοτελή αίτηση ή ανταίτηση των διαδίκων (αγωγή, ένσταση, ανακοπή, ένδικο μέσο). Επομένως, πράγματα με την έννοια αυτή είναι και οι λόγοι εφέσεως που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσεως και συνεπώς η παράλειψη του Εφετείου να εξετάσει παραδεκτώς προτεινόμενο λόγο εφέσεως συνιστά πλημμέλεια που εμπίπτει στον προβλεπόμενο από την ανωτέρω διάταξη λόγο αναιρέσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως με τον οποίο δεν γίνεται επίκληση κάποιου από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 του Κ.Πολ.Δ. λόγους αναιρέσεως, κατ' εκτίμηση όμως από τον αριθμό 8 του εν λόγω άρθρου, προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο τον τέταρτο λόγο εφέσεως της αναιρεσείουσας με τον οποίο επανέφερε ενώπιον του, την παραδεκτώς ασκηθείσα ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ένσταση καταχρήσεως δικαιώματος, η οποία καταχωρήθηκε στα πρακτικά και αναπτύχθηκε με τις προτάσεις που κατατέθηκαν στο ακροατήριο στις οποίες αναφέρεται: "Σε κάθε περίπτωση και όλως επικουρικά σημειώνεται ότι ο ενάγων την 20-8-2003 προέβη σε ανάληψη του πρωτοτύπου γραμματίου συστάσεως παρακαταθήκης από τη Συμβολαιογράφο Φλώρινας Άννα Χατζηχρήστου-Μπέσσα, γεγονός που βεβαιώνεται από στην υπ' αριθμ. .......

της ίδιας συμβολαιογράφου και σε είσπραξη της νόμιμης αποζημίωσης του από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων στην Φλώρινα την 21-8-2003, με αυτόν τον τρόπο παραιτούμενος σιωπηρά του δικαιώματος του να προσβάλλει το κύρος της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του... κατά συνέπεια όλως καταχρηστικά στην αγωγή του επικαλείται την ακυρότητα της καταγγελίας συμβάσεως εργασίας του και αιτείται μισθούς υπερημερίας".

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, αφού όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα, τόσο με την πρωτόδικη, όσο και με την προσβαλλόμενη απόφαση, κρίθηκε ότι ή καταγγελία της συμβάσεως εργασίας δεν πάσχει εκ του γεγονότος ότι ο ενάγων θα τελούσε σε κανονική άδεια από 1-8-2003 και είναι ισχυρή, αν και κατά την καταγγελία είχε προγραμματιστεί να δοθεί άδεια στον ενάγοντα.

Επομένως, εφόσον κρίθηκε ότι η καταγγελία ήταν έγκυρη και η ένσταση καταχρήσεως δικαιώματος κατά τα ανωτέρω αφορούσε αποκλειστικά την εγκυρότητα ή μη αυτής, δεν συνέτρεχε νόμιμος λόγος να ερευνηθεί η εν λόγω ένταση ανεξάρτητα από το παραδεκτό ή μη αυτής και ορθώς το Εφετείο δεν ασχολήθηκε με τον σχετικό λόγο εφέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-9-2007 αίτηση της Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ GAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" για αναίρεση της 9673/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ