12/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 12 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 12/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη-Εισηγητή, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ........, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελευθέριο Κοκκίνη, για αναίρεση της 1364/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1707/2004.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 3 πιν. Α΄ αριθμ. 6, και 5 παρ. 1 στοιχ. β΄ και ζ΄ του ν. 1729/1987, όπως το τελευταίο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 του ν. 2161/1993, προκύπτει ότι ο υπαίτιος αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η κάνναβις, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και με χρηματική ποινή ενός εκατομμυρίου μέχρι εκατό εκατομμυρίων δραχμών, Ως αγορά ναρκωτικών θεωρείται η κατά τους όρους του άρθρου 513 του Α.Κ.

κατάρτιση της σχετικής συμβάσεως και η κατ΄ ακολουθία αυτής μεταβίβαση της κυριότητας στον αγοραστή, που γίνεται με την προς αυτόν παράδοσή τους. Περαιτέρω η κατοχή πραγματώνεται με τη φυσική εξουσίαση των ναρκωτικών από το δράστη, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξή τους και κατά τη δική του βούληση να τα διαθέτει πραγματικά.

Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ίδιου κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ΄ αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, οι αποδείξεις που θεμελίωσαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους το δικαστήριο υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, σε συνδυασμό με το διατακτικό της, τα οποία ως αποτελούντα ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Πενταμελές εφετείο Αθηνών, που την εξέδωσε, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική του κρίση, ότι από τα αποδεικτικά μέσα, που κατ΄ είδος αναφέρει, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

Ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, που δεν είχε αποκτήσει την έξη της χρήσεως, ναρκωτικών ουσιών, ώστε να μην είναι σε θέση να την αποβάλει με δικές του δυνάμεις, παρά μόνο με ειδική θεραπευτική αντιμετώπιση, ενεργώντας από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του ........, ο οποίος δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, σε άγνωστη περιοχή της ........

και σε μη διακριβωθείσα ημερομηνία, πάντως πριν από την ενεργηθείσα στις 6-6-1998 σύλληψή του, αγόρασε από άγνωστο στην ανάκριση πρόσωπο, όχι για δική του χρήση, αλλά με σκοπό την εμπορία, ποσότητα ακατέργαστης ινδικής καννάβεως, βάρους 1120 γραμμαρίων αντί συμφωνηθέντος αγνώστου τιμήματος. Την προαναφερόμενη ποσότητα της ινδικής καννάβεως ο αναιρεσείων κατείχε από κοινού με τον παραπάνω συγκατηγορούμενό του ........, υπό την έννοια της φυσικής της εξουσιάσεως, στο .........

και το ........ στις 5-6-1998. Συγκεκριμένα την 23.15΄ ώρα της 5-6-1998 κατείχε με τον ανωτέρω συγκατηγορούμενό του, μέρος της ως άνω ποσότητος ακατέργαστης ινδικής καννάβεως, βάρους 1110 γραμμαρίων, συσκευασμένο σε δύο νάϋλον σακκούλες, μέσα στο υπ΄ αριθμό κυκλοφορίας ......... ΙΧ επιβατηγό αυτοκίνητο, το οποίο είχε μισθώσει και οδηγούσε στο .......

και στη συμβολή των λεωφόρων .....και ............., μέρος δε εκείνης, βάρους 10 γραμμαρίων εντός της οικίας του που βρισκόταν στο ........ και επί της οδού .......... Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ένοχο τον αναιρεσείοντα από κοινού αγοράς και κατοχής 1120 γραμμαρίων ακατέργαστης ινδικής καννάβεως. Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ΄αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, που εφάρμοσε.

Ειδικότερα, εφόσον ως αγορά ναρκωτικής ουσίας θεωρείται η κοινώς γνωστή έννοια της αγοραπωλησίας του άρθρου 513 Α.Κ. δηλαδή η μεταβίβαση της κυριότητας που γίνεται με την παράδοση του πράγματος στον αγοραστή, αντί του συμφωνημένου τιμήματος, για την αιτιολόγηση της τελέσεως του εγκλήματος αυτού, δεν απαιτείται να προσδιορίζεται και το ύψος του τιμήματος, αλλ΄ αρκεί ότι υπάρχει συμφωνία περί του τελευταίου.

Ούτε είναι αναγκαίο να αναφέρεται η ταυτότητα του πωλητή, η δε παραδοχή της αποφάσεως «από άγνωστο άτομο έναντι αγνώστου τιμήματος» λογικά σημαίνει ότι η άγνοια περιορίζεται στα στοιχεία αυτά, τα οποία είναι αδιάφορα για την στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένου εγκλήματος. Επίσης ως προς την από κοινού κατοχή ναρκωτικής ουσίας δεν είναι απαραίτητη για την αιτιολόγηση της αποφάσεως, η μνεία των επί μέρους ενεργειών καθενός από τους συναυτουργούς, άρα και του αναιρεσείοντος.

Ούτε χρειαζόταν ιδιαίτερη σκέψη ως προς την ύπαρξη του κοινού δόλου, δεδομένου ότι αυτός εμπεριέχεται στην έννοια της συναυτουργίας, ενυπάρχει δε περαιτέρω στη θέληση των συναυτουργών να πραγματώσουν τα γενόμενα δεκτά περιστατικά, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του συγκεκριμένου εγκλήματος και επομένως εξυπακούεται ότι προκύπτει από αυτά.

Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του Κ.Π.Δ πρώτος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα των όσων προαναφέρθηκαν, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Επειδή κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως κατά αποφάσεως αποτελεί η υπέρβαση εξουσίας, η οποία υπάρχει όταν το δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και ιδίως όταν επιλαμβάνεται των αναγραφόμενων στο άρθρο τούτο περιπτώσεων.

Δεν υπερβαίνει συνεπώς την εξουσία του το δικαστήριο, όταν δεν μνημονεύει τα αποδεικτικά μέσα ή έχει ελλιπή ή αντιφατική αιτιολογία.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως, με τον οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια της υπερβάσεως εξουσίας, με την αιτίαση ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν μνημόνευσε στην προσβαλλόμενη απόφασή του τα αποδεικτικά μέσα και περιέλαβε στην τελευταία ελλιπή αιτιολογία, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Μετά ταύτα, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-9-2004 αίτηση του ........, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 1364/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2005.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ