Supreme Court dismisses appeal against conviction for lack of reasoning regarding mitigating circumstances.

Απόφαση 1299 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1299/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη), Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου - Εισηγήτρια, Χρήστο Βρυνιώτη και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Θ. Π. του Ε., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κρήτης Ι, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Καλονόμο, για αναίρεση της υπ’ αριθ 517/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κρήτης.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Κρήτης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ. πρωτ. 3174/29-4-2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 546/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 27-4-2015, με αριθμό πρωτ. 3174/29-4-2015, αίτηση του Θ. Π. του Ε. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 517/2014 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κρήτης, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.) χωρίς ανάγκη ειδικώτερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά.

Εξάλλου, η επιβαλλόμενη κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της αποφάσεως πρέπει να υπάρχει όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εκείνοι που προβάλλονται στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ, και τείνουν στην άρση του αδίκου χαρακτήρα της πράξεως ή την άρση ή μείωση της ικανότητας καταλογισμού ή την εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξεως ή τη μείωση της ποινής.

Η απόρριψη ενός τέτοιου ισχυρισμού πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως αρκεί να προβάλλεται παραδεκτά και κατά τρόπο πλήρη και ορισμένο. Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και εκείνος, που προβάλλεται από τον κατηγορούμενο για συνδρομή στο πρόσωπο του ελαφρυντικής περιστάσεως από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αφού η παραδοχή του οδηγεί, κατά την παρ. 1 του ίδιου άρθρου, στην επιβολή μειωμένης ποινής κατά το μέτρο του άρθρου 83 του ίδιου Κώδικα.

Ως ελαφρυντικές περιστάσεις κατά το άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ θεωρούνται μεταξύ άλλων (υπό στοιχ. α’ ) "το ότι ο υπαίτιος έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή, (υπό στοιχ. δ’ ) "το ότι ο υπαίτιος επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξεώς του" και (υπό στοιχ.

ε’ ) "το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του". Για τη στοιχειοθέτηση της πρώτης από τις παραπάνω ελαφρυντικές περιστάσεις δεν αρκεί η συνήθης ανθρώπινη συμπεριφορά προς εξασφάλιση των μέσων διαβιώσεως του κατηγορουμένου και της οικογενείας του αλλά ούτε και η ανυπαρξία άλλης καταδίκης, αλλά απαιτείται θετική και επωφελής για την κοινωνία δράση και μάλιστα σε όλους τους τομείς συμπεριφοράς, που ορίζονται στην εν λόγω διάταξη, ενώ για τη θεμελίωση της δεύτερης από τις περιστάσεις αυτές, πρέπει, η μεταμέλεια του υπαιτίου όχι μόνο να είναι ειλικρινής, αλλά και να εκδηλώνεται εμπράκτως, ήτοι υπό πραγματικά περιστατικά τα οποία δείχνουν ότι αυτός μεταμελήθηκε και για το λόγο αυτό επεζήτησε, ειλικρινά και όχι προσχηματικά, να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξεώς του, μη αρκούσης της ομολογίας του για την τέλεση των πράξεων που έγινε μετά τη σύλληψή του και της εργατικότητάς του στη φυλακή.

Τέλος, για να αναγνωρισθεί η ελαφρυντική περίσταση της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, ναι μεν πρέπει η συμπεριφορά αυτή να εκτείνεται σε μεγάλο διάστημα και μάλιστα υπό καθεστώς ελευθερίας του υπαιτίου, γιατί τότε μόνο η επιλογή του αντανακλά στη γνήσια ψυχική του στάση και παρέχει αυθεντική μαρτυρία για την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιαθέσεώς του, σε αντίθεση με τον ευρισκόμενο στη φυλακή, ο οποίος υπόκειται σε ιδιαίτερο καθεστώς, δηλαδή, στερήσεως της προσωπικής του ελευθερίας και υπακοής σε συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς επί πειθαρχική ποινή, και συνεπώς η συμπεριφορά του δεν είναι η ελεύθερη στην κοινωνία, στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης.

Όμως, δεν μπορεί να αποκλεισθεί η συνδρομή της ελαφρυντικής αυτής περιστάσεως στον ευρισκόμενο στη φυλακή κρατούμενο, από μόνο το γεγονός ότι αυτός κρατείται και ότι εξ αυτής της καταστάσεώς του, λόγω του πειθαναγκασμού του στους κανόνες λειτουργίας των σωφρονιστικών καταστημάτων, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη η τυχόν βελτίωση της συμπεριφοράς του, η οποία (βελτίωση), κατά το διάστημα της κρατήσεώς του, προδήλως εκδηλώνεται μόνο με θετική συμπεριφορά.

Τούτο γιατί, σε διαφορετική περίπτωση και, πέραν των όποιων προνομίων που προβλέπει ο σωφρονιστικός Κώδικας και είναι ενδεχόμενο να τύχει ο κρατούμενος κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του, θα οδηγούσε όχι μόνο στην εξάλειψη, αλλά ενδεχομένως και στον περιορισμό της πιθανότητας βελτιώσεως του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του καταδικασθέντος και ήδη κρατουμένου.

Η παραδοχή δε της συνδρομής της ελαφρυντικής αυτής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ. 2ε του Π.Κ, αναμφιβόλως, τελεί υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι η συμπεριφορά του εντός του σωφρονιστικού καταστήματος είναι προδήλως διακριτή της συνήθους συμπεριφοράς του κρατούμενου και η οποία συνέχεται με την εξαιρετική και οπωσδήποτε βελτίωση της συμπεριφοράς του.

Η καλή, δηλαδή, συμπεριφορά δεν εννοείται ως παθητικά καλή διαγωγή ή ως μη κακή ή μόνον ως απουσία παραβατικότητας, πρέπει δε να περιλαμβάνει και θετική δραστηριότητα του υπαιτίου, η οποία εκδηλώνεται αυτοβούλως και όχι ως αποτέλεσμα φόβου ή καταναγκασμού.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 517/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε, κατ’ έφεση, για διακίνηση ναρκωτικών και δη καλλιέργεια, συγκομιδή, αποθήκευση και κατοχή ινδικής κάνναβης καθώς και για οπλοκατοχή και του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης δέκα πέντε (15) ετών και τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή εξήντα χιλιάδων τριακοσίων (60.300) ευρώ. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως ο αναιρεσείων δια του συνηγόρου του προέβαλε αυτοτελείς ισχυρισμούς περί της συνδρομής στο πρόσωπο αυτού των ελαφρυντικών περιστάσεων του προτέρου εντίμου βίου, της καλής συμπεριφοράς μετά τις πράξεις του και της ειλικρινούς μετάνοιας (άρθρο 84 παρ. 2 α’ , ε’ και δ’ του ΠΚ), αντίστοιχα, επικαλέσθηκε δε για τη θεμελίωση τους, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής:" ... Από το σύνολο των ενώπιόν Σας αναγνωσθέντων εγγράφων, αλλά και από την εν γένει αποδεικτική διαδικασία αιτιολογημένα προσήκει η αναγνώριση στο πρόσωπο μου: 1. ΤΗΣ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΡΟΥ ΕΝΤΟΜΟΥ ΒΙΟΥ (αρθ. 84 παρ. 2 α ΠΚ).

Δεδομένων των ακραία δυσμενών οικογενειακών συνθηκών μου και συγκεκριμένα του εξαιρετικά επώδυνου - από καρκίνο στον εγκέφαλο- θανάτου του ηλικίας μόλις 47 ετών πατέρα μου Ε. Π. το έτος 2003, [σχετική η υπ’ αρ…. /2003 Ληξιαρχική Πράξη Θανάτου του Δήμου ...] καθώς και της κατόπιν αυτού ισόβιας αναπηρίας της μητέρας μου Ε., η οποία πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, [σχετική η από 10-12-2012 Βεβαίωση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου], γεγονότα τα οποία συνέβησαν όταν ήμουν στην κρίσιμη για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας μου εφηβική ηλικία των 16 ετών [γεννηθείς το 1987] και με συγκλόνισαν, δεδομένου και του γεγονότος ότι είμαστε πολύτεκνη οικογένεια, ήτοι έχω άλλα τέσσερα αδέλφια [σχετικό το υπ’ αρ. .../2012 Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης του Δήμου ...], είναι ευχερώς αντιληπτές οι γιγάντιες δυσκολίες επιβίωσης, τις οποίες αντιμετωπίσαμε σαν οικογένεια, αλλά και εγώ προσωπικά, ένεκα ιδίως της εγγενούς ευαισθησίας/αδυναμίας του χαρακτήρα μου.

Παρόλες, ωστόσο, αυτές τις δυσχέρειες και τα συμβάντα, που επέπεσαν ως ακραία καιρικά φαινόμενα στην οικογένεια και τη ζωή μου, εντούτοις μέχρι και την κατηγορούμενη πράξη, για την οποία λυπούμαι βαθύτατα και έχω πλήρως και ειλικρινά μετανοήσει, ουδέποτε απασχόλησα τις αρχές και μάλιστα με συμπεριφορές προδίδουσες κοινωνική απαξία και επικινδυνότητα.

Τούτο συνάγεται όχι μόνον από το Ποινικό μου Μητρώο, το οποίο εμπεριέχει μόνον μία καταδίκη σε ποινή φυλακίσεως 20 ημερών από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου για παράβαση κτηνοτροφικής διάταξης [Ν.1300/1982], η φύση της οποίας, αλλά και η χρονική απόσταση από την κατηγορούμενη συμπεριφορά μου δεν μπορεί, φυσικά, να αναιρέσει την παραδοχή περί της προηγούμενης έντιμης ζωής μου [ιδέτε ενδ.

Μαργαρίτης, ΕρμΠΚ, σελ. 227, Κ. Σταμάτης, ΣυστΕρμΠΚ, σελ. 1117, ΑΠ 1358/2008, ΠοινΔνη 2009], αλλά και από τις καταθέσεις των ίδιων των αστυνομικών μαρτύρων ενώπιον του Δικαστηρίου Σας [ως και ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου], σύμφωνα με τις οποίες ουδέποτε είχα απασχολήσει μέχρι την ένδικη υπόθεση τις Αρχές και για οποιοδήποτε λόγο.

Αλλά και πέραν τούτου ... στην στην ένδικη περίπτωση, λαμβανομένης υπόψη και της προσωπικότητας μου, των δυνατοτήτων μου ως ανθρώπου, ως και των ως άνω ιδιαζόντων οικογενειακών συνθηκών μου, αναντίλεκτα επέξειξα θετική και έμπρακτα επωφελή για την κοινωνία δράση προ της συλλήψεώς μου ως ευθέως προκύπτει από:

1. Την αναγνωσθείσα από 22 Αυγούστου 2014 Επιστολή του Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακιών κκ Ε., σύμφωνα με την οποία για πολλά χρόνια είχα εργασθεί στο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Τοπικής Εκκλησίας αφιλοκερδώς, επισημαίνει δε στην Επιστολή του αυτή ο Σεβασμιότατος την αγαθοσύνη και αφέλεια μου, η οποία και κατά την κρίση του, με οδήγησε στη θέση, στην οποία σήμερα ευρίσκομαι.

2. Την αναγνωσθείσα από 11 Αυγούστου 2014 Βεβαίωση του Τοπικού Συμβουλίου του Δημοτικού Διαμερίσματος Μελάμπων του Δήμου ..., ήτοι του χωριού μου, σύμφωνα με την οποία κατά την πυρκαιά του έτους 2011, η οποία κατέκαυσε την περιοχή μας -ως έχει συμβεί πολλάκις και στο παρελθόν- συμμετείχα εθελοντικά με την προσωπική μου εργασία και με το γεωργικό μου ελκυστήρα στην κατάσβεση της, ενώ και την αντιπυρική περίοδο του έτους 2012 βρισκόμουν σε διαρκή επιφυλακή και ανά πάσα στιγμή στη διάθεση των ομάδων πυρόσβεσης στο Δήμο ....

Μετά ταύτα και επειδή από ένα νέο άνθρωπο 24 ετών υπό τις μορφωτικές και οικογενειακές μου προϋποθέσεις, πράγματι δεν μπορεί κανείς να αναζητήσει τίποτε περισσότερο ως επωφελή συμπεριφορά προς την κοινωνία, πέραν των ανωτέρω, ταπεινά και ευπρόσωπα θεωρώ ότι η εν γένει καλή και έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και κοινωνική συμπεριφορά μου μέχρι την κατηγορούμενη πράξη, πρέπει για τους παραπάνω λόγους να αναγνωρισθεί στο πρόσωπο μου, ...

2. ΤΗΣ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ [αρ. 84 § 2ε του ΠΚ] ... ζητώ την αναγνώριση της αιτούμενης ελαφρυντικής περίστασης της διάταξης του άρθρου 84 § 2ε του ΠΚ καθότι: 1. ‘ Οπως προκύπτει από την πράγματι σπάνια κατά περιεχόμενο, μία και υπερβαίνει παρασάγγας τις συνήθεις κοινές βεβαιώσεις των φυλακών περί καλής και χωρίς πειθαρχικά παραπτώματα διαγωγή - με ημερομηνία 29-8-2014 Υπηρεσιακή Βεβαίωση του Γενικού Καταστήματος Κράτησης ΚΡΗΤΗ 1, όπου και κρατούμαι από τις 13 Δεκεμβρίου του έτους 2012 μέχρι σήμερα, ουδέποτε τιμωρήθηκα πειθαρχικά, επιδεικνύω ΑΡΙΣΤΗ διαγωγή, εργάζομαι αδιάλειπτα στις πλέον βαριές και υπεύθυνες εργασίες της Φυλακής και συγκεκριμένα αρχικά εργάσθηκα ως καθαριστής, ακολούθως ως βοηθός μάγειρα, και κατόπιν ανέλαβα την ευθύνη του αρχιμάγειρα της Φυλακής, ήτοι την πλέον υπεύθυνη, πολύωρη και κοπιαστική εργασία σε αυτήν, την οποία σύμφωνα με την παραπάνω Βεβαίωση, εκτελώ με απόλυτη ευσυνειδησία και προσήλωση, συμβάλλοντας έτσι στην εύρυθμη λειτουργία της Φυλακής. Η εν γένει συμπεριφορά μου αυτή, ως αναδεικνύεται εύγλωττα από την αναγνωσθείσα ανωτέρω Βεβαίωση, ευχερώς καταδεικνύει την ποιότητα του χαρακτήρα μου, την ένταση με την οποία έχω συνειδητοποιήσει το λάθος μου και παρέχει ασφαλές εχέγγυο για την κοινωνική μου επανένταξη και το σωφρονισμό μου.

2. Όπως προκύπτει από την αναγνωσθείσα με αρ. πρωτοκόλλου ... Βεβαίωση του ΚΕΘΕΑ, αμέσως μετά την κράτησή μου προσήλθα εθελοντικά στις διαδικασίες του Προγράμματος που λειτουργεί εντός του Σωφρονιστικού Καταστήματος, στο οποίο κρατούμαι, τις οποίες και παρακολουθώ με επιτυχία, έχοντας πλέον αποβάλλει οριστικά κάθε σχέση μου με τον καταστροφικό κόσμο των Ναρκωτικών.

Κατόπιν τούτων και δη της έμπρακτα και επί μακρό χρόνο εξαίρετης συμπεριφοράς μου υπό τις δυσμενέστατες συνθήκες της Φυλακής, στα πλαίσια των οποίων έχω προσπαθήσει και έχω βελτιωθεί κατά πολύ ως άνθρωπος, βοηθώντας, υπερβαίνοντας τις δυνάμεις μου, και το σύνολο στο οποίο διαβιώ, ευπρόσωπα αιτούμαι την αναγνώριση υπό του Δικαστηρίου Σας στο πρόσωπο μου της συνδρομής της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84&2ε του Π Κ.

3. ΤΗΣ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (αρ. 84 26 Π.Κ.) Από το σύνολο των ενώπιον Σας αποδεικτικών μέσων καθίσταται φανερό, πέραν άλλου τινός, ότι έχω ειλικρινά και έμπρακτα μεταμεληθεί για την κατηγορούμενη προβατική συμπεριφορά μου. Τούτο συνάγεται όχι μόνον από την άμεση, ήδη κατά τη σύλληψή μου, πλήρη και ειλικρινή παραδοχή της ευθύνης μου και τη συγγνώμη μου, ως και ενώπιον Σας την περιέγραψα, αλλά κατεξοχήν εκ του δεδομένου ότι η κατά την κράτησή μου συμπεριφορά μου [ως ανωτέρω εξετέθη υπό στ. 2, όπου και αναφέρομαι, προς αποφυγή επαναλήψεων], και η εν γένει παρουσία μου ενώπιον Σας, πείθει περί της μεταμελείας μου και καθιστά σαφές ότι η ένδικη εμπλοκή μου συνιστά μία εξαιρετικά μελανή παρένθεση στην κατά πάντα έντιμη, αν και πλήρη δραμάτων, ζωή μου, ώστε τυγχάνει βέβαιο ότι ουδέποτε στο μέλλον, κατόπιν της έκτισης της ποινής μου, θα απασχολήσω τις Αρχές για οποιοδήποτε λόγο ..." Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε τους παραπάνω αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου αναιρεσείοντα με το ακόλουθο, κατά λέξη, σκεπτικό: " ...

Κατά τον προαναφερόμενο χρόνο, ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 25 ετών. Ένα χρόνο πριν είχε καταδικασθεί με την υπ’ αριθμ. 109/13-4-2011 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου σε φυλάκιση 20 ημερών για παράβαση του ν. 1300/1982, όπως προκύπτει από το ποινικό του μητρώο. Επιπλέον, οι προαναφερόμενες περιστάσεις από τις οποίες τέλεσε τις πράξεις για τις οποίες κρίθηκε ένοχος, δηλαδή, ο οργανωμένος τρόπος δράσης του, η υποδομή που είχε διαμορφώσει, η εμπλοκή του με άλλα άτομα (συναυτουργούς) που ασχολούνται με τη διακίνηση ναρκωτικών, το γεγονός ότι κατείχε και όπλο και δη, το αυτόματο υποπολυβόλο, έτοιμο για άμεση χρήση, πλησίον του χώρου απόκρυψης των ναρκωτικών, φανερώνουν ότι αυτός δεν έδρασε ευκαιριακά, αλλά μετά από μακρόχρονο σχεδιασμό και προπαρασκευή, διακατεχόμενος από έντονη κλίση σε μη νόμιμες δραστηριότητες.

Από την άλλη, δεν προέκυψαν συγκεκριμένα περιστατικά και συμπεριφορές αυτού πριν από την τέλεση των παραπάνω πράξεων, τα οποία να του προσδίδουν κάποιο ηθικό ανάστημα, μόνο δε το γεγονός ότι συμμετείχε στην κατάσβεση μιας πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε στην περιοχή του το έτος 2011, καθώς και η αόριστη αναφορά στην από 22-8-2014 επιστολή του Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων περί συνεργασίας του στο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Τοπικής Εκκλησίας, δεν αρκούν για να χαρακτηρισθεί ως έντιμος ο πρότερος βίος του και μάλιστα σε όλες τις εκφάνσεις του (ατομική, οικογενειακή επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή), όπως απαιτεί το άρθρο 84% § 2α’ του Π.Κ., λαμβανομένου υπόψη και του νεαρού της ηλικίας του, το οποίο δεν παρείχε τα χρονικά περιθώρια να δοκιμασθεί στην κοινωνία και στις δυσκολίες του βίου, ώστε να αναδείξει παρά ταύτα συμπεριφορές εξέχουσας εντιμότητας.

Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο το αίτημά του, να του αναγνωρισθεί το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος δεν έδειξε ειλικρινή μετάνοια, ούτε επεδίωξε να μειώσει τις συνέπειες των πράξεών του. Το γεγονός ότι ομολόγησε τις πράξεις του, στην προκείμενη περίπτωση, δεν δείχνει ειλικρινή μετάνοια, διότι η εμπλοκή του ήταν εξαρχής αυταπόδεικτη, αφού η ινδική κάνναβη βρέθηκε στα παραπήγματα που υπήρχαν εντός του περιφραγμένου) χώρου του ποιμνιοστασίου του και οι αστυνομικοί τον παρακολουθούσαν επί μέρες πριν τον συλλάβουν και τον είχαν δει να μεταβαίνει στα παραπήγματα και να επιστρέφει χρησιμοποιώντας ένα μικρό μονοπάτι που οδηγούσε εκεί από το ποιμνιοστάσιό του.

Επιπλέον, η ομολογία του κατηγορουμένου λειτουργούσε και ως στοιχείο για την απαλλαγή του αδελφού του Ι. Π., ο οποίος ήταν συνιδιοκτήτης του ποιμνιοστασίου και συγκατηγορούμενός του στον πρώτο βαθμό, όπου και απαλλάχθηκε. Ο κατηγορούμενος, εξάλλου, αρνήθηκε ίνα υποδείξει στους αστυνομικούς την ακριβή τοποθεσία όπου καλλιεργούσε τα δενδρύλλια της ινδικής κάνναβης και δεν έδωσε καμία χρήσιμη πληροφορία για τους συναυτουργούς του πέραν της αόριστες αναφοράς σε κάποιο άτομο αλβανικής υπηκοότητας με το όνομα "Π." που έφυγε και από τότε δεν τον έχει ξαναδεί.

Κατ’ ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο και το αίτημα του κατηγορουμένου να του αναγνωρισθεί το ελαφρυντικό του άρθρου 84§ 2δ] του Π.Κ. Ο ίδιος εξάλλου, από τότε που συνελήφθη επ’ αυτοφώρω μέχρι σήμερα είναι κρατούμενος και η καλή συμπεριφορά του στη φυλακή είναι αποτέλεσμα της αναγκαίας συμμόρφωσής του στους κανονισμούς της.

Επομένως, δεν έχει δοκιμασθεί η συμπεριφορά του υ]τό καθεστώς ελευθερίας και μάλιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να αναδειχθούν στοιχεία από τα οποία να μπορεί να ! συναχθεί το συμπέρασμα ότι αυτός μεταστράφηκε ηθικά και ψυχικά και διαβιώνει αρμονικά στην κοινωνία ακολουθώντας τους κανόνες της ομαλής κοινωνικής συμβίωσης.

Τέτοια μεταστροφή εξάλλου, δεν αποδεικνύεται ούτε από την παρακολούθηση απ’ αυτόν εντός της φυλακής, του προγράμματος του ΚΕΘΕΑ, το οποίο άλλωστε δεν προορίζεται για περιπτώσεις όπως η δική του, αφού αυτός δεν είναι εξαρτημένος χρήστης ναρκωτικών, ούτε από τα αναφερόμενα στη βεβαίωση της φυλακής περί αρίστης διαγωγής του και περί συνεπούς εκτέλεσης της εργασίας του εντός της φυλακής, η οποία μάλιστα υπολογίζεται ευεργετικά ως προς την έκτιση της ποινής του και αποτελεί επιδίωξη κάθε συνετού κρατουμένου.

Δεν αποδείχθηκε επομένως, ότι ο κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τις πράξεις του κατά την έννοια του άρθρου 84 § 2 ε’ του Π.Κ. και συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο και το αίτημά του να του αναγνωρισθεί η σχετική ελαφρυντική περίστασης".

Με αυτά που δέχτηκε το Δικαστήριο της ουσίας, αναφορικά με την απόρριψη των αμέσως ανωτέρω αυτοτελών ισχυρισμών του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου, διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την απαιτούμενη από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία καθόσον, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντα: 1) Ως προς την απόρριψη της ελαφρυντικής περιστάσεως του προτέρου εντίμου βίου (αρθρ. 84 παρ, 2 α ΠΚ):

α) το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε τόσο την από 22-8-2014 επιστολή του Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κκ Ε. όσο και την από 11-8-2014 βεβαίωση του Δ.Σ της κοινότητας Μελάμπων, έγγραφα στα οποία ρητά αναφέρεται αντικρούοντας αιτιολογημένα το περιεχόμενό τους, β) προκειμένου να καταλήξει στην απορριπτική του εν λόγω αυτοτελούς ισχυρισμού κρίση του δεν έλαβε υπόψη του τη βαρύτητα της πράξεως, για την οποία έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο, αλλά την προ της τελέσεως αυτής ατομική και κοινωνική συμπεριφορά αυτού, γ) πλην της αναφοράς στα συγκεκριμένα περιστατικά, των οποίων έγινε επίκληση από τον κατηγορούμενο, στο σκεπτικό της προσβαλλομένης εκτίθενται και τα αρνητικά περιστατικά καθώς και οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, που οδήγησαν το Δικαστήριο στην απορριπτική κρίση του, ενώ δεν ήταν αναγκαία για την πληρότητα της αιτιολογίας η αναφορά συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών που θα αρκούσαν για την αναγνώριση στο πρόσωπο του αναιρεσείοντα του αιτηθέντος εν λόγω ελαφρυντικού και δ) η αναφορά της προσβαλλομένης στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου-αναιρεσείοντα γίνεται διηγηματικά και όχι προς στήριξη της απορριπτικής του ως άνω ελαφρυντικού κρίσης του Δικαστηρίου και επομένως δεν τίθεται ζήτημα δυσμενέστερης μεταχείρισης αυτού έναντι των μεγαλύτερης ηλικίας κατηγορουμένων, 2) Ως προς την απόρριψη της ελαφρυντικής περιστάσεως του αρθρ. 84 παρ, 2 ε ΠΚ, με τις προαναφερθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης αιτιολογείται πλήρως γιατί η, κατά τη διάρκεια της κρατήσεως του αναιρεσείοντα, επιδειχθείσα εντός των φυλακών συμπεριφορά αυτού δεν εκφεύγει της συνήθους διαγωγής κρατουμένου και δεν υπερβαίνει την αναμενόμενη από τον μέσο κρατούμενο συμπεριφορά ώστε να είναι προδήλως διακριτή της συνήθους ως απαιτείται, σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν στη μείζονα σκέψη, για την αναγνώριση του ως άνω ελαφρυντικού, και 3) Ως προς την απόρριψη της ελαφρυντικής περιστάσεως της ειλικρινούς μετάνοιας (αρθρ. 84 παρ, 2 δ ΠΚ), το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του την ομολογία του αναιρεσείοντα-κατηγορουμένου και με τις περαιτέρω παραδοχές ότι "η ομολογία του λειτουργούσε και ως στοιχείο για την απαλλαγή του αδελφού του Ι.

Π., ο οποίος ήταν συνιδιοκτήτης του ποιμνιοστασίου και συγκατηγορούμενός του στον πρώτο βαθμό, όπου απαλλάχθηκε" και ότι "αρνήθηκε να υποδείξει στους αστυνομικούς την ακριβή τοποθεσία όπου καλλιεργούσε τα δενδρύλλια της ινδικής κάνναβης και δεν έδωσε καμία χρήσιμη πληροφορία για τους συναυτουργούς του..." αιτιολογεί επαρκώς και εμπεριστατωμένα γιατί το γεγονός αυτό δεν αρκεί για την αναγνώριση του ανωτέρω ελαφρυντικού.

Επομένως, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για αναιτιολόγητη απόρριψη των ως άνω αυτοτελών ισχυρισμών του αναιρεσείοντος περί αναγνώρισης στο πρόσωπο του των ελαφρυντικών περιστάσεων που προαναφέρθηκαν (οι οποίοι και μόνο αποτελούν το αντικείμενο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως), πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Οι εκτιθέμενες στους λόγους αυτούς λοιπές αιτιάσεις περί εσφαλμένης εκτίμησης των αποδεικτικών μέσων, καθόσον εξ αυτών συνάγονται, κατά τον αναιρεσείοντα, αντίθετα συμπεράσματα από αυτά στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας αναφορικά με τους ως άνω αυτοτελείς ισχυρισμούς του, είναι απαράδεκτες καθόσον αφορούν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, την οποία και επιχειρούν να πλήξουν με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Kατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, και αφού δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της η κρινόμενη αίτηση κα να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-4-2015, με αριθμό πρωτ. 3174/29-4-2015, αίτηση του Θ. Π. του Ε., κατοίκου ... του Δήμου ... Ρεθύμνου και ήδη κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης ΚΡΗΤΗ 1 (Αγιά Χανίων), για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 517/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κρήτης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουλίου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ