Supreme Court dismisses appeal for vague evidence assessment claims lacking specific procedural violations under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 1299 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1299/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 14 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Γ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Αναστασία Μαυρίδου και 2) Κοινοπραξίας με την επωνυμία "Γ. Γ.-Α. Μ." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, της οποίας ο νόμιμος εκπρόσωπος Γεώργιος Γ. παραστάθηκε με την ίδια πληρεξούσια δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: Α. 1) Χ. Κ. χήρας Α. Γ., ατομικά και ως ασκούσας τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου της, κατοίκου ..., 2) Ν. Γ. του Γ., 3) Ά. Γ. συζύγου Ν., 4) Χ. Γ. του Ν., 5) Φ. Γ. συζύγου Ε. Β., κατοίκων ..., 6) Α. Τ. του Α., συζύγου Χ., κατοίκου ..., Β. 1) Α. Γ. χήρας Α., 2) Β. Γ. του Α., 3) Ά. Γ. του Α., κατοίκων ..., 4) Λ. Γ. του Α., ατομικά και ως ασκούσας την επιμέλεια της ανήλικης κόρης της Ν. Α., κατοίκου ... και προσωρινά ..., 5) Ο. Γ. του Α., ατομικά και ως ασκούσας την επιμέλεια του ανηλίκου υιού της Ν. Γ., κατοίκου ... και προσωρινά ..., 6) Σ. Α. συζύγου Α., το γένος Δ. Γ., κατοίκου ..., Γ. 1) Κ. Γ. του Ι., 2) Σ. Γ. συζύγου Κ., το γένος Γ. Π., κατοίκων ..., 3) Μ. Γ. του Κ., κατοίκου ... και 4) Ρ. Π. συζύγου Γ., το γένος Π., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με: α) την από 30-1-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων με το στοιχείο Α και του ήδη μη διαδίκου Ε. Β., β) την από 30-1-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων με το στοιχείο Β και του ήδη μη διαδίκου Α. Α., γ) την από 30-1-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων με τα στοιχεία Β1, Β2 και Β3, δ) την από 2-2-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων με το στοιχείο Γ και του ήδη μη διαδίκου Χ. Κ., ε) τις από 15-1-2007 τρεις προσεπικλήσεις και την από 7-8-2007 προσεπίκληση των ήδη αναιρεσειόντων και στ) τις από 18-1-2007 τρεις προσεπικλήσεις και την από 8-3-2007 προσεπίκληση του ήδη μη διαδίκου Α. Μ., που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρουπόλεως και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 61/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 38/2011 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18-4-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 4-5-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις 7336/27-1-2012, 7343/27-1-2012, 7344/27-1-2012, 7345/27-1-2012, 7346/27-1-2012, 7347/27-1-2012, 7342/27-1-2012, 7341/27-1-2012, 7340/27-1-2012, 7339/27-1-2012, 7338/27-1-2012, 7337/27-1-2012, 7335/27-1-2012, 7334/27-1-2012 και 7333/27-1-2012 αντίστοιχα εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αλεξανδρουπόλεως ..., τις οποίες προσκομίζουν οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της υποθέσεως αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 18-4-2011 αιτήσεως για αναίρεση της 38/2011 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της αποφάσεως δικάσιμο (14-5-2012), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους, πλην της τελευταίας από αυτούς, για την οποία θα γίνει λόγος κατωτέρω.

Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω δικάσιμο (14-5-2012), κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκαν οι ανωτέρω αναιρεσίβλητοι ούτε κατέθεσαν δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 34, 35 Α.Κ., 62, 73 και 313 παρ.1 εδ.δ Κ.Πολ.Δ. προς εκείνες των άρθρων 286 επ. Κ.Πολ.Δ., οι οποίες εφαρμόζονται και στην κατ' αναίρεση δίκη (άρθρο 573 παρ.1 του ίδιου κώδικα), προκύπτει ότι αν ο διάδικος είναι στη ζωή κατά την έναρξη της δίκης, αποβιώσει όμως μετά το πέρας της προφορικής συζητήσεως μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, τότε, εφόσον δεν υφίσταται εκκρεμής δικαστικός αγώνας ούτε στάδιο εφαρμογής των διατάξεων για διακοπή και επανάληψη της δίκης, τα ασκούμενα κατά της αποφάσεως ένδικα μέσα, άρα και η αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απευθύνονται, σύμφωνα με το άρθρο 558 Κ.Πολ.Δ.

κατά των καθολικών διαδόχων (κληρονόμων) του αποβιώσαντος. Απευθυνόμενα δε κατά του αποβιώσαντος είναι άκυρα, υπό την προϋπόθεση όμως ότι ο αναιρεσείων διάδικος είχε λάβει γνώση προτού ασκηθεί η αίτησή του, με οποιονδήποτε τρόπο, του θανάτου του αντιδίκου του, ώστε να διαπιστώσει τους κληρονόμους του και να απευθύνει κατ' αυτών την αίτηση αναιρέσεως (Ολ.Α.Π. 27/1987, Α.Π. 2041/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες προσκομίζουν την 620/114/2010 ληξιαρχική πράξη θανάτου της Ληξιάρχου Νέας Φιλαδέλφειας Αττικής, από την οποία προκύπτει ότι η τελευταία αναιρεσίβλητη Ρ. (Ρ.) Π. απεβίωσε στις 4-8-2010, ήτοι μετά το πέρας της προφορικής συζητήσεως μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία (συζήτηση) έλαβε χώρα στις 28-5-2010 και πριν από την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με την κατάθεση του σχετικού δικογράφου ενώπιον του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση Εφετείου Θράκης (άρθρο 495 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), η οποία (άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως) έλαβε χώρα στις 20-4-2011, χωρίς οι αναιρεσείοντες να ισχυρίζονται και χωρίς να αποδεικνύεται ότι αγνοούσαν το θάνατο της τελευταίας αναιρεσιβλήτου.

Συνεπώς η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' αυτής, είναι άκυρη και απορριπτέα.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 558 και 566 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων που ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών αλλά μόνο εναντίον εκείνων από αυτούς από τους οποίους επιδιώκεται με την αίτηση και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Επομένως η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη με αυτήν πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, συνεπώς, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αναιρέσεως (Α.Π. 1162/2011).

Εξάλλου από τις ίδιες πιο πάνω διατάξεις σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 68 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι επί απλής ομοδικίας η αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται κατά του αντιδίκου του αναιρεσείοντος που νίκησε, όχι δε κατά του ομοδίκου του, όπως είναι και ο από αδικοπραξία μαζί με αυτόν εναχθείς, ως ενεχόμενος εις ολόκληρον.

Εξαίρεση από τον κανόνα αυτό δικαιολογείται στις περιπτώσεις που η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει διάταξη ευνοϊκή για τον απλό ομόδικο και συγχρόνως βλαπτική για τον αναιρεσείοντα (Ολ.Α.Π. 15-16/1996, Α.Π. 600/2003). Τέτοιου όμως είδους διάταξη επί περισσοτέρων από αδικοπραξία εναχθέντων, ως ενεχομένων εις ολόκληρον, δεν είναι εκείνη με την οποία απορρίπτεται η αγωγή ως προς ένα ή ορισμένους από αυτούς, ενώ ως προς άλλον ή άλλους γίνεται δεκτή, αφού το δεδικασμένο που παράγεται από τέτοια διάταξη δεν ισχύει στις μεταξύ των ομοδίκων σχέσεις και συνεπώς δεν εμποδίζει τον ηττηθέντα ή τους ηττηθέντες έναντι του ενάγοντος σε παθητική ομοδικία διαδίκους να αναχθούν κατά των νικησάντων ομοδίκων τους, όπως προβλέπεται από το άρθρο 927 Α.Κ. (Α.Π. 600/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση οι τρεις πρώτοι λόγοι της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ. οι δύο πρώτοι και από το άρθρο 559 αριθ.10 (πράγματι δε αριθ.1 εδ.α) Κ.Πολ.Δ. ο τρίτος, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι διότι με αυτούς προβάλλονται αιτιάσεις κατά της προσβαλλομένης που δεν αφορούν τους αναιρεσιβλήτους (ενάγοντες των τεσσάρων αγωγών από αδικοπραξία επί των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλομένη) αλλά τον ομόδικο των αναιρεσειόντων (συνεναγόμενο αυτών στις ανωτέρω αγωγές ως ενεχόμενο εις ολόκληρον με αυτούς) Α. Μ.. Πιο συγκεκριμένα με τους ανωτέρω λόγους οι αναιρεσείοντες βάλλουν κατά της προσβαλλομένης όχι γιατί έκανε δεκτές τις αγωγές των αντιδίκων τους αναιρεσιβλήτων κατά το μέρος τους που στρέφονταν κατ' αυτών (των αναιρεσειόντων) αλλά γιατί απέρριψε τις αγωγές αυτές κατά το μέρος τους που στρέφονταν κατά του προαναφερθέντος ομοδίκου τους, κατά του οποίου σε κάθε περίπτωση δεν είχαν δικαίωμα να ασκήσουν αίτηση αναιρέσεως σύμφωνα με τα προεκτεθέντα.

Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 περ.β και περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγοι αναιρέσεως παρέχονται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή αν δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για να είναι ορισμένοι οι ανωτέρω λόγοι αναιρέσεως πρέπει να προσδιορίζονται επαρκώς τα αποδεικτικά μέσα τα οποία το δικαστήριο έλαβε υπόψη παρά το ότι δεν προσκομίστηκαν ή τα οποία το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αν και οι διάδικοι τα επικαλέστηκαν και τα προσκόμισαν.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 αριθ.11 περ.β και περ.γ Κ.Πολ.Δ., αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση τις εξής κατά λέξη πλημμέλειες: "Διότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κακώς, εσφαλμένως και παρά το νόμο και κατά εσφαλμένη εκτίμηση και στάθμιση των αποδείξεων απεφάνθη ότι "η παρουσία του κομπρεσέρ αποδεικνύει ότι οι εργασίες εκσκαφής δεν γίνονταν με τα χέρια αλλά με βαρύ μηχανικό μέσο που προκαλεί κραδασμούς", καθόσον σύμφωνα με την πραγματογνωμοσύνη που διατάχθηκε από την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης πιθανολογήθηκε η χρήση μηχανικών μέσων.

Επιπρόσθετα κανένας μάρτυρας δεν κατέθεσε ότι έγινε χρήση του κομπρεσέρ, και ότι την ημέρα του θλιβερού ατυχήματος γινόταν εργασίες εκσκαφής. Αντίθετα ο μάρτυρας Γ. Τ., οδηγός του φορτηγού που μετέφερε τα προϊόντα καθαίρεσης, κατέθεσε ότι την ημέρα του ατυχήματος γινόταν αποκομιδή των προϊόντων καθαίρεσης (μπάζων) και δεν είδε να χρησιμοποιείται κομπρεσέρ.

Το συγκεκριμένο δε κομπρεσέρ βρισκόταν στο χώρο του εργοταξίου, ως σύνηθες εργαλείο σε εργοτάξιο και ήταν πολύ μικρής ισχύος. Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίασης της 5ης Δεκεμβρίου 2007,, Η Κοινοπραξία μας εκτέλεσε όλες τις εργασίες στο έργο, σύμφωνα με τη μελέτη εφαρμογής των αρχιτεκτονικών και τη μελέτη εφαρμογής των στατικών του έργου και σύμφωνα με τις εντολές της επιβλέπουσας υπηρεσίας, του προστήσαντος, κυρίου του έργου, Δήμου Αλεξανδρούπολης.

Συνεπώς η αναιρεσιβαλλόμενη έσφαλε και πρέπει να εξαφανιστεί άλλως να μεταρρυθμιστεί και να γίνει δεκτός ο τέταρτος και πέμπτος λόγος της εφέσεώς μας". Ο λόγος αυτός, πέρα από τις απαραδέκτως προβαλλόμενες με αυτόν αιτιάσεις για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος και κατά τα δύο σκέλη του λόγω αοριστίας, αφού για τη θεμελίωση των σχετικών αναιρετικών λόγων οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται ποια είναι τα αποδεικτικά μέσα τα οποία το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αν και δεν προσκομίστηκαν ούτε εκείνα τα οποία το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αν και αυτοί τα επικαλέστηκαν και τα προσκόμισαν νόμιμα.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, να μην καταδικασθούν όμως οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, διότι οι τελευταίοι ερημοδίκησαν και δεν υπέβαλαν σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-4-2011 αίτηση του Γ. Γ. και της κοινοπραξίας με την επωνυμία "Γ. Γ.-Α. Μ." για αναίρεση της 38/ 2011 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ