Supreme Court allows appeal against appellate court's vague damage assessment in traffic accident case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding a traffic accident compensation claim. The appellant argued that the appellate court failed to specify which car parts and repair works were covered by the awarded amounts, violating mandatory civil code provisions. The court found the appellate judgment insufficiently reasoned regarding the necessary repair costs and remanded the case for retrial by a different panel.
Legislator headnote
AI generatedArticles 297, 298, 914 of the Civil Code; The appellate court must provide clear and specific reasoning regarding the calculation of necessary repair costs and the scope of damaged parts to allow for effective appellate review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1299 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1299/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Σφέτσου και κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (πρώην "ΦΟΙΝΙΞ-ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ"), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Τασσόπουλο και δεν κατέθεσε προτάσεις
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/10/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από 6/5/2003 αγωγή προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 543/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8040/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22/10/2008 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης ανέγνωσε την από 13/1/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των λόγων της αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Πράγματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης , κατά την έννοια του άρθρου 559 αρίθμ. 8 του Κ.ΠολΔ, είναι και οι λόγοι εφέσεως, που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσεως, γι αυτό και η παραδοχή από το εφετείο ανύπαρκτου λόγου εφέσεως ή η επανάκριση κεφαλαίου της πρωτόδικης αποφάσεως έξω από τα όρια της εφέσεως συνιστούν πλημμέλειες που εμπίπτουν στον προβλεπόμενο από την ανωτέρω διάταξη λόγο αναιρέσεως, εκτός αν πρόκειται για σφάλμα της αποφάσεως που αφορά προσβαλλόμενο με την έφεση κεφάλαιο και μπορεί να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο .
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας με την 543/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έγινε μερικά δεκτή η από 2-10-2002 αγωγή της αναιρεσείουσας με την οποία ζητούσε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της καταβάλουν το ποσόν των 47092,17 ευρώ προς αποκατάσταση των ζημιών της που προκλήθηκαν από τροχαίο ατύχημα από υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου κατά την οδήγηση του με αρίθμ.κυκλ....
ΙΧΦ αυτοκινήτου το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην ανεραισίβλητη . Ειδικότερα με την ως άνω απόφαση υποχρεώθηκε η αναιρεσιβλητη να καταβάλλει στην αναιρεσείουσα α) το ποσόν των 37.400,17 ευρώ για δαπάνη αγοράς ανταλλακτικών και εργασιών επισκευής του βλαβέντος αυτοκινήτου της β) το ποσόν των 5192 ευρώ για δαπάνες χρησιμοποιήσεως άλλου αυτοκινήτου κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεν είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητό της, εξαιτίας των βλαβών που είχε από το ατύχημα.
Απέρριψε δε το αίτημα της αγωγής για καταβολή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας από τη μείωση της αγοραστικής αξίας του εξαιτίας των βλαβών του. Με την από 1-10-2005 έφεση της η αναιρεσιβλητη προσέβαλε την, ως άνω, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δεν διατύπωσε όμως, κανένα παράπονο ως προς τη διάταξη της εκκαλούμενης αποφάσεως, με την οποία έγινε μερικά δεκτό το αίτημα της αγωγής της αναιρεσείουσας για αποζημίωση προς αποκατάσταση της ζημίας από τη μείωση της αγοραστικής αξίας του αυτοκινήτου.
Το Εφετείο, όμως, χωρίς να υπάρχει ειδικός λόγος εφέσεως, εξέτασε τη αγωγή και ως προς το ανωτέρω αίτημα της, το οποίο και απέρριψε. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρίθμ. 8 Κ.Πολ.Δ, αφού δέχτηκε ανύπαρκτο λόγο εφέσεως και ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται η ως άνω πλημμέλεια πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος.
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αρίθμ. 19 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει, ότι το Εφετείο δέχτηκε με αυτήν.
σχετικά με τις ζημίες της αναιρεσείουσας, ότι < Αποτέλεσμα της εν λόγω συγκρούσεως η πρόκληση υλικών ζημιών στην αριστερή εμπρόσθια πλευρά του σταθμευμένου οχήματος για την αποκατάσταση των οποίων απαιτείται αναγκαίως το ποσόν των 6.000 ευρώ για την αγορά των ανταλλακτικών και 3.000 ευρώ για την αμοιβή των εργασιών επισκευής και συνολικά 9.000 ευρώ και ότι η δαπάνη για την επισκευή του κουβουκλίου της βάσης του κουβουκλίου και του προφυλακτήρα και για εργασίες επισκευής από 37.400 ευρώ συνολικά με τον ΦΠΑ δεν είναι αναγκαία διότι οι υλικές ζημίες περιορίζονται μόνο στην αριστερή εμπρόσθια πλευρά του αυτοκινήτου και δεν κρίνεται αναγκαία η αντικατάσταση του κουβουκλίου , με βάση δε τα ανωτέρω δέχτηκε το σχετικό αίτημα της αγωγής για το ποσό των 9.000 ευρώ>.
Ετσι, όμως όπως έκρινε το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του αναφορικά με το κρίσιμο και ουσιώδες ζήτημα των απαιτουμένων δαπανών για την αποκατάσταση των βλαβών που προκλήθηκαν από το ατύχημα και των δαπανών που απαιτούνται για την αποκατάσταση τους, ανεπαρκείς και ασαφείς αναλογίες από τις οποίες καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή η όχι εφαρμογή των διατάξεων που εφαρμόστηκαν.
Ειδικότερα, εντελώς αόριστα στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι για την αποκατάσταση των βλαβών του αυτοκινήτου της αναιρεσείουσας απαιτείται το ποσό των 6.000 ευρώ για ανταλλακτικά και 3000 ευρώ για εργασίες επισκευής, χωρίς να προσδιορίζει ποια είναι τα εν λόγω ανταλλακτικά και οι εργασίες, έστω και με ομαδοποίησή τους και ποια βλάβη θα αποκατασταθεί με αυτά.
Επίσης, ενώ δέχεται, ότι δεν είναι αναγκαία η δαπάνη για την τοποθέτηση καινούργιου κουβουκλίου, διότι οι υλικές ζημίες περιορίζονται μόνο στην αριστερή εμπρόσθια πλευρά του αυτοκινήτου, δέχεται, ότι δεν ήταν αναγκαία και η δαπάνη για την αντικατάσταση ενός προφυλακτήρα και για εργασίες επισκευής χωρίς να εξηγεί ποια ήταν η θέση του προφυλακτήρα ούτε ποιες ήταν οι εργασίες επισκευής.
Κατά συνέπεια, το Εφετείο παραβίασε εκ παγίου τις διατάξεις των άρθρων 297, 298 ,914 του ΑΚ, που επικαλείται η αναιρεσείουσα , υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρίθμ. 19, που αποδίδεται με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης και ο λόγος αυτός είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Κατόπιν αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος το οποίο πλήττεται με τους ανωτέρω λόγους της αναίρεσης, οι οποίοι έγιναν δεκτοί, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση ως προς το μέρος που αναιρέθηκε ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου, τού οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας της ( αρθρ. 176, 183Κ.Πολ.Δ), όπως στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 8040/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό ενώπιον του ίδιου Εφετείου Αθηνών, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει στο ποσόν των τριών χιλιάδων ( 3000 ) ευρώ
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Απριλίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 29 Ιουνίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ