Legislator Case Law & Legislation
1298/2012 AI generated

1298/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1298/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 30 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

1298/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την υπ' αριθμ. 253/2007 απόφαση του, με την οποία έκανε δεκτή, ως και μερικώς κατ' ουσία βάσιμη την ένδικη αγωγή, αναγνωρίζοντας ότι η ενάγουσα συνέβαλε κατά ποσοστό 1/4 στην επαύξηση της περιουσίας του αντιδίκου της και ότι ο τελευταίος υποχρεούται να της καταβάλει το ποσό των 78.150 ευρώ,, ουδέν περί του ως άνω αγωγικού ισχυρισμού διέλαβε.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1298 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1298/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου, και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 30 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Σ. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Διοβουνιώτη.

Του αναιρεσιβλήτου: Μ. Μ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Βέλλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-5-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 253/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 164/2009 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 7-10-2009 αίτησή της και τους από 22-6-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 7-10-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης κατά παραδοχή του 2ου λόγου της αίτησης αναίρεσης κατά το υπό στοιχ. Β' σκέλος αυτού και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση περί της αληθείας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ` ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Περαιτέρω, από το άρθρο 1400 ΑΚ προκύπτει ότι προϋποθέσεις της αξίωσης του δικαιούχου συζύγου προς συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου είναι: η λύση ή ακύρωση του γάμου ή η συμπλήρωση τριετούς διάστασης των συζύγων, β) η αύξηση της περιουσίας του υποχρέου αφότου τελέστηκε ο γάμος και γ) η συμβολή με οποιοδήποτε τρόπο του δικαιούχου συζύγου στην αύξηση αυτή της περιουσίας του υποχρέου, κατά τη διάρκεια του γάμου. Η συμβολή αυτή μπορεί να συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην παροχή κεφαλαίου με οποιαδήποτε μορφή.

Στην κρινόμενη υπόθεση, η ήδη αναιρεσείουσα, με την από 18-5-2005 αγωγή της που άσκησε κατά του ήδη αναιρεσίβλητου, ζήτησε ν' αναγνωρισθεί ότι: α) έχει αξίωση συμμετοχής, κατά ποσοστό 1/3 (νόμιμο τεκμήριο), στην αύξηση της περιουσίας που ο τελευταίος απέκτησε με τη δική της συμβολή, κατά τη διάρκεια του γάμου τους, που ήδη λύθηκε αμετάκλητα, β) υποχρεούται να της αποδώσει αυτούσια το ποσοστό αυτό, με μεταβίβαση συγκυριότητας 1/3 εξ αδιαιρέτου στα επίδικα αποκτήματα, άλλως να της καταβάλει το ισόποσο του 1/3 της αξίας τους, το οποίο ανέρχεται σε 194.071 ευρώ.

Προς θεμελίωση της συμβολής της στα αποκτήματα του αναιρεσίβλητου, επικαλέσθηκε με το αγωγικό δικόγραφο, μεταξύ άλλων, ότι αυτή, συμμετείχε στις οικογενειακές δαπάνες με το ποσό των 6.000.000 δρχ, ή 17.608 ευρώ, το οποίο υπερέβαινε το προσήκον μέτρο και το οποίο παρέμεινε σ' αυτήν ως υπόλοιπο, μετά την εκπλειστηρίαση της πατρικής της περιουσίας από δανειστές τρίτων, προς εξασφάλιση των οποίων είχε εγγυηθεί η ίδια σε νεαρά ηλικία, ως πρωτοφειλέτρια, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την υπ' αριθμ. 253/2007 απόφαση του, με την οποία έκανε δεκτή, ως και μερικώς κατ' ουσία βάσιμη την ένδικη αγωγή, αναγνωρίζοντας ότι η ενάγουσα συνέβαλε κατά ποσοστό 1/4 στην επαύξηση της περιουσίας του αντιδίκου της και ότι ο τελευταίος υποχρεούται να της καταβάλει το ποσό των 78.150 ευρώ,, ουδέν περί του ως άνω αγωγικού ισχυρισμού διέλαβε.

Κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ασκήθηκαν αντίθετες εφέσεις από τα διάδικα μέρη. Η ήδη αναιρεσείουσα, με τον 1ο λόγο της έφεσης της, (κατά το υπό στοιχ. β' σκέλος αυτού), επανέφερε τον ως άνω θεμελιωτικό της αγωγής της ισχυρισμό, επικαλούμενη προς απόδειξη αυτού, "την προσαχθείσα ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου από 8-4-1989 επιστολή του δικηγόρου Πειραιώς Σ.

Γ. με το συνημμένο σ' αυτήν αντίγραφο της από 20-4-1989 εξοφλητικής απόδειξης ποσού 5.988.000 δραχμών, αλλά και τα παραστατικά εμβάσματα Τραπεζών, που διασώθηκαν στα χέρια της, δηλαδή εντολή Ιονικής Τράπεζας 18-10-1988 ποσού 120.000 δρχ., εντολή της ίδιας Τράπεζας ... 15-7-1988, ποσού 199.600 δρχ., εντολή Εθνικής Τράπεζας 448.692 δρχ., εντολή Εμπορικής Τράπεζας 120.000 δρχ.", κατά τα ειδικότερον εκτιθέμενα σ' αυτόν.

Ομοίως, με τις έγγραφες ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου προτάσεις της, επικαλέσθηκε, ότι "αγνοήθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο ... ότι το ποσό των 5.988.000 δρχ που της ανήκε εισήλθε στο οικογενειακό ταμείο, σταλμένο ... από το δικηγόρο Σ. Γ. ..." και προς απόδειξη αυτού επανέλαβε τα ανωτέρω καθώς και ότι επικαλείται και προσάγει, μεταξύ άλλων και τα ως άνω έγγραφα, τα οποία είχαν προσκομισθεί και ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.

Ζήτησε δε "να γίνει δεκτή στο σύνολό της η αγωγή". Αντιθέτως, ο εναγόμενος ζήτησε με την δική του έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της η αγωγή". Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, κατά παραδοχή της προβληθείσας από τον εναγόμενο ένστασης μηδενικής συμβολής της ενάγουσας στην επαύξηση της περιουσίας του, κατά τη διάρκεια του γάμου και του σχετικού λόγου έφεσης του ίδιου, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και απέρριψε καθ' ολοκληρία την ένδικη αγωγή.

Απέρριψε δε και τον εν λόγω αγωγικό ισχυρισμό, με την ακόλουθη αιτιολογία: "Παράλληλα δεν αποδείχθηκε ότι οι δανειστές της ενάγουσας, από την εκποίηση περιουσιακών της στοιχείων, για χρέη της πριν από το γάμο της, της επέστρεψαν το ποσό των 6.000.000 δρχ., ούτε ότι αυτή συνεισέφερε το ποσό τούτο ή οποιοδήποτε άλλο χρηματικό ποσό στην ικανοποίηση των οικογενειακών της αναγκών ...

Επομένως, η ενάγουσα δεν συνέβαλε στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου κατά τη διάρκεια του γάμου τους ... ούτε με τη συνεισφορά κάποιου χρηματικού ποσού". Ενόψει όμως των άνω εκτεθέντων και της επαναλαμβανόμενης επικλήσεως συγκεκριμένων αποδεικτικών μέσων (εγγράφων), ενώπιον του πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου της ουσίας, δεν προκύπτει με βεβαιότητα από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα, ώστε μετά απ' αυτά και σε περίπτωση μη αληθείας αυτών να προχωρήσει σε απόρριψη του εν λόγω ισχυρισμού.

Κατ' ακολουθίαν, υπέπεσε στην αποδιδόμενη σ' αυτό με το 2ο λόγο της κύριας αίτησης αναίρεσης, κατά το υπό στοιχ. Β' σκέλος αυτού, πλημμέλεια της παραβίασης του άρθρου 559 αρ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ. και πρέπει ο λόγος αυτός να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ παρέλκει, κατόπιν αυτών, η έρευνα των λοιπών λόγων της κύριας αίτησης αναίρεσης και των από 22-6-2010 πρόσθετων λόγων αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης που άσκησε παραδεκτά και νόμιμα η αναιρεσείουσα.

Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσίβλητου, λόγω της ήττας του (άρθρ. 176, 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Αναιρεί την υπ` αριθ. 164/2009 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ως άνω μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2012. Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ