Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on employee wage and termination compensation claims.

Απόφαση 1298 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1298/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τεχνικής, εμπορικής και βιομηχανικής εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΛΛΑΣ ΑΤΕΒΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ζαχαρία Παπαδόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2 και 3) Ψ3, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Μόσχο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-3-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 29-11-2004 προσεπίκληση-αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2238/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2830/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-9-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη, διάβασε την από 21-4-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338-340 και 346 του Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του ως προς τα πραγματικά γεγονότα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι και στηρίζουν την άμεση ή έμμεση απόδειξη, την κύρια απόδειξη ή ανταπόδειξη.

Η παράβαση δε της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ. λόγο αναίρεσης (Ολ.ΑΠ 42/2002). Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 352 παρ.1 και 2 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι δικαστική ομολογία που παρέχει πλήρη απόδειξη είναι μόνον εκείνη του διαδίκου που γίνεται γραπτώς ή προφορικώς ενώπιον του δικαστηρίου που δικάζει την δίκη ή του εντεταλμένου δικαστού, κάθε άλλη δε ομολογία θεωρείται εξώδικη και εκτιμάται ελευθέρως, έστω και αν έγινε ενώπιον δικαστηρίου, αλλά όχι στην συγκεκριμένη δίκη στην οποία γίνεται επίκλησή της ως αποδεικτικού μέσου.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, αφενός μεν δέχτηκε ότι οι δύο πρώτοι αναιρεσίβλητοι προσλήφθησαν από την αναιρεσείουσα την 28-3-2001 όπως οι ίδιοι υποστήριζαν με την αγωγή τους, απορρίπτοντας τον ισχυρισμό της ίδιας ότι εργοδότης αυτών ήταν ο Γ1 και ότι η ίδια τους προσέλαβε την 21-2-2002 και την 21-202003 αντίστοιχα, αφετέρου δε απέρριψε την ένσταση της περί εξόφλησης των ενδίκων απαιτήσεων με συμψηφιστική συμφωνία της υπέρτερης αμοιβής που τους κατέβαλε, γεγονότα για τα οποία υπήρχε δικαστική ομολογία την οποία όμως δεν έλαβε υπόψη το Εφετείο.

Ειδικότερα, δεν έλαβε υπόψη: α) δικαστική ομολογία που προέκυπτε από τις κατατεθείσες ενώπιον του, προτάσεις του Γ1 αληθινού εργοδότη των αναιρεσιβλήτων τον οποίο η αναιρεσείουσα είχε προσεπικαλέσει στη δίκη και στις οποίες, ο πιο πάνω προσεπικληθείς ανέφερε: "Πράγματι κατά τη διάρκεια του έργου στη Σύμη απασχολήθηκαν στο πλωτό Γερανό με το όνομα "....." οι δύο πρώτοι των εναγόντων, η υποχρέωση μου όμως αφορούσε αποκλειστικά και μόνο την απασχόληση στον γερανό μου επί οκτάωρο και μόνο, για την οποία και τους εξόφλησα πλήρως και ολοσχερώς καταβάλλοντας τους το ποσό των 250.000 δρχ.

μηνιαίως, όπως και οι ίδιοι ομολογούν στο δικόγραφο της αγωγής τους..." και β) δικαστική ομολογία που προέκυπτε από το δικόγραφο της από 2-3-2004 αγωγής των αναιρεσιβλήτων στην οποία αναφέρεται ότι οι αναιρεσίβλητοι έλαβαν επιπροσθέτως έναντι των απαιτήσεων τους με επιταγή, τα αναφερόμενα αναλυτικά για τον καθένα από αυτούς ποσά τα οποία και αφαιρούν αιτούμενοι την διαφορά που προκύπτει.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού από τα παραπάνω εκτιθέμενα δεν προκύπτει ομολογία των αναιρεσιβλήτων προς το σκοπό αποδοχής των ως άνω αμφισβητούμενων και επιβλαβών γι` αυτούς πραγματικών περιστατικών, όπως υπολαμβάνει η αναιρεσείουσα. Περαιτέρω με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως από την ίδια πιο πάνω διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ.

προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας περί εξοφλήσεως των αναιρεσιβλήτων για το έτος 2003, χωρίς να λάβει υπόψη τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομισθέντα από αυτήν έγγραφα και συγκεκριμένα: α) Εκκαθάριση μισθοδοσίας με συνημμένες αποδείξεις πληρωμής του Ψ1 για τους μήνες Μάιο μέχρι Σεπτέμβριο 2003.

β) Εκκαθάριση μισθοδοσίας με συνημμένες αποδείξεις πληρωμής του Ψ3 των μηνών Μαίου έως Σεπτεμβρίου 2003 και γ) Εκκαθάριση μισθοδοσίας με συνημμένες αποδείξεις πληρωμής για τον Ψ2 των μηνών Μαϊου έως και Σεπτεμβρίου 2003. Όμως όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο για τη θεμελίωση του αποδεικτικού πορίσματος στο οποίο κατέληξε, έλαβε υπόψη όλα τα νομίμως επικαλούμενα από τους διαδίκους και προσκομισθέντα έγγραφα και δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι λήφθηκαν υπόψη και όλα τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα.

Επομένως και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ. πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. II. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα αναγκαία περιστατικά για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ως προς τη συνδρομή των όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή για τη συνδρομή τους, που αποκλείει την εφαρμογή της, ιδίως δε όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση τα εξής: "Οι ενάγοντες προσλήφθηκαν από την εναγομένη εταιρία, η οποία με εργολαβική σύμβαση που καταρτίστηκε με την εταιρία "ΕΡΓΩ ΑΕ", ανάδοχο του έργου "Συνέχιση ανακρηπίδωσης σφαγείων λιμένα Σύμης" είχε αναλάβει τις θαλάσσιες και χερσαίες εργασίες του εν λόγω έργου, ο πρώτος και ο δεύτερος την ...

με προφορική σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου πλήρους απασχολήσεως ως ανειδίκευτοι εργάτες αντί μηνιαίων αποδοχών για το έτος 2001, 250.000 δρχ. και από 1-1-2002 1000 ευρώ. Το έργο αυτό περατώθηκε την 30-11-2001 και η εναγομένη συνέχισε τις εργασίες της ως υπεργολάβος στη νήσο Κω, όπου η προαναφερόμενη ανάδοχος "ΕΡΓΩ ΑΕ" είχε αναλάβει την κατασκευή του έργου "Λιμάνι Καρδάμαινας ΚΩ - Βελτίωση Λιμενικών έργων, Β' στάδιο έργων".

Κατά την εκτέλεση του εν λόγω έργου απασχολήθηκαν οι ως άνω ενάγοντες με την ίδια ειδικότητα και επιπροσθέτως η εναγομένη προσέλαβε την ... με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου πλήρους απασχολήσεως τον τρίτο ενάγοντα αντί μηνιαίων αποδοχών 700 ευρώ μηνιαίως και από 1-1-2003 750 ευρώ. Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι κατά το χρονικό διάστημα από 28-3-2001 έως 30-11-2001 δεν ετύγχανε εργοδότης του πρώτου και του δεύτερου των εναγομένων, αλλά ο Γ1, ιδιοκτήτης του πλωτού γερανού "....." στον οποίο με σύμβαση έργου είχε περαιτέρω αναθέσει την εκτέλεση των θαλασσίων εργασιών του λιμένος Σύμης.

Ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος. Ειδικότερα για τη χρονική περίοδο 28-3 έως 31-12-2001, κατόπιν δηλώσεως απασχολήσεως καταγγελίας των ως άνω εναγόντων προς το Τοπικό Υποκατάστημα ΙΚΑ Πλ. Ομονοίας συντάχτηκε σε βάρος της εναγομένης ως εργοδότιδος η 41297 ΠΕΕ κατά της οποίας η τελευταία δεν υπέβαλε ένσταση... Σύμφωνα με την ίδια απόφαση συντάχτηκε συμπληρωματική ΠΕΕ ....

για τη χρονική περίοδο από 1-1-2002 έως 31-8-2003 διότι οι ενάγοντες δεν είχαν τακτοποιηθεί ασφαλιστικά για την απασχόληση τους στην εναγομένη, ο πρώτος και ο δεύτερος κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως 31-8-2003 για 277 ημέρες εργασίας έκαστος και ο τρίτος από 1-10-2002 έως 31-8-2003 για 208 ημέρες εργασίας. Η ένσταση που υπέβαλε η εναγομένη κατά αυτής απορρίφθηκε με την ως άνω απόφαση.

Οι ενάγοντες στους οποίους εφαρμόζεται το σύστημα της πενθήμερης εργασίας πραγματοποιούσαν πέρα από τις 40 ώρες και ιδιόρρυθμη υπερωριακή απασχόληση 3 ωρών ανά εβδομάδα... Το νόμιμο ημερομίσθιο τους ανερχόταν από 28-3-2001 έως 31-12-2001 σε 12.127 δρχ... από 1-1-2002 έως 31-12-2002 σε 37,86 ευρώ... και από 1-1-2003 έως 11-9-2003 σε 39,80 ευρώ...

Ότι η εναγομένη στις 11-9-2003 κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας των εναγόντων και ως εκ τούτου τους οφείλει την αναφερόμενη αποζημίωση απολύσεως ". Με βάση τις παραδοχές αυτές, ακολούθως έκρινε ότι, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα, οι ενάγοντες δικαιούνται για διαφορές αποδοχών, δώρων εορτών, επιδομάτων αδείας, αμοιβή για ιδιόρρυθμη υπερωρία και αποζημίωση λόγω απολύσεως τα συνολικό ποσό 11.882 ευρώ ο πρώτος, των 14.895 ευρώ ο δεύτερος και των 10.134,68,68 ευρώ ο τρίτος, απέρριψε δε τους ισχυρισμούς της εναγομένης ότι οι ενάγοντες αποχώρησαν οικειοθελώς από την εργασία τους, καθώς και ότι είχε συμφωνηθεί μηνιαίος μισθός των εναγόντων ποσού 1000 ευρώ, στον οποίο βάσει συμφωνίας των διαδίκων θα συμψηφίζονταν όλες οι επί μέρους μισθολογικές αξιώσεις τους, ως ουσιαστικά αβάσιμους.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο διέλαβε πλήρεις σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, ως προς την σύναψη της συμβάσεως, την καταγγελία αυτής, αλλά και για την επιδίκαση των αποδοχών για ιδιόρρυθμη υπερωριακή εργασία και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 19 του Κ.Πολ.Δ με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-9-2007 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας "ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" με το διακριτικό τίτλο "ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΛΛΑΣ ΑΤΕΒΕ", για αναίρεση της 2830/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ