Supreme Court dismisses appeal regarding procedural defects and witness testimony admissibility in civil litigation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by a dairy company against a lower court judgment involving a sports marketing firm. The appellant argued for procedural irregularities, including the admissibility of evidence not formally cited and the improper use of a company director as a witness. The court ruled that the appeal was inadmissible due to vague grounds and that the director's testimony was valid as he was not the legal representative conducting the trial.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(14), 559(11)(b) of the Code of Civil Procedure; An appeal ground is inadmissible if it fails to specify the evidence considered without legal citation, the claim it supports, and the legal prohibition, or if it challenges the assessment of procedural minutes rather than substantive law violations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1297 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1297/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΕΥΡΟΥ Α.Ε", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Πετρόπουλο.
Της αναιρεσιβλήτου : Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "OCTAGON SPORTSMARKETING Α.Ε" που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα , η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30 Οκτωβρίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 5042/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 6235/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22 Δεκεμβρίου 2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας ανέγνωσε την από 10 Απριλίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι της αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε καταφατική δε περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμό ... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ... και την υπό ιδία χρονολογία απόδειξη παραλαβής του Α.Τ ... και βεβαίώση του Ταχ. Γραφείου ..., αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την υπ' αυτή πράξη ορισμού της δικασίμου που αναφέρεται στην αρχή και κλήση προς παράσταση κατ' αυτή για τη συζήτησή της, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσίβλητη.
Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αναιρέσεως παρά την απουσία αυτής. Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο (ΑΠ 558/2008, ΑΠ 2104/2007) που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής και όχι ουσιαστικού δικαίου διατάξεως (Ολομ.
ΑΠ 1/1999). Εξάλλου, η νομική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος, προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέσθηκε σε λιγότερα, ελέγχεται με αναιρετικό λόγο από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ (Ολομ. ΑΠ 18/1998). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2, 118 αρ. 4 και 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμον την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση αυτής από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα.
Η αναγραφή δε στο δικόγραφο της αγωγής των πραγματικών περιστατικών, τα οποία πρέπει να είναι όσα είναι νομικώς ικανά και αναγκαία για τη θεμελίωση του δικαιώματος, η προστασία του οποίου ζητείται και τα οποία πρέπει να αναφέρονται με τέτοια σαφήνεια, ώστε να εξατομικεύουν την επίδικη έννομη σχέση και να μην καταλείπεται αμφιβολία περί της αξιώσεως, η οποία απορρέει από αυτά, είναι απαραίτητη για να υπάρχει η δυνατότητα, το μεν Δικαστήριο να κρίνει τη νομική βασιμότητα της αγωγής και να διατάξει τις δέουσες αποδείξεις, ο δε εναγόμενος να μπορεί να αμυνθεί κατά της αγωγικής αξιώσεως που θεμελιώνεται επ' αυτών με την ανταπόδειξη ή ένσταση.
Το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να είναι αύταρκες, δηλαδή να περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμο το αξιούμενο δικαίωμα, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να συμπληρωθούν αυτά από το περιεχόμενο άλλου εγγράφου (διαδικαστικού ή εξωδίκου), αφού η τυχόν αόριστη αγωγή δεν μπορεί να συμπληρωθεί ούτε με τις προτάσεις ούτε με την παραπομπή της σε άλλα έγγραφα της δίκης, ούτε και από την εκτίμηση των αποδείξεων.
Η έλλειψη ή η ανεπαρκής ή η ασαφής αναφορά κάποιου από τα γεγονότα αυτά, συνιστά έλλειψη προδικασίας και καθιστά την αγωγή αόριστη και για το λόγο αυτό απαράδεκτη. Η αοριστία δε αυτή ερευνάται και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη διαλαμβάνει στην αγωγή, ότι με την εναγομένη κατάρτισε, στις 29-1-2001, σύμβαση παροχής υπηρεσιών, δυνάμει της οποίας ανέλαβε το σχεδιασμό και την οργάνωση της πρότασης υποψηφιότητας της εναγομένης στο διαγωνισμό της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων, Αθήνα 2004, για την ανάδειξή της ως μεγάλου χορηγού στην κατηγορία των γαλακτοκομικών προϊόντων, καθώς και την υποχρέωση να παρέχει τις αναλυτικώς αναφερόμενες εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες της προς αυτή, για την επίτευξη του ως άνω σκοπού, αντί αμοιβής 25.000.000 δραχμών και ζητεί να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το υπόλοιπο των 12.500.000 δραχμών.
Η αγωγή, με το ως άνω περιεχόμενο και αίτημα, είναι πλήρως ορισμένη και νόμιμη, κατά τα άρθρα 681 και 694 ΑΚ. Δεν καθίσταται αόριστη ούτε αντιφατική κατά το περιεχόμενό της εκ του γεγονότος ότι η ενάγουσα αναφέρεται σε σύμβαση έργου και σε σύμβαση παροχής υπηρεσιών, αφού για την εκτέλεση της συμβάσεως και την επίτευξη του σκοπού αυτής θα παρείχε τις αναφερόμενες υπηρεσίες.
Επομένως, ο πρώτος, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 (και αρ. 1) Κ.Πολ.Δ, αντίθετος, λόγος της αναιρέσεως, είναι αβάσιμος.
Επειδή, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως πλήττεται η προσβαλλομένη, διότι έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς της εναγομένης παρά το ότι δεν είχαν επαναφερθεί νόμιμα. Ο ισχυρισμός αυτός, ο οποίος δεν αναφέρει τους ισχυρισμούς και αν αυτοί είναι ουσιώδεις, είναι αόριστος. Επομένως ο λόγος αυτός (δεύτερος) της αναιρέσεως, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ, είναι απαράδεκτος.
Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ, λόγος αναίρεσης, ιδρύεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής, η οποία προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 346 και 453 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, η πρώτη από τις οποίες εισάγει το συζητητικό σύστημα στη διαγνωστική δίκη, δηλαδή της ενέργειας του δικαστηρίου κατόπιν πρωτοβουλίας των διαδίκων, ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες που έχουν προσκομισθεί αλλά δεν έγινε νόμιμη επίκληση αυτών, με τις προτάσεις του προσκομίσαντος αυτές διαδίκου επί της συζητήσεως μετά την οποία εξεδόθη η απόφαση (Ολομ.
ΑΠ 30/1997). Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, πρέπει να εκτίθενται στο αναιρετήριο: α) ποια είναι τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη το δικαστήριο, χωρίς να έχει γίνει νόμιμη επίκληση από τον προσκομίσαντα αυτά, β) ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το αποδεικτικό μέσο, που δεν το επιτρέπει ο νόμος και γ) ο λόγος για τον οποίο είναι ανεπίτρεπτο από το νόμο το αποδεικτικό αυτό μέσο.
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως, πλήττεται η προσβαλλομένη διότι έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε η εφεσίβλητη χωρίς νόμιμη επίκληση, αφού αυτή έγινε με ενσωμάτωση των προτάσεών της ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου σε αυτές ενώπιον του Εφετείου, χωρίς ο λόγος αυτός να διαλαμβάνει ποια είναι τα αποδεικτικά αυτά μέσα και για την απόδειξη ποιού ισχυρισμού έχουν ληφθεί υπόψη από το Εφετείο.
Συνεπώς ο λόγος αυτός της αναιρέσεως (τρίτος), εκ το άρθρου 559 αρ. 11 β' Κ.Πολ.Δ, είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος.
Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62, 64, 339, 343, 409 παρ. 1 εδ. α' , 410 παρ. 3 και 415 έως 420 Κ.Πολ.Δ, σαφώς συνάγεται ότι εξομοιώνεται προς το διάδικο και δεν μπορεί να είναι μάρτυρας, καθόσον διεξάγει τη δίκη, ο νόμιμος εκπρόσωπος νομικού προσώπου, το δε δικαστήριο δύναται να εξετάσει αυτόν κατά τις διατάξεις των ανωτέρω άρθρων 515 έως 520, όχι όμως ως μάρτυρα, δηλαδή ως τρίτο πρόσωπο, το οποίο καλείται να καταθέσει κατά τους όρους του νόμου (με όρκο) περί των αποδεικτέων γεγονότων (Ολομ.ΑΠ 1328/1977). Παρέπεται ότι ο διευθύνων σύμβουλος εταιρίας εξετάζεται νομίμως ως μάρτυρας σε δίκη αυτής, διότι δεν είναι ο νόμιμος εκπρόσωπός της και δεν διεξάγει τη δίκη ταυτιζόμενος με αυτή.
Συνεπώς ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη ότι κακώς έλαβε υπόψη την κατάθεση του μάρτυρα ..., διευθύνοντος συμβούλου της ενάγουσας, όπως δήλωσε στην αρχή της καταθέσεώς του και καταχωρήθηκε στα πρακτικά συζητήσεως της υποθέσεως, δηλαδή πλημμέλειες εκ του άρθρου 559 αρ. 14 και 11 Κ.Πολ.Δ, είναι απαράδεκτος. Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια της παραμορφώσεως του περιεχομένου των πρακτικών συζητήσεως της υποθέσεως ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, ως προς τη σχέση του μάρτυρα αυτού με την ενάγουσα, είναι επίσης απαράδεκτος, διότι τα πρακτικά αυτά είναι διαδικαστικά έγγραφα της προκειμένης δίκης και όχι αποδεικτικά, ώστε η εκτίμηση του περιεχομένου αυτών δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ. Ακολούθως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Διάταξη για τα έξοδα δεν θα περιληφθεί λόγω της ερημοδικίας της αναιρεσίβλητης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 22-12-2004 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΕΥΡΟΥ ΑΕ", περί αναιρέσεως της υπ' αριθμό 6.235/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Ιουνίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ