1297/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1297/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επειδή, κατά το μέρος που η αίτηση αναίρεσης απευθύνεται κατά της πρωτόδικης απόφασης 232/2003 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, διότι από την συμπροσβαλλόμενη 193/2005 απόφαση του Εφετείου Θράκης προκύπτει ότι η έφεση που ασκήθηκε κατά της πρώτης απορρίφθηκε κατ΄ουσία και συνεπώς υπόκειται σε αναίρεση μόνο η εφετειακή απόφαση, στην οποία ενσωματώνεται η εκκληθείσα πρωτόδικη.
Full text
Απόφαση 1297 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1297/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Των αναιρεσίβλητων: 1. ... και 2. ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Οδυσσέα Καραγιαννακίδη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-11-1996 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 50/1998, 129/2002 προδικαστικές, 232/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 193/2005 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 6-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 21-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης της 193/2005 απόφασης του Εφετείου Θράκης και της 232/2003 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από τους αναιρεσιβλήτους .... έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καβάλας, ...., ο αναιρεσείων κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά την ορισθείσα για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (18-4-2007) της υπόθεσης, με επίδοση κυρωμένου αντιγράφου της αίτησης αναίρεσης, με την υπάρχουσα σ΄ αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήσης προς συζήτηση κατ΄ αυτήν. Επομένως, εφόσον ο εν λόγω διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατ΄ αυτήν, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να δικαστεί σαν να ήταν παρών.
Επειδή, κατά το μέρος που η αίτηση αναίρεσης απευθύνεται κατά της πρωτόδικης απόφασης 232/2003 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, διότι από την συμπροσβαλλόμενη 193/2005 απόφαση του Εφετείου Θράκης προκύπτει ότι η έφεση που ασκήθηκε κατά της πρώτης απορρίφθηκε κατ΄ουσία και συνεπώς υπόκειται σε αναίρεση μόνο η εφετειακή απόφαση, στην οποία ενσωματώνεται η εκκληθείσα πρωτόδικη.
Επειδή, για να ιδρυθεί ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.17 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, πρέπει η αντίφαση ανάμεσα στις διατάξεις της προσβαλλόμενης απόφασης να εντοπίζεται στο διατακτικό, ώστε να εμποδίζεται η παραγωγή και η ενέργεια του δεδικασμένου και, κατ΄ επέκταση, να είναι αδύνατη η εκτέλεσή της.Συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.17 ΚΠολΔ πλημμέλεια της ύπαρξης σ΄ αυτήν αντιφατικών διατάξεων, διότι στο ιστορικό της αναφέρεται ως χρονολογία σύνταξης της ένδικης αγωγής η 20-11-1996, ενώ στο σκεπτικό η 18-11-1996, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η αναφερόμενη αντίφαση δεν εντοπίζεται στο διατακτικό της απόφασης, ούτε επέρχονται από αυτήν οι ανωτέρω αναφερόμενες συνέπειες.
Επειδή, με την ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή, οι ενάγοντες ιστορούσαν ότι από κληρονομία του κατά την 25-9-1993 αποβιώσαντος πατέρα τους, την οποία αποδέχθηκαν με την ..... δήλωση αποδοχής κληρονομίας, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ....., κατέστησαν συγκύριοι, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας τους, του επακριβώς κατ΄ έκταση, θέση και όρια περιγραφόμενου και στη .....
κείμενου αγρού και ότι την επ΄ αυτού κυριότητα απέκτησε ο δικαιοπάροχος πατέρας τους, διότι τον νεμήθηκε με διάνοια κυρίου, καλλιεργώντας τον με σιτάρι και καλαμπόκι, από το έτος 1930,οπότε του τον δώρισε άτυπα ο πατέρας του, συνεχώς μέχρι τον θάνατό του. Με βάση τα περιστατικά αυτά και διατεινόμενοι ότι ο εναγόμενος κατέλαβε και προσάρτησε στην δική του ιδιοκτησία το επακριβώς περιγραφόμενο τμήμα του αγρού αυτού, εμβαδού 172τ.μ.,το οποίο και αρνείτο να τους αποδώσει, ζήτησαν την αναγνώριση της συγκυριότητάς τους επί του τμήματος αυτού και την απόδοσή του σ΄ αυτούς.
Υπό τα περιστατικά αυτά η αγωγή περιείχε όλα τα αναγκαία για τη θεμελίωσή της στοιχεία και επομένως ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.8(και όχι από τον αριθ.19 όπως στο αναιρετήριο αναφέρεται) πλημμέλεια της μη απόρριψης, ως αόριστης, της αγωγής, διότι, ενώ ο εναγόμενος αμφισβήτησε την κυριότητα του δικαιοπαρόχου των εναγόντων επί του επιδίκου, οι τελευταίοι δεν επικαλέσθηκαν περιστατικά θεμελιωτικά της κυριότητας εκείνου, ο έβδομος λόγος αναίρεσης, από την ίδια διάταξη, με τον οποίο μέμφεται η αναιρεσιβαλλομένη, διότι δεν απορρίφθηκε ως αόριστη η αγωγή, παρόλο ότι δεν αναφέρονταν σ΄αυτήν περιστατικά χρησικτησίας των εναγόντων, ούτε και προσδιορίζονταν το επίδικο ακίνητο, καθώς και ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.14 ΚΠολΔ πλημμέλεια της μη απόρριψης, ως απαράδεκτης, της αγωγής, διότι δεν αναφέρονταν σ΄ αυτήν περιστατικά θεμελιωτικά του εννόμου συμφέροντος των εναγόντων προς έγερση αυτής κατά του εναγομένου, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, διότι στηρίζονται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, εφόσον όλα τα ανωτέρω στοιχεία περιέχονταν στην ένδικη αγωγή.
Επειδή, για το ορισμένο του από το άρθρο 559 αριθ.11 περ.α ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει, πρέπει να καθορίζονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, και ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρέπει ο νόμος.
Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, από το άρθρο 559 αριθ.11 περ. αΚΠολΔ, αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η πλημμέλεια της λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων που ο νόμος δεν επιτρέπει, ήτοι των αναφερόμενων στον λόγο αυτό ενόρκων βεβαιώσεων μαρτύρων ενώπιον συμβολαιογράφου, που μ΄ επίκληση προσκομίσθηκαν από τους ενάγοντες, και οι οποίες ήταν ανεπίτρεπτο αποδεικτικό μέσο στην προκείμενη υπόθεση, αρμοδιότητας Πολυμελούς Πρωτοδικείου, η οποία εκδικάσθηκε κατά την τακτική διαδικασία.
Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου λήφθηκαν υπόψη τα αποδεικτικά αυτά μέσα. Ο ίδιος λόγος, δεύτερο μέρος , με τον οποίο γίνεται απλή επίκληση των διατάξεων του άρθρου 559 αριθ. 12,10,13,5 ΚΠολΔ, χωρίς να αποδίδεται συγκεκριμένη νομική πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να μπορεί να κριθεί αν παραβιάσθηκαν από το Εφετείο οι ορισμοί των διατάξεων αυτών, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος.
Επειδή, ο πέμπτος λόγος αναίρεσης, όπως εκτιμήθηκε, από το άρθρο 559 αριθ. 10 περ. α ΚΠολΔ, με τον οποίο ψέγεται η προσβαλλόμενη απόφαση διότι παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, ήτοι ότι η ανωτέρω πράξη αποδοχής κληρονομίας των εναγόντων μεταγράφηκε, ενώ δεν προσκομίσθηκε πιστοποιητικό μετεγγραφής αυτής, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την πληττόμενη απόφαση, με αυτήν έγινε δεκτό ότι η νόμιμη μεταγραφή της ως άνω ..... αποδοχής της κληρονομίας του πατέρα τους από τους ενάγοντες στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θάσου προέκυπτε από το ..... πιστοποιητικό της μεταγραφοφύλακα Θάσου, που νόμιμα προσκομίσθηκε μ΄επίκληση.
Επειδή, ο έκτος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.13ΚΠολΔ,όπως εκτιμήθηκε, κατά τον οποίο το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένα εφάρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος απόδειξης σχετικώς με την ένσταση ιδίας κυριότητας επί του επιδίκου του εναγομένου, την οποία το Δικαστήριο εκτίμησε ως αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι προβλήθηκε ενώπιον του Εφετείου το σφάλμα αυτό της πρωτόδικης απόφασης ως προς την κατανομή του βάρους απόδειξης. Επειδή, με τον όγδοο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.8 βΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν από τον αναιρεσείοντα και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι ότι το επίδικο περιήλθε κατά κυριότητα στον ίδιο με το ..... συμβόλαιο γονικής παροχής του αναφερόμενου συμβολαιογράφου από την μητέρα του, η οποία το απέκτησε με το ..... συμβόλαιο από την ....., στην οποία είχε περιέλθει με έκτακτη χρησικτησία. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από την πληττόμενη απόφαση προκύπτει ότι ο ισχυρισμός αυτός, για τον οποίο τάχθηκαν αποδείξεις εις βάρος του αναιρεσείοντος από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο και απορρίφθηκε ως αβάσιμος κατ΄ ουσία.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 6-6-2005 αίτηση αναίρεσης του ..... κατά της 193/2005 απόφασης του Εφετείου Θράκης και της 232/2003 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ