Supreme Court dismisses appeal against payment order due to lack of cause and inadmissible secondary grounds.

Απόφαση 1296 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1296/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Γεώργιο Αποστολάκη και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαΐου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Γκαζή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) κοινωνίας αστικού δικαίου με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Κ. Μ. του Σ., κατοίκου ... 3) Ε. Μ. του Δ., συζύγου Κ. Μ., κατοίκου ... και 4) Δ. Μ. του Κ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Γεώργιο Μυλωνογιάννη και Εμμανουήλ Παπαδομανωλάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-7-2011 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 202/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 43/2015 του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4-12-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αβροκόμη Θούα ανέγνωσε την από 3-5-2018 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 626 παρ. 2, 627 εδ. γ', 630 στοιχ. γ' και 631 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει, ότι για να είναι έγκυρη η διαταγή πληρωμής, πρέπει να αναφέρει, εκτός των άλλων, την αιτία της πληρωμής, δηλαδή το γενεσιουργό λόγο από τον οποίο απορρέει η απαίτηση των χρημάτων, για την οποία εκδόθηκε, έστω και συνοπτικά και χωρίς νομικό χαρακτηρισμό, αλλά σε κάθε περίπτωση, κατά τρόπο, που να μην δημιουργεί αμφιβολία για την ταυτότητά της (ΑΠ 1579/2013, 1825/2012). Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθμ.14 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (Ολ.ΑΠ 2/2001). Με τον λόγο αυτό δε, ελέγχεται η εγκυρότητα της έκδοσης διαταγής πληρωμής κατά παράβαση της εισαγόμενης με τις προαναφερθείσες διατάξεις διαδικαστικής προϋπόθεσης. (ΑΠ 1579/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία, μέρος, τα ακόλουθα: "Η πρώτη ανακόπτουσα κοινωνία αστικού δικαίου με την επωνυμία "...", συστήθηκε από τους δεύτερο, τρίτη και τέταρτη των ανακοπτόντων (ήδη όλων αναιρεσιβλήτων) με το υπό χρονολογία 1.12.1999 ιδιωτικό συμφωνητικό που υποβλήθηκε στην αρμόδια ΔΟΥ Χανίων, έχει ως αντικείμενο την εκμετάλλευση του ξενοδοχείου επιπλωμένων διαμερισμάτων με την επωνυμία "..." κατά ποσοστό συμμετοχής στις κερδοζημίες 41,7% ο δεύτερος,50% η τρίτη και 8,3% η τέταρτη.

Με την εν λόγω κοινωνία και τους κοινωνούς της, τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια, η καθής η ανακοπή (ήδη αναιρεσείουσα) είχε μία διαρκή συνεργασία, η οποία συνίστατο στην εκ μέρους της παραχώρηση της χρήσης της επιχείρησης των δωματίων της μονάδας επιπλωμένων διαμερισμάτων με την επωνυμία "..." σε αυτήν και τη διάθεσή τους σε τουριστικούς πράκτορες του εξωτερικού.

Η μονάδα, έχει κτιστεί με βασική χρηματοδότηση, προερχόμενη από την καθής. Η τελευταία βασική συμφωνία μεταξύ της καθής και της κοινωνίας υπογράφτηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2004 και αφορούσε τα έτη 2005 έως και 2008 με μισθώματα για το έτος 2005: 255.000Ε, για το 2006.260.000Ε, για το 2007:265.000Ε, για το 2008: 270.000Ε και συνολικά Ευρώ 1.050.000, εκ των οποίων ποσό συνολικά 470.000Ε, αναγνωρίστηκε ότι οφείλεται και θα συμψηφίζονταν στην πορεία του χρόνου με τα οφειλόμενα από την αιτούσα μισθώματα.

Το μίσθωμα δηλαδή συμφωνήθηκε σε 255.000Ε για το 2005, 260.000Ε για το 2006, 265.000Ε για το 2007 και 270.000Ε για το 2008,ήτοι εν συνόλω 1.050.000. Στις 14.11.2006 υπογράφηκε παράρτημα στην παραπάνω σύμβαση και επεκτάθηκε η συνεργασία για τα έτη 2009, 2010, 2011 και 2012. Η αξία της όλης σύμβασης ανερχόταν σε 1.410.000Ε και οι ανακόπτοντες έλαβαν επιπλέον προκαταβολές ύψους 478.000Ε, η δε λογιστική εγγραφή έγινε στις 5.12.2006, ότε και καταβλήθηκαν ποσά 906.000Ε (842.000 με επιταγές παραδοτέες στην Παγκρήτια τράπεζα, πλέον 14.000Ε, πλέον 50.000Ε).Η ως άνω σύμβαση, όπως είχε επεκταθεί στις 14.11.2006, από τα τέλη Ιουλίου 2008, καταγγέλθηκε και συμφωνήθηκε η λύση της συνεργασίας τους με τη μορφή των εγγυημένων κρατήσεων για την τουριστική περίοδο Απρίλιος-Οκτώβριος 2009 και η μετατροπή της σε σύμβαση allotment με έναρξη από 15 Μαΐου 2009,εάν δεν παρουσιαζόταν άλλος τουριστικός πράκτορας πρόθυμος να συνεργαστεί με τους ανακόπτοντες.

Σε κάθε περίπτωση η σύμβαση αυτή έληξε με το τέλος της τουριστικής περιόδου του 2008, πλην όμως, από 14.11.2006, η αιτούσα είχε εκδώσει και παραδώσει στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα μεταχρονολογημένες επιταγές συνολικού ύψους 842.000Ε ως εγγύηση για την ομαλή εξόφληση του δανείου των ανακοπτόντων στην τράπεζα αυτή.

Το υπόλοιπο της οφειλής των τελευταίων στις 31.12.2006 ανερχόταν στο ποσό των 1.156.000Ε, στις 31.12.2007 στο ποσό των 1.067.400Ε και στις 31.12.2008 στο ποσό των 942.400Ε.Κατά το έτος 2009,η κοινωνία χρειάστηκε 3000Ε που της δόθηκαν στις 30.4.2009, χρεώθηκε με προμήθειες τρίτων ύψους 717,60Ε και πιστώθηκε με τις διανυκτερεύσεις που έγιναν στα πλαίσια της άτυπης σύμβασης εναλλασσομένων πελατών, συνολικού ύψους 15.075,80Ε.

Λόγω των ανεπίλυτων προβλημάτων της συνεργασίας των διαδίκων, η καθής απέστειλε στους ανακόπτοντες την από 11.6.2009 επιβεβαιωτική καταγγελία της με την οποία επιβεβαίωσε την καταγγελία όλων των μεταξύ τους συμβάσεων εγγυημένων κρατήσεων και τη λύση αυτών και κάλεσε τους ανακόπτοντες να της καταβάλλουν το ποσό των 468.927Ε.Στη συνέχεια με το από 15.6.2009 εξώδικο της ανακάλεσε τις 7 επιταγές εκδόσεως της που δεν είχαν ακόμα εισπραχθεί και τις οποίες είχε παραδώσει στην Παγκρήτια Συνεταιριστική τράπεζα Χανίων συνολικού ύψους 462.000Ε.

Κατόπιν αυτών, η καθής πίστωσε τους ανακόπτοντες με το ποσό των 462.000Ε,όσο και το ποσό των επιταγών που ανακάλεσε, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο του λογαριασμού τους να ανέρχεται στο ποσό των 468.927Ε .Στη συνέχεια με την από 22.6.2011 και με αριθμ.πρωτ…..22.6.2011 αίτηση της ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων ζήτησε και πέτυχε την έκδοση της με αριθμ.545/2011 διαταγής πληρωμής, με την οποία υποχρεώθηκαν οι ανακόπτοντες να της καταβάλλουν το παραπάνω ποσό με το νόμιμο τόκο από την επίδοση αυτής κατά το ποσοστό συμμετοχής του καθενός στην κοινωνία.

Η προαναφερόμενη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε λαμβάνοντας υπόψη :α)ημερολόγια από 1.1.2004 έως 31.12.2004, 1.1.2005 έως 31.12.2005, 1.1.2006 έως 31.12.2006, 1.1.2007 έως 31.12.2007, 1.1.2008 έως 31.12.2008, 1.1.2009 έως 31.12.2009, β)αντίγραφα του καθολικού τέταρτοβαθμίων της λογιστικής γενικής εκμετάλλευσης των άνω χρήσεων, γ)την εκτύπωση λογαριασμού 50.00.00.36, δ)τα παραστατικά με βάση τα οποία έγιναν οι εγγραφές αυτές, ε)τα αντίγραφα των ισοζυγίων γενικών αναλυτικών καθολικών γενικής λογιστικής των ετών από 2004 έως και 2009, στ)την από 29.9.2004 και με αριθ.πρωτ.2141/5.10.2004 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων, ζ)τη με αριθμ.2044/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων με την οποία εγγράφηκε προσημείωση υποθήκης σε βάρος των ανακοπτόντων υπέρ της καθής ύψους 640.000€ η)τη με αριθμ.

…./10.11.2010 ένορκη βεβαίωση της συμβολαιογράφου Χανίων ... και θ)την από 11-6-2009 επιβεβαιωτική καταγγελία της αιτούσας και ήδη καθ' ης η ανακοπή που κοινοποίησε στους ανακόπτοντες τους οποίους κάλεσε να της καταβάλουν το ποσό των 468.927 ευρώ. Από τα παραπάνω έγγραφα δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη της απαίτησης της καθής (ως βέβαιη και εκκαθαρισμένη), η οποία στηρίζεται στην ως άνω καταγγελία της μεταξύ τους σύμβασης και την αναζήτηση των ληφθέντων προκαταβολών μισθωμάτων, όπως αυτή ανωτέρω περιγράφηκε και ως εκ τούτου δεν συνέτρεχε, η διαδικαστική προϋπόθεση της έγγραφης απόδειξης της απαίτησης της καθ' ης η ανακοπή από τους ανακόπτοντες.

Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι η αιτία έκδοσης της διαταγής πληρωμής δεν προκύπτει σαφώς από το κείμενο της (καθώς στο ιστορικό αυτής ως αιτία έκδοσης αναφέρεται η καταγγελία της μεταξύ των διαδίκων σύμβασης, ενώ στη συνέχεια φέρεται να στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 873, 874 ΑΚ και 112 ΕισΝΑΚ, ήτοι στις διατάξεις περί αλληλόχρεου λογαριασμού.).

Συνεπώς κατά το βάσιμο πρώτο λόγο της ανακοπής πρέπει αυτή να ακυρωθεί.". Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο, αφού έκανε δεκτή την από 24-2-2014 έφεση των αναιρεσιβλήτων και εξαφάνισε την 202/2013 απόφαση του πρωτοβαθμίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χανίων) Δικαστηρίου, που είχε κρίνει αντιθέτως, δέχθηκε την από 25-7-2011 ανακοπή των τελευταίων και ακύρωσε την κατ'αυτών εκδοθείσα από την αναιρεσείουσα 545/2011 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της ανακοπτόμενης 545/2011 διαταγής πληρωμής (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως αυτό εκτίθεται, κατά τα προαναφερθέντα και στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν προκύπτει με την απαιτούμενη σαφήνεια η αιτία για την οποία εκδόθηκε αυτή. Ειδικότερα και ανεξάρτητα από το εσφαλμένο ή μη των νομικών διατάξεων, στις οποίες φέρεται με την ανακοπτόμενη διαταγή, να στηρίζεται η αιτία εκδόσεώς της. [άρθρα 361, 873, 874 ΑΚ και 112 ΕισΝΑΚ), δεν αναφέρονται σε αυτή τα πραγματικά περιστατικά που να εξειδικεύουν από απόψεως τρόπου γένεσης το ποσό των 468.927€, που επιτάσσονται να καταβάλουν στην αναιρεσείουσα οι αναιρεσίβλητοι και το οποίο δεν συμπίπτει ούτε με το ποσό των επιταγών που η τελευταία ανεκάλεσε (των 462.000 ευρώ), ούτε με τυχόν προκαταβληθέντα από αυτή μισθώματα, (απαιτήσεις που ενδεχομένως θα μπορούσαν να αναζητηθούν με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού), ούτε με το ποσό των 470.000ευρώ που, κατά τα εκτιθέμενα στην ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής, αφορούσε σε αναγνώριση παλαιότερης απαίτησης της αναιρεσείουσας από τους αναιρεσίβλητους.

Και ναι μεν αναφέρεται η ύπαρξη σύμβασης μεταξύ των διαδίκων που καταγγέλθηκε από την αναιρεσείουσα, το ότι όμως το ανωτέρω ποσό είναι αυτό, το οποίο προκύπτει μετά την καταγγελία, από τα επαγγελματικά βιβλία και στοιχεία της τελευταίας, ως αποτέλεσμα πιστώσεων και χρεώσεων που αποτυπώνονται σε αυτά, όπως αναφέρεται στην ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής ,δεν μπορεί να αποτελέσει και την αιτία έκδοσής της, αφού δεν περιέχονται σε αυτή και τα στοιχεία κατάρτισης και λειτουργίας σύμβασης αλληλόχρεου λογαριασμού μεταξύ των διαδίκων.

Εξάλλου, ο γενεσιουργός λόγος της απαίτησης, η οποία συνιστά και την αιτία έκδοσης της επίδικης διαταγής πληρωμής, δεν προκύπτει ούτε από την αναφορά σε αυτή, ότι τα ποσά που κατέβαλε η αναιρεσείουσα προς τους αναιρεσίβλητους δεν ήταν μόνο προκαταβολές αλλά, ότι στην πραγματικότητα, η αναιρεσείουσα με τον τρόπο αυτό χρηματοδοτούσε συνεχώς τους αναιρεσίβλητους και κάλυπτε όλα τα έξοδα λειτουργίας του ξενοδοχείου ,ώστε να μπορεί να συνεχίζει να λειτουργεί και πριν και μετά το 2004 πάντα με χρήματα της αναιρεσείουσας.

Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση, που έκανε δεκτό το σχετικό λόγο έφεσης των αναιρεσιβλήτων, με τον οποίο παρεπονούντο για την απόρριψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του πρώτου λόγου της ανακοπής τους κατά της ανωτέρω διαταγής πληρωμής, για έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης, συνισταμένης στην μη αναφορά της αιτίας έκδοσης αυτής, σε ορθό αποτέλεσμα κατέληξε, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην παρούσα (αρθρ.578 ΚΠολΔ) και όχι παρά το νόμο κήρυξε ακυρότητα, ακυρώνοντας την διαταγή πληρωμής για την άνω αιτία.

Όσα δε περί του αντιθέτου υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, με το δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης, κατά το πρώτο μέρος του, με τον οποίο, κατ'εκτίμηση του νοηματικού του περιεχομένου, μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, για αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ.14 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμα.

Στην περίπτωση που η προσβαλλόμενη με αναίρεση απόφαση έχει επάλληλες αιτιολογίες (κύριες και επικουρικές) από τις οποίες η κάθε μία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, αν έστω και μία από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς με λόγο αναίρεσης, διότι οι κατ" αυτής λόγοι απορρίπτονται, οι λόγοι αναίρεσης που πλήττουν τις υπόλοιπες είναι αλυσιτελείς (ΟλΑΠ 25/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση, από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι σαφές, ότι, ανεξάρτητα από την αναφορά σε αυτή περί αποδοχής μόνο του σχετικού με την έλλειψη της αιτίας έκδοσης της διαταγής πληρωμής, λόγου έφεσης των αναιρεσιβλήτων, με τον οποίο παρεπονούντο για την μη αποδοχή του σχετικού πρώτου λόγου της από 25-7-2011 ανακοπής τους και ότι, συνεπεία αυτού, παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ανακοπής το Εφετείο δέχθηκε και τον τέταρτο λόγο έφεσης αυτών, με τον οποίο οι τελευταίοι παρεπονούντο για την έλλειψη και της έτερης διαδικαστικής προϋπόθεσης για την εγκυρότητα αυτής, της μη έγγραφης απόδειξης, δηλαδή, της περιγραφόμενης απαίτησης, τον οποίο είχαν προβάλει με τον τέταρτο λόγο της ανακοπής τους.

Λαμβανομένου όμως υπόψη, ότι δεν πλήττεται αποτελεσματικά με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης η προαναφερθείσα αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης για έλλειψη της αιτίας έκδοσης της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής, η οποία και στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της με το οποίο την ακυρώνει, οι λοιποί αναιρετικοί λόγοι με τους οποίους η αναιρεσείουσα, κατ'επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ.12 και 8 ΚΠολΔ, αντίστοιχα, πλήττει τη δεύτερη αιτιολογία της, αυτήν της έλλειψης και της διαδικαστικής προϋπόθεσης της έγγραφης απόδειξης, είναι αλυσιτελείς.

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η τελευταία, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων (αρθρ.176,183 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Δεκεμβρίου 2015 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." για αναίρεση της 43/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Ιουλίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ