Legislator Case Law & Legislation
1296/2017 AI generated

1296/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1296/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

1296/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης ανέγνωσε την από 19-1-2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν όλοι οι λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως.

Keywords

AI generated
changed financial circumstances return to better fortune withdrawal following settlement assignment of contract reassignment of claim continuation of contract
AI generated
1654/2008
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/7/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3012/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8074/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2/5/2007 αίτησή τους και τους από 17/7/2001 πρόσθετους λόγους.
621/2016
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
1095/2021
Α. Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, και στην προκειμένη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Κηφισιάς, κατοικοεδρεύοντα στην Κηφισιά Αττικής, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σπυριδούλα Ραυτοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
1993/2022
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
2431/2008
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Υπέρβαση εξουσίας, Απιστία.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1296 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1296/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα ... Ανώνυμη Εταιρεία" (Τράπεζα ... Ανώνυμη Εταιρεία), πρώην "Τράπεζα ... ... Ανώνυμη Εταιρεία", η οποία εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου - Αλμπανίδου.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Λ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Καλομοίρα Μποτονάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-6-2012 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3163/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 3432/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 23-11-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης ανέγνωσε την από 19-1-2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν όλοι οι λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006 και ΟλΑΠ 4/2005).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ωστόσο, δεν έχει εφαρμογή η παραπάνω διάταξη, όταν οι ελλείψεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, και ιδίως στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται από αυτές, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο της ουσίας προβαίνει ανέλεγκτα, κατ’ άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση σαφώς και πλήρως και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 862 ΑΚ, ο εγγυητής ελευθερώνεται, εφόσον από πταίσμα του δανειστή έγινε αδύνατη η ικανοποίησή του από τον οφειλέτη. Με τη διάταξη αυτή τίθεται ο κανόνας της ελευθερώσεως του εγγυητή, εάν από πταίσμα (δόλο ή αμέλεια, έστω και ελαφρά) του δανειστή κατέστη αδύνατη η ικανοποίησή του από τον οφειλέτη, ενώ η εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως δεν αποκλείεται από ενδεχομένη παραίτησή του εκ των προτέρων από του κατ’ άρθρο 855 ΑΚ δικαιώματος διζήσεως.

Λόγω του ενδοτικού χαρακτήρα της ανωτέρω ρυθμίσεως, ο εγγυητής μπορεί να παραιτηθεί εκ των προτέρων του θεσπιζομένου με αυτή ευεργετήματος (ελευθερώσεως), όχι όμως και για την περίπτωση κατά την οποία η ικανοποίηση του δανειστή κατέστη αδύνατη από δόλο ή βαριά αμέλεια του τελευταίου, δεδομένου ότι κατά τη διάταξη του άρθρου 332 εδ.

α’ ΑΚ είναι άκυρη (ΑΚ 174) κάθε εκ των προτέρων συμφωνία με την οποία αποκλείεται ή περιορίζεται η ευθύνη από δόλο ή βαριά αμέλεια (Ολ. ΑΠ 6/2000). Πταίσμα του δανειστή περί την είσπραξη της απαιτήσεως εκδηλώνεται είτε με ενέργειες - πράξεις είτε με παραλείψεις, ένεκα των οποίων γίνεται αδύνατη η ικανοποίησή του από τον πρωτοφειλέτη.

Ειδικότερα, στην εγγύηση αορίστου χρόνου θεωρείται ότι υπάρχει πταίσμα του δανειστή (και) όταν αυτός αμελεί για ικανό χρόνο να καταδιώξει τον πρωτοφειλέτη, που έπειτα γίνεται αναξιόχρεος (και αν ακόμη ο εγγυητής δεν έκαμε χρήση των δικαιωμάτων που του παρέχουν οι διατάξεις των άρθρων 867-868 ΑΚ) ή υπαιτίως δεν αποδέχεται την εγκύρως προσφερομένη κυρία οφειλή ή δεν αναγγέλλεται στην πτώχευση του πρωτοφειλέτη ή αμελεί τη διεξαγωγή της δίκης ή αναγκαστικής εκτελέσεως εναντίον του πρωτοφειλέτη ή παρατείνει την προθεσμία εξοφλήσεως, εν αγνοία του εγγυητή, καθίσταται δε μετά ταύτα αναξιόχρεος, ή αν ο δανειστής, μολονότι μπορούσε να διενεργήσει ταμειακό έλεγχο από τον οποίο ήταν δυνατόν να αποδειχθεί αύξηση της οφειλής, παρέλειψε να προβεί σ’ αυτόν.

Την υπαίτια αυτή συμπεριφορά του δανειστή οφείλει να επικαλεσθεί και αποδείξει ο εγγυητής, ο οποίος για την απαλλαγή του προβάλλει ισχυρισμό ελευθερώσεώς του. Τέλος, εφόσον στον Αστικό Κώδικα δεν έχει περιληφθεί ορισμός της βαρείας αμέλειας, στο δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει, εκτιμώντας τις περιστάσεις, πότε η αμέλεια φέρει τη μορφή εκείνης της βαρείας, αξιολογική κρίση η οποία υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο, με βάση τα γενόμενα ανελέγκτως δεκτά πραγματικά περιστατικά (ΑΠ 1886/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "... Με την από 12-9-2011 αίτηση της εκκαλούσας (ήδη αναιρεσείουσας) ... εκδόθηκε η ... 11577/2012 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εις βάρος και του ...

εφεσιβλήτου (ήδη αναιρεσίβλητου), με την οποία διατάχθηκε ο τελευταίος, ως εγγυητής, να της καταβάλει εις ολόκληρον με την πρωτοφειλέτρια - πιστούχο ομόρρυθμη εταιρεία "... Ο.Ε.", το ποσόν των 42.830,37 ευρώ ως οφειλόμενο υπόλοιπο χορηγηθείσης πιστώσεως ... με χορήγηση εγγυήσεως εκ μέρους του για την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της πιστούχου εταιρείας. ...

Κατά το χρόνο κατάρτισης της σύμβασης πίστωσης ομόρρυθμοι εταίροι της, σύμφωνα με το ισχύον και δημοσιευμένο από 4-6-2004 καταστατικό της, ήταν ο ανακόπτων κατά ποσοστό 40% και η Ι. Μ. κατά ποσοστό 60%, οι οποίοι με την ίδια έγγραφη σύμβαση εγγυήθηκαν στην καθής την προσήκουσα εκπλήρωση όλων των συμβατικών της υποχρεώσεων.

Η καθής τράπεζα χορήγησε στην εν λόγω ομόρρυθμη εταιρεία πίστωση ποσού 40.000 ευρώ και για την εξυπηρέτησή της τηρήθηκε ... λογαριασμός. ... Λόγω της υπερημερίας της πιστούχου εταιρείας περί την καταβολή των οφειλομένων μηνιαίων δόσεων, η καθής τράπεζα κατήγγειλε τη σύμβαση πίστωσης ... με την από 8-7-2011 έγγραφη εξώδικη δήλωσή της, την οποία επέδωσε στις 5-9-2011 στον ανακόπτοντα - εγγυητή, ...

και τους κάλεσε να της καταβάλουν με τις ανωτέρω ιδιότητές τους και εις ολόκληρον ο καθένας, το μέχρι τότε οφειλόμενο ποσό των 42.830,37 ευρώ, ως χρεωστικό κατάλοιπο του λογαριασμού τον οποίο έκλεισε οριστικά. Λόγω της μη ανταπόκρισης της πρωτοφειλέτριας και των δύο εγγυητών στην κλήση της, η καθής για το ανωτέρω οφειλόμενο ποσό ζήτησε και πέτυχε εις βάρος τους την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής.

Ο ανακόπτων από τον Δεκέμβριο του 2006 δεν ήταν εταίρος της πιστούχου ομόρρυθμης εταιρείας, καθόσον αποχώρησε από αυτήν. Κατά την αποχώρησή του μεταβίβασε το 30% του ποσοστού του στο Χ. Κ. του Λ. και το 10% τούτου το μεταβίβασε στην άλλη ομόρρυθμη εταίρο της πιστούχου εταιρείας Ι. Μ., όπως συμφωνήθηκε με το από 4-12-2006 ιδιωτικό συμφωνητικό.

Το συμφωνητικό αυτό καταρτίστηκε μεταξύ των μέχρι τότε ομορρύθμων εταίρων και του νεοεισερχομένου και ... δημοσιεύθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αθηνών ... Με ρητό όρο του συμφωνητικού οι αποκτήσαντες το ποσοστό του ανακόπτοντος υπεισήλθαν στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του, απαλλάσσοντάς τον από τις οικονομικές υποχρεώσεις της εταιρείας και ο ανακόπτων παραιτήθηκε αντίστοιχα από κάθε δικαίωμά του κατ’ αυτής και των άνω εταίρων της.

Ειδικότερα ορίστηκε ότι: "Οι άνω εταίροι υπεισέρχονται στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του μεταβιβάζοντος την εταιρική του μερίδα και αποχωρούντος εταίρου Α. Λ., ο οποίος καμία απολύτως ευθύνη θα έχει πλέον εξ αυτής έναντι οποιουδήποτε τρίτου για τη μέχρι σήμερα και στο εξής διαχείριση και γενικά δραστηριότητα της εταιρείας". ...

Την αποχώρησή του από την πιστούχο και δανειολήπτρια ομόρρυθμη εταιρεία και την ανάληψη όλων των μέχρι τότε υποχρεώσεών της αντ’ αυτού από το νέο εταίρο της, νομίμως, με το ανωτέρω ιδιωτικό συμφωνητικό ... τη γνωστοποίησε ο ανακόπτων στις ... δανείστριες τράπεζες (στην καθής και στην Εμπορική Τράπεζα). Ταυτόχρονα ζήτησε την αντικατάσταση της δικής του εγγυήσεως των ...

συμβάσεων της πιστούχου με την εγγύηση του νέου εταίρου Χ. Κ., ο οποίος ήταν υπάλληλος της καθής τράπεζας και σύμφωνος προς τούτο. Η αίτησή του αυτή έγινε δεκτή από την δανείστρια Εμπορική Τράπεζα, η οποία αντικατέστησε τον ανακόπτοντα και τον απάλλαξε από κάθε εγγυητική του ευθύνη από τη ... σύμβαση ανοικτού επιχειρηματικού δανείου, ενημερώνοντάς τον σχετικά με το από 1-11-2007 έγγραφό της.

Αντίθετα, η καθής Τράπεζα, ενώ δεν αρνήθηκε γενικά τη δυνατότητα αντικατάστασης του ανακόπτοντος ως εγγυητή, δεν δέχθηκε ειδικά την αντικατάστασή του από το νέο εταίρο της πιστούχου εταιρείας Χ. Κ., διατεινόμενη ότι ο τελευταίος δεν ήταν αξιόχρεος και δεν εξασφάλιζε επαρκώς την απαίτησή της. Όμως το χρόνο εκείνο και για τα επόμενα δύο περίπου έτη ο Χ.

Κ. ήταν απόλυτα φερέγγυος και κύριος σημαντικής ακίνητης περιουσίας, όπως γνώριζε και η καθής, δεδομένου ότι αυτός ήταν υπάλληλός της και πελάτης της. Συγκεκριμένα ο Χ. Κ. είχε, μεταξύ άλλων, την ψιλή κυριότητα ενός διαμερίσματος του Δ’ ορόφου, επιφανείας 118 τ.μ. με αποκλειστική χρήση θέσης στάθμευσης, που βρίσκεται στο ...

επί της οδού ... ... Το εν λόγω ακίνητο ήταν ελεύθερο βαρών κατά τον ανωτέρω κρίσιμο χρόνο και η αξία του υπερκάλυπτε το ποσό της πίστωσης, ανερχόμενη τότε στο ποσό των 150.000 ευρώ περίπου. Αυτό επιβαρύνθηκε πολύ μεταγενέστερα, στις 7-9-2009, με την εγγραφή πρώτης προσημείωσης υποθήκης, που ενέγραψε τότε, συναινετικά, η Τράπεζα ...

για ποσό 108.000 ευρώ ... Μετά την αδικαιολόγητη και επιβλαβή για τα συμφέροντα της καθής απόκρουση της ανωτέρω πρότασης του ανακόπτοντος, δυόμιση περίπου χρόνια αργότερα, ο εν λόγω αξιόχρεος εταίρος της πιστούχου εταιρείας Χ. Κ., εκτός του ότι προέβη σε επιβάρυνση του ανωτέρω ακινήτου του, αποχώρησε από αυτή, μεταβιβάζοντας το ποσοστό του στην εδρεύουσα στην … εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." με το από 24-7-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό ...

Παρά τις ανωτέρω επισημάνσεις και γνωστοποιήσεις του ανακόπτοντος η καθής αδράνησε. Ειδικότερα, παρότι ο ανακόπτων την ενημέρωσε, όταν μεταβίβασε το ποσοστό του επί της πρωτοφειλέτριας εταιρείας ... για το αξιόχρεο του νέου εταίρου της, ... παραθέτοντας τα δεδομένα της αξιοπιστίας του νέου εταίρου και τη θέληση αυτού να αναλάβει και την εγγυητική ευθύνη σε αντικατάστασή του, τον αγνόησε.

Επιπρόσθετα, ενώ η πιστούχος όλο το χρονικό διάστημα που συμμετείχε σ’ αυτήν ο Χ. Κ. ήταν ασυνεπής στην καταβολή των οφειλόμενων δόσεων της πίστωσης, αν και συμβατικά μπορούσε η καθής να είχε καταγγείλει από τότε τη σύμβαση και να απαιτήσει την είσπραξη των οφειλομένων και από τον ανωτέρω εις ολόκληρον ενεχόμενο αξιόχρεο ομόρρυθμο εταίρο της, καθυστέρησε να ασκήσει τα δικαιώματά της έναντι της πρωτοφειλέτριας, με αποτέλεσμα να καταστεί αναξιόχρεη.

Συγκεκριμένα, ήδη από το Μάιο του 2007 η πίστωση δεν εξυπηρετείτο κανονικά, η συμφωνημένη ελάχιστη μηνιαία δόση, που ήταν ίση με τους δεδουλευμένους τόκους, δεν καταβαλλόταν εμπρόθεσμα, αλλά πραγματοποιούνταν άτακτες καταβολές με καθυστέρηση δύο, τριών, τεσσάρων ή και πέντε μηνών, με συνέπεια οι δόσεις να καθίστανται συνεχώς ληξιπρόθεσμες και λόγω της υπερημερίας της πιστούχου ο τηρούμενος λογαριασμός χρεωνόταν με τόκους υπερημερίας, με έξοδα αποστολής επιστολής οχλήσεων και εξωδίκων, ακόμη και με έξοδα επαναξιολόγησης, ποσού 180 ευρώ κάθε φορά.

Όμως η καθής δανείστρια τράπεζα παρέλειψε τη διεκδίκηση της απαίτησής της, παρότι γνώριζε ότι αυτή μπορούσε να ικανοποιηθεί από την ελεύθερη τότε οποιουδήποτε βάρους περιουσία του ομορρύθμου εταίρου της Χ. Κ., ο οποίος είχε υπεισέλθει σε όλες τις υποχρεώσεις της πιστούχου και ευθυνόταν απεριορίστως και εις ολόκληρον γι’ αυτές.

Η καθής καθυστέρησε ακόμη και να καταγγείλει τη σύμβαση πίστωσης, παρότι είχε συμβατικό δικαίωμα προς τούτο από την έναρξη της υπερημερίας της πιστούχου στην καταβολή των συμφωνημένων δόσεων, και την κατήγγειλε δύο και πλέον χρόνια αργότερα, μόλις στις 9-5-2011. Κατά το διάστημα αυτό της αδράνειας της καθής από βαρεία αμέλεια των οργάνων της, ...

από Μάιο του 2007 έως και Σεπτέμβριο του 2009, η πιστούχος απώλεσε τη φερεγγυότητά της και κατέστη αναξιόχρεη. Και τούτο καθόσον ο ευθυνόμενος εις ολόκληρον μαζί της ομόρρυθμος εταίρος της Χ. Κ., τον οποίο μάλιστα η καθής δεν δέχθηκε, εν γνώσει της και παντελώς αβάσιμα και αδικαιολόγητα ούτε ως εγγυητή της, παρότι ο ίδιος το δεχόταν, τον Ιούλιο του 2009 αποχώρησε από την οφειλέτριά της, μεταβιβάζοντας το ποσοστό του σε εδρεύον εκτός Ελλάδος νομικό πρόσωπο ...

χωρίς περιουσία στην ημεδαπή και ο ίδιος επιβάρυνε την ακίνητη περιουσία του με εμπράγματη ασφάλεια σε τρίτο δανειστή". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι από βαριά αμέλεια των οργάνων της η αναιρεσείουσα απώλεσε τη δυνατότητα να διεκδικήσει και να ικανοποιήσει την απαίτησή της, που απέρρεε από την προαναφερόμενη σύμβαση πιστώσεως, πλην της πρωτοφειλέτριας, και από έναν ευθυνόμενο απεριορίστως και εις ολόκληρον με την πιστούχο εταιρεία για το χρέος αυτό αξιόχρεο πρόσωπο, γεγονός που συνεπάγεται την ελευθέρωση του αναιρεσίβλητου εγγυητή για την καταβολή της οφειλής αυτής, και κατόπιν αυτού απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε αποφανθεί ομοίως, και κατ’ αποδοχή του σχετικού λόγου ανακοπής του είχε ακυρώσει την σε βάρος του διαταγή πληρωμής.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε, και ειδικότερα την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 862 ΑΚ, διέλαβε δε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικά με την ένσταση ελευθερώσεως του εγγυητή, που είχε προτείνει ο αναιρεσίβλητος ως λόγο ανακοπής του κατά της σε βάρος του διαταγής πληρωμής, και οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή εφαρμογή της ως άνω διατάξεως, την οποία εφάρμοσε, και το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ειδικότερα, με σαφήνεια εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η αναιρεσείουσα αρνήθηκε να αντικαταστήσει τον αναιρεσίβλητο με το νέο εταίρο της πρωτοφειλέτριας εταιρείας Χ. Κ. ως εγγυητή, παρά το ότι ο τελευταίος ήταν απολύτως φερέγγυος και κύριος σημαντικής ακίνητης περιουσίας, και περαιτέρω, ότι ενώ η πιστούχος καθόλο το διάστημα που συμμετείχε σ’ αυτήν ο νέος εταίρος ήταν ασυνεπής στην καταβολή των οφειλόμενων δόσεων και η αναιρεσείουσα είχε δικαίωμα από τη σύμβαση να την καταγγείλει και να απαιτήσει την είσπραξη των οφειλομένων και από τον ανωτέρω εις ολόκληρον ενεχόμενο αξιόχρεο ομόρρυθμο εταίρο της, καθυστέρησε να ασκήσει τα δικαιώματά της έναντι της πρωτοφειλέτριας, με αποτέλεσμα αυτή να καταστεί αναξιόχρεη, και ότι κατ’ ακολουθίαν τούτων κατέστη αδύνατη η ικανοποίησή της από την πρωτοφειλέτρια από βαριά αμέλεια των οργάνων της.

Η αναιρεσείουσα με τους από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ πρώτο και δεύτερο λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως υποστηρίζει τα αντίθετα, προβάλλοντας ότι υπάρχει κακή εφαρμογή του νόμου, εφόσον από καμιά διάταξη δεν είχε υποχρέωση να αποδεσμεύσει τον αναιρεσίβλητο και να καταρτίσει με τον νεοεισελθόντα εταίρο νέα σύμβαση εγγυήσεως, αφού αυτός ως ομόρρυθμος εταίρος ευθυνόταν σε κάθε περίπτωση και με την ατομική του περιουσία για τα εταιρικά χρέη, και περαιτέρω ανεπάρκεια αιτιολογιών, εφόσον δεν αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, α) με ποια ποσά και για ποια αιτία επιβαρύνθηκε η πρωτοφειλέτρια από την άτακτη εκπλήρωση των υποχρεώσεών της προς την αναιρεσείουσα, ώστε να δικαιολογείτο η εκ μέρους της καταγγελία της συμβάσεως πιστώσεως, β) αν η καθυστέρηση της καταγγελίας επηρέασε αρνητικά την είσπραξη του χρέους από την πρωτοφειλέτρια, και γ) αν υπήρχε δυνατότητα προβλέψεως εκ μέρους της αναιρεσείουσας ότι ο νεοεισελθών εταίρος θα επιβάρυνε αργότερα την περιουσία του, ενέργεια που συνιστά καταδολίευση σε βάρος της.

Οι λόγοι είναι αβάσιμοι, εφόσον το Εφετείο δεν θεμελίωσε την ελευθέρωση του αναιρεσίβλητου ως εγγυητή μόνο στην άρνηση της αναιρεσείουσας να δεχθεί την αντικατάστασή του από το νέο εταίρο της πρωτοφειλέτριας, αλλά σ’ αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι καθυστέρησε αυτή να καταγγείλει τη σύμβαση πιστώσεως και να απαιτήσει την είσπραξη των οφειλομένων και από τον εις ολόκληρον ενεχόμενο αξιόχρεο ομόρρυθμο εταίρο της.

Εξάλλου, για την πληρότητα των αιτιολογιών δεν ήταν αναγκαίο να αναφέρονται και τα ποσά κατά τα οποία επιβαρύνθηκε η πρωτοφειλέτρια από την επί μακρόν άτακτη εκπλήρωση των υποχρεώσεών της, ενώ ρητά αναφέρεται στην προσβαλλόμενη ότι αυτή είχε καταστεί αναξιόχρεη, όταν η αναιρεσείουσα κατάγγειλε τη σύμβαση πιστώσεως, η δε δυνατότητα ή μη προβλέψεως της μεταγενέστερης αφερεγγυότητας του νεοεισελθόντος εταίρου δεν αναιρεί την ευχέρεια του αναιρεσίβλητου να προτείνει ως λόγο ανακοπής την ελευθέρωσή του από την ευθύνη του ως εγγυητή έναντι της αναιρεσείουσας, εφόσον αυτή από βαριά αμέλεια των οργάνων της κατέστησε αδύνατη την ικανοποίηση της απαιτήσεώς της από την πρωτοφειλέτρια.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα ως ηττώμενη διάδικος στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρο 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Νοεμβρίου 2015 αίτηση της Τράπεζας "... A.E." για αναίρεση της 3432/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, το ποσόν των οποίων ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο οικείο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Ιουλίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ