Second appeal against same judgment is inadmissible under Article 514(3) of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 1296 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1296/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ανδρέα Μοσχανδρέου και του αρχαιοτέρου αυτού Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Φώτιο Καϋμενάκη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Ελένη Παναγιωτάκη – Εισηγήτρια και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Μαϊου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας – κατηγορουμένης ..... και ήδη κρατούμενης στις Γυναικείες Φυλακές ..., που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 14-22/2004 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας. Με συγκατηγορούμενο τον ..... .

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα – κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Νοεμβρίου 2005 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 328/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου με αριθμό 182/13.4.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ΄ του ΚΠΔ, την από 17ης Νοεμβρίου 2005 αίτηση αναιρέσεως της κατηγορουμένης ....., κρατουμένης στην Κλειστή Κεντρική Φυλακή Γυναικών ..., κατά της υπ'αριθ. 14-22/3-2-2004 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας, μαζί με τη σχετική δικογραφία, και εκθέτω τα εξής:

Κατά τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ΄ του ΚΠΔ, δευτέρα αίτηση αναιρέσεως της αυτής αποφάσεως ουδέποτε επιτρέπεται. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, απαράδεκτη είναι η δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας αποφάσεως από τον ίδιο διάδικο, όταν έχει ήδη κριθεί από τον Άρειο Πάγο η πρώτη αίτησή του. Στην κρινόμενη υπόθεση, έχει ασκηθεί από την ως άνω αναιρεσείουσα κατηγορουμένη προηγούμενη (η από 13ης Απριλίου 2005) αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας ως άνω υπ'αριθ. 14-22/3-2-2004 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας, επί της οποίας έχει εκδοθεί η υπ'αριθ. 143/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίφθηκε η αντίστοιχη αίτηση για αναίρεση της προσβαλλόμενης με αυτήν αποφάσεως.

Είναι, συνεπώς, απαράδεκτη η υποβληθείσα στις 17-11-2005 μεταγενέστερη αίτηση αναιρέσεως της ίδιας αναιρεσείουσας κατά της ίδιας αποφάσεως, κατ'εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 514 εδ. γ΄ του ΚΠΔ. Επιπροσθέτως, είναι η ίδια αίτηση αναιρέσεως απαράδεκτη και για άλλο λόγο και συγκεκριμένα γιατί ασκήθηκε εκπρόθεσμα, αφού:

α) η υπ'αριθ. 14-22/2004 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας απαγγέλθηκε παρούσης της ήδη αναιρεσείουσας κατηγορουμένης, β) η ίδια απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραφημένη στο τηρούμενο στη γραμματεία του ως άνω Δικαστηρίου ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 § 3 του ΚΠΔ στις 31-3-2005, και γ) η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκε στις 17-11-2005, δηλαδή μετά την πάροδο της τασσόμενης από τη διάταξη του άρθρου 473 § 1 του ίδιου Κώδικα δεκαήμερης προθεσμίας από την καθαρογραφή της δεύτερης, χωρίς να δηλώνεται στη σχετική υπ'αριθ. 164/17-11-2005 έκθεση ότι από ανώτερη βία ή από άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα εμποδίστηκε να προβεί στην εμπρόθεσμη άσκηση αυτής.

Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 § 1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 17ης Νοεμβρίου 2005 αίτηση αναιρέσεως της κατηγορουμένης ....., κρατουμένης στην Κλειστή Κεντρική Φυλακή Γυναικών ..., κατά της υπ'αριθ. 14-22/3-2-2004 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας. και Β) Να επιβληθούν στην ως άνω αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1 έως 3, 474 παρ. 1, και 507 παρ. 1 του ΚΠοινΔ συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάστηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση στο Γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, ή σ' εκείνον που διευθύνει τη φυλακή αν ο αναιρεσείων κρατείται, και 20 ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άνω άρθρου 473 ΚΠΔ.

Επίδοση της απόφασης, για να τρέξουν οι παραπάνω προθεσμίες, απαιτείται μόνον όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, και δεν εκπροσωπήθηκε στη δίκη δια πληρεξούσιου δικηγόρου σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 3 του ΚΠοινΔ.- Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 476 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκηθεί εκπρόθεσμα, απορρίπτεται ως απαράδεκτο.

Εκπρόθεσμη άσκηση του άνω ένδικου μέσου τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ έκθεση γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά.

Περαιτέρω, κατά την αληθή έννοια της διάταξης του άρθρου 514 εδ. γ΄ του ΚΠΔ, επιτρέπεται να ασκηθεί από τον αναιρεσείοντα κατά της ίδιας απόφασης δεύτερη αίτηση αναίρεσης, εφόσον ασκήθηκε παραδεκτώς, νομοτύπως και εμπροθέσμως, και δεν προηγήθηκε κρίση επί της πρώτης (Ολ. ΑΠ 1/2000). Και τούτο για να μπορεί να αναπτύξει πληρέστερα τους λόγους αναίρεσης, που πρόβαλε με την πρώτη αίτηση, είτε για να προβάλει νέους, που δε μπορούν να εξετασθούν αυτεπαγγέλτως. 2.-Στην προκειμένη περίπτωση, κατά της 14-22/3.2.2004 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας η οποία απαγγέλθηκε παρουσία της κατηγορουμένης και ήδη αναιρεσείουσας ....., και καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άνω άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ.

στις 31.3.2005, όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα του Εφετείου Λάρισας, η αναιρεσείουσα άσκησε την από 13 Απριλίου 2005 αίτηση αναίρεσης, η οποία απορρίφθηκε με την 143/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, ως απαράδεκτη διότι είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα. Επίσης, η αναιρεσείουσα στις 17.11.2005, δηλαδή εκπροθέσμως και πάλι, και χωρίς να επικαλείται κάποιο λόγο για τη δικαιολόγηση της εκπρόθεσμης άσκησής της, άσκησε κατά της ίδιας απόφασης την κρινόμενη αναίρεση με δήλωσή της ενώπιον της Διευθύντριας της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού, όπου κρατείται, από την οποία και συντάχθηκε η 164/17.11.05 σχετική έκθεση.

Επομένως η αίτηση αυτή που είναι εκπρόθεσμη και δεύτερη κατά της ίδιας απόφασης, είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί. Τα έξοδα πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό 164/17.11.2005 αίτηση της ..... για αναίρεση της 14-22/3.2.2004 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Μαϊου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ