1295/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1295 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1295/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: ....(αναφέρονται 4 ονόματα), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπύρο Αποστολόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: ...(αναφέρονται 3 ονόματα), οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Δικαίο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-5-2002 αγωγή τους ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 591/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2263/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-12-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 21-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 559 αριθ.1α ΚΠολΔ),πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, η διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, η έννοια που αποδίδει ο αναιρεσείων σ΄ αυτήν, το συμπέρασμα του δικαστηρίου, που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, εφόσον δε το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, με πληρότητα και σαφήνεια και οι ουσιαστικές παραδοχές με τις οποίες εκείνο υπέπεσε, κατά τον αναιρεσείοντα, στις πλημμέλειες που συγκροτούν τον λόγο αυτό της αναίρεσης Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.1ΚΠολΔ,όπως εκτιμήθηκε, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία κρίθηκε άκυρη η σύσταση της αναφερόμενης σ΄ αυτήν οριζόντιας ιδιοκτησίας από τους αναιρεσείοντες, η πλημμέλεια της παραβίασης των διατάξεων του ν.3741/1929,των άρθρων 1002,1117ΑΚ καθώς και "των λοιπών σχετικών διατάξεων που διέπουν τον θεσμό της οριζόντιας ιδιοκτησίας".Ο λόγος αυτός είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον, εκτός του ότι δεν καθορίζονται οι συγκεκριμένες διατάξεις του ν. 3741/1929 και "οι λοιπές σχετικές διατάξεις που διέπουν το θεσμό της οριζόντιας ιδιοκτησίας",που κατά τους αναιρεσείοντες, παραβιάσθηκαν, δεν αναφέρεται επίσης η νομική κρίση του δικαστηρίου για την έννοια αυτών και των άρθρων 1002,1117ΑΚ,ούτε οι ουσιαστικές παραδοχές με τις οποίες το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε, κατά τους αναιρεσείοντες, στις ανωτέρω πλημμέλειες.

Με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης, από την αυτή διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1ΚΠολΔ,προσάπτεται στην πληττόμενη απόφαση παραβίαση της διάταξης του άρθρου 281ΑΚ,διότι απέρριψε την ένσταση περί καταχρηστικής άσκησης του αγωγικού δικαιώματος την οποία προέβαλαν οι αναιρεσείοντες. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αόριστος, διότι τα όσα αναφέρονται σ΄ αυτόν ανάγονται στον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων που κατ΄αυτούς θεμελίωναν την ένστασή τους από το άρθρο 281ΑΚ και στα όσα έπρεπε, κατ΄αυτούς, να δεχθεί το Εφετείο ως αποδειχθέντα ενώ δεν αναφέρονται καθόλου οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου επί του ζητήματος αυτού, με τις οποίες εκείνο υπέπεσε, κατά τους αναιρεσείοντες, στην ανωτέρω πλημμέλεια, και ως εκ τούτου καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος.

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 περ. α του ΚΠολΔ. , με την οποία ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση τον δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποία αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι' αυτά.Δεν απαιτείται όμως το Δικαστήριο να αξιολογεί τα επί μέρους αποδεικτικά μέσα ή να εξειδικεύει τα έγγραφα.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από την ανωτέρω διάταξη, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ως πλημμέλεια, η παραδοχή ως αληθινού, χωρίς απόδειξη, του ουσιώδους πραγματικού ισχυρισμού των αναιρεσιβλήτων, ότι οι αναιρεσείοντες...εμφάνισαν τμήμα 94,35 τ.μ. από το όλο οικόπεδο των 161,46 τ.μ., για το οποίο ούτε διανομή σε τμήματα υπήρξε, εκ των οποίων το ένα επιφάνειας 94,35 τ.μ., ούτε επίσης σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας υπήρξε....Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο, στην παραδοχή των πιο πάνω περιστατικών, που έχουν ουσιώδη επίδραση για την αναγνώριση της ακυρότητας της γενόμενης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας από μόνους τους αναιρεσείοντες, χωρίς τη σύμπραξη και των συνιδιοκτητών του ανωτέρω οικοπέδου αναιρεσιβλήτων, κατέληξε ύστερα από εκτίμηση, όπως βεβαιώνεται στην απόφαση, των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, κ.λ.π., καθώς επίσης και των εγγράφων τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Επομένως στις ως άνω παραδοχές του το Εφετείο δεν κατέληξε χωρίς απόδειξη και πρέπει ο λόγος αυτός αναίρεσης να απορριφθεί ως αβάσιμος. Επειδή, για το ορισμένο του από το άρθρο 559 αριθ.11 περ. α ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει, πρέπει να καθορίζονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, και ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρέπει ο νόμος.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.11 περ. α ΚΠολΔ, αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η πλημμέλεια της λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου που ο νόμος δεν επιτρέπει, ήτοι της αναφερόμενης στον λόγο αυτό ένορκης βεβαίωσης μαρτύρων ενώπιον Ειρηνοδίκη, που μ΄ επίκληση προσκομίσθηκαν από τους ενάγοντες, και οι οποία ήταν ανεπίτρεπτο αποδεικτικό μέσο στην προκείμενη υπόθεση, διότι λήφθηκε μετά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, άλλως διότι πρόκειται περί αποδεικτικού μέσου που προσκομίσθηκε πρώτη φορά στο Εφετείο από βαριά αμέλεια των εναγόντων.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το ανωτέρω αποδεικτικό μέσο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-12-2005 αίτηση αναίρεσης των ....,κλπ, κατά της 2263/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ