1292/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1292 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1292/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. οι οποίοι κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα και εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο Πάρεδρο του Ν.Σ.Κ. Γεώργιο Καρακώστα, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Μ. συζ. Ε. Τ., το γένος Γ. Ι., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γιώργο Λαγγουρέτο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 2346/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που καθόριζε την προσωρινή τιμή αποζημίωσης σε απαλλοτριούμενες εκτάσεις. Κατόπιν αυτής η ήδη αναιρεσίβλητη κατέθεσε την από 28-1-2003 αίτησή της στη Δ/νση Απαλλοτριώσεων και Τοπογραφήσεων του ΥΠΕΧΩΔΕ και η οποία διαβιβάσθηκε στο Εφετείο Αθηνών για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης.

Εκδόθηκε η απόφαση 2568/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 2-7-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 28-2-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τους δύο (μοναδικούς) λόγους αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το αρθ. 559 αριθμ. 9 και 14 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια, διότι ενώ με την ένδικη αίτηση η αιτούσα-νυν αναιρεσίβλητη ζητούσε την ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας, για τα απαλλοτριωθέντα τμήματα του ακινήτου της και την απάλειψη της υποχρέωσης αυτοαποζημίωσης (μόνον), εν τούτοις το Εφετείο, παρά το νόμο, δέχθηκε (σιωπηρά) ότι παραδεκτώς συμπληρώθηκε, με τις προτάσεις το αίτημα και περί απαλείψεως της υποχρέωσης αποζημίωσης τρίτων και έτσι, επιδίκασε, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του κάτι που δεν ζητήθηκε και αποφάνθηκε ότι τα απαλλοτριωθέντα τμήματα των ακινήτων της αιτούσας-νυν αναιρεσίβλητης δεν ωφελούνται από την απαλλοτρίωση και ότι αυτή δεν υπέχει υποχρέωση αυτοαποζημίωσης ούτε υποχρέωση αποζημίωσης τρίτων.

Από την, παραδεκτώς, κατ' αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των κάτωθι διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτουν τα εξής: Στο δικόγραφο της υπό κρίση αίτησης της αιτούσας-νυν αναιρεσίβλητης αναγράφεται ότι, εντός της απαλλοτριωθείσας μείζονος εκτάσεως, που κηρύχθηκε απαλλοτριωτέα, για δημοσία ωφέλεια και δη για την εκτέλεση του Ολυμπιακού Έργου της Μαραθώνιας Διαδρομής, για την διάνοιξη-διαπλάτυνση της Λεωφ.

Μαραθώνος, στην περιοχή Δήμου Ραφήνας, περιλαμβάνονται και δύο ιδιοκτησίες της αιτούσας, που εμφανίζονται στον κτηματολογικό πίνακα ότι αποτελούν α) μία ενιαία ιδιοκτησία με αριθμό 211 και β) μέρος άλλης, με αριθμό 216 και ότι από την ιδιοκτησία με αριθμό 211, τμήμα επιφάνειας 161,07 τ.μ. προσδιορίζεται ως αυτοαποζημιούμενο.

Ζητείται δε να αναγνωρισθεί ότι το τμήμα αυτό δεν ωφελείται από την απαλλοτρίωση και ότι δεν είναι αυτοαποζημιούμενο. Περαιτέρω, στο δικόγραφο των ενώπιον του Εφετείου προτάσεων (σελίδες 8 και 9 αυτών, με τον υπότιτλο "αναγκαίες διορθώσεις-διευκρινήσεις", αναφέρεται ότι επακολούθησε (μετά την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης) διορθωτικός κτηματολογικός πίνακας, σύμφωνα με τον οποίον, τα απαλλοτριούμενα κτήματα, εικαζομένης ιδιοκτησίας της αιτούσας-νυν αναιρεσίβλητης έχουν ως εξής:

από την ιδιοκτησία 211 απαλλοτριώνεται τμήμα επιφάνειας 139,88 τ.μ. και εξ αυτού τμήμα επιφανείας 119,28 τ.μ. καθορίζεται ως αυτοαποζημιούμενο, επί πλέον δε, στην ιδιοκτησία αυτή επιβάλλεται και υποχρέωση αποζημίωσης της ιδιοκτησίας 211Α, για τμήμα επιφανείας 22,24 τ.μ. και επίσης, από την ιδιοκτησία με αριθμό ΚΠ 211Α απαλλοτριώνεται τμήμα επιφανείας 68,87 τ.μ.

εκ του οποίου τμήμα επιφανείας 26,94τ.μ. ορίζεται ως αυτοαποζημιούμενο και επί πλέον, στην ιδιοκτησία αυτή επιβάλλεται υποχρέωση αποζημίωσης υπέρ της ιδιοκτησίας 216, για τμήμα επιφανείας 14,48 τ.μ. Στο ως άνω δικόγραφο των προτάσεων επισημαίνεται σαφώς και διευκρινίζεται ότι κατά τον χρόνο κατάθεσης της ένδικης αίτησης δεν είχαν γίνει οι ως άνω διορθώσεις και για το λόγο αυτό αναφέρονται (συμπληρωματικά) με τις κατατεθείσες προτάσεις.

Τέλος, στο τμήμα του αιτητικού των προτάσεων (σελίδα 18 αυτών), υποβάλλεται το αίτημα ως εξής: "Να αναγνωρισθεί ότι δεν υπάρχει το τεκμήριο ωφελείας για τα αναφερόμενα στο ιστορικό ακίνητα ούτε υποχρεούμαστε σε αυτοαποζημίωση για τα τμήματα των ιδιοκτησιών μας των 119,28μ2 και των 26,94μ2 αντίστοιχα, ούτε σε αποζημίωση τρίτων για 22,74 και 14,48μ2 αντίστοιχα".

Οι ως άνω διευκρινήσεις και συμπληρώσεις, οι οποίες έγιναν με τις προτάσεις-συμπληρώσεις έγιναν μετά την κατάθεση της ένδικης αίτησης και το περιεχόμενο των οποίων (προτάσεων) εκτιμάται και λαμβάνεται υπόψη ενιαία με το περιεχόμενο της αίτησης, όπως ομοίως (και ορθώς) έλαβε , υπόψη και εξετίμησε και το Εφετείο τα δύο ως άνω δικόγραφα, δηλαδή το δικόγραφο της ένδικης αίτησης, όπως αυτό συμπληρώθηκε και διευκρινίσθηκε με τις προτάσεις, σχετικά με τις επακολουθήσασες (μετά την κατάθεση της αίτησης), διορθώσεις του κτηματολογικού πίνακα και ορθώς αποφάνθηκε, ως προς τα δύο υποβληθέντα αιτήματα και αναγνώρισε, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, ότι η αιτούσα-νυν αναιρεσίβλητη, εικαζόμενη ιδιοκτήτρια των ιδιοκτησιών 211 και 211 α του διορθωμένου κτηματολογικού πίνακα και διαγράμματος δεν υπέχει υποχρέωση αυτοαποζημίωσης και αποζημίωσης τρίτων.

Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο δεν υπέπεσε στις από το άρθρο 559 αριθμ. 9 και 14 προβλεπόμενες πλημμέλειες, όπως αποδίδεται με τους δύο (μοναδικούς) λόγους αναίρεσης, οι οποίοι είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Μετά από αυτά, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί το ηττηθέν αναιρεσείον (Ελληνικό Δημόσιο), στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (αρθ.176 και 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε και προτάσεις, την οποία ορίζει στο ποσό των (300,00) ευρώ, κατ' εφαρμογή του άρθρου 22 ν.3693/1957 κατ' αποκλεισμό της διατάξεως του άρθρου 18 παρ.4 εδ.γ.

του κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων, η οποία εφαρμόζεται μόνο στις δίκες για προσωρινό ή οριστικό καθορισμό της αποζημιώσεως και την αναγνώριση δικαιούχων αποζημιώσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αριθμό κατάθεσης 821/5-2-2007 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της υπ'αριθμ.5289/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ