Supreme Court allows attorney fee claim by rejecting appellate court's requirement of lawsuit service for payment.

Απόφαση 1286 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1286/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα και Σαράντη Δρινέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαΐου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την ιδιότητα ως δικηγόρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρί-ας με την επωνυμία "ΤΕΧΝΟΘΕΡΜ ΑΒΕΕ-ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ-ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ", η οποία εδρεύει στη ..., τελεί σε πτώχευση και εκπροσωπείται νόμιμα από τη σύνδικο αυτής κ.Ελισάβετ Δαλαμπύρα του Πάρη, δικηγόρο κάτοικο .... Δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-3-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκε η 19691/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και η 28/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21-5-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 30-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης αιτήσεως του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθ. 28/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την με αριθμό ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 21-5-2009 αιτήσεως του Χ, για αναίρεση της 28/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης με τις προσαρτώμενες σ' αυτή πράξεις: α) του Προέδρου του Αρείου Πάγου, με την οποία ορίζεται το παρόν Τμήμα (Β2) αρμόδιο για την εκδίκαση της υπόθεσης και β) του Προέδρου του παρόντος Τμήματος, με την οποία ορίζεται δικάσιμος η παρούσας, καθώς και κλήση για συζήτηση της αίτησης, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη "ΤΕΧΝΟΘΕΡΜ ΑΕΒΕ". Πρέπει, επομένως, εφόσον αυτή δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά τη νόμιμη, από τη σειρά του οικείου πινακίου, εκφώνηση της υπόθεσης, να συζητηθεί η υπόθεση, σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 676 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 91, 92 παρ.1, 98 και 100 παρ.1 του Κώδικα περί Δικηγόρων, συνάγεται ότι ο δικηγόρος, ως άμισθος δημόσιος λειτουργός που καθήκον έχει την αντιπροσώπευση και υπεράσπιση των υποθέσεων του εντολέα του ενώπιον κάθε δικαστηρίου και αρχής, δικαιούται να λάβει, εκτός από τη δικαστηριακή ή άλλη δαπάνη και αμοιβή το ύψος της οποίας εάν ειδικώς δεν έχει συμφωνηθεί με τον εντολέα του, δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τα όρια που ορίζονται στις διατάξεις των άρθρων 100 επ.

του ίδιου Κώδικα. Η αμοιβή του δικηγόρου, ειδικώς για την σύνταξη αγωγής προσδιορίζεται, κατ' ελάχιστο όριο, σύμφωνα με το άρθρο 100 του Κώδικα σε ποσοστό 2% επί της αξίας του αντικειμένου αυτής, ως κρίσιμος δε χρόνος για τη θεμελίωση του δικαιώματος του δικηγόρου για την απόληψη αμοιβής από τη σύνταξη της αγωγής λαμβάνεται εκείνος της παροχής της σχετικής υπηρεσίας του, αφότου και παράγεται η σχετική αξίωσή του, ανεξαρτήτως εάν μετά τη σύνταξη και την άσκηση της αγωγής, ο εντολέας ανακαλεί την προς τον δικηγόρο αμοιβή ή αν ματαιωθεί οριστικώς η εκδίκασή της.

Το δικαίωμα του δικηγόρου να αξιώσει αμοιβή κατά τις διατάξεις του άνω Κώδικα, προϋποθέτει ολοκληρωμένη ενέργεια σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση για την οποία προβλέπεται η καταβολή αμοιβής, διότι μόνον αφού τελειωθεί η ενέργεια του δικηγόρου διασφαλίζονται τα συμφέροντα του εντολέα, στην προστασία των οποίων αποβλέπει η ενέργεια αυτή.

Θεωρείται δε, ειδικώς ως προς την άσκησης αγωγής, ότι έχει ολοκληρωθεί και τελειωθεί η προς τούτο εντολή του εντολέα πελάτη, από την χρονική στιγμή κατά την οποία ο εντολοδόχος δικηγόρος συντάξει το δικόγραφο της αγωγής και καταθέσει αυτό στην γραμματεία του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται, χωρίς να είναι αναγκαίο να επακολουθήσει, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 215 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.

και επίδοση αυτής στον εναγόμενο για να επέλθουν τα εκ του άρθρου 221 παρ.1 του ίδιου κώδικα αποτελέσματα της εκκρεμοδικίας, του αμεταβλήτου της δικαιοδοσίας και αρμοδιότητος και της προτίμησης, αφού αυτά, ως συνέπεια της επίδοσης, ουδόλως σχετίζονται με το δικαίωμα του δικηγόρου να αξιώσει την αμοιβή του για την σύνταξη της αγωγής, σε κάθε περίπτωση δε, επί μη προσδιορισμού δικασίμου και επίδοσης από τον ενάγοντα, δικαίωμα επίσπευσης της συζήτησης έχει κατά το άρθρο 230 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ και ο ίδιος ο εναγόμενος, χωρίς εντεύθεν να συνάγεται ότι ο συντάξας και καταθέσας το δικόγραφο της αγωγής δικηγόρος δεν έχει προβεί σε ολοκληρωμένη για την απόληψη της αμοιβής του ενέργεια.

Η λύση, άλλωστε αυτή εναρμονίζεται και με την γραμματική διατύπωση του άρθρου 100 του Κώδικα Δικηγόρων που αναφέρεται απλώς σε σύνταξη αγωγής (Ολ. Α.Π. 14/2008, Α.Π. 1031/2008). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε τα εξής: "Ο ενάγων δικηγόρος Θεσσαλονίκης, προέβη με την ιδιότητα του αυτή και κατ' εντολή της εναγομένης (και ήδη αναιρεσείουσας) στη σύνταξη και κατάθεση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης της υπ' αριθμ.

κατάθεσης 49344/7-11-2006 αγωγής κατά της εταιρείας "MULTIPOWWDERS ΑΕΒΕ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ", με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί η τελευταία να της καταβάλει, για τους αναφερομένου στην αγωγή λόγους, το ποσό των 395.000 ευρώ. Η άσκηση της αγωγής αυτής ολοκληρώθηκε με την επίδοση της (άρθρο 215 Κ.Πολ.Δικ.) μετά τη συζήτηση στο ακροατήριο, για την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης, αφού επιδόθηκε την 17-1-2007...".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε την έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε απορριφθεί, με το ίδιο αιτιολογικό, η αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, περί καταβολής δικηγορικής αμοιβής, κατά το σχετιζόμενο με την άσκηση της εν λόγω αγωγής κονδύλιο (αμοιβή του), καθόσον "προϋπόθεση για τη λήψη της σχετικής αμοιβής, ήταν η επίδοση της αγωγής, η οποία πρέπει να υπήρχε κατά τον χρόνο συζητήσεως της (ένδικης) αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο".

Έτσι, όπως έκρινε το Εφετείο, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ως άνω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του Κώδικα περί Δικηγόρων και ειδικότερα των άρθρων 91, 92, 98 παρ. 1 και 100 παρ. 1 αυτού, αφού δέχθηκε ότι η επίδοση της αγωγής, αποτελεί προϋπόθεση για τη δυνατότητα λήψη αμοιβής εκ μέρους του εντολοδόχου δικηγόρου και δεν αρκεί η σύνταξη και η κατάθεση αυτής.

Συνεπώς, κατά παραδοχή του εκ του άρθρου 559 περ. 1 Κ.Πολ.Δικ. μοναδικού λόγου αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση από το ίδιο δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 28/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλο-νίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα απαρτισθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητης στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2300).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Μαίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ