Legislator Case Law & Legislation
1286/2009 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to cite specific facts or legal errors under Greek Civil Procedure Code.

Case Number 1286/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the appeal filed against a First Instance Court judgment regarding a property dispute. The appellants argued for specific legal errors but failed to identify the precise factual findings or statutory provisions violated in their written request. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary specificity required by law to challenge the lower court's decision.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(1) and 559(19) of the Code of Civil Procedure; An appeal must clearly specify the violated legal rule, the factual findings relied upon, and the exact nature of the legal error to be considered admissible.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure appeal admissibility legal error specification factual findings citation Greek Supreme Court property dispute judicial review

Cited Legislation

AI generated
Article 559(1) of the Code of Civil Procedure
Article 559(19) of the Code of Civil Procedure
Article 29(3) of the Code of Ownership

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1286 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός: 1286/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ..., 2) Ετερόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΕΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) ..., ως ομορρύθμου εταίρου της "... ΕΕ", οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γρηγόριο Ηλιόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., ατομικώς και ως ασκούσης τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου της ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Σάμπαλη και κατέθεσε προτάσεις, 2) ..., 3) ..., 4) ..., 5) ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6) ..., η οποία δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο, 7) ..., 8) ..., 9) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Σάμπαλη και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος δικηγόρος των ως άνω αναιρεσιβλήτων, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι ο ..., εκπροσωπούμενος από την ασκούσα την γονική μέριμνα μητέρα του, ενηλικιώθηκε στις 11/10/2008 και συνεχίζει πλέον ατομικώς την παρούσα δίκη. Εκρποσωπήθηκε από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο και κατέθεσε προτάσεις.

Ακολούθως δήλωσε ότι η υπό στοιχείο 6 αναιρεσίβλητη ... απεβίωσε στις 6/1/2009 σύμφωνα με την υπ'αριθμό ...ληξιαρχική πράξη θανάτου της ληξιάρχου Δήμου ... και την παρούσα δίκη συνεχίζουν για λογαριασμό της οι μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι αυτής, α) ..., β) ..., γ) ..., τους οποίους εκπροσώπησε και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/11/2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 23/6/2005 αγωγή νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικο στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρίπολης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 42/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 320/2007 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6/3/2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 4/3/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση ..., ..., ... και ... εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Τρίπολης ...με τις συνημμένες στην πρώτη και στις δύο τελευταίες απόδειξη παραλαβής θυροκολληθέντος δικογράφου και βεβαίωση ΕΛΤΑ αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτη από τους αναιρεσιβλήτους. Οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και δεν παραστάθηκαν με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 118 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι οι λόγοι αναίρεσης για να είναι ορισμένοι και συνεπώς παραδεκτοί, πρέπει να περιέχουν πλήρη και σαφή έκθεση των γεγονότων, τα οποία με βάση τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης στοιχειοθετούν την αποδιδόμενη σε αυτήν πλημμέλεια.

Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο με σαφήνεια α) ο φερόμενος ως παραβιασθείς κανόνας του ουσιαστικού δικαίου και μάλιστα ενάριθμα, β) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές) της ελάσσσονος προτάσεως του δικανικού συλλογισμού, που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του συλλογισμού και η έννομη συνέπεια που καταγνώστηκε και γ) το νομικό σφάλμα, δηλαδή σε ποιο σημείο βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνος δικαίου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός για να είναι ορισμένος πρέπει να περιλαμβάνει α) τις πραγματικές παραδοχές της απόφασης ή μνεία της παντελούς ελλείψεως αιτιολογίας, β) τον ισχυρισμό, καθώς και τα προταθέντα προς θεμελίωσή του περιστατικά, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση και τη σύνδεσή του με το διατακτικό, αν αυτή δεν είναι αυτονόητη και γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή αα) αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία της έλλειψης αυτής, ββ) αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποιά επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη νομικού χαρακτηρισμού και γγ) αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιές είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση 320/2007 του Εφετείου Ναυπλίου η πλημμέλεια του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ότι ψευδώς ερμήνευσε και εσφαλμένα εφάρμοσε τις διατάξεις του άρθρου 29 παρ. 3 του ΚΟΚ (Ν 2696/1999) και με το δεύτερο λόγο η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου για έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκούς και ασαφούς αιτιολογίας.

Οι λόγοι είναι απορριπτέοι ως αόριστοι εφόσον στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ούτε καν το γενικό αποτέλεσμα αυτής ως προς την τύχη της έφεσης των αναιρεσειόντων, που από τα εκτιθέμενα (αορίστως και αυτά) στο ιστορικό διαφαίνεται ότι είχαν ασκήσει, ούτε το σφάλμα που αποδίδεται κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του προαναφερόμενου κανόνα και ειδικότερα ποια είναι η ροθή ερμηνεία της ανωτέρω διάταξης και ποια η εσφαλμένη, που δέχθηκε το Εφετείο καθώς και οι ελλείψεις στην αιτιολογία της απόφασης και συγκεκριμένα τα ελλείποντα στοιχεία, που καθιστούν επαρκή την αιτιολογία.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6 Μαρτίου 2008 αίτηση των ... κ.λ.π. για αναίρεση της 320/2007 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 28 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ