1285/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1285 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1285/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Γεώργιο Αποστολάκη - Εισηγητή και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, προκειμένου να αποφανθεί για την επανεξέταση μη κριθέντος λόγου αναίρεσης περί την υπ' αριθμ. 221/2016 απόφαση του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου, μετά την από 11 Δεκεμβρίου 2017 αίτηση του Χ. Γ. του Ε., μεταξύ:

Του αιτούντος: Χ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Κασκανάκου Των καθών η αίτηση: 1) Ε. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Πάπαρη, 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "….που ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χριστίνα Τσαγκλή και 3) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…… "… που ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, οι δε πληρεξούσιοί τους ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 782/23.1.2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Γρηγορίου Παραδεισάνου, ακριβές αντίγραφο της από 11.12.2017 αιτήσεως, με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την ορισθείσα δικάσιμο της 23ης Απριλίου 2018, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αιτούντος, στην τρίτη των καθών η αίτηση (…. οποία όμως δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με τη σειρά του πινακίου. Επομένως, πρέπει να δικασθεί ερήμην και να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία της, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Ο αιτών με την υπό κρίση αίτησή του ζητεί να επανεξετασθεί και ως προς αυτόν η (καθολική) εμβέλεια του αναιρετικού λόγου που είχε γίνει δεκτός για την ομόδικό του ανώνυμη εταιρία "….εύτερη από τους καθών η αίτηση) με την υπ' αριθ. 221/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου και, αφού γίνει δεκτός και ως προς αυτόν, να αναιρεθεί στο σύνολό της η υπ' αριθ. 2421/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, επικαλούμενος προς τούτο ότι, αν και τελεί σε αναγκαστική ομοδικία με την ανωτέρω εταιρία, παραλείφθηκε από τον Άρειο Πάγο η εξέταση του ίδιου λόγου και ως προς αυτόν.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 74 ΚΠολΔ 481, 922, 926 ΑΚ συνάγεται ότι απλή και όχι αναγκαστική ομοδικία υπάρχει και στην περίπτωση της κοινής εναγωγής των από αδικοπραξία εις ολόκληρον ενεχομένων προστήσαντος και προστηθέντος (ΑΠ 1163/2017, ΑΠ 1294/2014, ΑΠ 974/2014). Περαιτέρω, επί απλής ομοδικίας, σύμφωνα με το άρθρο 75 παρ. 1 ΚΠολΔ, κάθε ομόδικος, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, ενεργεί στη δίκη ανεξάρτητα από τους άλλους. Οι πράξεις και οι παραλείψεις κάθε ομοδίκου δεν βλάπτουν, ούτε ωφελούν τους άλλους. Επομένως, αν η προσβαλλόμενη απόφαση αναιρεθεί καθολικά ως προς ένα από τους απλούς ομοδίκους λόγω παραδοχής λόγου που αυτός επικαλέσθηκε, το ευεργετικό αποτέλεσμα της καθολικής αναιρέσεως (άρθρο 579 ΚΠολΔ) δεν επεκτείνεται αυτοδικαίως και στον άλλον απλό ομόδικο που δεν είχε προβάλλει τον ίδιο λόγο και του οποίου η αίτηση για αναίρεση απορρίφθηκε. Αντίστοιχη διάταξη προς αυτήν του άρθρου 537 ΚΠολΔ στα έκτακτα ένδικα μέσα της αναψηλάφησης και της αναίρεσης δεν υπάρχει, ενώ η προαναφερόμενη αρχή της αυτοτέλειας των απλών ομοδίκων, σε συνδυασμό με την παράλειψη του νομοθέτη να θεσπίσει αντίστοιχη διάταξη, αποκλείει την αναλογική εφαρμογή του άρθρου αυτού και στα έκτακτα ένδικα μέσα.

Εν προκειμένω, από την επισκόπηση (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Το Εφετείο Αθηνών, με την υπ' αριθ. 2421/2014 απόφασή του, αφού έκανε εν μέρει δεκτές τις από 14-11-2012 και 17-12-2012 εφέσεις Ε. Κ. και της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "....", αντίστοιχα, και απέρριψε την από 18-12-2012 έφεση του Χ.

Γ., 1) δέχθηκε εν μέρει την κύρια από 8-5-1998 αγωγή του Ε. Κ. και αναγνώρισε την υποχρέωση των εναγομένων, Χ. Γ. και της ανωτέρω εταιρίας, να του καταβάλουν καθένας εις ολόκληρον το ποσό των 125.759,78 ευρώ, λόγω της από ιατρικής αμέλειας του πρώτου, προστηθέντος από τη δεύτερη, πρόκλησης βλάβης της υγείας του, 2) δέχθηκε εν μέρει την από 25-11-2003 παρεμπίπτουσα αγωγή της εταιρίας, με την επωνυμία "..." κατά του Χ.

Γ. και αναγνώρισε την υποχρέωσή του να της καταβάλει το ίδιο ως άνω ποσό και 3) δέχθηκε επίσης εν μέρει την από 27-5-1998 δεύτερη παρεμπίπτουσα αγωγή της ίδιας ως άνω εταιρίας κατά της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "…… οποίας αναγνώρισε την υποχρέωση να καταβάλει στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα το ποσό των 29.347,03 ευρώ, άπαντα τα ανωτέρω ποσά με το νόμιμο τόκο.

Κατά της άνω τελεσίδικης απόφασης, ασκήθηκαν τρεις αιτήσεις αναίρεσης. Συγκεκριμένα, 1) η από 21-7-2014 αίτηση του Χ. Γ. στρεφόμενη κατά του Ε. Κ., 2) η από 21-11-2014 αίτηση του Ε. Κ., στρεφόμενη κατά της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...." και του Χ. Γ. και 3) η από 7-7-2014 αίτηση της ανωτέρω εταιρίας στρεφόμενη κατά του Ε.

Κ. και (των ανωτέρω παρεμπιπτόντως εναγομένων) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "……… Χ. Γ. Επί των ανωτέρω αιτήσεων, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 221/2016 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία αφού τις συνεκδίκασε: Α) ερεύνησε όλους τους λόγους (τρεις) της από 21-7-2014 αίτησης αναίρεσης του Χ. Γ., στηριζομένους στις διατάξεις του άρθρου ΚΠολΔ 559 αριθ. 1 και 19 ο πρώτος, 8 ο δεύτερος και 1 ο τρίτος, τους οποίους έκρινε αβάσιμους και εν μέρει απαράδεκτους και αλυσιτελείς και απέρριψε την ανωτέρω αίτηση, έχοντας σαφή περί τούτου παραδοχή και διάταξη στο αιτιολογικό και διατακτικό της, αντίστοιχα, και Β) Ερεύνησε τον τρίτο λόγο της από 21-11-2014 αίτησης αναίρεσης του Ε.

Κ., από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ και τον πρώτο λόγο της από 7-7-2014 αίτησης αναίρεσης της ανώνυμης εταιρίας "…..ό τον αριθμό 10 ΚΠολΔ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, τους οποίους έκρινε βάσιμους και διέλαβε ότι λόγω της πλήρους αναιρετικής τους εμβέλειας παρέλκει η έρευνα όλων των λοιπών λόγων των ανωτέρω αιτήσεων αναίρεσης, τόσο του Ε.

Κ., όσο και της ανώνυμης εταιρίας "..." (τους οποίους και δεν εξέτασε). Με βάση την ανωτέρω αιτιολογία η υπ' αριθ. 221/2016 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου δέχθηκε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολο της ως προς τον Ε. Κ. και την ανώνυμη εταιρία "..." (συμπεριλαμβανομένων και των διατάξεων που αφορούν την παραδοχή των παρεμπιπτουσών αγωγών), ενώ ως προς τον Χ.

Γ., κατά το μέρος που έκανε δεκτή την προβληθείσα από την ανωτέρω εταιρία ένσταση συμψηφισμού. Περαιτέρω, με την υπ' αριθ. 75/2017 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου απορρίφθηκε ως αβάσιμη η από 20.9.2016 αίτηση του Χ. Γ. με την οποία ζητούσε να ερμηνευθεί κατά το άρθρο 316 ΚΠολΔ ότι το ανωτέρω αποτέλεσμα (δηλαδή η αναιρετική εμβέλεια του γενόμενου δεκτού λόγου αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ που είχε προβάλλει με τον πρώτο λόγο η ομόδικός του εταιρία "..." επεκτεινόταν λόγω της φύσεώς του έναντι πάντων, άρα και έναντι αυτού, για τον επιπρόσθετο λόγο ότι (κατά την άποψή του) συνδεόταν με δεσμό αναγκαστικής ομοδικίας με την ανωτέρα εταιρία.

Ειδικότερα, κρίθηκε ότι η απόφαση αυτή αναφορικά με τον Χ. Γ. "είναι σαφής, αφού είναι διατυπωμένη κατά τρόπο που δεν καταλείπονται αμφιβολίες ως προς την απόρριψη της από 21-7-2014 αίτησης αναίρεσης του αναιρεσείοντος Χ. Γ., ενώ δεν υφίσταται περιθώριο επέκτασης της αναιρετικής εμβέλειας του γενόμενου δεκτού λόγου αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ, τον οποίο προέβαλε μόνο η αναιρεσείουσα, απλή ομόδικος του, ανώνυμη εταιρία "...", και ήδη δεύτερη των αιτούντων της ανωτέρω αίτησης.

Επομένως, είναι σαφές, ότι η απόρριψη της από 18-12- 2012 έφεσης του Χ. Γ., κατέστη αμετάκλητη και δεν μπορεί να επανεξεταστεί από το Εφετείο". Αντίθετα, με την ίδια ως άνω υπ' αριθ. 75/2017 απόφαση έγινε δεκτή η συνεκδικασθείσα από 5.7.2016 συναφής αίτηση του Ε. Κ. και ερμήνευσε ότι η υπ' αριθ. 221/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου έχει ανάγκη ερμηνείας αναφορικά με το σκέλος της, με το οποίο έγινε δεκτή η από 21-11-2014 αίτηση αναίρεσης του Ε.

Κ.. Ως προς το ζήτημα αυτό, το Δικαστήριο έκρινε ότι "εφόσον με την 221/2016 απόφασή του δεν ερευνήθηκαν οι λοιποί λόγοι (δύο πρώτοι) της ανωτέρω αίτησης αναίρεσης του Ε. Κ., η οποία στρέφεται και κατά του Χ. Γ. "λόγω της πλήρους αναιρετικής εμβέλειας του τρίτου", που έγινε δεκτός και οι οποίοι λόγοι (από την διάταξη τού άρθρου 559 αριθ. 1 και 11γ ΚΠολΔ) αφορούσαν στην παράβαση της αρχής της αναλογικότητας ως προς το ύψος του ποσού της αναγνωρισθείσας υπέρ αυτού χρηματικής ικανοποίησης της ηθικής του βλάβης και στη μη λήψη υπόψη κρίσιμων για την αποδοχή του κονδυλίου της αγωγής του για το διαφυγόν του κέρδος, εγγράφων (για τα οποία παρεπονείτο με την από 14-11-2012 στρεφόμενη και κατά του Χ.

Γ. έφεσή του), η πραγματική βούληση των δικαστών που την εξέδωσαν ήταν να αναιρεθεί στο σύνολο της η υπόθεση και μεταξύ του Ε. Κ. και του Χ. Γ. και όχι μόνο κατά το μέρος που έκανε δεκτή την ένσταση συμψηφισμού της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "..." (και αφορούσε στον ερευνηθέντα και γενόμενο δεκτό τρίτο λόγο της αίτησής του).

Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, με την υπό κρίση αίτηση ουσιαστικά επαναφέρεται με άλλη μορφή το -ήδη απορριφθέν με την υπ' αριθ. 75/2017 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού- αίτημα του αιτούντος περί ερμηνείας και διορθώσεως της υπ' αριθ. 221/2006 αποφάσεως ως προς αυτόν. Ωστόσο, πρέπει σε κάθε περίπτωση να απορριφθεί η ένδικη αίτηση ως αβάσιμη διότι, εφόσον ο αιτών τελεί με τη δεύτερη από τους καθών η αίτηση σε σχέση απλής ομοδικίας (προστήσασα και προστηθείς, εις ολόκληρον ενεχόμενοι έναντι του παθόντος κατά τα άρθρα 922 και 926 ΑΚ), η παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως αυτής (...) και το καθολικό αναιρετικό αποτέλεσμά της δεν τον ωφελεί, δηλαδή δεν επεκτείνεται αυτοδικαίως και υπέρ του αιτούντος, αφού αυτός δεν πρόβαλε τον αντίστοιχο αναιρετικό λόγο.

Και τούτο διότι α) επί απλής ομοδικίας (άρθρο 75 παρ. 1 ΚΠολΔ) κάθε ομόδικος ενεργεί στη δίκη ανεξάρτητα από τους άλλους, β) οι πράξεις και οι παραλείψεις κάθε ομοδίκου δεν βλάπτουν, ούτε ωφελούν τους άλλους και γ) η ρύθμιση του άρθρου 537 ΚΠολΔ δεν ισχύει στο έκτακτο ένδικο μέσο της αναίρεσης. Εφόσον, τέλος, όλοι οι αναιρετικοί λόγοι, που είχε προβάλει ο αιτών, εξετάσθηκαν από το Άρειο Πάγο, δεν υφίσταται στάδιο επανεξέτασης προβληθέντος και μη κριθέντος λόγου περιεχόμενου στην αίτησή του, ανεξαρτήτως της νομιμότητας ενός τέτοιου αιτήματος (βλ.

ΟλομΑΠ 20/2009). Τα δικαστικά έξοδα του πρώτου από τους καθών η αίτηση που κατέθεσε προτάσεις πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αιτούντος που ηττάται (176 ΚΠολΔ), ενώ υπέρ της δεύτερης από τους καθών δεν θα επιδικασθούν δικαστικά έξοδα, αφού λόγω της ερημοδικίας της δεν υποβλήθηκε σε δαπάνες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11 Δεκεμβρίου 2017 αίτηση του Χ. Γ.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα του πρώτου από τους καθών η αίτηση Ε. Κ. τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.- ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 13 Ιουλίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ