1284/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1284 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1284/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Νικόλαο Τσάκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαου Παντελή (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Σ. του Μ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Αμανατίδου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 1076/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγουσα την Α. Α. του Α., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λάμπρο Μαλάμο.

Το Τριμελές Εφετείου Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Οκτωβρίου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1107/2015.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 385 παρ. 1 στοιχ. γ' του ΠΚ, όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, εξαναγκάζει κάποιον με βία ή απειλή σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή από την οποία επέρχεται ζημία στην περιουσία του εξαναγκαζομένου ή άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της εκβιάσεως σε βαθμό πλημμελήματος, απαιτούνται α) ο εξαναγκασμός κάποιοι σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή από την οποία επέρχεται ζημία αυτού που εξαναγκάζεται ή κάποιο..

άλλου, β) ο εξαναγκασμός να γίνεται με βία ή απειλή ικανή να αποκλείσει το αυτοπροαίρετο της αποφάσεως του εξαναγκαζομένου και γ) σκοπός του δράστη να αποκομίσει ο ίδιος ή κάποιος άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος. Τέτοιος σκοπός υπάρχει όταν ο υπαίτιος γνωρίζει ότι το περιουσιακό όφελος που επιδιώκει, δεν αποτελεί αντικείμενο νόμιμης απαιτήσεως, δηλαδή δεν στηρίζεται σε κάποια νόμιμη αξίωση αυτού κατά του παθόντος ή όταν η πράξη ή παράλειψη αυτού που εξαναγκάζεται δεν αποτελεί έκφραση του παρεχόμενου από τα άρθρα 2 παρ. 1 και 5 παρ. 1 του Συντάγματος και 361 ΑΚ στο πρόσωπο δικαιώματος της βουλήσεως του και της ελευθερίας στις συναλλαγές.

Ο εξαναγκασμός ως στοιχείο του εγκλήματος της εκβιάσεως έγκειται στην άσκηση βίας ή απειλής δια της οποίας περιάγεται ο άλλος σε τρόμο και ανησυχία, στρέφεται δε η βία ή η απειλή κατά της ελευθερίας της περιουσιακής διαθέσεως με σκοπό να καμφθεί η θέληση του εξαναγκαζομένου και να οδηγηθεί, είτε ο ίδιος είτε άλλος, σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, ενώ η απειλούμενη σε βάρος του εξαναγκαζομένου ενέργεια δεν απαιτείται να είναι παράνομη, εφόσον εκβίαση συνιστά, όχι αυτή καθεαυτή η άσκηση εξουσίας ή δικαιώματος, αλλά η απειλή ασκήσεως τους προς επίτευξη του σκοπού που αναφέρεται στο άρθρο 385 Π.Κ., δηλαδή την κάμψη της θελήσεως του εξαναγκαζομένου, ώστε δι' αυτής να αχθεί ή ο ίδιος ή άλλος σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή.

Η απειλή μπορεί να είναι ρητή και άμεση, να έχει διατυπωθεί προφορικώς ή εγγράφως ή και εμμέσως, να έχει μεταβιβασθεί και με άλλον ή ακόμη και να είναι σιωπηρή, όταν συνάγεται από τον τρόπο εκδηλώσεως και συμπεριφοράς του δράστη, είναι δε αδιάφορο αν αυτός που διατύπωσε την απειλή ήταν αποφασισμένος να την πραγματοποιήσει ή αν ήταν πραγματοποιήσιμη ή όχι, αρκεί ότι δια της απειλής εξαναγκάσθηκε σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή εκείνος κατά του οποίου στράφηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση απειλή ενώ η πράξη, παράλειψη ή ανοχή μπορεί να απορρέει, είτε από τον ίδιο τον εξαναγκαζόμενο, είτε από άλλον, στη βούληση του οποίου ο εξαναγκαζόμενος υπό το κράτος της απειλής, επενήργησε.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 259 του ΠΚ, "υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα της παραβάσεως καθήκοντος, δράστης του οποίου είναι υπάλληλος, κατά την έννοια του άρθρου 13α του ιδίου Κωδικός, απαιτούνται α)παράβαση υπηρεσιακού καθήκοντος, το οποίο καθορίζεται με νόμο ή με διοικητική πράξη ή με ιδιαίτερες οδηγίες της προϊσταμένης αρχής ή ενυπάρχει στη φύση της υπηρεσίας του υπαλλήλου, β)πρόθεση του δράστη, δηλαδή δόλος που περιέχει τη θέληση παραβάσεως του καθήκοντος της υπηρεσίας και γ) σκοπός να προσπορισθεί στον ίδιο το δράστη ή σε άλλον παράνομη υλική ή ηθική ωφέλεια ή να επέλθει βλάβη στο κράτος ή σε κρατικό οργανισμό ή σε κάποιον άλλον.

Το έννομο αγαθό που προστατεύει η διάταξη του άρθρου 259 του ΠΚ και προσβάλλεται με την αξιόποινη πράξη που προβλέπεται από αυτή είναι η λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών και των κρατικών οργανισμών αποκλειστικά προς το συμφέρον της πολιτείας και της κοινωνίας, που έχουν ταχθεί να εξυπηρετούν οι υπάλληλοι με χρηστότητα και καθαρότητα.

Έτσι, αξιόποινη είναι η ελεγχόμενη πράξη(ενέργεια ή παράλειψη) του υπαλλήλου μόνο αν συνιστά (θετικά ή αποθετικά) έκφραση πολιτειακής βουλήσεως και άσκηση κρατικής εξουσίας μέσα στον κύκλο των δημοσίων υποθέσεων και όχι απλώς η παράβαση υποχρεώσεων, που ανάγονται και εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα των δημοσίων υπηρεσιών ή οργανισμών, όπως η εύρυθμη λειτουργία αυτών, η τήρηση της υπαλληλικής δεοντολογίας κλπ.

Ως υπάλληλος κατά το άρθρο 13α του ΠΚ νοείται κάθε πρόσωπο στο οποίο έχει ανατεθεί, έστω και προσωρινά, η άσκηση υπηρεσίας δημοσίου δικαίου. Ο δόλος του δράστη συνίσταται είτε στη θέληση είτε στη γνώση και αποδοχή της παραβάσεως των υπηρεσιακών του καθηκόντων (άμεσος ή ενδεχόμενος δόλος). Σκοπός παράνομης ωφέλειας ή βλάβης συντρέχει όταν ο δράστης επιδιώκει με την παράβαση των υπηρεσιακών του καθηκόντων να επιφέρει παράνομη ωφέλεια ή τη βλάβη και συγχρόνως, όταν η υπηρεσιακή παράβαση είναι αντικειμενικά πρόσφορη να οδηγήσει στην ωφέλεια ή τη βλάβη με τον συγκεκριμένο τρόπο που σχεδιάστηκε και τελέστηκε από το δράστη, ο οποίος πρέπει να γνωρίζει την εν λόγω προσφορότητα.

Τέτοια προσφορότητα υπάρχει όταν η ωφέλεια ή η βλάβη που επιδιώκει ο δράστης μπορεί να πραγματωθεί μόνο με την παράβαση του συγκεκριμένου καθήκοντος ή και με την παράβαση αυτού. Για την ολοκλήρωση του εγκλήματος του άρθρου 259 του ΠΚ δεν απαιτείται να πραγματοποιηθεί η επιδιωκόμενη παράνομη ωφέλεια ή βλάβη.

Ενώ, αν η παράβαση καθήκοντος έγινε για άλλο σκοπό ή με κανένα σκοπό ή η ωφέλεια ή η βλάβη επέρχεται ως συμπτωματική συνέπεια της παραβάσεως, τότε το έγκλημα της παράβαση ως καθήκοντος δεν στοιχειοθετείται. Τέτοιο παράνομο όφελος, κατά την έννοια του όρθρου 259 του ΠΚ, είναι κάθε όφελος, το οποίο επιδιώκεται με την παράβαση του υπηρεσιακού καθήκοντος.

Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στη περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού της.

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού ή σκοπός επελεύσεως ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος, όπως συμβαίνει στο έγκλημα της παραβάσεως καθήκοντος, για τη στοιχειοθέτηση του οποίου απαιτείται, κατά τα προεκτεθέντα, και σκοπός προσπορίσεως οφέλους ή βλάβης του κράτους ή άλλου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 1076/2015 απόφαση, το κατ'έφεση δίκασαν Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που την εξέδωσε, δέχθηκε ότ,ι μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερόμενων σ' αυτό κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, αποδείχθηκαν, τα εξής: "ο κατηγορούμενος, έχει τελέσει τις αποδιδόμενες σ'αυτόν με το κατηγορητήριο και αναφερόμενη στο διατακτικό της παρούσας απόφασης, πράξεις, της εκβίασης και παράβασης καθήκοντος κατ'εξακολούθηση, όπως εκτίθενται σ'αυτό η νομοτυπική τους μορφή και τα κατ' ιδίαν πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την υποκειμενική και αντικειμενική υπόσταση τους και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτών.

Ειδικότερα. αποδείχθηκε ότι ο μεν κατηγορούμενος ήταν, και κατά τον κρίσιμο για την υπόθεση χρόνο των ετών 2007 και 2008, Δήμαρχος του Δήμου …, ήτοι υπάλληλος κατά την έννοια των άρθρων 13 περ, α', 263Α και 259 του ΠΚ, ενώ η πολιτικώς ενάγουσα Α. Α. διατηρούσε ατομική επιχείρηση αμμοληψίας, νόμιμος εκπρόσωπος της οποίας ήταν ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας Σ.

Κ., (αδελφός του συζύγου της, Γ. Κ.) και λογίστρια της επιχείρησης ήταν η δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας Χ. Τ.. Με το 1/18.10.2004 Πρακτικό της Επιτροπής αμμοληψίας της Κτηματικής Υπηρεσίας Κιλκίς καθορίστηκαν η θέση και οι όροι αμμοληψίας στον Αξιό ποταμό εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου …στο Δημοτικό Διαμέρισμα …και συγκεκριμένα στη θέση αμμοληψίας Α2 "Φυλάκιο".

Στη συνέχεια ο Νομάρχης Κιλκίς με την Τ.7852/22.10.2004 απόφαση του, παραχώρησε στον ως άνω Δήμο …το δικαίωμα εκμεταλλεύσεως του συγκεκριμένου χώρου αμμοληψίας. Ο εν λόγω Δήμος, μετά από πλειοδοτικό διαγωνισμό υπέγραφε με την προαναφερόμενη Α. Α., που αναδείχθηκε ως πλειοδότρια το από 03.12.2004 συμφωνητικό μισθώσεως δικαιώματος εκμετάλλευσης αμμοληψίας του Δημοτικού Διαμερίσματος….

Δυνάμει τούτου, συμφωνήθηκε η μίσθωση έως 3.12.2007 του δικαιώματος αμμοληψίας Εντός της κοίτης του ως άνω ποταμού αντί ετησίου μισθώματος 13.000 € και σύμφωνα με τους όρους και τις συμφωνίες που διαλαμβάνονταν στην ως άνω σύμβαση. Η πολιτικώς ενάγουσα έχουσα δικαίωμα παράτασης της συμβάσεως μισθώσεως ενός χρόνου, υπέβαλλε στο Δήμο …την από 08.01.2007 αίτηση με τα συνημμένα τοπογραφικά διαγράμματα για διαβίβαση αυτών από τον Δήμο …προς τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος Περιφέρειας, τη ΔΙΠΕΧΩ, τη ΔΕΚΕ και την Κτηματική Υπηρεσία ΝΑ Κιλκίς για ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων και για την παράταση και ανανέωση της μίσθωσης χώρου αμμοληψίας στη θέση Φυλάκιο Α2 στον Αξιό ποταμό.

Εντούτοις, στις 30.10.2007 ο κατηγορούμενος, με την ιδιότητα του Δημάρχου Δήμου…, απείλησε τους Γ. Κ. (σύζυγο της πολιτικώς ενάγουσας), Σ. Κ. και Χ. Τ., που ενεργούσαν ως πληρεξούσιοι της επιχείρησης της πολιτικώς ενάγουσας Α. Α., λέγοντας τους, ότι, αν η επιχείρηση της Α. Α. δεν καταβάλει σε αυτόν, για λογαριασμό του Δήμου…, αμέσως -παρανόμως- το ποσά των 100.000 ευρώ αρχικώς, και 20.000 ευρώ μεταγενέστερα, αυτός δεν θα προωθούσε το σχετικό νόμιμο αίτημα της επιχείρησης.

Μάλιστα ο κατηγορούμενος σημείωσε σε ένα χαρτί τον τραπεζικά λογαριασμό του Δήμου και το έδωσε στην ως άνω λογίστρια της επιχείρησης, Χ. Τ., όπως ρητά και κατηγορηματικά κατέθεσε η τελευταία στην ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ένορκη κατάθεση της. Η ως άνω απειλή ήταν ικανή να αποκλείσει το αυτοπροαίρετο της απόφασης της Α.

Α.Ι., η οποία εξαναγκαζόμενη και προς αποφυγή ολοκληρωτικής οικονομικής καταστροφής από τη μη ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων, αναγκάστηκε να καταβάλει διά της Χ. Τ. το ποσό των 20.000 ευρώ ο στο με αριθμ.... τραπεζικό λογαριασμό του Δήμου …στην Εμπορική Τράπεζα προς εκπλήρωση των σκοπών του Δημοτικού Κέντρου Πολιτισμού.

Την επόμενη δε ημέρα της κατάθεσης του ως άνω ποσού ο κατηγορούμενος προέβη στην υποβολή ολοκληρωμένου του φακέλου προς την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας-Διεύθυνση Περιβάλλοντος & Χωροταξίας-Τμήμα Περιβαλλοντικού και Χωροταξικού Σχεδιασμού, όπως προκύπτει από το υπ'αριθμ. Πρωτ. 2551/12.03,2008 έγγραφο της ως άνω υπηρεσίας.

Όλα τα ανωτέρω τα έπραξε ο κατηγορούμενος με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος ο Δήμος…, ήτοι όφελος πέραν των όσων είχαν συμφωνηθεί, από δε την ενέργεια του αυτή επήλθε ζημία κατά το ανωτέρω ποσό στα συμφέροντα της επιχείρησης της Αλ. Α., η οποία από κανέναν όρο της σύμβασης δεν ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει το ανωτέρω ποσό στο Δήμο …Τα ως άνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά στοιχειοθετούν σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της εκβίασης οε βαθμό πλημμελήματος που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής.

Περαιτέρω, από την αξιολογική συνεκτίμηση όλων των ως άνω κατ" είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων αποδείχθηκαν και τα ακόλουθα: ο κατηγορούμενος στις 30.10.2007, 14.01.2008, 29.08.2008 και 22.10.2008, αντίστοιχα, με περισσότερες που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος τυγχάνων υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13α και 263Α Π.Κ., με πρόθεση παρέβη, με πράξη και παράλειψη, τα καθήκοντα της υπηρεσίας του για να βλάψει κάποιον άλλο.

Ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, τυγχάνοντας Δήμαρχος του Δήμου …, α) Μέχρι τις 30.10.2007 δεν υπέβαλε την από 08.01.2007 αίτηση της επιχείρησης Α. Α. με τα συνημμένα τοπογραφικά διαγράμματα προς τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος Περιφέρειας, τη Δ1ΠΕΧΟ, τη ΔΕΚΕ, την Κτηματική Υπηρεσία ΝΑ Κιλκίς, για ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων, για την παράταση και ανανέωση της μίσθωσης χώρου αμμοληψίας στη θέση Α2 στον Αξιό ποταμό, ενώ η σχετική σύμβαση έληγε στις 03.12.2007, β) Στις 14.01.2008, αν και η Δημαρχιακή επιτροπή ενέκρινε την ανανέωση της σύμβασης για ένα ακόμη χρόνο και παρότι συντάχθηκε το με αριθμ πρωτ.

…/14.01 2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, αρνήθηκε παρανόμως και δη κατά παράβαση του άρθρου 86 παρ. 1 Ν. 3463/2006, να υπογράψει το νέο ιδιωτικό συμφωνητικό σε εκτέλεση της σχετικής ως άνω απόφασης, με αποτέλεσμα να προκαλέσει βλάβη στην πολιτικώς ενάγουσα, η οποία θα συμβαλλόταν ως μισθώτρια στην ανωτέρω μίσθωση, γ) Στις 29.08.2008, αν και η Δημαρχιακή Επιτροπή ενέκρινε την ανανέωση της σύμβασης νια ένα ακόμη χρόνο και παρότι συντάχθηκε το με αριθμ.

πρωτ. …/29.08,2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης αρνήθηκε παρανόμως και δη κατά παράβαση του άρθρου 86 παρ. 1 Ν. 3463/2006, να υπογράψει τo νέο ιδιωτικό συμφωνητικό σε εκτέλεση της σχετικής απόφασης, με αποτέλεσμα να προκαλέσει βλάβη στην πολιτικώς ενάγουσα, η οποία θα συμβαλλόταν ως μισθώτρια στην ανωτέρω μίσθωση, δ) Στις 22.10.2008 μετά την έκδοση της με αριθμ.

πρωτ. 12388/22-10 2008 απόφασης Γ.Γ. Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας περί ανανέωσης των περιβαλλοντικών όρων μέχρι 31.08.2009, δεν προκάλεσε σχετική απόφαση του ΔΣ Δήμου ...νια καθορισμό θέσης αμμοληψίας και δεν υπέβαλλε την ανωτέρω απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής (από 29.08.2008) στην Κτηματική Υπηρεσία. Τις ανωτέρω δε πράξεις και παραλείψεις ενήργησε κατά παράβαση των καθηκόντων του,, με σκοπό να προκαλέσει βλάβη στα οικονομικά συμφέροντα της επιχείρησης της πολιτικώς ενάγουσας Α.

Α., από τη μη παράταση της σύμβασης σύμφωνα με την αρχική σύμβαση, τη λήξη ισχύος έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων, και την αδυναμία λειτουργίας της επιχείρησης. Τα ως άνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά στοιχειοθετούν, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της παράβασης καθήκοντος κατ' εξακολούθηση που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής.

Ακολούθως, κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι: στο …κατά τους κατωτέρω χρόνους, με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα: 1) Στις 30.10.2007 με σκοπό να αποκομίσει άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, εξανάγκασε κάποιον με απειλή σε πράξη από την οποία επήλθε ζημία στην περιουσία του εξαναγκαζόμενου.

Συγκεκριμένα στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, ενώ ήδη η επιχείρηση της Α. Α., μισθώτρια δικαιώματος εκμετάλλευσης αμμοληψίας στον Αξιό ποταμό, από 03.12.2004 έως 03.12.2007, με δικαίωμα παράτασης ενός χρόνου, με νομίμους εκπροσώπους της την Α. Α. και τον Σ. Κ., είχε υποβάλει από 08.01.2007 αίτηση με τα συνημμένα τοπογραφικά διαγράμματα για διαβίβαση αυτών από τον Δήμο …προς τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος Περιφέρειας, τη ΔΙΠΕΧΩ, τη ΔΕΚΕ και την Κτηματική Υπηρεσία ΝΑ Κιλκίς για ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων και για την παράταση και ανανέωση της μίσθωσης χώρου αμμοληψίας στη θέση Φυλάκιο Α2 στον Αξιό ποταμό, ο κατηγορούμενος, με την ιδιότητα του Δημάρχου Δήμου…, απείλησε τους Γ.

Κ., Σ. Κ. και Χ. Τ., που ενεργούσαν ως πληρεξούσιοι της επιχείρησης της Α. Α., λέγοντας τους, ότι, αν η επιχείρηση της Α. Α. δεν καταβάλει σε αυτόν, για λογαριασμό του Δήμου…, αμέσως -παρανόμως- το ποσό των 100.000 ευρώ αρχικώς, και 20.000 ευρώ μεταγενέστερα, αυτός δεν θα προωθούσε τo σχετικό νόμιμο αίτημα της επιχείρησης.

Έτσι η Α. Α., προς αποφυγή ολοκληρωτικής οικονομικής καταστροφής από τη μη ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων, αναγκάστηκε να καταβάλει διά της Χ. Τ. το ποσό των 20.000 ευρώ στο με αριθμ. ... τραπεζικό λογαριασμό του Δήμου …στην Εμπορική Τράπεζα προς εκπλήρωση των σκοπών του Δημοτικού Κέντρου Πολιτισμού. Όλα τα ανωτέρω τα έπραξε ο κατηγορούμενος με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος ο Δήμος…, ήτοι όφελος πέραν των όσων είχαν συμφωνηθεί από δε την ενέργεια του αυτή επήλθε ζημία κατά το ανωτέρω ποσό στα συμφέροντα της επιχείρησης της Α.

Α., η οποία από κανέναν όρο της σύμβασης δεν ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει το ανωτέρω ποσό στο Δήμο …2) Στις 30.10.2007, 14.01.2008, 29.06.2008 και 22.10.2008, αντίστοιχα, με περισσότερες που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος τυγχάνων υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13α και 263Α Π.Κ., με πρόθεση παρέβη, με πράξη και παράλειψη, τα καθήκοντα της υπηρεσίας του για να βλάψει κάποιον άλλο.

Ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, τυγχάνοντας Δήμαρχος του Δήμου …α)Μέχρι τις 30.10.2007 δεν υπέβαλε την από 08.01.2007 αίτηση της επιχείρησης Α. Α. με τα συνημμένα τοπογραφικά διαγράμματα προς τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος Περιφέρειας τη ΔΙΠΕΧΩ, τη ΔΕΚΕ, την Κτηματική Υπηρεσία ΝΑ Κιλκίς για ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων, για την παράταση και ανανέωση της μίσθωσης χώρου αμμοληψίας στη θέση Α2 στον Αξιό ποταμό, ενώ η σχετική σύμβαση έληγε στις 03.12.2007, β) Στις 14.01.2008, αν και η Δημαρχιακή επιτροπή ενέκρινε την ανανέωση της σύμβασης για ένα ακόμη χρόνο και παρότι συντάχθηκε το με αριθμ.πρωτ.

…/14.01.2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, αρνήθηκε παρανόμως να υπογράψει το νέο ιδιωτικό συμφωνητικό (κατά παράβαση του άρθρου 86 παρ. 1 Ν.3463/2006) σε εκτέλεση της σχετικής απόφασης, γ) Στις 29.08.2008, αν και η Δημαρχιακή Επιτροπή ενέκρινε την ανανέωση της σύμβασης για ένα ακόμη χρόνο και παρότι συντάχθηκε το με αριθμ.

πρωτ. …/29.08.2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης αρνήθηκε παρανόμως να υπογράψει το νέο ιδιωτικό συμφωνητικό (κατά παράβαση του άρθρου 86 παρ 1 Ν. 3463/2006) σε εκτέλεση της σχετικής απόφασης δ) Στις 22.10.2008 μετά την έκδοση της με αριθμ. πρωτ. 12388/22.10.2008 απόφασης Γ Γ. Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας περί ανανέωσης των περιβαλλοντικών όρων μέχρι 31.08.2009, δεν προκάλεσε σχετική απόφαση του ΔΣ Δήμου Πολύ κάστρου για καθορισμό θέσης αμμοληψίας και δεν υπέβαλλε την ανωτέρω απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής (από 29.08.2008} στην Κτηματική Υπηρεσία Τις ανωτέρω δε πράξεις και.

παραλείψεις ενήργησε, κατά παράβαση των καθηκόντων του, με σκοπό να προκαλέσει βλάβη στα οικονομικά συμφέροντα της επιχείρησης της Α. Α., από τη μη παράταση της σύμβασης σύμφωνα με την αρχική σύμβαση, τη λήξη ισχύος έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων, και την αδυναμία λειτουργίας της επιχείρησης. ΔΕΧΕΤΑΙ ότι ο κατηγορούμενος έζησε έως το χρόνο, που τελέστηκε το έγκλημα, έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και εν γένει κοινωνική ζωή (αρθρ. 84 παρ. 2α' του Π.Κ.).

Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των άνω εγκλημάτων της παραβάσεως καθήκοντος και εκβιάσεως, για τα οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 13α, 14, 15-18, 26. 27, 83, 84, 94, 98, 259, 263Α, 385 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ελλιπή ή αντιφατική αιτιολογία.

Ειδικότερα, καθόσον αφορά την παράβαση καθήκοντος, παρατίθενται στην απόφαση ότι α) ο ήδη αναιρεσείων, ως Δήμαρχος…, είχε την ιδιότητα του υπάλληλου με την έννοια του άρθρου 13 περ. α του ΠΚ, β) αυτός παρεβίασε υπηρεσιακό του καθήκον, το οποίο ενυπήρχε στη φύση της υπηρεσίας του, έχοντας, μεταξύ των άλλων, την υποχρέωση να υπογράφει τις συμβάσεις μισθώσεως χώρων αμμοληψίας και παρατάσεις αυτών, συγκεκριμένα δε δεν υπέγραψε, όπως όφειλε, με βάση την από 14-1 2008 εγκριτική απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής, την παράταση για ένα έτος σχετικής συμβάσεως που είχε συνταχθεί μεταξύ του ως άνω Δήμου και της εγκαλούσας, γ] η παράλειψη αυτού να προβεί στις απαραίτητες [σύμφωνα με το άρθρο 86 παρ.1 του Ν.3463/2006] διαδικαστικές [υπηρεσιακές] ενέργειες προς τις αρμόδιες υπηρεσίες για την ανανέωση της πιο πάνω συμβάσεως με την εγκαλούσα, δ] ενήργησε με πρόθεση, αλλά και με σκοπό να προσπορίσει στο Δημοτικό Κέντρο Πολιτισμού …παράνομο περιουσιακό όφελος 120.000 Ευρώ, βλάπτοντας την επιχείρηση της εγκαλούσας, που εμποδίστηκε να συνεχίσει την δραστηριότητά της.

Καθόσον αφορά την εκβίαση, αναφέρει την [μέσω των πληρεξουσίων της] απειλή του κατηγορουμένου προς την εγκαλούσα ότι αν δεν του κατέβαλε το συνολικό ποσό των 120.000 Ευρώ δεν θα προωθούσε στις αρμόδιες υπηρεσίες το νόμιμο αίτημα αυτής για ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων και για παράταση και ανανέωση της ως άνω συμβάσεως, εξαναγκάζοντας αυτήν να καταβάλει το ποσό των 20000 Ευρώ στο Δημοτικό Κέντρο Πολιτισμού…, ενώ αιτιολογεί τον σκοπό παρανόμου περιουσιακού οφέλους, προσδιορίζοντας αυτό.

Η αιτίαση ότι υπάρχει αντίφαση στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, διότι, ενώ δέχεται ότι η απειλή του κατηγορουμένου έλαβε χώρα στις 30-10-2007, στη συνέχεια δέχεται ότι, κατά την επόμενη ημέρα, στις 31-10-2007 ο τελευταίος υπέβαλε ολοκληρωμένο φάκελο στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας Διεύθυνση Περιβάλλοντος, είναι απορριπτέα, ως αβάσιμη, διότι, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της αποφάσεως [σελ.18,19] η απειλή του κατηγορουμένου προς τους πληρεξουσίους της εγκαλούσας πραγματοποιήθηκε στις 30-10-2007 και στη συνέχεια, σε μη αναφερόμενη ημερομηνία, η εγκαλούσα κατέβαλε το ποσό των 20000 Ευρώ στο λογαριασμό του Δήμου…, ενώ , κατά την επόμενη ημέρα της καταθέσεως του τελευταίου ποσού, ο κατηγορούμενος προέβη στην υποβολή ολοκληρωμένου φακέλου προς την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας Διεύθυνση Περιβάλλοντος.

Περαιτέρω προκύπτει από το σκεπτικό της αποφάσεως ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά, ενώ με τις παραδοχές του απάντησε στους αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, αναφέρει δε και περιστατικά και σκέψεις επιπλέον αυτών που περιέχει το διατακτικό.

Επομένως, οι αντίθετες αιτιάσεις του κατηγορουμένου είναι αβάσιμες, ενώ η αιτίαση του ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα εκτίμησε τις καταθέσεις των μαρτύρων είναι απαράδεκτη, διότι πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Κατά το άρθρο 171 στοιχ.1 περ.Α του ΚΠοινΔ, ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη προκαλείτε αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν τη σύνθεση του δικαστηρίου, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις του οργανισμού δικαστηρίων και του νόμου περί μεικτών ορκωτών δικαστηρίων για ακυρότητα εξαιτίας κακής σύνθεσης του.

Περαιτέρω, στο άρθρο 17 στοιχ. Β παρ. 1, 3 εδ. β, 4, 5, 7 εδ. α και 10 του Ν. 1756/1988 (Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών) ορίζεται ότι σε όσα πρωτοδικεία και εφετεία προβλέπεται οργανικός αριθμός δεκαπέντε τουλάχιστον δικαστών και στις αντίστοιχες εισαγγελίες, οι συνθέσεις των ποινικών δικαστηρίων καταρτίζονται με κλήρωση (παρ.1).

Ο δικαστής ή ο πρόεδρος του συμβουλίου, που διευθύνει το δικαστήριο, και ο εισαγγελέας, που διευθύνει την εισαγγελία, καταρτίζουν πίνακες, οι οποίοι περιλαμβάνουν κατ' αρχαιότητα και με αλφαβητική σειρά τα ονόματα των νεοτέρων προέδρων εφετών και των αρχαιοτέρων εφετών, από τους οποίους κληρώνονται οι πρόεδροι των τριμελών εφετείων (παρ. 3 εδ.

β). Με βάση τους άνω πίνακες ενεργείται η κλήρωση έως ότου συγκροτηθούν όλα τα δικαστήρια του μηνός (παρ. 4).Με την ίδια διαδικασία ορίζονται οι αναπληρωματικοί δικαστές και εισαγγελείς και οι συμπάρεδροι δικαστές και δεύτεροι εισαγγελέα (παρ.5). Αντικατάσταση δικαστή που έχει κληρωθεί ως μέλος της συνθέσεως δικαστηρίου, καθώς και του εισαγγελέα δεν επιτρέπεται παρά μόνον από τον αναπληρωματικό δικαστή που ορίζεται κατά τη διαδικασία των παραγράφων 4 και 5 για λόγους ασθενείας ή ανυπέρβλητης υπηρεσιακής ή προσωπικής ανάγκης του κληρωθέντος μέλους της συνθέσεως του δικαστηρίου.

Ο λόγος της αναπληρώσεως αναγράφεται στα πρακτικά του δικαστηρίου (παρ. 7 εδ. α).Κατά το άρθρου 17 Β'παρ.10 του ως άνω Ν. 1756/1988, η κακή σύνθεση του δικαστηρίου καλύπτεται, εφόσον δεν προτάθηκε πριν αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία της υποθέσεως. Στη προκείμενη περίπτωση, τέτοια πρόταση ούτε ο αναιρεσείων επικαλείται, ούτε από τα επισκοπούμενα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι προβλήθηκε.

Επομένως, ο από τα άρθρα 510 παρ.1 στοιχ. Α' του ΚΠοινΔ και 6 της ΕΣΔΑ, προβαλλόμενος σχετικός λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, λόγω κακής συνθέσεως του δικαστηρίου, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος.

Από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333 παρ.2, 364 και 369 του ΚΠοινΔ, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 171 παρ.1 στοιχ.Δ του ίδιου Κωδικός προκύπτει ότι η λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, προς σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή του κατηγορουμένου, εγγράφων που δεν αναγνώσθηκαν επιφέρει, αφ' ενός μεν απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.

Α' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, διότι έτσι παραβιάζεται ρι άσκηση του κατά το άρθρο 358 του ιδίου Κώδικα δικαιώματος του κατηγορουμένου να προβαίνει σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο, αφ' ετέρου δε παραβίαση των περί προφορικότητος της συζητήσεως στο ακροατήριο και κατ' αντιμωλία διεξαγωγής της δίκης αρχών, οι οποίες περιλαμβάνονται στην έννοια της δημοσιότητος της διαδικασίας, εκ της οποίας δημιουργείται ο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.

Γ' ΚΠοινΔ, λόγος αναιρέσεως. Τα ανωτέρω, όμως, δεν ισχύουν για τα έγγραφα που αποτελούν τη βάση, το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος για το οποίο έλαβε χώρα η καταδίκη του κατηγορουμένου και στοιχείο του σε βάρος του κατηγορητηρίου ή είναι έγγραφα διαδικαστικά ή αναφέρονται απλώς διηγηματικά στην απόφαση ή όταν το περιεχόμενό τους προκύπτει από άλλα αποδεικτικά μέσα λ.χ.

από κατάθεση μάρτυρος ή από άλλα αναγνωσθέντα έγγραφα, διότι, στην περίπτωση αυτή, γνωρίζει ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του, την κατηγορία, προκειμένου να αντιτάξει την υπεράσπισή του κατ'αυτής και κατ'ακολουθία και το περιεχόμενο των μη αναγνωσθέντων εγγράφων και μπορούσε αν το ήθελε να ασκήσει τα κατ'αρθρο 358 ΚΠοινΔ υπερασπιστικά δικαιώματά του.

Περαιτέρω το περιεχόμενο του εγγράφου δεν είναι αναγκαίο να αναφέρεται στα πρακτικά της αποφάσεως, είναι όμως αναγκαίο να αναφέρονται τα στοιχεία εκ των οποίων προσδιορίζεται επαρκώς η ταυτότητά του, έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για ποιο έγγραφο αναγνώσθηκε. Ο προσδιορισμός, δηλαδή, της ταυτότητας του εγγράφου είναι αναγκαίος για τη δημιουργία βεβαιότητος ότι το έγγραφο αυτό και όχι κάποιο άλλο αναγνώσθηκε στη συγκεκριμένη δίκη και έτσι δόθηκε η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να εκθέσει τις απόψεις του και να κάνει τις παρατηρήσεις του ως προς το περιεχόμενό του (κατά το άρθρο 358 ΚΠοινΔ).

Διαφορετικά, αν δηλαδή η ταυτότητα του εγγράφου δεν προσδιορίζεται επαρκώς, υπάρχει η ίδια ακυρότητα και παραβίαση της δημοσιότητας και διαδικασίας στο ακροατήριο. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων προβάλλει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας για τους λόγους ότι: 1)το Δικαστήριο έλαβε υπόψη για την καταδικαστική του κρίση τα παρακάτω έγγραφα, τα οποία δεν αναγνώσθηκαν:

α)το υπ'αριθμ.1/18-10-2004 πρακτικό της επιτροπής αμμοληψίας της Κτηματικής υπηρεσίας β)την από 8-1-2007 αίτηση της πολιτικώς ενάγουσας στο Δήμο …και γ)ένα χαρτί στο οποίο ο αναιρεσείων φέρεται ότι ανέγραψε τον τραπεζικό λογαριασμό του Δήμου και 2)ότι στα αναγνωσθέντα έγγραφα περιλαμβάνονται και δεκαεπτά (17) φωτογραφίες, που φέρονται ότι επισκοπήθηκαν, των οποίων δεν προσδιορίζεται η ταυτότητα και έτσι στερήθηκε του δικαιώματος του να αντικρούσει αυτές.

Οι αιτιάσεις αυτές του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, διότι, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα κρίση του έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν.

Μεταξύ αυτών, ήταν, όπως αναφέρεται στα Πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης και φωτοαντίγραφο της από 18-10-2004 αποφάσεως της Επιτροπής Αμμοληψιών της Κτηματικής υπηρεσίας Κιλκίς (βλ.σελ.7 της προσβαλλόμενης με αριθμ.34), η ανάγνωση της οποίας προκύπτει και από τα πρακτικά της πρωτόδικης απόφασης (σελ.30), που επίσης αναγνώσθηκαν.

Όσον αφορά τα υπό στοιχείο β'και γ'έγγραφα, αυτά δεν αναγνώσθηκαν αλλά το περιεχόμενό τους προκύπτει από άλλα αποδεικτικά μέσα και δη από τις καταθέσεις των μαρτύρων Σ. Κ. και Χ. Τ., ενώ επιπλέον το υπό στοιχ.α'έγγραφο δεν ήταν αναγκαίο να αναγνωσθεί, γιατί αποτελεί στοιχείο του κατηγορητηρίου με το οποί παραπέμφθηκε σε δίκη ο κατηγορούμενος, ο οποίος γνώριζε την κατηγορία και κατ'ακολουθίαν το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού και μπορούσε αν ήθελε να ασκήσει τα κατ'αρθρο 358 ΚΠοινΔ δικαιώματα του.

Σε σχέση με τις δεκαεπτά (17) φωτογραφίες που επισκοπήθηκαν από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει, ότι επτά φωτογραφίες επισκοπήθηκαν τόσο στο πρωτόδικο όσο και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο (βλ.σελ. 31 και 10 της πρωτόδικης και της προσβαλλόμενης, αντίστοιχα) ενώ οι υπόλοιπες δέκα επισκοπήθηκαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο μετά από την προσκόμισή τους από το συνήγορο του αναιρεσείοντος (βλ.

σελ.11 της προσβαλλόμενης). Με την πραγματική δε ανάγνωση και την επισκόπησή των φωτογραφιών αυτών στο ακροατήριο, για την ταυτότητα των οποίων ουδεμία αμφιβολία δημιουργείται, ενόψει του ότι, όπως προκύπτει από τα παραπάνω πρακτικά, άλλες φωτογραφίες δεν "αναγνώσθηκαν", κατέστησαν γνωστές κατά την απεικόνισή τους και το περιεχόμενό τους στον αναιρεσείοντα, ο οποίος δεν προέβαλε καμμία αντίρρηση για την επισκόπιση αυτών, ενώ τόσον ο ίδιος όσον και ο συνήγορός του είχε τη δυνατότητα να προβεί κατ'αρθρο 358 ΚΠοινΔ σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το περιεχόμενό τους, πλήν όμως ούτε ο ίδιος ούτε ο συνήγορός του, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης, ζήτησε από την πρόεδρο να υποβάλει δηλώσεις και παρατηρήσεις κατά το άρθρο 358 ΚΠοινΔ.

Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α και Γ ΚΠοινΔ λόγοι της αιτήσεως, με τους οποίους παραπονείται ο αναιρεσείων για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο και για παραβίαση των αρχών της προφορικότητας και δημοσιότητας της διαδικασίας είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Κατ'ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠοινΔ) καθώς και στη δικαστική δαπάνη της πολιτικώς ενάγουσας, που παραστάθηκε (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-10-2015 αίτηση του Δ. Σ. του Μ., για αναίρεση της με αριθμό 1076/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ, καθώς και στη δικαστική δαπάνη της πολιτικώς ενάγουσας, εκ πεντακοσίων [500] Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Μαΐου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουλίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ