Supreme Court dismisses appeal claiming lower court ignored defendant's admission regarding boat storage agreement.

Απόφαση 1282 / 2023 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1282/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Κατσιάνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ασημίνα Υφαντή, Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Κορνηλία Πανούτσου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Ε. του Ι., κατοίκου …Θεσσαλονίκης, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Μπιλίση με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "… ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Α.Ε.", που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γουλιέλμο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/2/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5540/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 127/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη αναιρεσείων με την από 23/10/2014 αίτησή του επί της οποίας εκδόθηκε η 505/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την 127/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Εκδόθηκε η 1027/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27/7/2018 αίτησή του. Με την υπ' αριθμ. 136/2022 Πράξη του Προέδρου του Α1' Πολιτικού Τμήματος, ορίστηκε, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 307 του ΚΠολΔ, η δικάσιμος, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη, από 27.7.2018, αίτηση αναίρεσης, που φέρεται νόμιμα προς επανασυζήτηση με τη με αριθμό 136/2022 πράξη του Προέδρου αυτού του τμήματος του παρόντος Δικαστηρίου, κατ' άρθρο 307 ΚΠολΔ, προσβάλλεται η με αριθμό 1027/2018 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία.

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 552,553,556,558,564 και 566 ΚΠολΔ. Είναι συνεπώς, παραδεκτή (αρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 577 παρ.3 του ιδίου κώδικα, να εξετασθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων της.

Η προσβαλλομένη απόφαση είναι αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατά παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ). Με την από 15.2.2007 (αρ.εκθ.κατ….) αγωγή του ο ήδη αναιρεσείων Γ. Ε. επικαλούμενος ενδοσυμβατική, από άτυπη σύμβαση αμειβόμενης παρακαταθήκης, αλλά και αδικοπρακτική ευθύνη της εναγομένης ανώνυμης εταιρείας, ζήτησε επ' αφορμή πυρκαγιάς που κατέστρεψε ολοσχερώς το ελλιμενισμένο, σε χώρο της εναγομένης, σκάφος του με την ονομασία "…, και με την επίκληση υπαιτιότητας της εναγομένης, μετά τον περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής, με την τροπή του σε εν όλω αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη ήταν υποχρεωμένη να του καταβάλει τα παρακάτω χρηματικά ποσά :

α) το ποσό των 249.449,74 ευρώ, που αντιστοιχούσε στην αξία του καταστραφέντος σκάφους κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, άλλως αυτό των 220.102,71 ευρώ, που αντιστοιχούσε στην αξία του κατά το χρόνο της πυρκαγιάς (7.3.2002) β) το ποσό των 576.000 ευρώ, ως διαφυγόντα κέρδη από την απωλεσθείσα, λόγω της καταστροφής του σκάφους, δυνατότητα οικονομικής του εκμετάλλευσης με την ενοικίασή του σε τρίτους, και γ) το ποσό των 30.000 ευρώ ως εύλογη χρηματική του ικανοποίηση λόγω της ηθικής του βλάβης, απάντων των ποσών, νομιμοτόκως από της ημερομηνίας της πυρκαγιάς, άλλως από της επιδόσεως της αγωγής.

Επί της αγωγής εκδόθηκε η με αριθμό 5540/2009 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία απέρριψε την αγωγή ως μη θεμελιούμενη στις διατάξεις περί αδικοπρακτικής ευθύνης, αλλά μόνον σ'αυτές της σύμβασης αμειβόμενης παρακαταθήκης και έκανε δεκτή την αγωγή ως εν μέρει βάσιμη και από ουσιαστική άποψη, αναγνωρίζοντας την υποχρέωση της εναγομένης ανώνυμης εταιρείας να καταβάλει στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των 120.000 ευρώ για την αξία του ολοσχερώς καταστραφέντος σκάφους του, και το ποσό των 45.000 ευρώ για τα διαφυγόντα εισοδήματά του, το τελευταίο νομιμοτόκως από της επομένης που έγινε η επίδοση της αγωγής.

Επί της παραπάνω απόφασης, ασκήθηκαν από τους εν μέρει ηττηθέντες διαδίκους ( ενάγοντα και εναγομένη εταιρεία), οι από 29.11.2010 (αρ.εκθ.κατ…) και από 25.7.2010 (…) αντίθετες εφέσεις, επί των οποίων, συνεκδικασθεισών λόγω πρόδηλης συνάφειας, εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η με αριθμό 127/2014 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία απέρριψε την έφεση του ενάγοντος, ήδη αναιρεσείοντος και έκανε δεκτή την έφεση της εναγομένης ανώνυμης εταιρείας, ήδη αναιρεσίβλητης.

Κατά της απόφασης αυτής ο ενάγων άσκησε την από 23.10.2014 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 505/2016 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, που ανήρεσε την παραπάνω τελεσίδικη απόφαση κατ'αποδοχή του λόγου της για ανεπάρκεια αιτιολογίας (αρθ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ιδίου Εφετείου με άλλη σύνθεση.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, δικάζοντας μετά την εισαγωγή της υπόθεσης με την από 27.10.2016 κλήση του ενάγοντος, ως δικαστήριο της παραπομπής, επί των ανωτέρω εφέσεων, η εκκρεμοδικία των οποίων αναβίωσε, αφού οι διάδικοι επανήλθαν κατ' άρθρο 579 παρ. 1 ΚΠολΔ στην πριν από την αναιρεθείσα απόφαση κατάσταση, με τη με αριθμό 1027/2018 απόφασή του, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του ενάγοντος (ήδη αναιρεσείοντος) ενώ έκανε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση της εναγομένης (ήδη αναιρεσίβλητης), εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό αυτής κεφάλαιο , διακράτησε κατά τούτο την αγωγή και απέρριψε αυτή κατ' ουσίαν, δηλαδή διέλαβε το αυτό ακριβώς ως προς τον αναιρεσείοντα διατακτικό, όπως και η πρώτη απόφαση του Εφετείου Αθηνών.'Ηδη η απόφαση με αριθμό 1027/2018 του Δικαστηρίου της παραπομπής, προσβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

Κατά το άρθρο 822 του ΑΚ: "Με τη σύμβαση της παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από άλλον κινητό πράγμα για να το φυλάσσει, με την υποχρέωση να το αποδώσει όταν του ζητηθεί. Αμοιβή μπορεί να απαιτηθεί μόνο όταν συμφωνήθηκε ή συνάγεται από τις περιστάσεις". Κατά δε το άρθρο 823 του ίδιου Κώδικα : "Ο θεματοφύλακας οφείλει να καταβάλει την επιμέλεια που καταβάλει στις δικές του υποθέσεις.

Αν όμως οφείλεται αμοιβή για τη φύλαξη, ευθύνεται για κάθε πταίσμα". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι με την σύμβαση παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από τον παρακαταθέτη κινητό πράγμα με την υποχρέωση φύλαξης και απόδοσης αυτού αυτουσίου, όταν του ζητηθεί. Η σύμβαση αυτή καταρτίζεται με την παράδοση του πράγματος (re) και είναι κατά κανόνα άτυπη, μπορεί δε, να καταρτισθεί και με μόνη τη συμφωνία πριν από την παράδοση του πράγματος, σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων (άρθρο 361 ΑΚ), ρητώς, αλλά και σιωπηρώς, όταν η συμφωνία για φύλαξη του πράγματος συνάγεται από τις συντρέχουσες περιστάσεις (ΑΠ 647/2017, ΑΠ 886/1990).

Ως φύλαξη νοείται η επιμελής και ειδική, προσωπική ή μέσω των εντεταλμένων οργάνων, επίβλεψη, η οποία απαιτείται κατά τη συναλλακτική αντίληψη, για τη συντήρηση του πράγματος. Η αξίωση αμοιβής του θεματοφύλακα γίνεται ληξιπρόθεσμη και απαιτητή στο τέλος της έννομης σχέσης, εκτός αν συμφωνήθηκε διαφορετικά.

Από την αντιπαραβολή της ανωτέρω διάταξης με αυτή του άρθρου 574 του ΑΚ, που ορίζει ότι "Με τη σύμβαση μίσθωσης πράγματος ο εκμισθωτής έχει υποχρέωση να παραχωρήσει στο μισθωτή τη χρήση του πράγματος για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση και ο μισθωτής να καταβάλει το συμφωνημένο μίσθωμα", προκύπτει, ότι στη σύμβαση παρακαταθήκης βασική και κύρια υποχρέωση του θεματοφύλακα είναι η φύλαξη του παραδιδόμενου σε αυτόν κινητού πράγματος σε κατάλληλο προς τούτο χώρο μέχρι την απόδοσή του στον παρακαταθέτη, ενώ στη σύμβαση μίσθωσης πράγματος, η βασική υποχρέωση του εκμισθωτή είναι η παραχώρηση της χρήσης του πράγματος κινητού ή ακινήτου, του οποίου η κατοχή περιέρχεται στο μισθωτή, χωρίς κατ` αρχήν υποχρέωση φύλαξής του (ΑΠ 1334/2019).

Επιπροσθέτως, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 822 και 823 ΑΚ προς εκείνες των άρθρων 361, 330 - 336 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται ότι η σύμβαση παρακαταθήκης μπορεί κατ' αρχήν να καταρτίζεται και στα πλαίσια άλλης ρυθμισμένης σύμβασης, οπότε, για τη μικτή αυτή σύμβαση, εάν μεν κάθε παροχή, ανεξαρτήτως από τον τύπο στον οποίο ανήκει, είναι της ίδιας σπουδαιότητας για τους συμβαλλομένους, θα εφαρμοσθούν οι ισχύοντες κανόνες για τον τύπο καθεμίας, εάν δε η μία από αυτές είναι απλώς παρακολουθηματική της άλλης και οι υποχρεώσεις από αυτήν, είτε ανήκουν στις συνήθεις υποχρεώσεις από την κυρία σύμβαση, είτε είναι παρακολουθηματικές αυτής, οι εφαρμοστέες διατάξεις για την κυρία σύμβαση είναι κρίσιμες για την όλη σύμβαση.

Όταν για τη φύλαξη του πράγματος οφείλεται αμοιβή, οπότε θα πρόκειται κατά κανόνα για αυτοτελή σύμβαση παρακαταθήκης στα πλαίσια άλλης κυρίας σύμβασης, τότε ο θεματοφύλακας ευθύνεται για κάθε πταίσμα, δηλαδή για δόλο ή αμέλεια, η οποία (αμέλεια) υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια του μετρίως συνετού κοινωνικού ανθρώπου στον κύκλο της επαγγελματικής του δραστηριότητας.

Διαφορετικά, ο θεματοφύλακας ευθύνεται πάντοτε για βαρεία αμέλεια και για ελαφρά αμέλεια μέχρι το βαθμό, πέραν του οποίου και για τις δικές του υποθέσεις δεν επιδεικνύει επιμέλεια. Για να απαλλαγεί από την ευθύνη του επί αδυναμίας παροχής, ο θεματοφύλακας πρέπει να αποδείξει ότι η αδυναμία οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν έχει ευθύνη αυτός ή τα πρόσωπα, για το πταίσμα των οποίων ευθύνεται, όπως για δικό του πταίσμα, κατά τις προαναφερόμενες διαβαθμίσεις ( ΑΠ 1334/2019, ΑΠ 1657/2017, ΑΠ 647/2017, ΑΠ 504/2016, ΑΠ 1231/2015, ΑΠ 1964/2013, ΑΠ 1024/2010).

Ο παρακαταθέτης μπορεί να απαιτήσει την απόδοση του πράγματος και σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης τούτου αποζημίωση, είτε με ευθεία αγωγή από τη σύμβαση παρακαταθήκης, είτε με τις διατάξεις περί αδικοπραξίας, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις προς τούτο, διότι επέρχεται αλλοίωση του αντικειμένου της ενοχής και η αρχική του υποχρέωση προς εκπλήρωση της παροχής μετατρέπεται σε δευτερογενή υποχρέωση αποζημίωσης, η οποία, εκτός άλλων, περιλαμβάνει την αξία του πράγματος, καθώς και κάθε άλλη ζημία, που ενδεχομένως υπέστη (ΑΠ 647/2017 ).

Εξ άλλου, σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 4, 5 και 6 του άρθρου 31α του ν. 2160/1993 (με τίτλο "Κανονισμοί λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων"), το οποίο προστέθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 38 ν. 3105/2003, ορίζεται ότι: "1. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας θεσπίζεται Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων.

Ο κανονισμός έχει εφαρμογή σε όλους τους τουριστικούς λιμένες, στη ζώνη αγκυροβολίου, στα καταφύγια τουριστικών σκαφών και στους λιμένες ξενοδοχειακών μονάδων, ανεξάρτητα από το φορέα διαχείρισης αυτών (δημόσιο ή ιδιωτικό) και από το χρόνο έναρξης λειτουργίας τους... 4. Με αποφάσεις του Υπουργού Ανάπτυξης, που εκδίδονται μετά από γνώμη της Επιτροπής Τουριστικών Λιμένων και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εγκρίνονται οι Ειδικοί Κανονισμοί για καθέναν από τους λιμένες της παραγράφου 1. ... 5.

Με αποφάσεις του Υπουργού Ανάπτυξης, που εκδίδονται μετά από γνώμη της Επιτροπής Τουριστικών Λιμένων, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εγκρίνονται τα τιμολόγια ελλιμενισμού και των λοιπών παρεχομένων προς τα σκάφη υπηρεσιών από τους τουριστικούς λιμένες της παραγράφου 1. Για τον καθορισμό των τιμολογίων λαμβάνονται ιδίως υπ' όψη το μέγεθος των σκαφών σε μέτρα ολικού μήκους ή πλάτους, η διάρκεια ελλιμενισμού, η εποχή ελλιμενισμού, η κατηγορία των σκαφών και οι λοιπές παρεχόμενες από τον τουριστικό λιμένα εξυπηρετήσεις σύμφωνα με το επενδυτικό και εν γένει το επιχειρηματικό σχέδιο του φορέα διαχείρισης. 6.

Οι Ειδικοί Κανονισμοί και τα Τιμολόγια των τουριστικών λιμένων καταρτίζονται από τους φορείς διαχείρισης και υποβάλλονται στο Υπουργείο Ανάπτυξης για έγκριση σύμφωνα με τα οριζόμενα στις προηγούμενες παραγράφους". Εξάλλου, σύμφωνα με την υπ' αριθ. Τ/9803 κοινή Υ.Α. Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας (ΦΕΚ 1323 Β/16-9- 2003) θεσπίστηκε ο Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων, στο άρθρο 2 του οποίου ορίζεται "...2.

Όλες οι παρεχόμενες κατά τουριστικό λιμένα υπηρεσίες εξυπηρέτησης περιγράφονται στους Ειδικούς Κανονισμούς, που καταρτίζονται από τους φορείς διαχείρισης και υποβάλλονται για έγκριση στο Υπουργείο Ανάπτυξης σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 31α του Ν.2160/93 όπως εκάστοτε ισχύει... 3. Για τις παρεχόμενες ευκολίες εξυπηρέτησης των τουριστικών λιμένων προς τα ελλιμενιζόμενα σε αυτούς σκάφη, ο φορέας διαχείρισης κάθε τουριστικού λιμένα, εισπράττει από τους υπόχρεους τα ανάλογα δικαιώματα.

Τα σχετικά τιμολόγια υποβάλλονται από τους φορείς διαχείρισης και εγκρίνονται με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 31α του Ν.2160/93, όπως εκάστοτε ισχύει...". Σύμφωνα με τη διάταξη δε του άρθρου 3.1 του Γενικού Κανονισμού Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων (ΦΕΚ 1323/Β/16.9.2003): "... 3.1. "Οι φορείς διαχείρισης των τουριστικών λιμένων οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα φύλαξης και προστασίας των σκαφών και να διαθέτουν πλήρες και εφαρμόσιμο σχέδιο λήψεως μέτρων για την πρόληψη και προστασία των εγκαταστάσεων του τουριστικού λιμένα, των ατόμων, των σκαφών και των οχημάτων που βρίσκονται στην ζώνη αυτού από έκτακτα περιστατικά όπως έκρηξη, πυρκαγιά, ακραία καιρικά φαινόμενα κλπ., γνωστοποιώντας το στο προσωπικό και στους χρήστες".

Κατά το άρθρο 559 αριθμός 18 ΚΠολΔ, η απόφαση αναιρείται αν το δικαστήριο της παραπομπής δεν συμμορφώθηκε προς την αναιρετική απόφαση. Ο αναιρετικός αυτός λόγος αναφέρεται σε κάθε παράλειψη του δικαστηρίου της παραπομπής να συμμορφωθεί με το νομικό ζήτημα που κρίθηκε από την αναιρετική απόφαση, το οποίο μπορεί να ανάγεται είτε στο ουσιαστικό, είτε στο δικονομικό δίκαιο (ΑΠ 1491/2022, ΑΠ 489/2020, ΑΠ 758/2018, ΑΠ 511/2018, ΑΠ 1465/2017).

Και αυτό για να αποφευχθεί, για την ασφάλεια του δικαίου, να δοθεί από το δικαστήριο της παραπομπής, λύση, που δεν έδωσε ο Άρειος Πάγος ως Ακυρωτικό Δικαστήριο (ΑΠ 794/2020, ΑΠ 251/2016, ΑΠ 1476/2012). Νομικό δε, ζήτημα, είναι το εννοιολογικό περιεχόμενο, το οποίο προσέδωσε η αναιρετική απόφαση στον κανόνα δικαίου, στην παράβαση του οποίου θεμελιώθηκε η αναίρεση.

Μπορεί, επομένως, αυτός να ανάγεται είτε στο ουσιαστικό, είτε στο δικονομικό δίκαιο για τους κατ' ιδίαν λόγους αναίρεσης του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 1491/2022, ΑΠ 489/2020, ΑΠ 1708/2014, ΑΠ 1907/2008, ΑΠ 297/2008). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 579 παρ. 1 εδάφιο α` του ίδιου Κώδικα, αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση.

Η έκταση της ανατροπής της αναιρεθείσας απόφασης, εξαρτάται από το εάν η εξαφάνιση της απόφασης είναι ολική ή μερική, αν , δηλαδή, αναφέρεται σε όλα ή ορισμένα, μόνο, κεφάλαια της απόφασης (ΟλΑΠ 27/2007, ΑΠ 1708/2014, ΑΠ 43/2005). Ως κεφάλαια νοούνται οι διατάξεις της προσβαλλόμενης απόφασης, οι οποίες αποφαίνονται για τα αιτήματα παροχής δικαστικής προστασίας.

Πάντως αν υπάρχουν και άλλα κεφάλαια τα οποία αρρήκτως συνδέονται με τα αναιρεθέντα και αυτά συναναιρούνται (ΑΠ 493/2011, ΑΠ 1606/2007).Συνδέονται δε αρρήκτως, όταν μεταξύ των πλειόνων κεφαλαίων της απόφασης η οποία αναιρέθηκε, υπάρχει συνάφεια, διότι αυτά, κατ'ανάγκην συνέχονται. Όταν από την ερμηνεία της αναιρετικής απόφασης, σε συνδυασμό με το αναιρετήριο, προκύπτει αμφιβολία , ως προς την έκταση της αναίρεσης, οι συνέπειες της αναίρεσης εκτείνονται και σε εκείνα τα κεφάλαια που δεν αναιρέθηκαν με σαφή και ρητή διάταξη (ΑΠ 1708/2014, ΑΠ 1683/2008, ΑΠ 2057/2006).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 581 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα στο δικαστήριο της παραπομπής η υπόθεση συζητείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αναιρετική απόφαση. Από το συνδυασμό όλων των πιο πάνω διατάξεων προκύπτει, ότι : 1) αν αναιρεθεί η απόφαση κατά ένα μέρος της ως προς ορισμένο διάδικο ή ως προς ορισμένο κεφάλαιο, το δικαστήριο της παραπομπής και ακολούθως ο Άρειος Πάγος, σε περίπτωση ασκήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του δικαστηρίου της παραπομπής, δεν μπορεί να επιληφθεί της υποθέσεως ως προς τους λοιπούς διαδίκους και τα λοιπά κεφάλαια, ως προς τα οποία δεν αναιρέθηκε η απόφαση, καθόσον αν εξέταζε εκ νέου διατάξεις της απόφασης που αναιρέθηκε, οι οποίες διατηρήθηκαν από τον Άρειο Πάγο, θα παραβίαζε το δεδικασμένο, που κατά το άρθρο 322 ΚΠολΔ λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 1708/2014, ΑΠ 1522/2007, ΑΠ 1491/2007) 2) η υποχρέωση του δικαστηρίου της παραπομπής να συμμορφωθεί προς την αναιρετική απόφαση περιορίζεται μόνο στο νομικό ζήτημα που έλυσε ο Άρειος Πάγος, με το λόγο αναίρεσης που έκανε δεκτό.

Αντίθετα, τέτοια υποχρέωση δεν υφίσταται, σε σχέση με την ουσία της διαφοράς, η περί της οποίας κρίση, άλλωστε, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη (ΑΠ 816/2019, ΑΠ 511/2018, ΑΠ 871/2017, ΑΠ 1465/2017), ή όταν το δικαστήριο της παραπομπής δίνει λύση μη απτόμενη του νομικού ζητήματος, που έδωσε λαβή για την αναίρεση (ΑΠ 511/2018, ΑΠ 1816/2017).

Αν δε η απόφαση αναιρέθηκε λόγω παράβασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου, μη συμμόρφωση από το δικαστήριο της παραπομπής υπάρχει όταν αυτό υιοθέτησε ως προς το νοηματικό περιεχόμενο του κανόνα αυτού εκδοχή ασυμβίβαστη, προς εκείνη στην οποία στηρίχθηκε η αναιρετική απόφαση (ΑΠ 489/2020, ΑΠ 1816/2017, ΑΠ 935/2011). Περαιτέρω, δεν επιλύεται νομικό ζήτημα αν η αναιρετική απόφαση αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ) και, ειδικότερα, για το λόγο ότι τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από αυτήν δεν καθιστούν δυνατή λόγω ασάφειας ή ανεπάρκειας ή αντιφατικότητας των αιτιολογιών της, την υπαγωγή τους στον εφαρμοζόμενο κανόνα δικαίου, χωρίς να αμφισβητείται το εννοιολογικό περιεχόμενο αυτού.

Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο της παραπομπής δεν δεσμεύεται από τις διαπιστώσεις της απόφασης που αναιρέθηκε ως προς τα πραγματικά περιστατικά και μπορεί να τα εκτιμήσει διαφορετικά (ΑΠ 489/2020, ΑΠ 1195/2018, ΑΠ 923/2017). Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 18 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή δεν συμμορφώθηκε προς την αναιρετική απόφαση.

Δεδομένου ότι ως προεκτέθηκε, ο 'Αρειος Πάγος με την προλαβούσα απόφασή του (505/2016) ανήρεσε τη με αριθμό 127/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης για έλλειψη νόμιμης βάσης και συγκεκριμένα διότι διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το ζήτημα της μη κατάρτισης σύμβασης αμειβόμενης παρακαταθήκης, αλλά μόνον σύμβασης παραχώρησης χώρου (μίσθωσης) στο αγκυροβόλιο της εταιρείας για τον ελλιμενισμό του σκάφους του ενάγοντος, σε συνδυασμό με υπηρεσίες καθαριότητας, παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και ύδατος, και διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων, όχι όμως φύλαξης, το Εφετείο δεν δεσμευόταν ως δικαστήριο της παραπομπής, από τις διαπιστώσεις της παραπάνω απόφασης, έχον την δυνατότητα να προβεί σε νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.

Επομένως, μη υφισταμένου ζητήματος συμμόρφωσης της προσβαλλομένης προς την προλαβούσα απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, δεν ιδρύεται ο λόγος από τον αριθμό 18 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο οποίος έτσι ελέγχεται ως απαράδεκτος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 εδάφ. α` του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται "αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών ...". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, πρέπει να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου και, εφόσον το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η ελάσσων πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή, τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 20/2005, 28/1998, 32/1996, καθώς και ΟλΑΠ 14/2010).

Δεν αρκεί, για το ορισμένο του λόγου αυτού, η ανάλυση της έννοιας που ο αναιρεσείων αποδίδει στη διάταξη που φέρεται ότι παραβιάστηκε, ούτε η παράθεση του συμπεράσματος του δικαστηρίου, διότι μόνο με βάση τις κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές μπορεί να ελεγχθεί αν η αποδιδόμενη νομική πλημμέλεια οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναίρεσης κατά το άρθρο 578 ΚΠολΔ.

Με τον λόγο αυτό, δεν επιτρέπεται να πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, υπό την επίκληση ότι αυτή παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ (ΑΠ 209/2019, ΑΠ 472/2017). Συγκεκριμένα, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη και, επομένως, ο αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις πιο πάνω εξαιρετικές περιπτώσεις, είναι απαράδεκτος, καθόσον πλήττεται πλέον η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο ( ΑΠ 29/2021, ΑΠ 38/2020).

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.

α του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά "έλλειψη αιτιολογίας", ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της "ανεπαρκής αιτιολογία", ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους "αντιφατική αιτιολογία" (ΟλΑΠ 1/1999).

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμα της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι όμως όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία", ώστε στο πλαίσιο της διάταξης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ να επιδέχονται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, Ούτε εξ άλλου ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ εξ αιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων (ΑΠ 1420/2013, ΑΠ 1597/2011, ΑΠ 1703/2009, ΑΠ 1202/2008, ΑΠ 520/1995).

Τέλος, λόγος αναίρεσης που ερείδεται σε εσφαλμένη (ή αναληθή) προϋπόθεση, περίπτωση η οποία συντρέχει όταν με αυτόν υποστηρίζεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση δέχθηκε ή δεν δέχθηκε ορισμένα πραγματικά περιστατικά, ενώ από τον έλεγχο αυτής στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 561 παρ.2 του ΚΠολΔ προκύπτει το αντίθετο, απορρίπτεται ως αβάσιμος (ΑΠ 1611/2008).

Τέλος, ο από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, διότι το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, ιδρύεται μόνον όταν αυτό αποδίδει σε ορισμένο αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που προσδίδει στο αποδεικτικό μέσο ο νόμος, ενώ δεν δημιουργείται όταν το δικαστήριο εκτιμώντας ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα, αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη σε ένα ή ορισμένα από αυτά (ΑΠ 1023/2019, ΑΠ 573/2018, ΑΠ 20171/2017, ΑΠ 412/2011, ΑΠ 1345/2011).

Εξάλλου, στον ΚΠολΔ, κατά κανόνα ισχύει το σύστημα της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων (άρθρο 340) και εξαιρετικά μόνο προσδίδεται σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα αυξημένη αποδεικτική δύναμη, όπως η δικαστική ομολογία (άρθρο 352) και τα έγγραφα, που παράγουν πλήρη απόδειξη (άρθρα 438 επ., 441, 445), ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 455 του ΚΠολΔ "έγγραφα ιδιωτικά συντεταγμένα σύμφωνα με τους νομίμους τύπους, εφόσον η γνησιότητά τους αναγνωρίστηκε ή αποδείχθηκε, αποτελούν πλήρη απόδειξη ότι η δήλωση που περιέχουν προέρχεται από τον εκδότη του εγγράφου, επιτρέπεται όμως ανταπόδειξη".

Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι τα ιδιωτικά έγγραφα των οποίων η γνησιότητα αναγνωρίστηκε, ή αμφισβητήθηκε, αλλά αποδείχθηκε, αποτελούν πλήρη απόδειξη ότι η δήλωση που περιέχεται σ'αυτά προέρχεται από τον εκδότη του εγγράφου, επιτρεπομένης ανταπόδειξης και επομένως, στα ιδιωτικά αυτά έγγραφα ο νόμος δεν προσδίδει αυξημένη έναντι των λοιπών αποδεικτική δύναμη, αλλά συνεκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και επομένως και τους μάρτυρες ( ΑΠ 1098/2022, ΑΠ 922/2018).

Από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης , προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ως αποδειχθέντα, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ), μετά από εκτίμηση των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, τα εξής κατά το ενδιαφέρον εν προκειμένω μέρος της προσβαλλομένης, περιστατικά: "...

Με το με αριθμό …συμβόλαιο του τότε συμβολαιογράφου Νέων Μουδανιών Ιωάννη Τσάτσαρη, που νόμιμα μεταγράφηκε, οι Α. Α. του Σ., Λ. Ζ. του Φ., Λ. Ζ. του Κ., Θ. Α. του Φ. και Ι. Μ. του Μ., κατέστησαν συγκύριοι εξ αδιαιρέτου,λόγω πώλησης από την Ιερά Μονή …του Αγίου Όρους, μιας δασικής έκτασης συνολικού εμβαδού 4.000 στρεμμάτων, κειμένης στην θέση "…" της χερσονήσου Κασσάνδρας Χαλκιδικής.

Με τη με αριθμό …συμβολαιογραφική πράξη που νόμιμα δημοσιεύθηκε (ΦΕΚ ΤΑΕ/ΕΠΕ 10177-10.1968) οι προαναφερθέντες καθώς και λοιποί ιδιώτες συνέστησαν την εναγομένη ανώνυμη εταιρεία. Στη συνέχεια με το συμβόλαιο "ανταλλαγής ισαξίων ακινήτων" οι προαναφερθέντες αντάλλαξαν με τον Ελληνικό Δημόσιο δασικές και μη εκτάσεις, έκτασης 1.644,887 στρεμμάτων, με έκταση κυριότητας του Δημοσίου, αναλαμβάνοντας συγχρόνως, με το ανωτέρω συμβόλαιο την υποχρέωση να αποξηράνουν, με επιμέλεια και δαπάνες τους, τις ελώδεις και γειτονικές προς τα ανταλλαγέντα ακίνητα περιοχές, κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, συνολικού εμβαδού 1.686,760 στρεμμάτων.

Η μέθοδος αποξήρανσης που επιλέχθηκε ήταν η εκβάθυνση συγκεκριμένης περιοχής του έλους και επιχωμάτωση της υπόλοιπης με τα προϊόντα της εκσκαφής. Ο χώρος εκσκαφής, με μέσο βάθος 1,5 μέτρων συνδέθηκε με τη θάλασσα, με την μέθοδο διαύλου και λειτούργησε ως λεκάνη αποδοχής ομβρίων υδάτων. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε μία μεγάλη λιμενολεκάνη, η οποία σταδιακά, με την εισροή σ'αυτήν των θαλασσίων υδάτων, σχηματίστηκε σε φυσικό ορμίσκο και χρησιμοποιούνταν ως καταφύγιο σκαφών πολλών ερασιτεχνών αλιέων από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και τη Θεσσαλονίκη.

Η τουριστική και οικιστική ανάπτυξη της περιοχής της …ήταν μεγάλη και γρήγορη. Στην περιοχή, πλησίον του ως άνω ορμίσκου, ανεγέρθηκαν μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες της εναγομένης εταιρείας. Έτσι η άλλοτε ελώδης περιοχή μετατράπησε σε τουριστικό και οικιστικό θέρετρο, γνωστή σήμερα πλέον, ως περιοχή "…" και αποτέλεσε θερινό προορισμό.

Η τουριστική εξέλιξη της περιοχής είχε ως αποτέλεσμα ο παραπάνω ορμίσκος να χρησιμοποιείται όχι μόνο από επαγγελματικά και ερασιτεχνικά αλιευτικά σκάφη, αλλά και από σκάφη αναψυχής, ανήκοντα σε οικιστές της περιοχής και πελάτες των ξενοδοχείων της εναγομένης. Με την πάροδο όμως του χρόνου και την αύξηση του αριθμού των σκαφών, που ελλιμενίζονταν στον ορμίσκο, εμφανίστηκαν πολλά προβλήματα, που σχετίζονταν κυρίως με την ρύπανση του περιβάλλοντος, τις αυθαιρεσίες των ιδιοκτητών των σκαφών και τη γενικότερη και συνεχώς αυξανόμενη αταξία και αναρχία στο άτυπο αγκυροβόλιο. 'Ετσι δημιουργήθηκε κατάσταση βλαπτική τόσο για το περιβάλλον, του οποίου η μόλυνση έγινε έντονα εμφανής, όσο και για το τουριστικό πρόσωπο της εναγομένης και για τις υψηλές υπηρεσίες που προσπαθούσε να προσφέρει στους οικιστές της περιοχής και τους πελάτες των ξενοδοχείων της.

Για τη βελτίωση της κατάστασης αυτής, αλλά και για τη προσέλκυση μεγαλύτερου αριθμού παραθεριστών, η εναγόμενη, με δαπάνες της , προχώρησε το έτος 1993 στον περιμετρικό ευπρεπισμό του ορμίσκου, με την επίστρωση των πρανών της λιμενολεκάνης, σε όλη τη περίμετρο με ελαφρό σκυρόδεμα, σε κεκλιμένη μορφή, και την τοποθέτηση αρχικά, περιμετρικά ανά 30 μέτρα , έξι (6) πυροσβεστήρων χειρός 12 λίτρων ο καθένας και μεταγενέστερα, μετά από προτάσεις του υπευθύνου μαρίνας Γ.

Π., ενός (1) τροχήλατου πυροσβεστήρα σωλήνα είκοσι (20) λίτρων, ενός (1) πυροσβεστήρα οκτώ (8) λίτρων, την κτήση λέμβου μαρίνας με μικρό πυροσβεστήρα, ενώ η εναγόμενη προχώρησε και στον καθαρισμό (απορρύπανση) της λιμενολεκάνης. Η εναγόμενη στόχευε στην επίλυση των ως άνω προβλημάτων, και στη λειτουργία του ορμίσκου, ως ενός απλού, ελεγχόμενου, άτυπου αγκυροβολίου για την καλύτερη ικανοποίηση των απαιτήσεων και των αναγκών των ενδιαφερόμενων οικιστών της περιοχής, των πελατών των ξενοδοχείων, ανοικτό όμως, και για την εξυπηρέτηση των αλιέων, επαγγελματιών και ερασιτεχνών.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτής, η εναγομένη διαμόρφωσε και το ένδικο τμήμα προς ελλιμενισμό σκαφών, με διαχωρισμό και οριοθέτηση θέσεων ελλιμενισμού με πρόσδεση των σκαφών, σε ρεμέτζα, πλευρισμένα τα σκάφη το ένα δίπλα στο άλλο, με παρεμβολή μεταξύ τους μόνο ελαστικών παραβλημάτων (μπαλονιών) όπου ο ιδιοκτήτης ιδιωτικού σκάφους, που θα κατείχε όλα τα έγγραφα ικανότητας αξιόπλοης πλεύσης, θα ελλιμένιζε αυτό, σε συγκεκριμένη θέση, υποδειχθείσα από την εναγομένη, και γενόμενη αποδεκτή από τον ενδιαφερόμενο και θα του παρείχε μόνο ηλεκτρικό ρεύμα, καθαριότητα και διαμεσολάβηση για την προμήθεια των σκαφών με καύσιμα.

Παραπλεύρως του ως άνω τμήματος, η εναγομένη οριοθέτησε τμήμα σκαφών αλιέων, και νοτιοδυτικά τμήμα ελεύθερης πρόσδεσης οιουδήποτε σκάφους. Η εναγομένη στο ανωτέρω ένδικο τμήμα, προσέφερε σε καθένα από τους ενδιαφερομένους συγκεκριμένη θέση ελλιμενισμού του σκάφους, με πρόσδεση, πλευρισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, με παρεμβολή μεταξύ τους μόνον ελαστικών παραβλημάτων, παρέχοντας αποκλειστικά, τον απόπλου του σκάφους από την ορισμένη θέση, και παραμονή στον αυτό χώρο, καθόλο τον χρόνο, που επιθυμούσε ο ενδιαφερόμενος.

Επιπλέον η εναγομένη, για τη διευκόλυνση των ενδιαφερομένων προσέφερε υπηρεσίες παροχής νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, καθαριότητος και διαμεσολάβησης στην παροχή καυσίμων. Για το χώρο ελλιμενισμού του σκάφους και τις υπηρεσίες νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, καθαριότητος και διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων, η εναγομένη εισέπραττε ενιαίο μίσθωμα-τέλος, συνήθως ετήσιο, εξαμηνιαίο, μηνιαίο αναλόγως του χρόνου ελλιμενισμού που επιθυμούσε ο ενδιαφερόμενος.

Η εναγομένη προσέλαβε ως υπάλληλο-υπεύθυνο μαρίνας τον Δ. Κ., και μετά την αποχώρηση αυτού, τον Απρίλιο του έτους 1999 τον Γ. Π., με καθήκοντα την επιτήρηση της ευταξίας του ατύπου αγκυροβολίου και του περιβάλλοντος, την χωροθέτηση των σκαφών, τη συντήρηση του χώρου του αγκυροβολίου και την εκπλήρωση των παροχών νερού, καθαριότητος, ηλεκτρικού ρεύματος και διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων.

Με τα έργα βελτίωσης και την πρωτοβουλία της εναγομένης λειτούργησε ο προαναφερθείς φυσικός όρμος, ως απλά ελεγχόμενος, άτυπος χώρος ελλιμενισμού σκαφών αναψυχής, με αντικείμενο την ευταξία στη χρήση του χώρου του όρμου-αγκυροβολίου, και με απώτερο σκοπό να επενδύσει, μελλοντικά, κατά το οικονομικό επιχειρηματικό πλάνο της, στη δημιουργία οργανωμένου τουριστικού λιμένα σκαφών με την έννοια των άρθρων 29 παρ. 1 και 31 παρ. 1 του ν. 2160/1993.

Για το σκοπό αυτό, η εναγόμενη, υπέβαλε τη με αριθμό πρωτοκόλλου 80/20.9.1994 αίτηση στο αρμόδιο Υπουργείο Ανάπτυξης, για τη χωροθέτηση τουριστικού λιμένα έμπροσθεν των ξενοδοχειακών της εγκαταστάσεων και φάκελο δικαιολογητικών, και προετοίμαζε τόσο τον χώρο του άτυπου αγκυροβολίου, με υποδομές και μελέτες, άδειες επιμέρους υπηρεσιών και αρχών, κατασκευή στην παραλιακή οδό καταστημάτων, εστιατορίων, μπαρ, σούπερ μάρκετ.

Με τη με αριθμό Τ/645/13.2.1997 απόφαση της υπουργού ανάπτυξης (ΦΕΚ 147/4.3.1997) σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2160/1993 έγινε χωροθέτηση του τουριστικού λιμένα, δυναμικότητας 150 θέσεων ελλιμενισμού, με εμβαδόν θαλάσσιας ζώνης 32.600 τετ.μέτρα, και με τήρηση προϋποθέσεων, μεταξύ των οποίων, την κατασκευή έργων υποδομής για την εγκατάσταση δικτύων υδροδότησης, ηλεκτροδότησης και πυρόσβεσης, εγκριμένης από την οικεία πυροσβεστική υπηρεσία.

Στη συνέχεια με τη με αριθμό 1535/27.3.1998 (ΦΕΚ 363/16.4.1998) απόφαση της ίδιας υπουργού αυξήθηκε η δυναμικότητα του τουριστικού λιμένα από 150 σε 215 θέσεις ελλιμενισμού. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 29 παρ. 1 ν. 2160/1993 όπως ίσχυε κατά τον παραπάνω ένδικο χρόνο, τουριστικός λιμένας σκαφών αναψυχής (μαρίνα) είναι ο χερσαίος και θαλάσσιος χώρος που προορίζεται κατά κύριο λόγο, για την εξυπηρέτηση σκαφών αναψυχής, είτε για αγκυροβόλημα, είτε για μακροχρόνια ή παροδική χερσαία εναπόθεση, είτε για εξυπηρέτηση των διερχομένων σκαφών, ενώ με το άρθρο 156 παρ. 1 του ν. 4070/2012 (ΦΕΚ Α'82/10.4.2012) ήτοι μεταγενέστερα του παρακάτω ενδίκου χρόνου, είναι ο χερσαίος και θαλάσσιος χώρος που προορίζεται για κύριο λόγο για/και υποστηρίζει λειτουργικά τον ελλιμενισμό σκαφών αναψυχής και ναυταθλητισμού και οι τουριστικοί λιμένες διακρίνονται σε μαρίνες, καταφύγια και αγκυροβόλια.

Η διαδικασία ολοκλήρωσης της λειτουργίας του ανωτέρω φυσικού όρμου-άτυπου αγκυροβολίου ως τουριστικού λιμένα (μαρίνας) ήταν μακρά και χρονοβόρα, ενώ τα επενδυτικά κεφάλαια μεγάλα. Μετά τις ως άνω εγκρίσεις χωροθέτησης ακολουθεί η κατάρτιση σύμβασης παραχώρησης της χρήσης και εκμετάλλευσης του τουριστικού λιμένα που καταρτίζεται με το Ελληνικό Δημόσιο, που προβλέπει τη διάρκεια, το χρονοδιάγραμμα εργασιών, και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημοσίου και του φορέα διαχείρισης, ακολουθεί η υποβολή οριστικών μελετών των εκτελούμενων εργασιών, τεχνικών, κατασκευαστικών, αρχιτεκτονικών, στατικών, πυροπροστασίας, έκδοση αδειών διαφόρων υπηρεσιών και αρχών, νομιμοποιήσεις τυχόν υπαρχόντων έργων, υποβολή και έγκριση ειδικού κανονισμού λειτουργίας τουριστικού λιμένα, πιστοποιητικά πυρασφάλειας, σχεδίων έκτακτης ανάγκης, διαχείρισης αποβλήτων διαφόρων φύσεων κλπ.

Πριν αλλά και από την κατάθεση της αίτησης, η εναγομένη εκτελούσε, σταδιακά, έργα και βελτιώσεις, προκειμένου να λειτουργήσει οργανωμένο τουριστικό λιμένα (μαρίνα), με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας αρχής. Με την προοπτική ανάπτυξης και δημιουργίας στο μέλλον, σύγχρονου τουριστικού λιμένα (μαρίνας σκαφών) ο Γ.

Π., υπεύθυνος μαρίνας έκανε εισηγήσεις για τη βελτίωση των παροχών της μαρίνας για την ασφάλεια του χώρου και των σκαφών, όπως με την κατασκευή πύργου ελέγχου μαρίνας, τοποθέτησης παρακολούθησης με κάμερες, και γενικά οργάνωσης του άτυπου αγκυροβολίου. Ενώ τα καταστήματα, σούπερ μάρκετ, τράπεζα αποπερατώθηκαν, ακολούθησαν μεγάλες επενδύσεις της εναγόμενης εταιρείας με μεγάλες δαπάνες της για την σταδιακή κατασκευή των αναγκαίων υποδομών και έργων, που είχαν καθοριστεί με τις ανωτέρω υπουργικές αποφάσεις και ολοκληρώθηκαν σταδιακά όλα τα έργα, ενώ σημαντική ήταν η συμμετοχή και του Ελληνικού Δημοσίου.

Τελικώς, η εναγομένη έλαβε τη με αριθμό πρωτοκόλλου….2004 άδεια, και από 24.6.2004 η εναγομένη λειτουργεί οργανωμένο τουριστικό λιμένα (μαρίνα) σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2160/1993, τους όρους της από 17.9.2002 σύμβασης παραχώρησης της χρήσης και εκμετάλλευσης του ως άνω τουριστικού λιμένα από το Ελληνικό Δημόσιο και την εναγομένη, τους όρους της Υ.Α. "Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων" (ΤΑΓ 9803 ΦΕΚ Β 1323/16.9.2003, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 31α του ν. 2160/1993, το οποίο άρθρο προστέθηκε με το άρθρο 38 παρ. 3 του ν. 3105/2003- ΦΕΚ Α 29/10.2.2003) αλλά και του Ειδικού Κανονισμού Λειτουργίας του.

Από τον Ιούνιο του 2004 η εναγομένη καταρτίζει με τους ενδιαφερόμενους ιδιοκτήτες σκαφών, συμβάσεις, με τις οποίες μισθώνει συγκεκριμένο χώρο θέσης, για τη στάθμευση του σκάφους, αντί μισθώματος πλέον ΦΠΑ, με παροχή 24ης φύλαξης του χώρου (αποτρεπτική και όχι εγγυημένη) με πλήρες και επαρκές σύστημα πυροπροστασίας, ικανής λειτουργίας αυτού, με περιορισμένη όμως, ευθύνη για την ύπαρξη και συντήρηση του εξοπλισμού, και χωρίς εγγύηση ,ούτε αποτροπής εμφάνισης της πυρκαγιάς, ούτε κατάσβεσής της.

Παρόμοιες συμβάσεις μίσθωσης καταρτίζουν και άλλες οργανωμένες και αδειοδοτημένες μαρίνες, με τον αυτό τρόπο πρόσδεσης των σκαφών στην μαρίνα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "LAMDA TechnOT Flisvos Marina AE" που έχει τη διαχείριση με άδεια της αρμόδιας αρχής, του τουριστικού λιμένα…, μετά την από 31.12.2002 σύμβαση παραχώρησης του Ελληνικού Δημοσίου προς το ΕΤΑ καταρτίζει, με τους ενδιαφερομένους πελάτες της, συμβάσεις με τις οποίες παραχωρεί συγκεκριμένη θέση της μαρίνας για τον ελλιμενισμό του σκάφους, αντί μισθώματος πλεον ΦΠΑ, με αποκλειστική ευθύνη του πελάτη -ενδιαφερομένου για το σκάφος, σε οποιοδήποτε χώρο και αν βρίσκεται στη μαρίνα….

Η εναγόμενη προγραμματίζοντας την επένδυσή της, λειτούργησε από το έτος 1993 μέχρι τον Ιούνιο 2004 τον ανωτέρω ορμίσκο ως απλό ελεγχόμενο, άτυπο, αγκυροβόλιο, για τον ελλιμενισμό σκαφών αναψυχής, χωρίς όλες τις παροχές που προσφέρει ένας οργανωμένος τουριστικός λιμένας (μαρίνα) ή ένα οργανωμένο αγκυροβόλιο ή ένα οργανωμένο καταφύγιο σκαφών, και στερείτο άδειας λειτουργίας.

Η απλή αυτή λειτουργία είχε ως αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση της ρύπανσης, της αταξίας, ενώ δεν αποκλείστηκε η ελεύθερη πρόσδεση, νοτιοδυτικά οποιουδήποτε σκάφους. Η περιορισμένη αυτή λειτουργία του απλού αγκυροβολίου, και οι ανωτέρω συνθήκες λειτουργίας αυτού, έγιναν γνωστά σε όλους τους ιδιοκτήτες, κατόχους και χρήστες σκαφών αναψυχής, οικιστές ή μη της περιοχής, και έγινε ευρέως αποδεκτό από αυτούς, μεταξύ άλλων, και από τον ενάγοντα, αλλά και από τους επαγγελματίες και ερασιτέχνες ψαράδες, επιλύοντας προσωρινά το πρόβλημα ελλιμενισμού όλων των σκαφών αναψυχής, επαγγελματιών ,ψαράδων στον γνωστής φήμης τουριστικό προορισμό της περιοχής, χωρίς όμως όλες τις παροχές που προσφέρει ένας οργανωμένος τουριστικός λιμένας (μαρίνα) ή ένα οργανωμένο αγκυροβόλιο ή ένα οργανωμένο καταφύγιο σκαφών.

Ο ενάγων Γ. Ε. του Ι., στις αρχές του έτους 1996, ήδη επιτυχημένος επαγγελματίας πολιτικός μηχανικός- εργολάβος οικοδομών και οικιστής της περιοχής…, κατάρτισε με την εναγομένη προφορική σύμβαση μίσθωσης χώρου ελλιμενισμού, στο ανωτέρω απλά ελεγχόμενο, άτυπο αγκυροβόλιο, με τις ανωτέρω αναφερόμενες περιορισμένες παροχές της εναγομένης, για το ιδιόκτητο σκάφος του με την ονομασία "A.

B. που διήρκεσε μέχρι το έτος 2001 περίπου. Ενώ διαρκούσε η ανωτέρω, μεταξύ των διαδίκων προφορική σύμβαση, ο ενάγων έγινε κύριος του σκάφους με την ονομασία "Α." το οποίο ελλιμένισε στο ανωτέρω αγκυροβόλιο. Ειδικότερα, ο ενάγων με το από 14.6.1998 ιδιωτικό συμφωνητικό αγόρασε από την Α. Χ. το σκάφος με την ονομασία "Α." ολικού μήκους 15,50 μέτρων, με πλάτος νηολόγησης 5,4 μέτρων ,και ύψος νηολόγησης 1,85 μέτρων , με κινητήρα G Motors, τύπου 6V53 ,αντί τιμήματος 4.000.000 δραχμών το οποίο η τελευταία είχε αποκτήσει με τη με αριθμό …έκθεση διενέργειας ιδιωτικού πλειστηριασμού, το οποίο κατασκευάστηκε το έτος 1988 έως το έτος 1990 και εγγράφηκε στο νηολόγιο Ι.

Αρ. 73. Το σκάφος αυτό η ανωτέρω πωλήτρια είχε ελλιμενισμένο στο ανωτέρω απλό αγκυροβόλιο και είχε μισθωμένο στην εναγομένη, ενώ μετά τη λήξη της μίσθωσης θα προέβαινε σε εκτεταμένες εργασίες ολοκληρωτικής ανακαίνισής του, προκειμένου να χρησιμοποιήσει αυτό τυπικώς, ήτοι με σχετικές εγγραφές ως επαγγελματικό-τουριστικό σκάφος, τυγχάνων απαλλαγής ΦΠΑ και φορολογικών απαλλαγών για τα είδη που θα προμηθευόταν, όπως εξοπλισμοί, υλικά συντήρησης, καύσιμα κλπ.

στην πραγματικότητα όμως, ως σκάφος αναψυχής της οικογένειάς του αποτελούμενης από τη σύζυγό του και τα δύο ενήλικα και τότε ένα ανήλικο τέκνα τους. Ο ενάγων που διατηρεί παραθεριστική κατοικία σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το ως άνω αγκυροβόλιο, ενδιαφερόμενος να ελλιμενίσει και το ανωτέρω σκάφος στον αυτό χώρο, κατάρτισε με την εναγομένη εκπροσωπούμενη από τον τότε υπεύθυνο μαρίνας, Δ.

Κ., προφορική σύμβαση με την οποία η εναγομένη παρείχε, στο παραπάνω απλά ελεγχόμενο και άτυπο αγκυροβόλιο, θέση συγκεκριμένη, οριοθετημένη από αυτήν, πλευρισμένα τα σκάφη το ένα δίπλα στο άλλο, με παρεμβολή μεταξύ τους ελαστικών παραβλημάτων (μπαλόνια) την οποία θέση έκανε αποδεκτή ο ενάγων, με την επιπλέον παροχή νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, μέσω πινάκων εγκατεστημένων στην προβλήτα, καθαριότητας και διαμεσολάβησης στην προμήθεια των σκαφών με καύσιμα, αντί ενιαίου ετήσιου μισθώματος-τέλους.

Η συμφωνία των συμβαλλομένων είχε το χαρακτήρα της μίσθωσης χώρου θέσης του σκάφους, αποδεκτή από τον ενάγοντα, και τη διατήρηση της θέσης αυτής στη διάθεσή του, για όλο το έτος, με τις ανωτέρω παρεπόμενες περιορισμένες παροχές. Πράγματι το σκάφος "Α." σε εκτέλεση της ανωτέρω σύμβασης ελλιμενίστηκε στο ανωτέρω απλό αγκυροβόλιο της εναγομένης εταιρείας, σε θέση που υπέδειξε ο υπεύθυνος της μαρίνας, και αποδέχθηκε ο ενάγων, ως κατάλληλη και πρέπουσα για το σκάφος του.

Η παραπάνω συμφωνία επαναλήφθηκε και ανανεώθηκε, με το αυτό ως άνω περιεχόμενο και αντικείμενο, πλειστάκις, και με τον υπεύθυνο μαρίνας Γ. Π., για τα έτη 1999-2000-2001 και 2002. Ορίστηκε μεταξύ των συμβαλλομένων, ενιαίο ετήσιο μίσθωμα-τέλος, που ανερχόταν στο ποσό των 154.124 δραχμών για το έτος 1998, στο ποσό των 279.346 δραχμών για το έτος 1999, στο ποσό των 394.064 δραχμών για το έτος 2000 και στο ποσό των 476.000 δραχμών για το έτος 2001, και το ύψος αυτού ανταποκρινόταν στην αξία των ανωτέρω παροχών της, ενώ ΦΠΑ δεν κατέβαλε διότι ο ενάγων δήλωσε αυτό ως επαγγελματικό σκάφος.

Για τις εισπράξεις η εναγομένη εξέδωσε αντίστοιχη απόδειξη εξόφλησης υπηρεσιών. Οι αποδείξεις αυτές είναι συνοπτικές, ενώ η παροχή υπηρεσίας αγκυροβολίου είναι διαγεγραμμένη διότι η εναγομένη λειτουργούσε τον φυσικό όρμο άτυπα και ως απλά ελεγχόμενο αγκυροβόλιο, στερούμενο οποιασδήποτε άδειας λειτουργίας.

Η προφορική, πλην ρητή, συμφωνία των συμβαλλομένων, είχε τον χαρακτήρα της μίσθωσης χώρου θέσης του σκάφους, με την προαναφερθείσα έννοια, και με τις ανωτέρω περιορισμένες παροχές της εναγομένης, ενώ λεπτομερής ήταν η προφορική συμφωνία των συμβαλλομένων για τις άνω παροχές της εναγομένης. Επομένως, οι διάδικοι δεν κατήρτισαν προφορική συμφωνία αμειβόμενης παρακαταθήκης , ούτε σύμβαση μη αμειβόμενης παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση φύλαξης, ούτε σύμβαση φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της ανωτέρω καταρτισθείσας σύμβασης (αρθ. 361 ΑΚ), ούτε σιωπηρώς συναγόμενη από τις τρέχουσες περιστάσεις σύμβαση αμειβόμενης ή μη (αμειβόμενης) παρακαταθήκης, ούτε φύλαξης, ούτε φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της ανωτέρω καταρτισθείσας σύμβασης (αρθ. 361 ΑΚ).

Όπως προαναφέρθηκε, ρητή ήταν η προφορική συμφωνία των διαδίκων όπως αναλύεται παραπάνω. Ούτε σιωπηρώς, από τις συντρέχουσες περιστάσεις, μπορούσε αντικειμενικώς αλλά ούτε και υποκειμενικώς, να συναχθεί προφορική συμφωνία αμειβόμενης ούτε μη (αμειβόμενης) παρακαταθήκης, ούτε φύλαξης του σκάφους, ούτε φύλαξης του σκάφους από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως και ισοβαρώς με την ως άνω καταρτισθείσα σύμβαση, είτε παρεπομένως της τελευταίας.

Ειδικότερα, ο ενάγων ούτε προγενέστερα, ούτε κατά τον ένδικο χρόνο, παρέδωσε στην εναγόμενη εταιρεία το σκάφος για να το φυλάει με την υποχρέωση να το αποδώσει όταν της ζητηθεί, ούτε σύμβαση οποιασδήποτε φύλαξης. Η εναγομένη δεν είχε μόνιμο φύλακα στον ορμίσκο, δεν είχε μόνιμο υδροδοτικό σύστημα πυρόσβεσης, με κρουνούς, πυροσβεστικές φωλιές και μάνικες, δεν είχε σύστημα επόπτευσης από υπάλληλο με κάμερες του χώρου κλπ.

Ο υπεύθυνος μαρίνας, συνεπικουρούμενος από βοηθό ναύτη, δεν παρείχε υπηρεσία φύλαξης των σκαφών και πυροπροστασίας αυτών, ούτε για το σκάφος του ενάγοντος, αλλά μόνο της ευταξίας και λειτουργίας του άτυπου αγκυροβολίου και του φυσικού περιβάλλοντος αυτού, και παροχής των ρητώς ανωτέρω αναφερομένων παροχών της εναγομένης, και συνεπώς, αβασίμως ο ενάγων επικαλείται αμειβόμενη ή μη παρακαταθήκη του σκάφους του, σύμβαση φύλαξης, σύμβαση φύλαξης από πυρκαγιά και μάλιστα σε 24ωρη βάση για όλο το έτος.

Τις επικαλούμενες από τον ενάγοντα υπηρεσίες δεν παρείχε η εναγομένη ούτε κατά το ωράριο εργασίας 8.00' έως 17.00' του ανωτέρω υπευθύνου μαρίνας. Η εναγόμενη εταιρεία δεν δημιούργησε στον ενάγοντα ούτε απλή εντύπωση παροχής των επικαλουμένων υπηρεσιών φύλαξης του παραπάνω σκάφους του ενάγοντος, ούτε παροχής προστασίας από τον κίνδυνο πυρκαγιάς του σκάφους του, ούτε με τον ανωτέρω εκάστοτε υπεύθυνο μαρίνας, και τον βοηθό του, ούτε με το προσωπικό φύλαξης το οποίο διέθετε αποκλειστικά για τη φύλαξη και έλεγχο των ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και των καταστημάτων της, ούτε συνδυαστικά με τα δύο πυροσβεστικά της οχήματα, από τα οποία το ένα ήταν χωρητικότητος 10 τόνων ύδατος, και τα λοιπά ενυπάρχοντα πυροσβεστικά μέσα.

Συγκεκριμένα, για τη φύλαξη και την εποπτεία, αποκλειστικά, των ανωτέρω ξενοδοχειακών της εγκαταστάσεων, που ήταν κατά τον κρίσιμο χρόνο, ανεπτυγμένα σε έκταση πλέον των 5.000 στρεμμάτων, και κατά ένα μέρος σε δασική περιοχή, και των καταστημάτων της που βρισκόταν στην παραλιακή οδό, διέθετε κατά τον κρίσιμο χρόνο, προϊστάμενο φύλαξης, με δύο φύλακες ανά βάρδια, και οι τελευταίοι πραγματοποιούσαν, με περιπολικό αυτοκίνητο, ανά δίωρο περίπου, περιπολίες στους χώρους της.

Η περιπολία αυτή διερχόταν και από τον παραλιακό δρόμο , όπου βρίσκονταν τα καταστήματά της για την επίβλεψη αυτών. Η ύπαρξη της περιπολίας αυτής, όμως, δεν μπορούσε να δημιουργήσει στον ενάγοντα εντύπωση ύπαρξης ούτε κύριας, ούτε παρεπόμενης υποχρέωσης, ούτε συναγόμενης από τις περιστάσεις υποχρέωσης φύλαξης. 'Αλλωστε, η περιπολία δεν ήταν ικανή για αποτροπή οιουδήποτε κινδύνου, ούτε από μόνη της, ούτε συνδυαστικά με τα ανωτέρω διαθέσιμα σε αυτήν περιοριστικά μέσα.

Μέχρι να διέλθει εκ νέου από τον παραλιακό δρόμο ελέγχου των καταστημάτων της, αν εκδηλωνόταν οποιαδήποτε περίπτωση πυρκαγιάς σε οποιοδήποτε σκάφος, επειδή τα υλικά κατασκευής αυτών και όλος ο εξοπλισμός τους είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα, άμεσα θα είχε εξαπλωθεί σε όλο το σκάφος αλλά και στα παρακείμενα αυτού, με άμεση αναπήδηση φλεγομένου αντικειμένου και, αμέσως μετά με εκρήξεις βεγγαλικών του σκάφους, και θα ήταν αδύνατος οποιοσδήποτε έλεγχος της πυρκαγιάς.

Η τελευταία δεν θα μπορούσε να περιορίσει την πυρκαγιά, ούτε μέχρι να φθάσουν οι υπηρεσίες πυρόσβεσης Κασσάνδρας και Πολυγύρου, που προβαίνουν σε εκτόξευση όχι μόνον νερού αλλά και πυροσβεστικού αφρού, και μάλιστα χωρίς την αποφυγή της καταστροφής των σκαφών. Εντύπωση ύπαρξης φύλαξης, δεν μπορεί, αντικειμενικά, να συναχθεί ούτε από το αίσθημα ασφάλειας που αισθανόταν, μεταξύ άλλων ιδιοκτητών και χρηστών σκαφών, ο ενάγων από την ύπαρξη των παραπάνω περιπολιών, ή τη μόνιμη διαμονή του υπευθύνου μαρίνας, ή άλλων υπαλλήλων της σε παραχωρούμενα οικήματα του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, επειδή στερούνται ίδιας κατοικίας στην περιοχή.

Το αίσθημα αυτό ασφάλειας δεν μπορούσε να δημιουργήσει εντύπωση, ούτε υποκειμενικά στον ενάγοντα, ότι υπάρχει φύλαξη του σκάφους του, αφού ο ίδιος ήταν μόνιμος πελάτης της εναγομένης, από το έτος 1996, συμβλήθηκε δε με το ανωτέρω περιεχόμενο, και γνώριζε όλες τις συνθήκες λειτουργίας του όρμου- άτυπου αγκυροβολίου, την έλλειψη άδειας αυτού, τις συμφωνημένες περιορισμένες παροχές αυτού και παρακολουθούσε τα σταδιακά έργα που κατασκεύαζε και τις βελτιώσεις στις οποίες προέβαινε η εναγομένη ανώνυμη εταιρεία, μέχρι και τον ένδικο χρόνο.

Στον ενάγοντα αλλά και στους λοιπούς χρήστες είχε δημιουργηθεί, μέχρι και την 7.3.2002, μόνον η εντύπωση ότι οι φύλακες της εναγομένης εταιρείας ή ο υπεύθυνος μαρίνας ή άλλοι ξενοδοχειακοί υπάλληλοι αυτής, όταν αντιλαμβάνονταν οποιοδήποτε κίνδυνο σε οποιοδήποτε ελλιμενισμένο σκάφος, θα προστρέξουν σε αντιμετώπιση του κινδύνου και ότι θα ειδοποιήσουν τις αρμόδιες αρχές, όπως και έγινε κατά τα κατωτέρω αναφερόμενα.

Ούτε ο έλεγχος των εισερχομένων αυτοκινήτων, ούτε των εισερχομένων από τη στεριά ατόμων γινόταν με σκοπό παροχής οιασδήποτε φύλαξης των σκαφών, ούτε δινόταν τέτοια εντύπωση στον ενάγοντα, αλλά γινόταν αποκλειστικά για τον έλεγχο της ανωτέρω περιοχής των 5.000 στρεμμάτων. Επομένως, ούτε από όλες τις συντρέχουσες περιστάσεις, μπορούσε αντικειμενικά, κατά την κρίση του μέσου συνετού ατόμου, του σχετικού κύκλου ιδιοκτητών και χρηστών σκάφους, να θεωρηθεί από οποιονδήποτε ότι υπάρχει ,από τις περιστάσεις σιωπηρώς συναγόμενη υποχρέωση, ούτε κύρια, ούτε παρεπόμενη άλλης σύμβασης, φύλαξης του σκάφους του ενάγοντος και απόδοσης αυτού όταν της ζητηθεί, ούτε απλής φύλαξης, ούτε κυρίως, ούτε παρεπομένως, αλλά ούτε και υποκειμενικά, από τον τελευταίο μόνιμο πελάτη, συμβληθέντα από το έτος 1996 για το σκάφος "A.

B. και το έτος 1998 για το σκάφος "Α." με το ανωτέρω περιεχόμενο, και γνώστη των συνθηκών λειτουργίας του αγκυροβολίου. Μάλιστα, ο ενάγων γνώριζε, και κατά την κατάρτιση της ένδικης σύμβασης, ότι η μαρίνα "..." αν και από τότε είχε οργανωμένη μαρίνα, με υψηλότερα μισθώματα-τέλη, τουλάχιστον κατά 25% υψηλότερα αυτών της εναγομένης, δεν παρείχε ούτε φύλαξη, ούτε εγγύηση πυροπροστασίας, και η ίδια τακτική κρατούσε και τον παρακάτω ένδικο χρόνο της 7ης.3.2002.

Και τούτο παρόλο που η μαρίνα "..." είχε και μόνιμο υδροδοτικό σύστημα πυροπροστασίας, όσο και τακτικές περιπολίες του γνωστού ξενοδοχειακού συγκροτήματός της, στο οποίο διενεργούνταν και έλεγχος εισόδου αυτοκινήτων και εισερχομένων ατόμων από τη στεριά. Έτσι ο ενάγων επέλεξε τον ελλιμενισμό του σκάφους του στο απλά, ελεγχόμενο, άτυπο, αγκυροβόλιο της ..., με τις ανωτέρω περιορισμένες παροχές, με χαμηλότερες χρεώσεις από το "..." στο θερινό τουριστικό θέρετρο ...

που επιθυμούσε και διατηρούσε εξοχική κατοικία, και η ... ήταν εγγύτερα, από το "..." προς τον τόπο κύριας διαμονής του, και για όλο το έτος, αρχικά και μέχρι τον Αύγουστο 2001, διότι εκτελούσε εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής του σκάφους, και μεταγενέστερα, διότι επισκέπτονταν την θερινή κατοικία του και το σκάφος του και κατά το διάστημα από τον Σεπτέμβριο έως και Μάϊο.

Αλλά και η εταιρεία με την επωνυμία "FALCON ENTERPRISES INC" που εδρεύει στο DELAWARE των ΗΠΑ, εκπροσωπούμενη από τον νόμιμο εκπρόσωπό της, Χ. Τ. του Ε., το σκάφος της με την ονομασία "F." τύπου Sea Line 450 Statesman, ..... επέλεξε να ελλιμενίσει αυτό στο ένδικο αγκυροβόλιο, με τις παραπάνω περιορισμένες παροχές, για τους αυτούς παραπάνω λόγους, με ετήσιο μίσθωμα-τέλος, και ΦΠΑ, το ποσό των 635.900 δραχμών, έναντι του προγενέστερα καταβαλλομένου στο " ..." ποσού των 800.000 δραχμών.

Μάλιστα, ο προφορικός αποκλεισμός της φύλαξης του σκάφους του , από κλοπή ή πυρκαγιά, στη μαρίνα "P. K." αποτέλεσε κίνητρο για να αποφασίσει η ανωτέρω αλλοδαπή εταιρεία, αλλά και άλλοι ιδιοκτήτες σκαφών, όπως η Ε. Δ., από το έτος 1993, τον ελλιμενισμό στο παραπάνω απλά ελεγχόμενο άτυπο, αγκυροβόλιο, που είχε φθηνότερο μίσθωμα- τέλος και η περιοχή ...

ήταν εγγύτερα της περιοχής …(θέση Π. Κ.) στην πόλη της Θεσσαλονίκης, στην οποία είχαν την μόνιμη κατοικία τους, και συγχρόνως αποτελούσε τουριστικό παραθεριστικό προορισμό. Ο ενάγων απέβλεπε, κατά την κατάρτιση της άνω προφορικής συμφωνίας, στις ανωτέρω περιορισμένες παροχές της εναγομένης, και από αυτές, κυρίως στον απόπλου του σκάφους από ορισμένη θέση, στον κατάπλου του σκάφους στην αυτή θέση, και παραμονή στη θέση καθόλο τον χρόνο, εξασφαλίζοντας την θέση στο άτυπο αγκυροβόλιο σκαφών, ενώ η παρακάτω επιφύλαξη μετακίνησης, αφορούσε μόνο εξαιρετικές περιπτώσεις.

Η εναγομένη ενόψει και της προγραμματιζόμενης επένδυσής της, για τη προσέλκυση ιδιοκτητών σκαφών αναψυχής, τύπωσε και διένειμε διαφημιστικά φυλλάδια, πληροφορώντας το κοινό σχετικά με τη θέση, τις εγκαταστάσεις και τις παροχές του αγκυροβολίου, καθώς και τους όρους χρήσης και λειτουργίας αυτού. Στα φυλλάδια αυτά, η εναγομένη:

α) με τον τίτλο : "M. S. S. P." μεταξύ άλλων εμφάνιζε την κάτοψη του αγκυροβολίου και των εγκαταστάσεών του και παρείχε πληροφορίες για 115 θέσεις ελλιμενισμού, για σκάφη από 5 μέτρα έως 15 μέτρα, τη θέση του σχετικά με το αεροδρόμιο …" της χερσαίες παροχές (όπως γραφείου υπευθύνου μαρίνας, δελτίο καιρού, καταστήματα, ξενοδοχεία κλπ) και τις παροχές προβλήτας (νερού, ρεύματος και καυσίμων) και γνωστοποίησε τον Γ.

Π. ως υπεύθυνο μαρίνας, β) με τον τίτλο "ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΟΥ" καθιστούσε γνωστούς τους υποχρεωτικούς για τους κατόχους των σκαφών, όρους χρήσης του αγκυροβολίου, μεταξύ των οποίων η υποχρέωση δήλωσης κατάπλου, παραμονής και απόπλου του κάθε σκάφους, η είσοδος και η έξοδος των σκαφών προς και από το αγκυροβόλιο με ευθύνη των κυβερνητών τους, ήρεμα και με ταχύτητα όχι μεγαλύτερη των τριών (3) μιλίων την ώρα, προς αποφυγή κυματισμών, πρόκληση ζημιών και ατυχημάτων, η απαγόρευση πόντισης άγκυρας και κατάληψης οποιασδήποτε θέσης στο αγκυροβόλιο χωρίς την έγκριση του υπευθύνου της μαρίνας, με δικαίωμα του τελευταίου να αλλάξει ή να μετακινεί το σκάφος σε άλλη θέση, όταν αυτό επιβάλλεται για λόγους ασφάλειας ή καλής λειτουργίας του λιμένα, η υποχρέωση ασφαλούς πρόσδεσης του σκάφους στο αγκυροβόλιο, η υποχρέωση ασφαλούς πρόσδεσης του σκάφους που παραμένει στο αγκυροβόλιο καθώς και αξιόπλοης κατάστασης του σκάφους, για λόγους ασφαλείας του ιδίου και των παρακειμένων σκαφών, η απαγόρευση, σύμφωνα με τις υπάρχουσες διατάξεις της λιμενικής αρχής, της ρύπανσης του θαλάσσιου και χερσαίου χώρου του αγκυροβολίου, με διάφορα αντικείμενα, πετρελαιολιπαντικά, τρόφιμα και απορρίματα, γενικότερα, με περισυλλογή και εναπόθεσή τους, από τον υπεύθυνο του σκάφους, στους κάδους απορριμάτων, που βρίσκονται περιμετρικά της μαρίνας, η απαγόρευση καθ' οιονδήποτε τρόπο δημιουργίας θορύβων που ενοχλούν και διαταράσσουν την ησυχία των άλλων, ενώ ενημέρωσε ότι η επίλυση των αποριών γίνεται από τον υπεύθυνο μαρίνας Γ.

Π., γ) με τον τίτλο "ΚΑΥΣΙΜΑ" γνωστοποίησε μεταξύ άλλων, την υποχρέωση των κατόχων σκαφών να παρευρίσκονται κατά την τροφοδοσία του σκάφους τους, καθώς και τις ημέρες τροφοδοσίας των καυσίμων, δ) με τον τίτλο "ΠΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΣΚΑΦΩΝ ΑΝΑΨΥΧΗΣ" γνωστοποίησε την υποχρέωση των σκαφών με ελληνική σημαία ή των κρατών της Ε.Ε.

για εφοδιασμό τους με άδεια παραμονής και κυκλοφορίας και των σκαφών τρίτων χωρών για εφοδιασμό με δελτίο κίνησης του πλοίου αναψυχής και ε) με το σήμα "ΣΗΜΑ ΚΑΙΡΟΥ" γνωστοποίησε την παροχή πληροφοριών σήματος καιρού, με ιστό, στον οποίο τοποθετείται ειδικό σήμα, αποτελούμενο από τον συνδυασμό των γραμμάτων "Χ" και "Τ" του Διεθνούς Κώδικα Σημάτων, όταν αναμένεται να επικρατήσουν στην περιοχή καιρικές συνθήκες, σε επίπεδο που να θέτουν σε κίνδυνο τα μικρά ερασιτεχνικά σκάφη.

Ούτε όμως, από τα παραπάνω φυλλάδια, είτε από μόνα τους, όπως από τον 5ο και 6ο όρο του φυλλαδίου με τίτλο "ΟΡΟΙ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΣΗΣ" με τους οποίους ορίζεται ότι: "Σκάφος που θα παραμείνει στο αγκυροβόλιο πρέπει να έχει ασφαλή πρόσδεση και να βρίσκεται σε αξιόπλοη κατάσταση για λόγους ασφάλειας του ιδίου και των παρακειμένων" και "Ο υπεύθυνος μαρίνας έχει το δικαίωμα αλλαγής ή μετακίνησης του σκάφους σε άλλη θέση, όταν αυτό επιβάλλεται για λόγους ασφάλειας ή καλής λειτουργίας της μαρίνας" αντίστοιχα, είτε συνδυαστικά με τις άλλες περιγραφόμενες περιστάσεις, ούτε από τον οποιονδήποτε προσδιορισμό του χώρου του ατύπου αγκυροβολίου και των καθηκόντων του υπευθύνου μαρίνας, κατά το ωράριο εργασίας του, μπορούσε αντικειμενικά να συναχθεί σιωπηρή συμφωνία κατάρτισης σύμβασης (αμειβόμενης ή μη) παρακαταθήκης, ούτε σύμβασης φύλαξης, ούτε πυροπροστασίας του σκάφους, ούτε κυρίως, ούτε παρεπομένως, από τους ενδιαφερόμενους ιδιοκτήτες σκαφών για τον ελλιμενισμό τους, ούτε από τον ενάγοντα, μόνιμο πελάτη της εναγομένης από το έτος 1996, όπως αναλύεται παραπάνω.

Η επιφύλαξη της εναγομένης, αλλαγής της θέσης του σκάφους, έγινε μόνο για τη περίπτωση συνδρομής εξαιρετικής περίστασης, όπως παρακάτω συνέβη, ενώ ούτε η παροχή δελτίου καιρού, ούτε η παροχή ασφάλειας κατά τη διάρκεια της τροφοδοσίας με καύσιμα, αποτελεί ένδειξη σιωπηρής ανάληψης, οποιασδήποτε ευθύνης φύλαξης του σκάφους, ούτε παροχής γενικής υπηρεσίας πυροπροστασίας του.

Πρόκειται μόνον για απλούς κανόνες εύρυθμης λειτουργίας και αντιμετώπισης της αταξίας που κρατούσε προγενέστερα, όπως αναλύεται παραπάνω. Έτσι το σκάφος "Α." ήταν ελλιμενισμένο στο ανωτέρω άτυπο αγκυροβόλιο της εναγομένης εταιρείας, σε θέση που είχε οριστεί, όπως αναλύεται παραπάνω, και με τις συμφωνηθείσες παραπάνω, ρητές και περιορισμένες παροχές, και παρέμεινε εκεί ελλιμενισμένο.

Βραδινές ώρες της 7ης .3.2002 εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο ελλιμενισμένο από τις αρχές του έτους 2001 στο παραπάνω αγκυροβόλιο της εναγομένης στο σκάφος με την ονομασία "F."... η φωτιά μεταδόθηκε στο σκάφος "Α." ιδιοκτησίας του ενάγοντος, στη συνέχεια στο ανωτέρω ξύλινο σκάφος "Ε."..... Από τα παραπάνω ευρήματα, σε συνδυασμό με τον ασθενή άνεμο, κατά το χρόνο της πυρκαγιάς, από τη στεριά προς τη θάλασσα Β.Α.

διεύθυνσης , το Δικαστήριο κρίνει με απόλυτη βεβαιότητα, ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε πρώτα στο σκάφος "F." με αιτία εκδήλωσης την αστοχία της ηλεκτρολογικής του εγκατάστασης, και στη συνέχεια μεταδόθηκε στο "Α." και μετά στο "Ε.". Από την ανωτέρω πυρκαγιά καταστράφηκε ολοσχερώς το σκάφος του ενάγοντος. Η αντίδραση των υπαλλήλων της εναγομένης ήταν ακαριαία, παρόλο που δεν καταρτίστηκε ούτε προφορική σύμβαση αμειβόμενης παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση μη αμειβόμενης παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση φύλαξης, ούτε σύμβαση φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, ούτε σιωπηρώς συναγόμενη από τις συντρέχουσες περιστάσεις σύμβαση αμειβόμενης ή μη (αμειβόμενης) παρακαταθήκης, ούτε φύλαξης , ούτε φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της ανωτέρω καταρτισθείσας σύμβασης, που αναλύεται παραπάνω, και χρησιμοποιήθηκαν, όπως αναλύεται παραπάνω, όλα τα μέσα πυρόσβεσης του ξενοδοχειακού συγκροτήματός της, μέχρι να καταφθάσουν οι ειδοποιηθείσες δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κασσανδρείας και Πολυγύρου, οι οποίες, όμως, παρά τις μεγάλες προσπάθειες που κατέβαλαν , δεν κατέστη δυνατό να περιορίσουν την καταστροφή του σκάφους του ενάγοντος.

Όπως προαναφέρθηκε, η σύμβαση που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων ήταν προφορική σύμβαση μίσθωσης θέσης σκάφους σε απλό ελεγχόμενο, άτυπο αγκυροβόλιο, με τις παραπάνω περιορισμένες παροχές νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, καθαριότητας και διευκόλυνσης στην προμήθεια καυσίμων...... Ακόμη, ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι η κατάρτιση της φερομένης από αυτόν ως καταρτισθείσας σύμβασης αμειβόμενης παρακαταθήκης, και της σύμβασης φύλαξης αποδεικνύεται από τα πέντε φυλλάδια της εναγομένης με τους τίτλους " M.

S.-S. P.", "ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΟΥ", "ΣΗΜΑ ΚΑΙΡΟΥ", "ΚΑΥΣΙΜΑ", και "ΠΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΣΚΑΦΩΝ", σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ανεξαρτήτως της, πλήρους, αοριστίας, μη αναφερομένων τέτοιων διδαγμάτων, πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμος, όπως παρακάτω, αντίστοιχα για κάθε ισχυρισμό αναφέρεται : 1.

Ο ισχυρισμός ότι επειδή στα φυλλάδια αυτά δεν περιλαμβάνεται η μη φύλαξη του σκάφους, σημαίνει ότι ευθύνεται για τη φύλαξη, απορρίπτεται ως κατ' ουσίαν αβάσιμος. Η μη τέτοια αναφορά δεν υπονοεί ότι η εναγομένη παρέχει την υπηρεσία φύλαξης του σκάφους, αφού στην προφορική συμφωνία τους περιελήφθησαν με πλήρη σαφήνεια οι παροχές της εναγομένης, όπως αναλύεται παραπάνω. 2.

Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι επειδή στο φυλλάδιο "M. S.-S. P." αυτοπροσδιορίζει τον χώρο σαν μαρίνα και διαλαμβάνονται πλέον των λοιπών χαρακτηριστικών του χώρου ( 115 θέσεις, νερό, ρεύμα, καύσιμα, δελτίο καιρού, τηλέφωνο, μπαρ, ταβέρνες κλπ) και το όνομα του Γ. Π. ως υπευθύνου μαρίνας, στην δικαιοπρακτική δήλωση της εναγομένης για την παροχή υπηρεσιών της συμπεριλαμβάνεται και η παροχή της φύλαξης την οποία ο ίδιος (ενάγων) αποδέχθηκε και ότι έτσι, καταρτίστηκε η επικαλούμενη από αυτόν (ενάγοντα) σύμβαση παρακαταθήκης του σκάφους ή σύμβασης φύλαξης αυτού, είναι αβάσιμος.

Πρόκειται για σκέψεις και μόνο του ενάγοντος, με λογικά άλματα, προκειμένου να ενισχύσει την υποστήριξη του αγωγικού του ισχυρισμού, ενώ δεν αποδεικνύεται ούτε από το επικαλούμενο φυλλάδιο και τις φράσεις αυτού από μόνο του ούτε συνδυαστικά με τα λοιπά φυλλάδια και το σύνολο των λοιπών αποδεικτικών μέσων. 3.

Ότι από τους 5ο και 6ο όρους του φυλλαδίου με τίτλο "ΟΡΟΙ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΣΗΣ" με τους οποίους ορίζεται ότι: " Σκάφος που θα παραμένει στο αγκυροβόλιο πρέπει να έχει ασφαλή πρόσδεση και να βρίσκεται σε αξιόπλοη κατάσταση για λόγους ασφαλείας του ιδίου και των παρακειμένων" και " Ο υπεύθυνος μαρίνας έχει το δικαίωμα αλλαγής ή μετακίνησης του σκάφους σε άλλη θέση όταν αυτό επιβάλλεται για λόγους ασφαλείας ή καλής λειτουργίας της μαρίνας" αντίστοιχα, αποδεικνύεται η επικαλούμενη από αυτόν (ενάγοντα) σύμβαση. 'Ομως από τους όρους αυτούς δεν συνάγεται η κατάρτιση σύμβασης παρακαταθήκης ούτε ευθύνη φύλαξης του σκάφους του ενάγοντος, ούτε συνάγεται δικαστική ομολογία της εναγομένης για τη κατάρτιση σύμβασης αμειβόμενης (ή μη) παρακαταθήκης, ή σιωπηρή κατάρτιση σύμβασης φύλαξης ή πυροπροστασίας του σκάφους.

Πρόκειται για κανόνες εύρυθμης λειτουργίας του ανωτέρω απλά ελεγχόμενου άτυπου αγκυροβολίου, στο οποίο κρατούσε προηγούμενα αταξία και αναρχία με ταυτόχρονη επισήμανση της προσωπικής ευθύνης του ιδιοκτήτη του σκάφους, και οπωσδήποτε για την περίπτωση που συντρέχει λόγος ασφάλειας ή οργανωτικός λόγος του χώρου, έπρεπε να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες ότι θα μπορούσε να γίνει αλλαγή στην μίσθια θέση, όπως η εναγομένη έπραξε με την μετακίνηση των πλοίων "O." και "M.

K. B.", που τα απομάκρυνε, με τον τρόπο που αναφέρεται παραπάνω, προκειμένου να μη μεταδοθεί και σ' αυτά η φωτιά ή να περιοριστούν οι ζημίες αυτών. Η επιφύλαξη αυτή της εναγομένης, για την περίπτωση συνδρομής εξαιρετικής περίστασης, δεν αποτελεί, ούτε σιωπηρή ανάληψη ευθύνης, οιασδήποτε φύλαξης του σκάφους, ούτε παροχής υπηρεσίας πυροπροστασίας του. 4.

Ο ισχυρισμός ότι η στο φυλλάδιο με τον τίτλο "ΣΗΜΑ ΚΑΙΡΟΥ" αναφερόμενη φράση " Πρέπει να γνωρίζετε ότι στις οργανωμένες μαρίνες, αλλά και στα άλλα λιμάνια όπου υπάρχει δυνατότητα και το επιβάλλουν οι συνθήκες, υπάρχει ιστός στον οποίο υψώνεται ειδικό σήμα, όταν σύμφωνα με το δελτίο της ΕΜΥ αναμένεται να επικρατήσουν στην περιοχή καιρικές συνθήκες σε επίπεδα που να θέτουν σε κίνδυνο τα μικρά ερασιτεχνικά σκάφη" βεβαιώνει τους υποψήφιους πελάτες ότι διαθέτει οργανωμένη μαρίνα, και συνεπώς, παρέχει και την υπηρεσία φύλαξης είναι αβάσιμος.

Η εναγόμενη ούτε με το έγγραφο αυτό, είτε από μόνο είτε συνδυαστικά με όλα τα λοιπά αποδεικτικά μέσα δεν βεβαίωσε τον ενάγοντα, ούτε σιωπηρώς, ότι παρείχε κατά τον κρίσιμο χρόνο υπηρεσίες οργανωμένης μαρίνας, γιατί η παροχή αυτή δεν αποτελεί γνώρισμα μόνο της οργανωμένης μαρίνας και αποτελούσε οικειοθελή γνωστοποίηση της εναγόμενης, στο ανωτέρω απλά και άτυπα ελεγχόμενο αγκυροβόλιο.

Επιπροσθέτως, ο ενάγων, ο οποίος ήταν από το έτος 1996 μόνιμος πελάτης, είχε συμβληθεί μόνο για τις συμφωνηθείσες περιορισμένες παροχές της εναγομένης. 5. Η στο φυλλάδιο, με τον τίτλο "ΚΑΥΣΙΜΑ" αναφορά της φράσης ".... Κατά το χρόνο της τροφοδοσίας τηρούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας..." δεν αποτελεί, όπως αβάσιμα επικαλείται η ενάγουσα, ανάληψη της γενικής φύλαξης ή πυροπροστασίας του σκάφους του ενάγοντος, ενώ πράγματι τηρούνταν από την εναγομένη οι κανόνες ασφάλειας κατά την τροφοδοσία καυσίμων, με τα προαναφερθέντα πυροσβεστικά μέσα, που ήταν ικανά για την παροχή της διαμεσολάβησης στην τροφοδοσία καυσίμων των ενδιαφερομένων ιδιοκτητών σκαφών. 6.

Αβάσιμα ο ενάγων συνάγει από την γνωστοποίηση, στο έγγραφο με τίτλο "ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ" της υποχρέωσης να διαθέτουν ή να εφοδιαστούν με άδεια παραμονής και κυκλοφορίας τα σκάφη σημαίας Ε.Ε. και δελτίου κίνησης πλοίου, τα σκάφη σημαίας τρίτων χωρών, ότι η εναγομένη δεν ήταν απλή εκμισθώτρια της θέσης του αγκυροβολίου, αλλά οργανωμένης μαρίνας σκαφών.

Και τούτο διότι ο ενάγων συμφώνησε με την εναγομένη να μισθώσει συγκεκριμένη θέση στο απλά ελεγχόμενο και άτυπο χώρο του αγκυροβολίου, με τις ρητές περιορισμένες παροχές αυτής, ενώ δεν μπορεί να συναχθεί, ούτε με τις συντρέχουσες περιστάσεις σιωπηρή συμφωνία, ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ούτε σύμβαση παρακαταθήκης, ούτε σύμβαση φύλαξης του σκάφους αυτού, αφού συμβλήθηκε προφορικώς, πλην ρητώς, όπως αναλύεται παραπάνω.

Άλλωστε, μερικοί και οργανωμένοι τουριστικοί λιμένες ή μαρίνες ή καταφύγια ή αγκυροβόλια, ή όπως άλλως προσδιορίζονται, ακόμη και με άδεια λειτουργίας, και κατά τον ανωτέρω κρίσιμο χρόνο, δεν παρείχαν παροχές φύλαξης ούτε πυροπροστασίας, όπως π.χ. του .... Ούτε από την προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα με ημερομηνία εκτύπωσης την 5.10.2017 της ιστοσελίδας …and …, του έτους 2017 αποδεικνύεται ότι η εναγομένη στον παραπάνω ένδικο χρόνο της 7.3.2002 παρείχε 24ωρη φύλαξη στα σκάφη, καθώς η ιστοσελίδα αυτή αφορά την υπηρεσία φύλαξης και πυροπροστασίας, που παρέχει το έτος 2017, και είναι πρώτιστα αποτρεπτική και όχι εγγυητική φύλαξη και πυροπροστασία.

Αβάσιμα ο ενάγων ισχυρίζεται ότι στην 7η σελίδα των προτάσεων της εναγομένης και στην 11η σελίδα του δικογράφου της έφεσης, με την χρήση των φράσεων κατά λέξη "... Από το καλοκαίρι του 2004 και αφού προηγήθηκαν στο λιμένα έργα ύψους 2,5 και πλέον δισεκατομμυρίων δραχμών.... Και υπογράφηκαν μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Σ.

ΑΕ οι σχετικές συμβάσεις, άρχισε να λειτουργεί για πρώτη φορά το άλλοτε φυσικό λιμάνι σαν μαρίνα.. Από το 2004 και μετά λοιπόν η μαρίνα ... είναι υποχρεωμένη να λειτουργεί σύμφωνα με το Γενικό Κανονισμό Λειτουργίας Τουριστικών Λιμένων και παρέχει στους ελλιμενίζοντες τα σκάφη στη μαρίνα.... της ... τις υπηρεσίες που παρέχουν και οι υπόλοιπες μαρίνες της Ελλάδος συμπεριλαμβανομένης και της φύλαξης των σκαφών και της πυροπροστασίας..." και στο τέλος της 8ης και αρχή της 9ης σελίδας του δικογράφου της έφεσης με τη χρήση των φράσεων κατά λέξη "Τα διαφημιστικά αυτά φυλλάδια (τα οποία μάλιστα αρχικά έκαναν λόγο για αγκυροβόλιο)..." διαλαμβάνεται δικαστική ομολογία της εναγόμενης ότι και πριν τον ένδικο χρόνο της 7.3.2002 αυτή παρείχε υπηρεσίες μαρίνας.

Η εναγομένη περιγράφει απλώς την διαδρομή της παροχής υπηρεσιών, συγκεκριμένων, που αναλύονται παραπάνω και αναπτύσσονται από αυτήν τόσο στο δικόγραφο της έφεσης όσο και στις ανωτέρω προτάσεις, σε απλά ελεγχόμενο αγκυροβόλιο και τη μεταγενέστερη από τον Ιούνιο 2004 παροχή υπηρεσιών πλήρους οργανωμένου τουριστικού λιμένα, με παροχή 24ωρης φύλαξης και πυροπροστασίας και δεν διαλαμβάνεται δικαστική ομολογία της εναγομένης για το προγενέστερο διάστημα.

Ακόμη αβάσιμα ο ενάγων επικαλείται ότι η εναγομένη στο τέλος της 5ης σελίδας και στην αρχή της 6ης σελίδας του δικογράφου της έφεσης, με την χρήση της φράσης, κατά λέξη, "....Μάλιστα οι φύλακες που περιπολούν την περιοχή της ... για τους οποίους κάνει λόγο η εκκαλούμενη απόφαση, καμία υποχρέωση δεν είχαν να φυλάσσουν τα σκάφη στο αγκυροβόλιο.

Ο έλεγχος της περιοχής του αγκυροβολίου ήταν στα καθήκοντα και στο καθημερινό δρομολόγιο των φυλάκων, όχι για τη φύλαξη των σκαφών αλλά για την προστασία των καταστημάτων που βρίσκονται περιμετρικά..." διαλαμβάνει δικαστική ομολογία της εναγομένης για την παροχή από αυτήν υπηρεσίας φύλαξης σκαφών. Ουδεμία ομολογία της εναγομένης ούτε ευθέως, ούτε εμμέσως συνάγεται από την επικαλούμενη από την ενάγουσα ως άνω περικοπή φράσης, για την παροχή υπηρεσίας φύλαξης των σκαφών, αφού η εναγομένη επικαλείται ρητώς, ότι η περιπολία γινόταν για τη φύλαξη των καταστημάτων της. 'Αλλωστε, όλες οι ανωτέρω φράσεις και περικοπές που επικαλείται ο ενάγων δεν έγιναν από την εναγομένη με σκοπό αποδοχής των ρητώς αμφισβητουμένων από αυτήν γεγονότων, τα οποία επικαλείται ο ενάγων για τη θεμελίωση της φερόμενης συμβατικής ευθύνης της εναγομένης, όπως απαιτείται για τη κατάφαση δικαστικής ομολογίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 352 και 353 του ΚΠολΔ (ΑΠ 188/2017).

Αβάσιμα ο ενάγων ισχυρίστηκε ότι δεν ενδιαφερόταν για χώρο στάθμευσης του σκάφους της, αλλά για τη φύλαξη αυτού, με επίκληση ότι θα μπορούσε, αν ενδιαφερόταν για το χώρο, να ελλιμενίσει αυτό ελεύθερα και ανέξοδα στο φυσικά διαμορφωμένο όρμο, εκτός της ένδικης θέσης, και νοτιοδυτικά αυτής, ή στο λιμανάκι της Ν.

Φ. ή στη μαρίνα της Καλαμαριάς, ιδίως για το διάστημα από Σεπτέμβριο έως Μάϊο. Ο ενάγων επιθυμούσε το σκάφος του να είναι ελλιμενισμένο στο συγκεκριμένο χώρο, και αποδέχθηκε, ως πρέπουσα για το σκάφος του, την υποδειχθείσα, από τον υπεύθυνο μαρίνας, μίσθωση της συγκεκριμένης θέσης, και όχι στο νοτιοδυτικό ελεύθερο τμήμα, ούτε στο λιμανάκι της Ν.

Φ., όπου ανεξαρτήτως του ότι ελλιμενίζονταν μικρά σκάφη, ο ελλιμενισμός θα γινόταν σε οποιαδήποτε θέση , στην οποία όμως, μπορούσε ελευθέρως να εύρει, κατά τον κατάπλου, να έχει σταθμεύσει άλλο σκάφος, ενώ ματαίως θα αναζητούσε ελεύθερη θέση. Άλλωστε ο ενάγων δεν επιθυμούσε να διατηρεί το σκάφος του κοντά στη μόνιμη κατοικία του, στην …Θεσσαλονίκης.

Επιθυμούσε να βρίσκεται αυτό, όλο τον χρόνο, στην ανωτέρω θέση του αγκυροβολίου, με τους όρους που αυτό λειτουργούσε και παραπάνω συμφώνησε, και ανεξαρτήτως του αποδιδομένου από οποιονδήποτε χαρακτηρισμό του ως τουριστικό λιμένα, μαρίνα, αγκυροβόλιο, καταφύγιο σκαφών. Επιθυμούσε το σκάφος του να βρίσκεται στη συγκεκριμένη θέση, πλησίον της εξοχικής κατοικίας, την οποία συνήθιζε να επισκέπτεται και τους χειμερινούς μήνες, όπως είχε επισκεφθεί το σκάφος τις απογευματινές ώρες της 3ης .3.2002 ενώ και στις 7.3.2002 διανυκτέρευε στην θερινή του κατοικία, ένα χιλιόμετρο από το αγκυροβόλιο, και ειδοποιηθείς για το ανωτέρω συμβάν, κατέφθασε στο χώρο, στις 00.40' της 8ης.3.2002.

Αβάσιμα ο ενάγων ισχυρίζεται ότι με υψηλό μίσθωμα-τέλος και υψηλή ετήσια αναπροσαρμογή η εναγομένη τιμολογούσε και την παροχή φύλαξης του σκάφους. Πρόκειται για αυθαίρετα συμπεράσματα του ενάγοντος, καθώς το μίσθωμα-τέλος, όπως προαναφέρθηκε, για την οργανωμένη μαρίνα του ..., για τον ένδικο χρόνο, ήταν τουλάχιστον κατά 25% υψηλότερο, ετησίως και χωρίς παροχές φύλαξης και πυροπροστασίας, όπως αναλύεται παραπάνω.

Αλυσιτελώς, αν και αορίστως, γίνεται αναφορά σε μικρότερα τέλη για την μαρίνα της Ν. Κ. Θεσσαλονίκης, διότι ο ενάγων επιθυμούσε το σκάφος του να βρίσκεται, καθόλο το έτος ελλιμενισμένο στο συγκεκριμένο απλό και άτυπο αγκυροβόλιο, με το ανωτέρω περιεχόμενο της σύμβασής τους, και ανεξαρτήτως από τον αποδιδόμενο από οποιονδήποτε χαρακτηρισμό του χώρου ως τουριστικό λιμένα, μαρίνα, αγκυροβόλιο, καταφύγιο σκαφών.

Με βάση τα προαναφερθέντα, ο ενάγων δεν έχει την επικαλούμενη αξίωση απόδοσης της αξίας του σκάφους, ως αποζημίωσής του από παραβίαση από την εναγομένη της φερόμενης ως καταρτισθείσας προφορικής σύμβασης αμειβόμενης (ή μη ) παρακαταθήκης, ούτε σύμβασης φύλαξης, ούτε σύμβασης φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της καταρτισθείσας σύμβασης μίσθωσης θέσης σε απλό άτυπο αγκυροβόλιο, με τις αναφερόμενες παραπάνω περιορισμένες παροχές ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, καθαριότητας και διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων του σκάφους, ούτε της φερόμενης ως σιωπηρώς συναγόμενης από τις συντρέχουσες περιστάσεις σύμβασης αμειβόμενης (ή μη αμειβόμενης) παρακαταθήκης, φύλαξης, φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως, στο πλαίσιο της καταρτισθείσας ανωτέρω σύμβασης, που αναλύεται παραπάνω.

Επομένως, η εναγομένη δεν ανέλαβε ούτε κυρίως ούτε παρεπομένως, ούτε σιωπηρώς, τη φύλαξη του σκάφους του ενάγοντος "Α." και συνεπώς δεν έχει υποχρέωση για απόδοση του σκάφους του ενάγοντος, και κατ' ακολουθίαν δεν έχει ούτε δευτερογενή υποχρέωση αποζημίωσης αυτού. Μετά ταύτα η αγωγή κατά τη συμβατική βάση αυτής, πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη..".

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τις εφαρμοστέες εν προκειμένω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 361 και 574 του ΑΚ , δεδομένου ότι υπό τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά, συνέτρεχαν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους, αφού έγινε δεκτό ότι μεταξύ του αναιρεσείοντος και της αναιρεσιβλήτου καταρτίστηκε ρητώς, προφορικώς, σύμβαση μίσθωσης χώρου στάθμευσης του σκάφους ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος, στο απλά ελεγχόμενο, άτυπο αγκυροβόλιο της αναιρεσίβλητης εταιρείας, με την επί πλέον συμφωνία παροχής νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, υπηρεσιών καθαριότητος και διαμεσολάβησης στην προμήθεια καυσίμων του σκάφους, αντί ετησίου μισθώματος- τέλους και όχι ανάληψη υποχρέωσης της αναιρεσίβλητης προς φύλαξη του εν λόγω σκάφους (Α.) πηγάζουσας από προφορική κατάρτιση σύμβασης παρακαταθήκης (αμειβόμενης ή μη), ούτε από σύμβαση φύλαξης, ούτε από σύμβαση φύλαξης από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, είτε κυρίως, είτε παρεπομένως, ούτε σιωπηρώς συναγόμενη από τις περιστάσεις.

Με τη κρίση του δε, περί του νομικού χαρακτηρισμού της επίδικης σύμβασης των διαδίκων, με βάση στοιχεία που δεν πληρούν το πραγματικό της νομικής έννοιας της σύμβασης παρακαταθήκης, αλλά αυτά της σύμβασης μίσθωσης χώρου εντός αγκυροβολίου, δεν παραβίασε ευθέως με τη μη εφαρμογή τους τις διατάξεις των άρθρων 822 επ. 167,185 και 192 του ΑΚ.

Εξ άλλου, με όσα παραπάνω διέλαβε το Εφετείο, δεν παραβίασε ούτε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 361 και 574 του ΑΚ, διότι διέλαβε στη προσβαλλομένη απόφασή του επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες που καλύπτουν όλα τα στοιχεία του πραγματικού του κανόνα δικαίου, σχετικά με τον χαρακτήρα της επίδικης σύμβασης ως σύμβασης μίσθωσης χώρου αγκυροβολίου, και όχι σύμβασης παρακαταθήκης ή φύλαξης, οι οποίες (αιτιολογίες) οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την εφαρμογή των άνω διατάξεων.

Ειδικότερα, δέχθηκε αναιρετικώς ανελέγκτως, και με εξαντλητική αιτιολογία, ότι υπήρχε σύστημα φύλαξης, και με πυροσβεστικά οχήματα της αναιρεσίβλητης, πλην, ότι αυτά αφορούσαν μόνον στον έλεγχο των ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και των καταστημάτων της, που αναπτύσσονταν σε έκταση 5.000 στρεμμάτων περίπου, ότι συγκεκριμένες ελλείψεις (αναλυτικά παρατιθέμενες) απέκλεισαν την δημιουργία έστω εντυπώσεως στον αναιρεσείοντα ότι παρείχετο και υπηρεσία φύλαξης του σκάφους του, η οποία έτσι ουδόλως αποδείχθηκε, κατά το μέρος δε, που ο αναιρεσείων αιτιάται πλημμέλειες και δη ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλομένης ως προς τα αποδειχθέντα περιστατικά οργάνωσης του χώρου του αγκυροβολίου με τεχνικά έργα και ανάπτυξής του σε πλήρη λιμένα, καθώς και τον βαθμό ετοιμότητας στην διαπίστωση και αντιμετώπιση του περιστατικού της πυρκαγιάς, ο παραπάνω, από τον αριθμό 19 λόγος είναι απαράδεκτος, διότι υπό το πρόσχημα της παραβίασής του πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου.

Επομένως, οι πρώτος, δεύτερος και τρίτος και τέταρτος (κατά το δεύτερο σκέλος του) λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι. Αβάσιμος, εξ άλλου, είναι και ο πέμπτος, έκτος και όγδοος λόγοι αναίρεσης με τους οποίους ο αναιρεσείων αποδίδει στη προσβαλλομένη την πλημμέλεια του αριθμού 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων και ειδικότερα, των πέντε διαφημιστικών φυλλαδίων, που εξέδωσε η αναιρεσίβλητη, σχετικά με τις εγκαταστάσεις και τις παροχές του αγκυροβολίου και τις χρήσεις αυτού, από το περιεχόμενο των οποίων, κατά τους ισχυρισμούς του, συνήγετο με ασφάλεια η συμφωνία (πρόταση και αποδοχή) φύλαξης του σκάφους του, καθόσον αυτά εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο ουσίας σε συνδυασμό με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη και ανταπόδειξη (μάρτυρες και έγγραφα).

Σε κάθε δε περίπτωση, οι προβαλλόμενες περαιτέρω αιτιάσεις ότι από τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα συνάγεται αντίθετο πόρισμα από εκείνο στο οποίο κατέληξε η προσβαλλομένη απόφαση, κρίνονται απαράδεκτες, καθόσον με την επίκλησή τους πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά, κατά το άρθρο 561 παρ. 1ΚΠολΔ, αξιολόγηση και εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων.

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθμός 11 περ. γ` ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 του ΚΠολΔ.

Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αρκεί δε μόνο η γενική αναφορά των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων που έλαβε υπόψη το δικαστήριο. Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο, ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων, τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ` αντιδιαστολή προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι λήφθηκαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσεώς του.

Δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νομίμως οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει λόγο αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ` ΚΠολΔ, υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, το οποίο επικαλείται ο διάδικος, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο αποδείξεως (ΟλΑΠ 2/2008, ΟλΑΠ 14/2005).

Εξάλλου, επί παραπόνου για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν με επίκληση, πρέπει, για το παραδεκτό του λόγου αυτού, να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά μέσα, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους και το παραδεκτό της προσαγωγής τους ( AΠ 336/2012, ΑΠ 1851/2007). Μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που ιδρύουν τον κατά την άνω διάταξη λόγο αναίρεσης, περιλαμβάνεται και η ομολογία, δικαστική ή εξώδικη (ΑΠ 168/2022, ΑΠ 1078/2015).

Όσον αφορά το αποδεικτικό μέσο της δικαστικής ομολογίας, δηλαδή εκείνης που γίνεται προφορικώς ή εγγράφως στο δικαστήριο που δικάζει ή σε εντεταλμένο δικαστή και αποτελεί κατά το άρθρο 352 ΚΠολΔ πλήρη απόδειξη σε βάρος του διαδίκου που ομολογεί, η οποία ναι μεν λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως, όμως για να δημιουργηθεί ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11γ' του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, πρέπει να εκτίθεται στην αίτηση αναίρεσης ότι έγινε επίκληση της δικαστικής ομολογίας στο δικαστήριο της ουσίας κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρ. 562 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να αναφέρεται ο ισχυρισμός για τον οποίο έγινε η ομολογία, ο οποίος πρέπει να είναι ουσιώδης, ως ασκών επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 1139/2009, ΑΠ 894/2008).

Ωστόσο δικαστική ομολογία δεν είναι κατά την έννοια του άρθρου 352 ΚΠολΔ κάθε τέτοια ομολογία, αλλά μόνον αυτή που γίνεται με σκοπό αποδοχής του αμφισβητούμενου και επιβλαβούς για τον ομολογούντα γεγονότος, ως προς το οποίο ο αντίδικός του έχει το δικονομικό βάρος της επίκλησης και της απόδειξής το. Δηλαδή, για να συντρέχει η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 11γ' του άρθρ. 559 ΚΠολΔ πρέπει η δικαστική ομολογία που αγνοήθηκε να είναι σαφής και συγκεκριμένη και να επηρεάζει το διατακτικό της απόφασης, υπό την έννοια ότι το δικαστήριο της ουσίας, παραλείποντας να λάβει υπόψη του τη δικαστική ομολογία, κατέληξε σε διαφορετικό αποδεικτικό πόρισμα από το συναγόμενο απ` αυτή.

Στην κρινόμενη περίπτωση, με τον έβδομο λόγο αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για την από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ` ΚΠολΔ, απορρέουσα πλημμέλεια, και ειδικότερα, ότι δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις την δικαστική ομολογία της αναιρεσίβλητης σχετικά με τον ουσιώδη ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί συμφωνίας φύλαξης του σκάφους του, ήδη κατά χρόνο πριν από την εκδήλωση της πυρκαγιάς που κατέστρεψε το σκάφος του, και την αδειοδότησή της, το έτος 2004, για τη λειτουργία μαρίνας, τον οποίο (ισχυρισμό) ουδόλως η αναιρεσίβλητη αμφισβήτησε, όπως τούτο προκύπτει από τα δικόγραφα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, και ότι αν ελάμβανε υπόψη της την ομολογία αυτή, θα κατέληγε σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που τελικά δέχθηκε.

Από την παραδεκτή κατ'άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση του εφετηρίου της αναιρεσίβλητης και της εκτυπωθείσας ιστοσελίδας που διατηρεί, προέκυψε ότι διελήφθησαν τα εξής, κατά το ενδιαφέρον εν προκειμένω μέρος τους : " ... Μάλιστα οι φύλακες που περιπολούν την περιοχή της ... για τους οποίους κάνει λόγο η εκκαλουμένη απόφαση καμία υποχρέωση δεν είχαν να φυλάσσουν τα σκάφη στο αγκυροβόλιο.

Ο έλεγχος της περιοχής του αγκυροβολίου ήταν στα καθήκοντα και στο καθημερινό δρομολόγιο των φυλάκων, όχι για τη φύλαξη των σκαφών, αλλά για τη προστασία των καταστημάτων που βρίσκονταν περιμετρικά", στη δε εκτύπωση της ιστοσελίδας και στο τμήμα με τίτλο "παροχές ελλιμενισμού" αναγράφεται μεταξύ άλλων "24ωρη φύλαξη".

Από τις ανωτέρω περικοπές ουδόλως συνάγεται δικαστική ομολογία της αναιρεσίβλητης συναφώς προς την επικαλούμενη σύμβαση φύλαξης του σκάφους του αναιρεσείοντος, αλλά αντιθέτως υπερτονίζεται η αντίθετη- αρνητική- θέση αυτής (αναιρεσίβλητης) ως προς τη συμφωνία παροχής φύλαξης του σκάφους του αναιρεσείοντος στο αγκυροβόλιο της αναιρεσίβλητης.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, σε κάθε δε περίπτωση, επειδή στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, δεδομένου ότι το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατηγορηματικώς απέρριψε την συναγωγή δικαστικής ομολογίας από τους ισχυρισμούς της αναιρεσίβλητης. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω,και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, η ένδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων για το παραδεκτό της, στο Δημόσιο Ταμείο (αρθ. 495 παρ. 3 εδ.Β ΚΠολΔ), να καταδικασθεί δε, ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του (αρθ. 176,183,191 παρ. 2 ΚΠολΔ) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, η οποία παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27.7.2018 αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 1027/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

- ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουλίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 21 Αυγούστου 2023.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ