Supreme Court dismisses appeal claiming lower court ignored evidence in property ownership dispute.

Απόφαση 1282 / 2022 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1282/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου - Απέργη, Μαρία Κουφούδη, Σοφία Πολύζου - Θεοχαρίδη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 12η Ιανουαρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέα Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Δ. Σ. του Ι., κατοίκου ..., 2) Α. συζ. Κ. Η., το γένος Κ. Σ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ξενάκη και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Θ. Κ. του Χ., 2) Β. Κ. του Θ., 3) Χ. Κ. του Θ., 4) Π. Κ. του Θ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Ντάλη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-12-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4036/2014 μη οριστική, 5618/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5669/2018 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-6-2019 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 12-6-2019 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, με αριθμό 5669/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε την έφεση των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων κατά της 5618/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή διεκδικητική της κυριότητας ακινήτου αγωγή των αναιρεσιβλήτων. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και, συνεπώς, είναι παραδεκτή [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ.1 ΚΠολΔικ], πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔικ).

Κατά το άρθρο 1033 ΑΚ για τη μεταβίβαση της κυριότητας ακινήτου απαιτείται συμφωνία μεταξύ κυρίου και εκείνου που την αποκτά, ότι μετατίθεται σ' αυτόν η κυριότητα για κάποια νόμιμη αιτία. Η συμφωνία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο που υποβάλλεται σε μεταγραφή. Για τη μεταβίβαση, με τον παράγωγο αυτό τρόπο της κυριότητας ακινήτου, αποτελεί προϋπόθεση το να ήταν κύριος εκείνος που συμφώνησε τη μεταβίβασή του.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1033, 1041, 1045 ΑΚ και 262 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο κατά της διεκδικητικής αγωγής προβαλλόμενος από τον εναγόμενο ισχυρισμός ότι απέκτησε αυτός την κυριότητα του επίδικου ακινήτου με χρησικτησία (τακτική ή έκτακτη), αποτελεί ένσταση, αν η αγωγή στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας ή και σε πρωτότυπο τρόπο, εφόσον, όμως, τα περιστατικά που προτείνονται, αληθινά υποτιθέμενα, προσπορίζουν στον προτείνοντα την κυριότητα και είναι μεταγενέστερα αυτών της αγωγής ή ο χρόνος της νομής που περιέχεται σ' αυτήν είναι επαρκής για τη συμπλήρωση διπλής χρησικτησίας, άρνηση δε της αγωγής αν τα περιστατικά συμπίπτουν ή είναι προγενέστερα εκείνων που περιέχονται στην αγωγή ή συμπίπτουν με αυτά της αγωγής όχι εξολοκλήρου, αλλά τόσο ώστε ο υπολειπόμενος χρόνος να μην είναι αρκετός για θεμελίωση της αγωγής (ΑΠ 778/2021, ΑΠ 1783/2017 ΑΠ 642/2016).

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθμ.8 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι θεμελιωτικοί, καταλυτικοί ή διακωλυτικοί ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, ασκούμενοι με αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση ή με λόγο εφέσεως ή αντεφέσεως, ο οποίος αφορά αυτοτελείς ισχυρισμούς ή άρνηση αυτοτελών ισχυρισμών, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις ή οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και εάν αποτελούν περιεχόμενο λόγου εφέσεως, ούτε οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι ισχυρισμοί (Ολ.Α.Π. 3/1997) ή τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και τα πραγματικά περιστατικά που προκύπτουν από αυτά.

Επίσης δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό ή όταν αντιμετώπισε και απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.ΑΠ 11/1996, ΑΠ 559/2020, ΑΠ 559/2018, ΑΠ 950/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε, μετ' ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, αναφορικά με την ένδικη υπόθεση, τα εξής: "Οι ενάγοντες αγόρασαν από την Ε. - Π. Π. Τ., με το .../2010 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κρωπίας Σπυρίδωνος Παπαγιαννάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα, έναν αγρό που ευρίσκεται στη θέση ...

της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου ..., τέως Δήμου Κρωπίας, εμβαδού 7.070 τ.μ., που εμφαίνεται με τα στοιχεία ... στο από Ιουλίου 2010 τοπογραφικό σχεδιάγραμμα του τοπογράφου- μηχανικού Γ. Σ. και συνορεύει ανατολικά επί πλευράς Θ I Κ Λ, μήκους στην Θ.Ι. 6,20 μ., με ιδιοκτησία Γ. Γ., ΙΚ μήκους 7,25 μ. με ιδιοκτησία των ιδίων αγοραστών και ΚΑ μήκους 15,40 μ.

με ιδιοκτησία Κ. και Σ., δυτικά εν μέρει και στην πλευρά ΒΓ μήκους 14,44 μ. και εν μέρει και στην πλευρά Π.Ο μήκους 11,50 μ. με ιδιοκτησία αγνώστου, βόρεια στην πλευρά Δ.Ε.Ζ.Η.Θ μήκους στην ΔΕ 146,54 μ. με ιδιοκτησία Δ., στις πλευρές ΕΖ μήκους 23,13 μ., ΖΗ μήκους 12,09 μ. και ΗΘ μήκους 53,29 μ. με ιδιοκτησία των ιδίων αγοραστών, νότια εν μέρει και στην πλευρά ΟΞΝΜΛ μήκους στην ΟΞ 5 μ., ΞΝ 15,74 μ., ΝΜ 110,16 μ.

και ΜΑ 72,63 μ. με ιδιοκτησία Σ. Ε. Γ. το γένος Ν. Π., από την οποίαν διαχωρίζεται με δικτυωτό συρματόπλεγμα και εν μέρει και στην τεθλασμένη πλευρά Β ΑΠ, μήκους 11,18 μ, στην ΒΑ, και 18,01 στην ΑΠ με ιδιοκτησία αγνώστων και βορειοδυτικά στην πλευρά ΓΔ και σε πρόσωπο 13,59 μ. με εγκεκριμένη οδό ... προσπέλασης προς .... Τον ως άνω αγρό είχε αγοράσει η πωλήτρια Ε.-Π.

Π. Τ. από την Β. Χ. Γ. Μ., το γένος Α. Γ. με το .../1999 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Κρωπίας Δήμητρας συζ. Γεωργίου Κόλλια, το γένος Ν. Κόλια, που μεταγράφηκε νόμιμα. Στο εν λόγω συμβόλαιο αναφέρεται ότι ο αγρός αυτός ευρίσκεται στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου ..., τέως Δήμου Κρωπίας, έχει εμβαδόν 7077 τ.μ., εμφαίνεται με τα στοιχεία ...

στο από Φεβρουαρίου 1999 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα- Μηχανικού, Κ. Μ. και ορίζεται σύμφωνα με το ως άνω διάγραμμα βόρεια επί πλευράς Α-Β μήκους 243,50 μ. εν μέρει με ιδιοκτησία Α. συζ. Δ. Α., πρώην Γ. Δ. και εν μέρει με ιδιοκτησία κληρονόμων Κ. Χ. Δ., νότια επί πλευράς ... μήκους 235,80 μ. με ιδιοκτησία Σ. συζ.

Ε. Γ., θυγατέρας Ν. Π., ανατολικά επί πλευράς ... μήκους 28,50 μ. με ιδιοκτησία Β. Γ. Γ., ιδιοκτησία Κ. I. Λ. και ιδιοκτησία Σ. και δυτικά επί προσώπου ...-Δ μήκους επί προσώπου ... 11,30 μ. και επί προσώπου ... μήκους 22 μ. με αγροτική οδό πλάτους 6 μ. Τον αγρό αυτό είχε αποκτήσει η πωλήτρια Β. Χ. Γ. Μ., το γένος Α. Γ. από εκ διαθήκης κληρονομιά της μητέρας της Α.

Χ. Α. Γ., το γένος Α. Π., η οποία απεβίωσε το έτος 1977, και είχε αφήσει την υπ' αριθ. .../1966 δημόσια διαθήκη της ενώπιον του συμβολαιογράφου Κρωπίας Λυκούργου Παπαγιαννάκου, που δημοσιεύθηκε νόμιμα με το υπ' αριθ. 2103/23-8-1979 πρακτικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ειδικότερα στην ανωτέρω δημόσια διαθήκη της η διαθέτιδα όρισε τα εξής: "Η θυγάτηρ Β.

σύζυγος Γ. Μ. να λάβη τα εξής ακίνητα, άτινα και κατέχει από του γάμου της ήτοι......"2) έτερον αγρόν μου εις θέσιν ... ..., εκτάσεως πέντε (5) στρεμμάτων, οριζόμενον ανατολικώς με αδελφούς Κ., δυτικώς με δρόμον, βορείως και νοτίως με αγνώστους". Η ανωτέρω κληρονόμος Β. Χ. Γ. Μ., το γένος Α. Γ., αποδέχθηκε την επαχθείσα σ' αυτή κληρονομιά της μητέρας της με την υπ' αριθ. .../4-11-1997 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Κρωπίας Δήμητρας συζ.

Γεωργίου Κόλλια, το γένος Ν. Κόλια, που μεταγράφηκε νόμιμα. Στην εν λόγω πράξη αποδοχής κληρονομιάς αναγράφεται ότι αποδέχθηκε μεταξύ άλλων "έναν αγρόν κείμενον στη θέση ... της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου ..., εκτός σχεδίου και εκτός περιμετρικής ζώνης της πόλεως ... του τέως Δήμου Κρωπίας. Ο αγρός αυτός έχει έκταση 7.077 τ.μ.

και ορίζεται βόρεια με ιδιοκτησία Κ., νότια με ιδιοκτησία ..., ανατολικά με ιδιοκτησία Β. Γ. και δυτικά με αγροτική οδό". Περαιτέρω δυνάμει της υπ' αριθ. .../1999 πράξης κατάθεσης τοπογραφικού διαγράμματος και αναγνώρισης ορίων της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου οι εμφανισθέντες Β. Χ. Γ. Μ., το γένος Α. Γ., αφ' ενός και αφ' ετέρου οι Κ.

Λ. του Ι., Σ. Π. του Ν. και της Α., σύζυγος Ε. Γ. και Α. .σύζυγος Δ. Α., το γένος Ι. και Σ. Κ. δήλωσαν τα εξής: "Η πρώτη των εδώ συμβαλλομένων Β. χήρα Γ. Μ., το γένος Α. και Α. Γ., δήλωσε ότι έχει στην πλήρη και αποκλειστική κυριότητα, νομήν και κατοχή της έναν αγρό που ευρίσκεται εκτός σχεδίου και εκτός περιμετρικής ζώνης της πόλεως ...

της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου ... του τέως Δήμου Κρωπίας και στην ειδικότερη θέση "...". Ο αγρός αυτός έχει εμβαδόν 7.077 τ.μ. και εμφαίνεται περιμετρικά με τα κεφαλαία αλφαβητικά γράμματα (...) στο από Φεβρουαρίου έτους 1999 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού Κ. Μ., το οποίο νόμιμα χαρτοσημασμένο και υπογεγραμμένο προσαρτάται στο παρόν συμβόλαιο μου...

Ορίζεται δε σύμφωνα με το παραπάνω τυπογραφικό διάγραμμα Βόρεια επί πλευράς ... μήκους 243,40 μ. με ιδιοκτησία εν μέρει Α.ς συζ. Δημ. Α. πρώην Γ. Δ. και εν μέρει με ιδιοκτησία κληρονόμων Κ. Χ. Δ., νότια επί πλευράς ... μήκους 235,80 μ. με ιδιοκτησία Σ. συζ. Ε. Γ., θυγατέρας Ν. Π., ανατολικά επί πλευράς ... μήκους 28,50 μ, με ιδιοκτησία Β.

Γ. Γ., ιδιοκτησία Κ. I. Λ. και ιδιοκτησία Σ. και δυτικά επί προσώπου ...-Δ, μήκους επί προσώπου ... 11,30 μ. και επί προσώπου ... μήκους 22 μ. με αγροτική οδό πλάτους 6 μ. Σήμερα με την πράξη αυτή οι αφ' ετέρου εδώ συμβαλλόμενοι όμοροι ιδιοκτήτες του αγροτικού αυτού ακινήτου, για να μην υπάρξει στο μέλλον καμμιά αμφισβήτηση ως προς τις πλευρικές διαστάσεις και τα όρια αυτού, δηλώνουν ρητά, αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα ότι το ανωτέρω αγροτικό ακίνητο είναι ιδιοκτησίας της αφ' ενός συμβαλλομένης Β.

χήρας Γ. Μ. το γένος Α. Γ., βρίσκεται στην θέση "..." της κτηματικής περιφερείας του Δήμου ..., φαίνεται και απεικονίζεται κατά ακριβή θέση, πλευρικές διαστάσεις και όρια στο παραπάνω αναφερόμενο τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού Κ. Μ., το οποίο και υπογράφουν και ότι ως όμοροι ιδιοκτήτες του παραπάνω ακινήτου, αναγνωρίζουν τα όρια, και τις πλευρικές διαστάσεις του ανωτέρου αγρού και μάλιστα κατά την πλευρά κατά την οποίαν συνορεύει το ακίνητο καθενός εξ αυτών με το ακίνητο της Β.

Χ. Γ. Μ., το γένος Α. Γ.. Εξ αυτών (εμφανισθέντων - συμβαλλομένων) η Σ. Ν. Π. δηλώνει ότι αναγνωρίζει μόνο την πλευρά ... με την οποία συνορεύει το ακίνητο της με ακίνητο της Β. Μ. - Γ.". Εξάλλου αποδείχθηκε ότι οι εναγόμενοι το μήνα Φεβρουάριο του έτους 2008 τοποθέτησαν περίφραξη με συρματόπλεγμα και σιδηρούς πασσάλους και περιέφραξαν τμήμα του ανωτέρω αγρού εμβαδού 3.103,15 τ.μ.

και δη αυτού που εμφαίνεται στο από Ιουλίου 2010 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου-μηχανικού Γ. Σ. με τα στοιχεία ... και συνορεύει βόρεια επί πλευράς ... μήκους μέτρων στη ... 137,38 μ και στη ... 62,05 μ. με το υπόλοιπο τμήμα του ως άνω αγρού, ανατολικά σε πλευρά ... μήκους 15,40μ. με ιδιοκτησία Κ. Σ. και Ν. Σ., νότια σε πλευρά ...

μήκους στην ... 72,63 μ., στην ... 110,16 μ. και στην ... 15,74 μ. με ιδιοκτησία Σ. Ν. Π., συζ. Ε. Γ. και δυτικά σε πλευρά ... μήκους 15,62 μ. με το υπόλοιπο τμήμα του προαναφερομένου αγρού. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το ως άνω επίδικο τμήμα ανήκει στην ιδιοκτησία τους. Τον ισχυρισμό τους αυτόν, τον στηρίζουν ο μεν πρώτος εναγόμενος στην υπ' αριθ. 2173/1998 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε επί της από 24-6-1997 αναγνωριστικής κυριότητας αγωγής που άσκησε ο πρώτος των εναγομένων Δημήτριος Σ.

κατά των Ι. Σ. του Δ., Β. συζ. Ι. Σ. και Ά. συζ. Κ. Π.Ν. το γένος Ι. και Β. Σ.. Η αγωγή αυτή συζητήθηκε ερήμην των εναγομένων (σ' αυτή) και έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσίαν και ο τότε ενάγων Δημήτριος Σ. και εναγόμενος στην παρούσα δίκη αναγνωρίσθηκε κύριος κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου επί του ακινήτου με αριθ. 48, το οποίο στην ως άνω απόφαση αναφέρεται ως "αγροτεμάχιο κείμενο στη θέση "Ν." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου ..., συνολικής εκτάσεως 3.000 τ.μ.

περίπου, οριζόμενο βόρεια με βραγό, νότια με ιδιοκτησία αγνώστου, ανατολικά με ιδιοκτησία Ν. Π. και δυτικά με βουνό". Η δε δεύτερη εναγομένη στην υπ' αριθ. ... πράξη αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Αθηνών Θεανώς συζ. Ιωάννη Βιγλατζή-Χονδρογιάννη με την οποίαν αποδέχθηκε ένα αγροτεμάχιο κείμενο "στη θέση ...- ..." εκτάσεως 2000 τ.μ.

το 1/2 εξ αδιαιρέτου, τυφλό, συνορεύεται ανατολικά, δυτικά, βόρεια και νότια με ιδιοκτησίες αγνώστων". Ο πραγματογνώμονας Κ. Γ. την από 8-12-2015 πλήρως εμπεριστατωμένη και αιτιολογημένη έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αναφέρει ότι η ιδιοκτησία των εναγομένων δεν ευρίσκεται στην επίδικη έκταση καθόσον ο τίτλος του πρώτου εναγομένου αναφέρει ότι συνορεύει ανατολικά με ΠαπαΝ., ενώ στις κοινές προτάσεις του με την δεύτερη εναγομένη αναφέρει ότι αμφότεροι οι προς ανατολάς συνοριάτες (Κ.

Σ. και Ν. Σ.) είναι εξάδελφοι τους, νότια με αγνώστους, δυτικά συνορεύει με βουνό, βόρεια με βραγό (βράχο). Έτσι η ιδιοκτησία τοποθετείται δυτικά της ιδιοκτησίας ΠαπαΝ., νότια του ... και ανατολικά του βουνού και όχι στην επίδικη έκτακτη. Ο δε τίτλος της δεύτερης εναγομένης αναφέρει ότι συνορεύει η ιδιοκτησία της ανατολικά, δυτικά, βόρεια και νότια με αγνώστους και δεν μνημονεύει τους συγγενείς τους ανατολικά σύμφωνα με τις προτάσεις τους.

Συμπερασματικά ο πραγματογνώμονας αναφέρει ότι το ακίνητο που προσδιορίζεται από τους τίτλους των εναγομένων δεν ταυτίζεται με το επίδικο. Περαιτέρω ο πραγματογνώμονας αναφέρει ότι η ιδιοκτησία των εναγόντων ευρίσκεται στη θέση του επιδίκου και αυτό (επίδικο) περιλαμβάνεται στους τίτλους των εναγόντων.

Το γεγονός της απόκλισης του εμβαδού του ακινήτου των εναγόντων με αυτό του αρχικού τίτλου της που είναι η διαθήκη του έτους 1966 και των μεταγενεστέρων τίτλων αυτών δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για διαφορετικά ακίνητα. Το εν λόγω ακίνητο είναι πλήρως οριοθετημένο και η διαφοροποίηση των προσώπων των όμορων ιδιοκτητών στους τίτλους αυτών (εναγόντων) δεν μπορεί να κλονίσει την κρίση του Δικαστηρίου για τη θέση του ακινήτου.

Ειδικότερα το ακίνητο αυτό δυτικά συνορεύει με σταθερό όριο το δρόμο, με την αναγνώριση δε των ορίων αυτού σε ανύποπτο χρόνο από τους όμορους ιδιοκτήτες, όπως προαναφέρθηκε, καθίστανται σταθερά και ασφαλή τα όρια αυτού καθόσον οι ιδιοκτήτες όμορων ακινήτων αυτού δεν θα προέβαιναν σε αναγνώριση των ορίων αυτού σε περίπτωση που υπήρχε κάποια παραβίαση των ορίων εκ μέρους της ανώτερης δικαιοπαρόχου των εναγόντων.

Το επίδικο ακίνητο ανήκε πάντοτε στους δικαιοπαρόχους των εναγόντων, οι οποίοι αδιαλείπτως νέμονταν αυτό, οι δε εναγόμενοι δεν είχαν ποτέ σχέση με αυτό. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε όμοια και δέχθηκε ως βάσιμη κατ' ουσίαν την αγωγή δεν έσφαλε αλλά ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και οι σχετικοί λόγοι της έφεσης με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι.

Επίσης πρέπει να απορριφθεί το αίτημα για διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης καθόσον η έκθεση πραγματογνωμοσύνης είναι πλήρως αιτιολογημένη και σαφής".

Στη συνέχεια το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, απορρίπτοντας ως ουσιαστικά αβάσιμη την έφεση των ηττηθέντων πρωτοδίκως, εναγομένων. Με τον πρώτο, από τον αριθμό 8β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη πράγματα που νομίμως προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα την ένσταση των αναιρεσειόντων περί ιδίας κυριότητάς τους επί του επιδίκου ακινήτου, την οποία είχαν προτείνει με τις έγγραφες προτάσεις τους ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και είχαν επαναφέρει νόμιμα με λόγο έφεσης στο Εφετείο, δηλαδή ότι κατέστησαν συγκύριοι του ως άνω ακινήτου, κατ' ισομοιρία, με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

Ειδικότερα δε, ότι ο πρώτος τούτων (αναιρεσειόντων) απέκτησε το 1/2 εξ αδιαιρέτου του επιδίκου ακινήτου με άτυπη (προφορική) δωρεά κατά το έτος 1966 από τον πατέρα του, Ι. Σ., η δε δεύτερη αναιρεσείουσα, επίσης το 1/2 εξ αδιαιρέτου του ίδιου ακινήτου, με άτυπη (προφορική) δωρεά από τον πατέρα της, Κ. Σ., το έτος 1972, ενόψει του τότε τελεσθέντος γάμου της, και έκτοτε νέμονται αυτό μέχρι την άσκηση της αγωγής, συνεχώς και αδιαταράκτως, με διάνοια κυρίων, επενεργώντας επ' αυτού τις ειδικότερα αναφερόμενες πράξεις νομής και έτσι, έχουν καταστεί κύριοι του ως άνω ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, πέραν του ότι, στον δικό τους χρόνο νομής πρέπει να προστεθεί και ο χρόνος νομής των δικαιοπαρόχων τους, που υπερβαίνει την 100ετία.

Ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος, διότι, από τις προεκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το δικάσαν δικαστήριο έλαβε υπόψη του τον ανωτέρω ισχυρισμό (ένσταση) των αναιρεσειόντων και τον απέρριψε εκ των πραγμάτων ως αβάσιμο με τον παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων από εκείνα που αυτοί επικαλέσθηκαν για την συγκρότησή του, ήτοι ότι οι εναγόμενοι-αναιρεσείοντες περιέφραξαν το επίδικο ακίνητο το έτος 2008 με συρματόπλεγμα και σιδηρούς πασσάλους και ότι αυτό (επίδικο) ανήκε πάντοτε στους δικαιοπαρόχους των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι αδιαλείπτως νέμονταν αυτό, οι δε αναιρεσείοντες δεν είχαν ποτέ σχέση με το επίδικο ακίνητο.

Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ του ΚΠολΔικ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 346 του ίδιου κώδικα προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, που επιδρούν δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεως (Ολ ΑΠ 2/2008), οφείλει να λάβει υπόψη τα νομίμως προσκομισθέντα, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από τον διάδικο.

Καμία ωστόσο διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά αρκεί η γενική μνεία των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη (μάρτυρες, έγγραφα, πραγ/νη κλπ), από δε την ειδική αναφορά της αποφάσεως σε κάποιο από αυτά, δεν συνάγεται ότι τα λοιπά δεν λήφθηκαν υπόψη.

Μόνον αν από τη γενική ή και ρητή ακόμη αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο (Ολ ΑΠ 2/2008) ή κατ' άλλη έκφραση αδιστάκτως βέβαιο (Ολ ΑΠ 14/2005) ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος (ΑΠ 1263/2020 ΑΠ 407/2020, ΑΠ 112/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από την παραπάνω διάταξη του αριθμού 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔικ πλημμέλεια, κατά την οποία το Εφετείο κατά τον σχηματισμό του δικαστικού του πορίσματος δεν έλαβε υπόψη: α) το νομίμως μεταγεγραμμένο, υπ' αριθ. .../1938 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του άλλοτε συμβολαιογράφου Κρωπίας, Παναγιώτη Μιχαήλ, β) τα νομίμως μεταγεγραμμένα, υπ' αριθ. .../1989 και .../1997 συμβόλαια αγοράς της συμβολαιογράφου Κρωπίας, Ανδρομάχης Γκίκα και γ) την υπ' αριθ. .../1997 πράξη αποδοχής κληρονομίας της Β.

χήρας Γ. Μ.. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος και απορριπτέος, καθόσον όπως προκύπτει από το πλήρες και χωρίς αντιφάσεις και κενά περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και, ιδιαίτερα, από την περιεχόμενη σ' αυτήν διαβεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το περιεχόμενό της, όπου γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην υπ' αριθ. .../1997 πράξη αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Κρωπίας, Δήμητρας Κόλλια (φύλλα 3ο και 4ο), δεν γεννιέται καμία απολύτως αμφιβολία αλλά καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, τα οποία και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις για τη στήριξη του αποδεικτικού του πορίσματος.

Οι αιτιάσεις του ερευνώμενου λόγου, σύμφωνα με τις οποίες από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα συνάγεται αντίθετο πόρισμα, είναι απαράδεκτες, καθόσον αυτές πλήττουν την, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου, ως προς την αξιολόγηση και εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Επομένως και εφόσον δεν υφίσταται προς έρευνα άλλος λόγος, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις ενώπιον του δικαστηρίου τούτου (άρθρα 176 , 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-6-2019 αίτηση των Δ. Σ. και Α. συζ. Κ. Η., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5669/2018 απόφασης του Moνομελούς Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Ιουλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ