1282/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1282 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1282/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαδέλλη.

Του αναιρεσίβλητου: ...... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Χαραλαμπίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-9-1996 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 292/1997 μη οριστική, 1694/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 4243/2004 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 6664/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 1-12-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 8-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περίπτωση γ΄ του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται βέβαιο, από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίσθηκαν νόμιμα από τους διαδίκους.

Εξάλλου από τη διάταξη του άρθρου 270 παρ.2 εδ.γ΄ του Κ. Πολ.Δ., όπως αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 12 του ν. 2915/2001, η οποία ορίζει ότι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται υπόψη το πολύ τρείς για κάθε πλευρά και μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή, προκύπτει ότι , στην τακτική διαδικασία, οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τα έγγραφα ή τους μάρτυρες.

Συνεπώς, στην περίπτωση που κάποιος διάδικος επικαλείται νομίμως και προσκομίζει τέτοιες ένορκες βεβαιώσεις, για την έγκυρη λήψη των οποίων τηρήθηκαν οι οριζόμενες από την ανωτέρω διάταξη προϋποθέσεις, πρέπει το δικαστήριο να κάνει ειδική μνεία στην απόφασή του ότι τις έλαβε υπόψη μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα, διαφορετικά υποπίπτει στην από το άνω άρθρο 559 αριθ.11 εδ.

γ΄ΚΠολΔ πλημμέλεια της παρά το νόμο μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις από 9-2-2005 έγγραφες προτάσεις του αναιρεσείοντος ενώπιον του Εφετείου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αυτός, μεταξύ των άλλων αποδεικτικών μέσων, επικαλέσθηκε και προσκόμισε, προς απόδειξη του θεμελιωτικού της κατά το άρθρο 1108 ΑΚ αρνητικής αγωγής του ισχυρισμού, ότι ο επίδικος τεχνητός μανδρότοιχος, μήκους 15,92 μέτρων, που διαχωρίζει το επί της οδού .....

αρ..... του .... Αττικής ακίνητο της συγκυριότητάς του και το όμορο ακίνητο της κυριότητας του αναιρεσιβλήτου , έχει το χαρακτήρα μεσοτοίχου, καθόσον είχε ανεγερθεί επί εδαφικής λωρίδος στο κοινό όριο των δύο τούτων ιδιοκτησιών, και την υπ' αριθμ. 12/2005 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ..... ενώπιον του Ερηνοδίκη Λήμνου, η οποία, κατά του ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, είχε ληφθεί μετά από νόμιμη σχετική κλήτευση του αντιδίκου του.

Όπως , όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, σ'αυτήν δεν γίνεται καμιά μνεία της παραπάνω ένορκης βεβαίωσης, αλλ' ούτε και διαλαμβάνεται ότι η ένορκη αυτή βεβαίωση λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμήθηκε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα. Ενόψει τούτων το Εφετείο, μη λαμβάνοντας υπόψη το ως άνω αποδεικτικό μέσο που νόμιμα επικαλέσθηκε και προσκόμισε σ' αυτό ο αναιρεσείων, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.γ΄ΚΠολΔ πλημμέλεια.

Επομένως πρέπει, κατά το βάσιμο περί τούτου πρώτο, μέρος πρώτο, λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 583 παρ. 3 του ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει.

Ο αναιρεσίβλητος πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος. (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ. 6664/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια ( 1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 6 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ