Supreme Court dismisses appeal due to failure to appear and vague legal error arguments.

Απόφαση 1280 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός: 1280/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε.Β.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ζαφειρόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης Εμπορικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/3/2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2857/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6105/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19/2/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 27/1/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των λόγων της αίτησης αναίρεσης, όπως συμπληρώνονται από τον Εισηγητή.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από την υπ' αριθμ....έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., που προσκομίζει η αναιρεσείουσα, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την παρούσα δικάσιμο, της 6-2-2009 και κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κατ' αυτήν, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα προς την αναιρεσίβλητη, η οποία όμως δεν εμφανίσθηκε, κατά την ως άνω συνεδρίαση, κατά την οποία, η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της, από το οικείο πινάκιο και δεν παραστάθηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο ούτε και με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση, που επισπεύδεται από την αναιρεσείουσα, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 3, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικά, για να είναι ορισμένος ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εφόσον δε το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία την υπόθεση, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 32/1996).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο παραβίασε κανόνες ουσιαστικού δικαίου. Ειδικότερα αιτιάται ότι? "1) Η προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε αντιθέτως, ότι η από 15-10-1997 σύμβαση δεν αποτελεί παράταση ή ανανέωση της υφιστάμενης μίσθωσης, αλλά νέα αυτοτελή και ανεξάρτητη μίσθωση ισχύουσα, κατά το άρθρο 5 του π.δ. 34/1995, για δώδεκα (12) έτη.

Η κρίση αυτή της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι λανθασμένη, αφού παραβιάζει κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Ειδικότερα? 1) η προσβαλλόμενη απόφαση επικαλείται τους όρους 17 και 18 του αρχικού από 15-3-1985 μισθωτηρίου συμφωνητικού, κατά τους οποίους αποκλείεται η σιωπηρή αναμίσθωση ή παράταση του χρόνου της μισθώσεως, απαιτουμένης προς τούτο έγγραφης συμφωνίας, του καταβληθέντος μισθώματος θεωρουμένου μετά τη λήξη της ως αποζημιώσεως "δια την μη εμπρόθεσμον παράδοσιν του μισθίου".

Οι όροι όμως αυτοί του μισθωτηρίου συμφωνητικού δεν εφαρμόσθηκαν από τους συμβαλλομένους κατά την εκπνοή της διάρκειας της μισθώσεως (31-8-1997), δεδομένου ότι ουδεμία ενέργεια έγινε εκ μέρους αυτών, η οποία θα υποδήλωνε τη θέληση οποιουδήποτε να περατωθεί η μίσθωση με την παράδοση του μισθίου. Αντιθέτως, προκύπτει η θέληση των μερών να συνεχισθεί η μεταξύ τους μίσθωση ως αόριστης διάρκειας, προβλεπομένης άλλωστε της δυνατότητας αυτής και από τη διάταξη του άρθρου 611 ΑΚ, κατά την οποία: "Η μίσθωση που συνομολογήθηκε για ορισμένο χρόνο λογίζεται ότι ανανεώθηκε για αόριστο χρόνο, αν μετά την παρέλευση του χρόνου που συμφωνήθηκε ο μισθωτής εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το μίσθιο και ο εκμισθωτής το γνωρίζει και δεν εναντιώνεται". 2) Η προσβαλλόμενη απόφαση εκφράζει την άποψη ότι η παράταση της μίσθωσης έπρεπε να γίνει πριν από τη λήξη της και όχι μετά από αυτήν.

Όμως, όπως προαναφέρω η μίσθωση δεν καταλύθηκε μετά την εκπνοή του νόμιμου χρόνου της διάρκειάς της, αλλά συνεχίσθηκε ως αόριστης διάρκειας.

Συνεπώς είναι σύννομη και εντός του πλαισίου της ελευθερίας των συναλλαγών η παράταση της υφισταμένης αορίστου διάρκειας μισθώσεως για ορισμένο χρόνο, όπως γίνεται πλειστάκις στις συναλλαγές... 3) Η προσβαλλόμενη απόφαση στις παραγράφους (α) έως (δ) του φύλλου 8, παραθέτει στοιχεία του συναφθέντος την 15-10-1997 συμφωνητικού, για να εδραιώσει την κρίση της ότι τούτο αποτελεί νέα αυτοτελή και ανεξάρτητη προς την προηγούμενη μίσθωση.

Τα στοιχεία αυτά όμως μόνο εξωτερικά και κατά φαινόμενο εμφανίζουν την μίσθωση αυτή ως νέα, στην πραγματικότητα πρόκειται για παράταση της υφισταμένης μισθώσεως για τους λόγους τους οποίους παρέθεσα ανωτέρω". Ο αναιρετικός αυτός λόγος προεχόντως είναι αόριστος διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η παραβίαση καθεμιάς από τις μνημονευόμενες διατάξεις, δηλαδή του προμνημονευομένου άρθρου 611 ΑΚ, καθώς και του άρθρου 58 παρ.11 του ΠΔ 34/1995, που αναφέρεται στη μείζονα σκέψη, δηλαδή αν η παραβίαση οφείλεται σε ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή τους και στην τελευταία περίπτωση πού έγκειται ακριβώς το σφάλμα, ούτε παρατίθενται όλες οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης ως προς το κρίσιμο ζήτημα της κατάρτισης νέας αυτοτελούς και ανεξάρτητης μίσθωσης, παρά μόνο αποσπασματικά.

Πλέον δε αυτού οι προβαλλόμενες αιτιάσεις, με το πρόσχημα την επίκληση της ανωτέρω πλημμέλειας, πλήττουν ουσιαστικά την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, κι' επομένως είναι απαράδεκτες (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ). Κατά συνέπεια, ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΙΙΙ. Μετά τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-2-2008 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ΥΔΡΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε.Β.Ε., για αναίρεση της 6105/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2005 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 28 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ