Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and failure to prove document distortion.

Απόφαση 1278 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1278/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπα-γίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...... δικηγόρου, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Άννα Κυρίλλου, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/10/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 61/2002 μη οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 383/2002 του Εφετείου Ιωαννίνων, με την οποία η υπόθεση αναπέμφθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων το οποίο εξέδωσε την 213/2003 απόφασή του. Τέλος εκδόθηκε η 223/2004 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2/12/2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλητάς Περίδης, ανέγνωσε την από 18/2/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη με αριθμό ....... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου ......, την οποία προσκομίζει η αναιρεσίβλητη, αποδεικνύεται ότι επίσημο αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αυτής για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 124 παρ. 1 και 568 παρ. 4 του ΚΠολΔ, στον ίδιο τον αναιρεσείοντα, μετά από παραγγελία της πληρεξουσίας δικηγόρου της αναιρεσίβλητης Άννας Γ. Κυρίλλου. Επομένως, αφού ο αναιρεσείων δεν εμφανίσθηκε, κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, στην πιο πάνω συνεδρίαση, πρέπει να ερευνηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 εδ. γ' ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο ή ότι υπάρχει δεδικασμένο με βάση απόφαση που εξαφανίσθηκε ύστερα από ένδικο μέσο ή αναγνωρίσθηκε ως ανύπαρκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο κατά το πρώτο μέρος λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δε δέχθηκε το δεδικασμένο που παρήχθη από την με αριθμό 1826/2000 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία διατασσόταν η μεταρρύθμιση του με αριθμό 17/2.10.1999 πίνακα κατατάξεως δανειστών και η κατάταξη ολόκληρου της απαιτήσεως του αναιρεσείοντος.

Ο ως άνω λόγος της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως ερειδόμενος, διότι, ως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το δικαστήριο της ουσίας, ουδόλως επιλήφθηκε της έρευνας για την συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων του δεδικασμένου, εκ της άνω αποφάσεως και σε σχέση μάλιστα με το κριθέν ζήτημα της εξ αδικοπραξίας της αναιρεσίβλητης απαίτησης του αναιρεσείοντος.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔικ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔικ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα (Ολ. ΑΠ 32/1996). Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔικ λόγο αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται οι πλήρεις πραγματικές παραδοχές της προσβαλλομένης, σε τι συνίσταται ειδικότερα η έλλειψη νόμιμης βάσης, ποίες αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και για ποίο λόγο είναι ανεπαρκείς ή αντιφατικές, καθώς και ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε.

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πλήττεται περαιτέρω η προσβαλλόμενη απόφαση με τον πρώτο κατά το δεύτερο μέρος του λόγο αναίρεσης και με το δεύτερο λόγο αναίρεσης για πλημμέλειες του αριθμ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, χωρίς να εκτίθενται στους αντίστοιχους λόγους τα κατά τα ανωτέρω στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη θεμελίωση και το ορισμένο των ως άνω λόγων.

Επομένως οι ως άνω λόγοι αναίρεσης είναι αόριστοι και πρέπει ν' απορριφθούν. Τέλος, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης κατά το τρίτο μέρος του προβάλλεται η αιτίαση της παραμορφώσεως από την προσβαλλομένη του περιεχομένου προσκομισθέντων εγγράφων (δικαστικών αποφάσεων που εκδόθηκαν σε άλλη δίκη). Η αιτίαση αυτή είναι προεχόντως απαράδεκτη ως αναπόδεικτη, αφού δεν προσκομίζονται τα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων φέρεται ότι παραμορφώθηκε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.12.2004 αίτηση του ........, για αναίρεση της 223/2004 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ