1277/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1277 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1277/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών-καλουσών: 1. Α. χας Α. Ν. και 2. Ε. Ν. του Α., κατοίκων ..., από τις οποίες η μεν πρώτη παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Πάσχο, η δε δεύτερη εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω (Κωνσταντίνο Πάσχο) πληρεξούσιο δικηγόρο της.

Των αναιρεσειόντων: 1. Δ. Ν. του Α. και 2. Μ. Ν. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων-καθών η κλήση: 1. Ε. συζ. Γ. Κ., το γένος Κ. Σ., κατοίκου ... και 2. Β. συζ. Ε. Ι., το γένος Κ. Σ., κατοίκου ..., οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-11-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 51/2005 μη οριστική, 160/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 795/2007 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 14-4-2008 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1152/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση η 1η και 2η καλούσες με την από 27-9-2010 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο η 1η και 2η των αναιρεσειουσών, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 15-2-2010 έκθεση της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Όπως προκύπτει από την 4505/10-11-2010 έκθεση επίδοσης της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας Καρδίτσας ..., τις 3074/19-11-2010 και 3092/29-11-2010, αντίστοιχα, εκθέσεις του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή Τρικάλων ... και την 3133/20-12-2010 έκθεση του ίδιου επιμελητή, με τις παρά πόδας αυτής από 20-12-2010 απόδειξη, παράδοσης του θυροκολληθέντος εγγράφου στα χέρια του αρμόδιου αξιωματικού υπηρεσίας και την από 20-12-2010 βεβαίωση του εν λόγω δικαστικού επιμελητή περί ταχυδρομικής αποστολής αντιγράφου του θυροκολληθέντος εγγράφου, τις οποίες (εκθέσεις) επικαλούνται και προσκομίζουν οι παριστάμενοι αναιρεσείοντες, οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της από 27-9-2010 κλήσης, με την κάτω από αυτή πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (της 18-5-2011) του Δικαστηρίου τούτου, επιδόθηκε, με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου των τελευταίων, στους δεύτερο και τρίτη των αναιρεσειόντων, καθώς και στις πρώτη και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων νομίμως και εμπροθέσμως.

Στους απολειπόμενους αναιρεσιβλήτους είχε κοινοποιηθεί, με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου των παρισταμένων αναιρεσειόντων, και αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, όπως προκύπτει από τις 1493 και 1494/17-12-2008 εκθέσεις της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας Τρικάλων .... Επομένως, αφού οι ανωτέρω διάδικοι δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά την παραπάνω αναφερόμενη δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση με τη σειρά από το πινάκιο, ούτε έχουν καταθέσει δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία τους, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

2. Όπως συνάγεται από τα άρθρα 335, 338, 332, 340 και 346 ΚΠολΔ, ο δικαστής, για τον σχηματισμό της κρίσεώς του επί πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον αναιρετικό λόγο από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 87 και 101 του, ισχύοντος εν προκειμένω, π.δ 323/1989 "Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας", που καθορίζουν τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Κοινότητας και του Δημάρχου, αντίστοιχα, προκύπτει ότι οι τελευταίοι είναι αρμόδιοι να εκδίδουν πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις περί της προσωπικής ή οικογενειακής κατάστασης των δημοτών, δεν έχουν όμως την αρμοδιότητα να εκδίδουν πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις, που αναγνωρίζουν ή βεβαιώνουν ότι κάποιος δημότης είναι κύριος ή νομέας ακινήτου, ευρισκομένου μέσα στα διοικητικά όρια των οικείων Δήμου ή Κοινότητας.

Επομένως, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 336 παρ.3 και 339 ΚΠολΔ, πιστοποιητικό ή βεβαίωση με τέτοιο περιεχόμενο αποτελεί απλή βεβαίωση τρίτου, που εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο της ουσίας για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον το τελευταίο δεν δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, είτε κατά πρόταση διαδίκου, είτε αυτεπαγγέλτως, ότι η εν λόγω βεβαίωση λήφθηκε προκειμένου να χρησιμεύσει ως μαρτυρία στην δίκη για τα αποδεικτέα θέματα.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο αρνήθηκε να λάβει υπόψη το προσκομισθέν με επίκληση από τους αναιρεσείοντες με αριθμό 338/15.3.1994 πιστοποιητικό του Προέδρου της Κοινότητας Οιχαλίας, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς αυτών (αναιρεσειόντων), περιέχει πιστοποίηση, ότι το επίδικο με αριθμό 937 οικόπεδο ανήκει από αμνημονεύτων ετών και πάντως πάνω από τριάντα (30) έτη ολόκληρο και όχι το μισό στην κυριότητα των- αναιρεσειόντων- και πριν από αυτούς στην κυριότητα του άμεσου δικαιοπαρόχου τους Α. Ν. του Δ., χωρίς όμως να κρίνει ότι το εν λόγω πιστοποιητικό λήφθηκε προκειμένου να χρησιμεύσει ως μαρτυρία στην δίκη για τα αποδεικτέα θέματα και, ειδικότερα, προς απόδειξη της ένστασης ιδίας κυριότητας των αναιρεσειόντων στο επίδικο ακίνητο με έκτακτη χρησικτησία. Επομένως, το Εφετείο με το να μη λάβει υπόψη το ως άνω πιστοποιητικό και να μη το συνεκτιμήσει (μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα) για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, υπέπεσε στην επικαλούμενη με τον τέταρτο, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγο αναιρέσεως πλημμέλεια από τον αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ήτοι της μη λήψεως υπόψη αποδεικτικού μέσου νομίμως προσκομισθέντος και επικληθέντος.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο ως άνω λόγος αναιρέσεως, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου στο σύνολο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών διατυπουμένων με την ένδικη αίτηση λόγων αναιρέσεως.

3.- Κατ' ακολουθίαν, πρέπει, κατά παραδοχή του ανωτέρω λόγου αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 795/2007 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσειουσών Α. χας Α. Ν. και Ε. Ν. του Α., τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2011 .

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιουλίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ