Supreme Court dismisses appeal against lower court's valuation of LLC shares due to failure to consider company's actual assets.

Απόφαση 1276 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1276/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Λέκκα, Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΠΕ" και τον διακριτικό τίτλο "... ΕΠΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: Ι. Χ. του Ι., 2) Γ. Λ. του Μ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αλεξία Ροζάκη και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/5/2011 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 86/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 26/2014 του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10/6/2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. O Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας ανέγνωσε την από 6/9/2017έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθμ. ...20 Γ'/12-6-2017 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Πρωτοδικείου Χανίων Ε. Θ. Λ., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσίβλητοι, που επισπεύδουν τη συζήτηση, προκύπτει ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας της πληρεξούσιου δικηγόρου τους, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 10-6-2014 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ` αριθμ. 26/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης, με πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας (18-9-2017) και κλήση προς εμφάνιση κατά τη συζήτηση αυτής, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα.....Η αναιρεσείουσα, όμως, δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της εν λόγω αίτησης κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε και συζητήθηκε η υπόθεση κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, αλλ` ούτε κατέθεσε δήλωση ότι δε θα παραστεί κατά την εκφώνησή της σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 26/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης, η οποία εκδόθηκε επί της από 12-4-2013 έφεσης της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 86/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανιών, με την οποία έγινε δεκτή η από 30-5-2011 αίτηση των αναιρεσιβλήτων, με την οποία ζήτησαν να επιτραπεί η αποχώρησή τους από την αναιρεσείουσα εταιρία περιορισμένης ευθύνης και να γίνει προσδιορισμός της αξίας της μερίδας συμμετοχής τους.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος.

Υπό την ως άνω έννοια, "πράγματα" αποτελούν και οι λόγοι της εφέσεως ή αντεφέσεως, οι οποίοι αφορούν αυτοτελείς ισχυρισμούς. Εξάλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό η ουσιαστικό, αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή, ως αποδειχθέντων, γεγονότων αντίθετων προς αυτά, που τον συγκροτούν (ΑΠ 117/2013, ΑΠ 845/2011).

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, κατά την ανέλεγκτη από το Εφετείο εκτίμηση των αποδείξεων: "Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΠΕ" συστάθηκε με το υπ' αριθμ. ...7/6/7/2004 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Ε. Β., το οποίο καταχωρήθηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία του Πρωτοδικείου Χανιών.

Ανακοίνωση για την καταχώρηση αυτή και περίληψη της εταιρικής σύμβασης δημοσιεύθηκαν στο με αριθμό 9179/19-7-2004 Φ.Ε.Κ. (τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ). Μεταξύ των σκοπών της εταιρείας είναι και η πρακτόρευση των πάσης φύσεως και τύπου εμπορικών, επιβατηγών και πολεμικών πλοίων, καθώς και πλωτών ναυπηγημάτων. Έδρα της εταιρείας ορίσθηκε η Σούδα Χανιών η δε διάρκειά της ορίσθηκε εικοσαετής.

Το εταιρικό κεφάλαιο, ποσού 20.000 ευρώ, διαιρέθηκε σε χίλια (1000) εταιρικά μερίδια των είκοσι (20) ευρώ το καθένα. Μέλη της καθ' ης από την ίδρυσή της, είναι οι δύο αιτούντες, ο Ι. Σ., ο Π. Κ. και ο Μ. Σ., έκαστος των οποίων κατέβαλε για το σχηματισμό του κεφαλαίου το ποσό των 4.000 ευρώ και έλαβε διακόσια (200) εταιρικά μερίδια.

Το εταιρικό κεφάλαιο, το ποσοστό συμμετοχής σ' αυτό των εταίρων και η ονομαστική αξία των εταιρικών μεριδίων δεν έχουν υποστεί καμία μεταβολή από την σύσταση της εταιρείας μέχρι και τον κρίσιμο χρόνο της συζήτησης της αίτησης στον πρώτο βαθμό. Περαιτέρω, με το καταστατικό ορίσθηκε διαχειριστής και εκπρόσωπος της καθ' ης ο δεύτερος των αιτούντων Γ.

Λ.. Στην συνέχεια, ορίσθηκαν διαχειριστές, κατόπιν της από 6-11-2004 απόφασης της συνέλευσης των εταίρων και σχετικής τροποποίησης του καταστατικού, οι δύο αιτούντες και τέλος, κατόπιν της από 27-1-2010 απόφασης της συνέλευσης των εταίρων και νέας σχετικής τροποποίησης του καταστατικού, ορίσθηκε διαχειριστής και εκπρόσωπος αυτής ο Μ.

Σ. του Χ.. Τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της καθ' ης, οι σχέσεις μεταξύ των εταίρων της ήταν ομαλές και ο κύκλος εργασιών της ήταν αξιόλογος και κερδοφόρος, προερχόταν δε, κατά κύριο λόγο, από τη συνεργασία της με την εδρεύουσα στη Μάλτα εταιρεία με την επωνυμία "... UK" και το διακριτικό τίτλο "...", η οποία είχε αναλάβει την πρακτόρευση των νατοϊκών και αμερικανικών πλοίων.

Η συνεργασία αυτή διενεργείτο μέσω της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ" με έδρα τη ..., της οποίας μοναδικοί μέτοχοι τυγχάνουν οι αδελφοί Ι. και Μ. Σ. που είναι ταυτόχρονα και εταίροι της καθ' ης. Ειδικότερα, η παραπάνω ανώνυμη εταιρεία, από το έτος 2004, κατήρτιζε με την προαναφερόμενη αλλοδαπή εταιρεία συμβάσεις ετήσιας διάρκειας που είχαν ως περιεχόμενο την πρακτόρευση στην Ελλάδα νατοϊκών και αμερικανικών πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων.

Η τελευταία από τις συμβάσεις αυτές καταρτίσθηκε στις 22-03- 2010 και είχε συμφωνηθείσα διάρκεια από 1-4-2010 έως 31-3-2011. Ακολούθως, μετά την κατάρτιση κάθε σύμβασης, η εταιρεία "... ΑΕ" κατήρτιζε σύμβαση με την καθ' ης, δυνάμει της οποίας της ανέθετε την πρακτόρευση των παραπάνω πλοίων, τα οποία ελλιμενίζονταν στα ελληνικά λιμάνια.

Το έτος 2010, οι εταίροι της καθ' ης, μετά από πρόταση της "...", συμφώνησαν μ' αυτήν να ιδρύσουν μία νέα εταιρεία διεπόμενη από τη νομοθεσία των ..., στην οποία θα συμμετείχε και η "...", προκειμένου να ανατεθεί σ' αυτήν από την "..." η πρακτόρευση των πλοίων για όλη την ελληνική επικράτεια. Προς το σκοπό αυτό, οι εταίροι της καθ' ης συμφώνησαν τον Ιανουάριο του έτους 2011, να προτείνουν στη "..." την άμεση ίδρυση της νέας αυτής εταιρείας πλην όμως, υπό τη νομική μορφή της ανωνύμου εταιρείας και αμέσως μετά να προχωρήσουν στη λύση και εκκαθάριση της καθ' ης, ωστόσο η προσπάθεια αυτή δεν ευδοκίμησε, λόγω διαφορών που ανέκυψαν μεταξύ τους αναφορικά με τη διανομή των κερδών του έτους 2010, την αξία των εταιρικών μεριδίων και τη διανομή του προϊόντος εκκαθάρισης της καθ' ης.

Μετά ταύτα, η "..." επικαλούμενη τις διενέξεις που δημιουργήθηκαν μεταξύ των εταίρων της καθ' ης το Μάρτιο του έτους 2011, υπαναχώρησε από τη συμφωνία για την ίδρυση, της νέας εταιρείας και στη συνέχεια, διέκοψε τη συνεργασία της με την εταιρεία "... ΑΕ" και κατ' επέκταση, και με την καθ' ης, πράγμα που είχε σαν συνέπεια τη σοβαρή μείωση των εργασιών της τελευταίας.

Το γεγονός αυτό όμως, οδήγησε και σε κορύφωση των διενέξεων μεταξύ των αιτούντων και των υπολοίπων εταίρων της καθ' ης, καθώς η "...", μετά τη λήξη της τελευταίας σύμβασης με την εταιρεία "... ΑΕ" και δη, στις 29-04-2011, σύνηψε ετήσια σύμβαση πρακτόρευσης με την εδρεύουσα στα ..... εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...

ΕΙ1Ε" μοναδική εταίρος της οποίας είναι η θυγατέρα του δεύτερου αιτούντος Α. Λ., η οποία ήταν υπάλληλος της καθ' ης μέχρι την 23-3-2011, οπότε και υπέβαλε την παραίτησή της. Παράλληλα, υπέβαλαν ομαδικώς τις παραιτήσεις τους και οι υπάλληλοι της καθ' ης Ε. Κ., Λ. Κ., Ά. Π., Α. Κ. και Ε. Π., αφού η διακοπή της συνεργασίας της καθ' ης με την "...", που ήταν ο βασικός πελάτης της, έθετε σε κίνδυνο το εργασιακό τους μέλλον, προσελήφθησαν δε αυτοί στην συνέχεια, από την ανωτέρω νεοϊδρυθείσα μονοπρόσωπη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την οποία σύνηψε σύμβαση συνεργασίας η "...".

Επακολούθησαν επανειλημμένες έγγραφες οχλήσεις των αιτούντων προκειμένου να συγκληθεί η συνέλευση των εταίρων, να διενεργηθεί η διανομή των κερδών και να τους επιτραπεί η αποχώρησή τους από την καθ' ης, οι οποίες όμως απέβησαν άκαρπες. Η καθ' ης εξάλλου, καθώς και ot συμμετέχουσες στη συνεργασία της με τη "..." εταιρείες "...

ΑΕ" και "... ΕΠΕ", υπέβαλαν ενώπιων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανιών την υπ' αριθμ. καταθ. 234/6-5-2011 αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων σε βάρος μεταξύ άλλων και των νυν αιτούντων, με την οποία ισχυρίζονταν ότι οι τελευταίοι ενήργησαν πράξεις αθέμιτου ανταγωνισμού εναντίον τους, αποσπώντας την πελατεία τους.

Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη με την υπ' αριθμ. 289/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανιών. Η υποβολή της όμως, οδήγησε σε περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των εταίρων, οι οποίες ήταν ήδη τεταμένες λόγω της διακοπής της συνεργασίας της καθ' ής με την "...", της αμφισβήτησης του διαχειριστικού έργου των αιτούντων, η οποία είχε αποτελέσει την αιτία αντικατάστασής τους από το νυν διαχειριστή Μ.

Σ., των διενέξεων των αιτούντων με τους υπόλοιπους εταίρους ως προς τη διανομή των κερδών της εταιρείας και της ίδρυσης από το Λ. Χ., αδερφό του πρώτου αιτούντος και εργαζόμενο μέχρι το Φεβρουάριο του έτους 2010 στην καθ' ης, μιας άλλης εταιρείας με αντικείμενο τις τροφοδοσίες πλοίων. Υπό τα άνω δεδομένα, καθίσταται εμφανής η πραγματική αδυναμία συνεργασίας των αιτούντων με τους υπόλοιπους εταίρους της καθ' ης, η οποία είναι απαραίτητη για την επίτευξη του εταιρικού σκοπού και ως εκ τούτου, υφίσταται σπουδαίος λόγος για την έξοδό τους από την εν λόγω εταιρεία.

Η καθ' ης ισχυρίζεται, όπως και πρωτοδίκως, ότι η ως άνω διαμορφωθείσα κατάσταση στις σχέσεις μεταξύ των εταίρων, η οποία συνεπάγεται την αδυναμία συνεργασίας αυτών, οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα των αιτούντων εξαιτίας της άσκησης εκ μέρους τους, κατά παράβαση του νόμου και του καταστατικού της εταιρείας, πράξεων αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος της και συνεπώς, η εκ μέρους τους άσκηση της ένδικης αίτησης τυγχάνει καταχρηστική.

Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι οι αιτούντες, εκμεταλλευόμενοι τις απευθείας επαφές που είχαν με τον εκπρόσωπο της "..." Φ. Ρ., στα πλαίσια της επί σειράν ετών και μέχρι το μήνα Ιανουάριο τους έτους 2010, ασκούμενης διαχείρισης της καθ' ης, συμφώνησαν να μην ανανεωθεί από την "..." η σύμβαση ανάθεσης της πρακτόρευσης των πλοίων προς την εταιρεία "...

ΑΕ", η οποία τύποις έληγε την 31-3-2011, με συνέπεια η τελευταία να μην έχει πλέον τη δυνατότητα να ανανεώσει την αντίστοιχη σύμβαση πρακτορεύσεως με την καθ' ης, αλλά να ανατεθεί αυτή εφεξής σε εταιρεία δικών τους συμφερόντων η οποία θα ιδρύετο για το σκοπό αυτό με παρένθετο πρόσωπο και δη, στην προαναφερόμενη εταιρεία "...

ΕΠΕ", η οποία συστάθηκε στις 28-3-2011, έχουσα ως μοναδική εταίρο την Α. Λ., θυγατέρα του δεύτερου αιτούντος και υπάλληλο της καθ' ης μέχρι τις 23-3-2011. Ισχυρίζεται επίσης η καθ' ης ότι με τον τρόπο αυτό οι αιτούντες μεθόδευσαν την υφαρπαγή της πελατείας της καθ' ης και ήδη επιχειρούν κατά τρόπο προσχηματικό και καταχρηστικό να απελευθερωθούν και να αποδεσμευθούν απ' αυτήν προκειμένου να μπορούν να επιχειρούν ανενόχλητοι τις πράξεις αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος της καθ' ης.

Η προαναφερόμενη ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος (άρθρο 281 Α.Κ) κρίνεται απορριπτέα, διότι δεν πιθανολογήθηκε ότι οι αιτούντες υποκίνησαν την εταιρεία "..." να μην ανανεώσει τη σύμβαση πρακτόρευσης των πλοίων με την εταιρεία "... ΑΕ" και συγκεκριμένα, ότι άσκησαν τέτοια καθοριστική επίδραση στη βούληση των εκπροσώπων της "...", η οποία είχε ως αποτέλεσμα να της προκαλέσουν την απόφαση να διακόψει τη μέχρι τότε συνεργασία της με την ως άνω εταιρεία και κατ' επέκταση με την καθ' ης.

Εξάλλου, η ισχυρή θέση της "..." στην αγορά δεν επιτρέπει άνευ ετέρου, την εξαγωγή συμπεράσματος ότι αυτή ήταν δεκτική αθέμιτου επηρεασμού της από τους αιτούντες ενώ, όπως έχει ήδη αναφερθεί, η σύμβαση με την εταιρεία "... ΑΕ" ανανεώθηκε για τελευταία φορά στις 22-3-2010 δηλαδή, μετά τον τερματισμό της διαχείρισης της καθ' ης από τους αιτούντες, οι οποίοι επομένως, δεν είχαν πλέον εκπροσωπευτική εξουσία να διαπραγματευθούν τη συνέχιση της συνεργασίας με την "..." και για το επόμενο έτος ή να αποφασίσουν τη διακοπή της.

Ούτε όμως και η καθ' ης αναφέρει στα δικόγραφά της ποιές ήταν οι συγκεκριμένες αυτές ενέργειες των αιτούντων που προκάλεσαν την απόφαση στην "..." να απόσχει από την περαιτέρω συνεργασία της με την ίδια (την καθ' ης), δεδομένου άλλωστε, ότι τα γεγονότα που επικαλείται ως ενδεικτικά των μεθοδεύσεων των αντιδίκων της και δη, η παραίτηση των υπαλλήλων της και η ίδρυση νέας εταιρείας από τη θυγατέρα του δευτέρου αιτούντος έλαβαν χώρα αφότου έγινε γνωστό σε όλους ότι η "..." δεν θα ανανέωνε τη σύμβαση συνεργασίας τους.

Σημειώνεται επίσης, ότι η άσκηση από τον εταίρο ανταγωνισμού σε βάρος της εταιρείας αποτελεί σπουδαίο λόγο για τον αποκλεισμό του απ' αυτήν.... και μπορεί να στηρίξει αξίωση αποζημίωσης της εταιρείας εναντίον του εταίρου που την ζημίωσε αποσπώντας την πελατεία της, εφόσον συντρέχουν και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις του νόμου- Όμως, και σε αυτήν την περίπτωση, το δικαίωμα του τελευταίου να εξέλθει από την εταιρεία, προκειμένου να συνεχίσει την επιχειρηματική του δραστηριότητα, χωρίς τις δεσμεύσεις που απορρέουν από την εταιρική του ιδιότητα, απευθυνόμενος στον ίδιο κύκλο πελατών, δεν ασκείται καταχρηστικά, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η καθ' ης, εκ μόνου του λόγου, ότι με την έξοδό του επιδιώκεται απ' αυτόν ο ανεμπόδιστος ανταγωνισμός της εταιρείας.

Εξάλλου, εκτός του πλαισίου της εταιρικής σχέσης, στην ελεύθερη δηλαδή αγορά, η διεκδίκηση πελατείας αποτελεί τον κύριο στόχο κάθε επιχείρησης και συνεπώς, μόνη η απόσπαση πελατείας από τον ανταγωνιστή δεν αρκεί για να προσδώσει σ' αυτήν αθέμιτο χαρακτήρα, διότι απορρέει από την ουσία του οικονομικού ανταγωνισμού, που θεωρείται επωφελής διαδικασία.

Είναι επομένως, απολύτως θεμιτή και επιβεβλημένη η έξοδος του εταίρου που ενεργεί ανταγωνιστικά προς τα οικονομικά συμφέροντα της εταιρείας, ενώ αντίθετα, η περαιτέρω δέσμευσή του σ' αυτήν από την επίκληση της καταχρηστικότητας, προφανώς, δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς του άρθρου 281 του Α.Κ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο απέρριψε την προαναφερόμενη ένσταση της καθ' ης, έστω και με διαφορετικές εν μέρει αιτιολογίες, οι οποίες αντικαθίστανται με αυτές της παρούσας απόφασης (άρθρο 534 ΚΠολΔ), ορθά κατ' αποτέλεσμα εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και ως εκ τούτου, τα αντίθετα σχετικώς υποστηριζόμενα από την καθ' ης εκκαλούσα με τον οικείο λόγο της έφεσής της κρίνονται κατ' ουσίαν αβάσιμα και απορριπτέα.

Όσον αφορά την αξία της μερίδας συμμετοχής των αιτούντων στην καθ' ης, την οποία δικαιούνται να λάβουν αυτοί κατά την έξοδό τους, πιθανολογήθηκαν περαιτέρω τα εξής: Κατά τον κρίσιμο χρόνο της 15-11-2011, κατά τον οποίο έλαβε χώρα η πρώτη συζήτηση της αίτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, η καθ' ης παρουσίαζε ενεργητικό 898.572,33 ευρώ, αναλυόμενο σε:

α) ενσώματα πάγια στοιχεία και δη, μηχανήματα αξίας 17.000 ευρώ, μεταφορικά μέσα αξίας 34.000 ευρώ και έπιπλα και λοιπό εξοπλισμό αξίας 23.000

ευρώ, β) συμμετοχές και άλλες μακροπρόθεσμες απαιτήσεις 300 ευρώ, γ) απαιτήσεις από πελάτες 459.632,39

ευρώ, δ) απαιτήσεις από διάφορους τρίτους 221.790,22 ευρώ, ε) έξοδα επομένων χρήσεων 2.820 ευρώ και στ) διαθέσιμα ταμείου και σε καταθέσεις όψεως και προθεσμίας 140.029,72 ευρώ. Κατά τον ίδιο χρόνο, η καθ' ης παρουσίαζε παθητικό 590.032,88 ευρώ, αναλυόμενο σε: α) υποχρεώσεις προς προμηθευτές 493.675,89 ευρώ, β) υποχρεώσεις για πληρωτέες μεταχρονολογημένες επιταγές 20.310,50 ευρώ, γ) υποχρεώσεις για προκαταβολές πελατών 20.897,66 ευρώ, δ) υποχρεώσεις από φόρους-τέλη 41.568,74 ευρώ, ε) υποχρεώσεις σε ασφαλιστικούς οργανισμούς 5.793,23 ευρώ και στ) υποχρεώσεις σε διάφορους πιστωτές 7.856,86 ευρώ.

Συνεπώς, στις 15- 11-2011, η πραγματική αξία της περιουσίας της καθ' ης ανήρχετο σε 308.539,45 ευρώ (ήτοι, ενεργητικό 898.572,33 ευρώ μείον παθητικό 590.032,88 ευρώ) και η πραγματική αξία του μεριδίου εκάστου των αιτούντων σε 61.707,89 ευρώ (ήτοι, 308.539,45 ευρώ: 1000 εταιρικά μερίδια = 308,54 ευρώ η αξία του κάθε εταιρικού μεριδίου χ 200 εταιρικά μερίδια που είχε ο κάθε εταίρος= 61.707,89 ευρώ η αξία της μερίδας συμμετοχής εκάστου)...". Ακολούθως και με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, εξαφάνισε κατά ένα μέρος την πρωτόδικη απόφαση, κατά παραδοχή της έφεσης της αναιρεσείουσας και προσδιόρισε την αξία της μερίδας συμμετοχής εκάστου των αναιρεσιβλήτων στο ποσό των 61.707,89 ευρώ. Με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης, αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την ένσταση της αναιρεσείουσας περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος των αναιρεσιβλήτων, που είχε επαναφέρει ενώπιον του, με τον πρώτο λόγο της έφεσής της. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το δικάσαν Εφετείο έλαβε υπόψη τον ως άνω, φερόμενο ως μη ληφθέντα υπόψη, ισχυρισμό και τον απέρριψε, ως κατ' ουσίαν αβάσιμο.

Κατόπιν τούτων, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί. Ακολούθως, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε η αναιρεσείουσα στο δημόσιο ταμείο (ΚΠολΔ 495§4 και να καταδικαστεί η τελευταία, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176, 183 και 191§2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε η αναιρεσείουσα στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2019.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ