1276/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1276 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1276/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη), Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου - Εισηγήτρια, Χρήστο Βρυνιώτη και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Π. του Π., κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Ιωάννου, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 531/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Α. Κ. του Χ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή.

Το Τριμελές Εφετείο Πατρών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ.πρωτ..../20-11-2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1325/2015.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 16-11-2015, με αριθμό πρωτ. .../20-11-2015, αίτηση του Ν. Π. του Π. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 531/2015 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Πατρών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ. 1 του ΠΚ, "όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών", ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του ΠΚ, "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν".

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται η διαπίστωση αφενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε κατ’ αντικειμενική κρίση την προσοχή που κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος όφειλε υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, την πείρα και τη λογική και αφετέρου ότι αυτός μπορούσε με βάση τις προσωπικές ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες του να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα του τελεσθέντος εγκλήματος.

Ακόμη απαιτείται αντικειμενικώς αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε ως επακόλουθο της αμέλειας του. Η τυχόν συντρέχουσα συνυπαιτιότητα του παθόντος ή τρίτου, δεν αναιρεί την ύπαρξη αμέλειας του δράστη και συνακόλουθα την ποινική ευθύνη του, εκτός εάν αυτή συνετέλεσε αποκλειστικά στο αποτέλεσμα που επήλθε, οπότε αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος.

Κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 28 του ΠΚ, η αμέλεια διακρίνεται σε άνευ συνειδήσεως αμέλεια, κατά την οποία ο δράστης από έλλειψη της προσήκουσας προσοχής δεν προβλέπει το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του και σε ενσυνείδητη αμέλεια, κατά την οποία προβλέπει ότι από τη συμπεριφορά του μπορεί να επέλθει το αξιόποινο αποτέλεσμα, πιστεύει όμως ότι θα το αποφύγει.

Εξάλλου, η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με τα διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα τα αποδεικτικά μέσα στο σύνολο τους και όχι μόνο ορισμένα από αυτά.

Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα μόνον αποδεικτικά μέσα, δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα.

Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Περαιτέρω, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. ΕΛ του ΚΠΔ, και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία συντρέχει όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν κάνει σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ως αληθή στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθ. 531/2015 απόφαση του, το Τριμελές Εφετείο Πατρών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε ανελέγκτως στο σκεπτικό του, μετά από εκτίμηση των αναφερομένων σ’ αυτό κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων (χωρίς όρκο κατάθεση πολιτικώς ενάγοντα, ένορκες καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, πρακτικά πρωτοβάθμιας δίκης, αναγνωσθέντα έγγραφα, εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης επισκοπηθείσες φωτογραφίες και απολογία κατηγορουμένου), ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : "Ο κατηγορούμενος στην οδό ...

του Αιγίου στις 22.9.2009 και περί ώρα 14.15 ως οδηγός του υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου από αμέλεια του δηλαδή από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβαλει και την οποία θα κατέβαλε υπό ανάλογες περιστάσεις κάθε μέσος συνετός οδηγός, δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα της πράξεως του και προκάλεσε τον θάνατο άλλου.

Ειδικότερα την ανωτέρω ημερομηνία και περί ώρα 13.50 ο Χ. Κ. του Κ., κάτοικος ..., οδηγώντας το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας του επισκέφθηκε το πρατήριο υγρών καυσίμων του Π. Π., πατρός του κατηγορουμένου, το οποίο βρίσκεται επί της οδού ... στην πόλη του Αιγίου, για να ανεφοδιασθεί με καύσιμα.

Όταν ολοκληρώθηκε ο ανεφοδιασμός του αυτοκινήτου και ο ανωτέρω ιδιοκτήτης του επεχείρησε να το θέσει σε λειτουργία και να απομακρυνθεί, διαπίστωσε ότι το ηλεκτρικό σύστημα του οχήματος είχε τεθεί εκτός λειτουργίας λόγω πτώσεως της ισχύος της μπαταρίας του, με αποτέλεσμα το όχημα να ακινητοποιηθεί στον χώρο του πρατηρίου δίπλα από τις αντλίες της βενζίνης.

Για να μην εμποδίζει όμως τα υπόλοιπα οχήματα που ανέμεναν στην σειρά για να ανεφοδιασθούν με καύσιμα, ο ανωτέρω οδηγός μαζί με τον ιδιοκτήτη του πρατηρίου και τον μικρότερο γιο του έσπρωξαν το αυτοκίνητο από τον προαύλιο χώρο του πρατηρίου υγρών καυσίμων και το μετατόπισαν στον προαύλιο χώρο γειτονικού ακινήτου, όπου προηγουμένως λειτουργούσε κατάστημα ζωοτροφών.

Μετ’ ολίγον επισκέφθηκε το ακινητοποιηθέν όχημα ο κατηγορούμενος, ο οποίος κατά τον χρόνο του συμβάντος βρισκόταν στον χώρο του πλυντηρίου αυτοκινήτων, και αφού εξέτασε το όχημα και συνομίλησε με τον ιδιοκτήτη προσφέρθηκε να τον βοηθήσει να το θέσει σε λειτουργία ρευματοδοτώντας το από την μπαταρία του υπ’ αριθμ.

κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου, το οποίο ήταν σταθμευμένο στον χώρο του πλυντηρίου. Για να μπορέσει όμως να ρευματοδοτήσει το ακινητοποιημένο όχημα που είχε κατεύθυνση από Αίγιο προς ... έπρεπε να φέρει το δικό του όχημα μέτωπο με μέτωπο με το ακινητοποιημένο για να φθάνουν τα μήκους δύο (2) μέτρων καλώδια ρευματοδοτήσεως από την μια μπαταρία μέχρι την άλλη (βλ.

κατάθεση Χ. Κ. στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με την οποία επιβεβαίωσε την από 6.10.2009 προανακριτική του κατάθεση). Εν συνεχεία ο κατηγορούμενος επιβιβάσθηκε στο υπ’ αριθ. κυκλοφορίας ... Ι.Χ. Ε όχημα, το οποίο ήταν ανασφάλιστο, και οδηγώντας το εξήλθε από την πρώτη είσοδο του πρατηρίου υγρών καυσίμων και στρίβοντας δεξιά εισήλθε στο οδόστρωμα της οδού ...

κατευθυνόμενος προς το ακινητοποιημένο όχημα, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, ήταν ακινητοποιημένο στον προαύλιο χώρο της διπλανής οικοδομής έχοντας παράλληλη θέση προς το οδόστρωμα της .... Η τελευταία είναι οδός διπλής κατευθύνσεως με δυο λωρίδες κυκλοφορίας (μια ανά κατεύθυνση) έχουσα πλάτος οδοστρώματος επτά (7) μέτρων (βλ.

έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος). Όταν ο κατηγορούμενος προσήγγισε το ακινητοποιημένο όχημα διαπίστωσε ότι ο προαύλιος χώρος του πρώην καταστήματος ζωοτροφών δεν επαρκούσε ώστε να πραγματοποιήσει αναστροφή εντός αυτού και να φέρει το όχημα του μέτωπο με μέτωπο με το ακινητοποιημένο αυτοκίνητο, για τούτο εισήλθε διαγώνια στον προαύλιο χώρο του πρώην καταστήματος και εν συνεχεία πραγματοποίησε οπισθοπορεία καταλαμβάνοντας δύο (2) περίπου μέτρα του οδοστρώματος της λωρίδας κυκλοφορίας από Αίγιο προς ...

της οδού .... Πριν πραγματοποιήσει την ανωτέρω οπισθοπορεία από αμέλεια του δηλαδή από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει , δεν έλεγξε αν μπορούσε να πράξει τούτο ακινδύνως για τους λοιπούς χρήστες της οδού αλλά ούτε και προειδοποίησε αυτούς είτε με την χρήση των ειδικών προβολέων (alarm) είτε με την τοποθέτηση προειδοποιητικής πινακίδας είτε αναθέτοντας σε τρίτο πρόσωπο να ειδοποιήσει με κατάλληλα σήματα τους λοιπούς χρήστες της οδού, αλλά πραγματοποίησε εντελώς απροειδοποίητα ελιγμό με οπισθοπορεία καταλαμβάνοντας τμήμα του οδοστρώματος της οδού ...

που προοριζόταν για την κίνηση των οχημάτων με κατεύθυνση προς ..., με αποτέλεσμα να αποκλείσει την πορεία της υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας που κατ’ εκείνη την χρονική στιγμή (14.15) οδηγούμενη από τον Ν. Κ., κάτοικο εν ζωή ... Αιγίου, εκινείτο με αυξημένη ταχύτητα επί της οδού ... με κατεύθυνση από την οδό ...

προς την περιοχή ... και να επιπέσει αυτή με το εμπρόσθιο τμήμα της στην δεξιά πλευρική επιφάνεια του Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου ήτοι στην πόρτα του συνοδηγού και στο δεξιό εμπρόσθιο φτερό (βλ. έκθεση αυτοψίας). Από την πρόσκρουση της μοτοσικλέτας επί του αυτοκινήτου και την πτώση του στο οδόστρωμα ο οδηγός αυτής υπέστη κακώσεις κρανίου, ωτόρροια δεξιά, ρινόρροια, εγκαύματα τριβής και εκδορές δεξιάς μασχαλιαίας γραμμής, κατάγματα δεξιάς πηχεοκαρπικής αρθρώσεως, ασαφοποίηση αριστερού νεφρού, εγκάρσια διατομή σπληνός μήκους εννέα (9) εκατοστών, οίδημα εγκεφάλου, αιμορραγία ενδοκοιλιακής χώρας και βαρειά κρανιοεγκεφαλική κάκωση από τα οποία τραύματα ως μόνης ενεργούς αιτίας επήλθε ο θάνατος αυτού στις 4.10.2009.

Ο κατηγορούμενος προέβαλε κατά την απολογία του τον ισχυρισμό ότι εκινείτο κανονικά στο άκρο δεξιό μέρος της οδού ... και έχοντας αναμμένο το δεξιό φλας του οχήματος του με σκοπό να εισέλθει στον προαύλιο χώρο του πρώην καταστήματος ζωοτροφών και ότι κατά την στιγμή που πραγματοποιούσε δεξιό ελιγμό ο οδηγός της μοτοσικλέτας επεχείρησε να τον προσπεράσει από δεξιά με συνέπεια να προσκρούσει στην δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του.

Ο ισχυρισμός του όμως αυτός δεν κρίνεται βάσιμος κατ’ ουσίαν, αφενός μεν διότι στον προαύλιο χώρο του πρώην καταστήματος ζωοτροφών πλάτους 5,10 μέτρων ήταν ακινητοποιημένο το όχημα του Χ. Κ. με αποτέλεσμα να καταλαμβάνει ένα μέρος αυτού και να καθιστά δυσχερή τον επικαλούμενο ελιγμό της μοτοσικλέτας, αφετέρου δε διότι ο οδηγός αυτής είχε ελεύθερο ολόκληρο το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, ήτοι προς Αίγιο της οδού ...

επί του οποίου δεν προέκυψε ότι εκινείτο την χρονική εκείνη στιγμή άλλο όχημα και τμήμα του ρεύματος κυκλοφορίας προς ..., πλάτους 1,5 μέτρων με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται να πραγματοποιήσει προσπέραση από δεξιά του οχήματος του κατηγορουμένου. Την πεποίθηση εξάλλου του Δικαστηρίου ότι το ατύχημα έλαβε χώρα κατά την πραγματοποίηση οπισθοπορείας του αυτοκινήτου ενισχύει και η διαπίστωση της πραγματογνωμοσύνης των διορισθέντων από το Τμήμα Τροχαίας Αιγίου πραγματογνωμόνων Α.

Μ. και Α. Π. ότι για να μπορούσε να καταλήξει το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου μπροστά από το ακινητοποιημένο Ι.Χ.Ε χωρίς πρόσθετους ελιγμούς έπρεπε να ξεκινήσει την κυκλική του πορεία από το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας (ήτοι από την λωρίδα κυκλοφορίας προς Αίγιο) με το τιμόνι του στραμμένο τελείως δεξιά, ώστε το εμπρόσθιο αριστερό άκρο του αμαξώματος να ακολουθήσει ημικύκλιο ακτίνας 5,8 μέτρων.

Εφόσον όμως ο κατηγορούμενος δεν αποδείχθηκε ότι έκανε τέτοιον ελιγμό για να μπορέσει να φέρει το όχημα του μπροστά από το ακινητοποιημένο όχημα, η μόνη εναλλακτική δυνατότητα που του απέμενε για να επιτύχει τον ανωτέρω σκοπό του , την οποία και ακολούθησε με τα εντεύθεν δυσμενή αποτελέσματα που περιγράφηκαν ανωτέρω, ήταν η οπισθοπορεία επί του οδοστρώματος.

Για τούτο και, ανεξαρτήτως της τυχόν συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσικλέτας, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια που του αποδίδεται με το κλητήριο θέσπισμα". Ακολούθως το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κήρυξε τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα ένοχο του ότι: "Στην οδό ... ...

στο Αίγιο, στις 22-9-2009 και περί ώρα 14:15, ως οδηγός οχήματος, κατά την πορεία του αυτοκινήτου του, από αμέλεια του, δηλ. από την έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει επέφερε κατά την οδήγηση του οχήματος του, τον θάνατο άλλου, χωρίς, εξ αιτίας, της ως άνω αμέλειας του, να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα, που παράχθηκε από την παρακάτω πράξη του και πιο συγκεκριμένα, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο και κατά την διενέργεια δεξιόστροφου κατά την πορεία του ελιγμού στάθμευσης του ανωτέρω αναφερομένου οχήματος, ώστε να δυνηθεί να ρευματοδοτήσει ακινητοποιημένο δεξιά κατά την αρχική πορεία του ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας Χ. Κ., με αριθμό κυκλοφορίας ... και δη κατά την προσπάθεια του να ευθυγραμμίσει το εμπρόσθιο μέρος του οχήματος του με το έμπροσθεν μέρος του ως άνω αναφερθέντος οχήματος του Χ.Κ.

σε προαύλιο χώρο κτιρίου επί της οδού ... και στο ύψος του ... αυτής (πρώην κατάστημα ζωοτροφών), πραγματοποίησε οπισθοπορεία καταλαμβάνοντας τμήμα πλάτους δύο (2) περίπου μέτρων του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας προς ... της οδού ... χωρίς να βεβαιωθεί ότι μπορούσε να το κάνει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού αυτής, με αποτέλεσμα να αποκλείσει με τον ως άνω ελιγμό του οχήματος του το ρεύμα κυκλοφορίας κατά την πορεία της κανονικώς επί της οδού ...

και στο ρεύμα πορείας προς ... κινούμενης υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, την οποία οδηγούσε ο Ν. Κ. κάτοικος εν ζωή ... Αιγίου, και να συγκρουστεί με αυτήν, με συνέπεια από την ως άνω σύγκρουση να υποστεί ο ανωτέρω (Ν. Κ.) κακώσεις κρανίου, ωτόρροια δεξιά, ρινόρροια, εγκαύματα τριβής και εκδορές δεξιάς μασχαλιαία γραμμής, κατάγματα δεξιάς πηχεοκαρπικής άρθρωσης, ασαφοποίηση αριστερού νεφρού, εγκάρσια διατομή σπληνός μήκους 9 εκατοστών, οίδημα εγκεφάλου, αιμορραγία ενδοκοιλιακής χώρας και βαρειά κρανιοεγκεφαλική κάκωση εκ των οποίων τραυμάτων ως μόνης ενεργούς αιτίας επήλθε ο θάνατος αυτού στις 4-10-2009".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του, την απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με σαφήνεια και πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα προκύψαντα από τη διαδικασία πραγματικά περιστατικά, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το Δικαστήριο τα πραγματικά αυτά περιστατικά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά, στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1 β, 28, 302 παρ.1 ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε και επομένως δεν στερείται η απόφαση νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα, στο αιτιολογικό της αποφάσεως, συμπληρούμενο παραδεκτά από το διατακτικό της, παρατίθενται οι ακριβείς συνθήκες του επισυμβάντος τροχαίου ατυχήματος, προσδιορίζεται το είδος της αμέλειας του κατηγορουμένου (χωρίς συνείδηση αμέλεια) και αναφέρεται ο αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς του κατηγορουμένου και του ως άνω επελθόντος θανατηφόρου αποτελέσματος.

Οι επιμέρους αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντα είναι αβάσιμες, αφού : α) Από την παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι η ένδικη σύγκρουση έλαβε χώρα στο Αίγιο στο ύψος του ... της διπλής κατευθύνσεως οδού ... και δη στο άκρο δεξιό της λωρίδας κυκλοφορίας αυτής με κατεύθυνση από Αίγιο προς ..., β) Ουδεμία αντίφαση υφίσταται μεταξύ της παραδοχής στο σκεπτικό της προσβαλλομένης ότι η οδηγούμενη από τον θανόντα δίκυκλη μοτοσικλέτα εκινείτο "με αυξημένη ταχύτητα" και αυτής στο διατακτικό ότι εκινείτο "κανονικώς επί της οδού ...", αφού η τελευταία αυτή παραδοχή σαφώς αναφέρεται στην κανονική κίνηση της μοτ/τας επί του ρεύματος πορείας της (και όχι στο αντίθετο) και μάλιστα στο άκρο δεξιό αυτού, ως προκύπτει εκ του ανωτέρω σημείου σύγκρουσης και του συνόλου των λοιπών παραδοχών της προσβαλλομένης, γ) Εφόσον, σύμφωνα με τις παραδοχές του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, η ένδικη σύγκρουση έλαβε χώρα εντός κατοικημένης περιοχής, σαφώς συνάγεται ότι η "αυξημένη" ταχύτητα της μοτοσικλέτας ήταν ανώτερη των 50 χιλ/ώρα, χωρίς να ήταν αναγκαία η περαιτέρω εξειδίκευση αυτής, εφόσον δεν υπάρχει παραδοχή ότι με μικρότερη ταχύτητα θα απεφεύγετο η σύγκρουση, αντίθετα δε γίνεται λόγος περί "τυχόν" συνυπαιτιότητας του οδηγού της, δ) Για την πληρότητα της αιτιολογίας δεν ήταν αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση η έκθεση και των επιπλέον στοιχείων, που αναφέρει στην αίτηση του ο αναιρεσείων, όπως οι επικρατούσες καιρικές συνθήκες, και η ποιότητα, κατάσταση και κλίση του οδοστρώματος, ε) Για την κατάφαση της ενοχής του αναιρεσείοντα ελήφθησαν υπόψη από το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση όλα τα αναφερόμενα ανωτέρω κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά, δεν ήταν δε απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση αυτών ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως ενώ το γεγονός ότι το Δικαστήριο εξαίρει ορισμένα δεν σημαίνει ότι αγνόησε τα υπόλοιπα.

Επομένως, όλοι οι, από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ του ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, ευθεία ή εκ πλαγίου, των ως άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων που εφαρμόσθηκαν, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Οι εκτιθέμενες στους λόγους αυτούς λοιπές αιτιάσεις περί εσφαλμένης εκτίμησης των αποδεικτικών μέσων, καθόσον εξ αυτών συνάγονται, κατά τον αναιρεσείοντα, αντίθετα συμπεράσματα από αυτά στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας, είναι απαράδεκτες καθόσον αφορούν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, την οποία και επιχειρούν να πλήξουν με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της έλλειψης νόμιμης βάσης της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ) ως και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντα (άρθρα 176,183 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ.

Απορρίπτει την από 16-11-2015, με αριθμό πρωτ. .../20-11-2015, αίτηση του Ν. Π. του Π., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 531/2015 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Πατρών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντα εκ πεντακοσίων (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ