1276/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1276 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1276/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, το οποίο παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του Παρέδρου του Ν.Σ.Κ. Αντώνιο Αντωνίου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ν. Σ. του Π., κατοίκου ..., 2. Α. Τ. του Χ., ως νομίμου κληρονόμου του αποβιώσαντος Χ. Τ., οι οποίοι ανωτέρω παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Ιωάννη Κάντζιου και κατέθεσαν προτάσεις, 3. Χ. Τ. του Χ., η οποία δεν παραστάθηκε, 4. Π. Β. του Ι., κατοίκου ..., 5. Χ. Μ. του Η., 6. Μ. Ρ. του Γ., 7. Γ. Σ. του Ι. και 8. Π. Σ. του Ι., όλοι κάτοικοι Ιωαννίνων, οι ανωτέρω παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Ιωάννη Κάντζιου και κατέθεσε προτάσεις, και δήλωσε ότι η 3η αναιρεσίβλητη απεβίωσε και τη δίκη συνεχίζουν οι μοναδικοί νόμιμοι κληρονόμοι της: α) Γ. Τ. του Λ., β) Λ. Τ. του Γ., γ) Χ. Τ. του Γ. και δ) Β. Τ. του Γ., κατοίκων ... και παρίστανται δια του ανωτέρω πληρεξουσίου δικηγόρου και κατέθεσαν προτάσεις. Επίσης ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους δήλωσε ότι ο 7ος και 8ος των αναιρεσιβλήτων: Γ. Σ. και Π. Σ. είναι τα ίδια πρόσωπα με: Γ. Σ. και Π. Σ. αντίστοιχα, όπως προκύπτει από την 6447/20-2-2012 βεβαίωση ταυτοπροσωπίας.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 1452/21-12-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:191/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 386/2009 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 28-1-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 29-4-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής απολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες (ΑΠ 622/1983). Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΑΠ 413/1993).

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 1547/1997 ΕλλΔνη 1997 σελ. 1573).

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 465/1988).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 581 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ.

είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 43/1990, ΑΠ 2105/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, επειδή "δεν αναφέρει από ποια συγκεκριμένα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν αφενός τα συνολικά τετραγωνικά μέτρα της κάθε ιδιοκτησίας που απαλλοτριώθηκε, αφετέρου τα τετραγωνικά μέτρα της κάθε ιδιοκτησίας που απαλλοτριώθηκαν με την πρώτη απαλλοτρίωση, τα τετραγωνικά της κάθε ιδιοκτησίας που απέμειναν μετά την πρώτη απαλλοτρίωση και τα τετραγωνικά μέτρα της κάθε ιδιοκτησίας που απαλλοτριώθηκαν με τη δεύτερη απαλλοτρίωση, ώστε να είναι νόμιμα και ειδικά αιτιολογημένη η ως άνω κρίση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης σχετικά με την ακριβή έκταση, με τον ακριβή αριθμό των τετραγωνικών μέτρων της κάθε ιδιοκτησίας που απέμειναν εκτός και των δύο απαλλοτριώσεων για τα οποία είναι βάσιμη η αξίωση των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων για αποζημίωση λόγω μείωσης της αξίας των ιδιοκτησιών τους".

Ο ως άνω μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, καθόσον η προβαλλόμενη με αυτόν αιτίαση αναφέρεται σε ελλείψεις ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος το οποίο όμως διατυπώνεται με σαφήνεια. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, καταδικαστεί δε το αναιρεσείον, που ηττάται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων ( άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-1-2010 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της 386/2009 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουλίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ