Supreme Court allows appeal against appellate court dismissal of partner's information rights due to lack of standing.

Απόφαση 1274 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1274/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα, Βρυσηίδα Θωμάτου και Ευτύχιο Νικόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Μαρτίου 2023, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ι. Α. του Σ. ή του Σ., κατοίκου ..., ως ομορρύθμου εταίρου της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Φαρμακείο Ε. Σ. Α. και ΣΙΑ ΟΕ" και έδρα την Αριδαία Πέλλας, μετατραπείσας ήδη σε ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "Φαρμακείο Ε. Σ. Α. ΕΕ" και έδρα την Αριδαία Πέλλας. Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Τσώκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Α. του Σ. ή του Σ., κατοίκου ..., ατομικά και ως ομορρύθμου εταίρου της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Φαρμακείο Ε. Σ. Α. και ΣΙΑ ΟΕ" και έδρα την Αριδαία Πέλλας, μετατραπείσας ήδη σε ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "Φαρμακείο Ε. Σ. Α. ΕΕ" και έδρα την Αριδαία Πέλλας και 2) ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Φαρμακείο Ε. Σ. Α. και ΣΙΑ ΟΕ" και έδρα την Αριδαία Πέλλας, μετατραπείσας ήδη σε ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "Φαρμακείο Ε. Σ. Α. ΕΕ" και έδρα την Αριδαία Πέλλας, όπως εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιορδάνη Χατζηαντωνιάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-7-2020 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Εδέσσης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/2021 του ίδιου Δικαστηρίου και 1355/2022 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-8-2022 αίτησή της και τον από 18-1-2023 πρόσθετο αυτής λόγο.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και του προσθέτου αυτής λόγου και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, υπ' αριθμ. 1355/2022 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553. 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί για το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ). Παραδεκτά επίσης ασκήθηκε και ο από 18.1.2023 πρόσθετος λόγος αναίρεσης με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στην γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 20.1.2023 και επιδόθηκε στις αναιρεσίβλητες στις 24.1.2023 (βλ. τις υπ' αριθ. 9759/24.1.2023 και 9760/24.1.2023 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Έδεσσας Δ. Ρ.), δηλαδή 30 πλήρεις ημέρες πριν την ορισθείσα ημερομηνία συζήτησης της αίτησης αναίρεσης στις 27.3.2023, αφού αφορά στα ίδια κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης, που πλήττονται και με την αναίρεση (άρθρο 569 Κ. Πολ. Δ.). Επομένως η αναίρεση και ο πρόσθετος λόγος αυτής πρέπει να εξετασθούν για το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ. 3 Κ. Πολ. Δ.).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ. 1 εδ. α του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή ο" αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 367/2020, ΑΠ 19/2020, ΑΠ 270/2018).

Με τον παραπάνω λόγο αναιρέσεως ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικώς και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (ΑΠ 736/2021, ΑΠ 551/2021, ΑΠ 184/2021, ΑΠ 367/2020).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ προκύπτει ότι για τη νομιμοποίηση προς διεξαγωγή συγκεκριμένης δίκης αρκεί καταρχήν ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης ουσιαστικής έννομης σχέσης, ότι δηλαδή ο ίδιος είναι φορέας του ασκούμενου επίδικου δικαιώματος και ο εναγόμενος της αντίστοιχης υποχρέωσης. Για τον έλεγχο της νομιμοποίησης το δικαστήριο οφείλει να αρκεστεί στους εμπεριεχόμενους στο εισαγωγικό δικόγραφο ισχυρισμούς. Αρκεί, δηλαδή, μόνον ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός είναι ο φορέας του δικαιώματος και ο εναγόμενος ο φορέας της αντίστοιχης υποχρεώσεως ή ότι αυτοί είναι τα υποκείμενα της έννομης σχέσης, που φέρεται προς κρίση. Αν οι αγωγικοί ισχυρισμοί δεν αιτιολογούν ένα τέτοιο σύνδεσμο ενάγοντος και εναγομένου, η αγωγή θα είναι ανομιμοποίητη και θα απορριφθεί ως απαράδεκτη. Αν, όμως, οι αγωγικοί ισχυρισμοί αιτιολογούν μεν τον ως άνω σύνδεσμο αλλά αποδεικνύεται η αναλήθεια των ισχυρισμών αυτών, τότε η αγωγή θα απορριφθεί όχι για έλλειψη νομιμοποίησης, αλλά ως αβάσιμη για ανυπαρξία του επίδικου δικαιώματος ή της επίδικης υποχρεώσεως. Ποια πρόσωπα είναι οι - κατά κανόνα- φορείς συγκεκριμένων δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ορίζεται από το ουσιαστικό δίκαιο που επιτρέπει την άσκηση της αγωγής.

Συνεπώς, η από μέρους του εναγομένου προβαλλόμενη έλλειψη ενεργητικής ή παθητικής νομιμοποίησης δεν συνιστά ένσταση, αλλά άρνηση της βάσης της αγωγής (ΑΠ 783/2021, ΑΠ 266/2021, ΑΠ 260/2020, ΑΠ 59/2019). Ο αναιρετικός έλεγχος της νομιμοποιήσεως, κατά την άποψη που επικράτησε μετά την ΟλΑΠ 18/2005 (ομοίως και ΟλΑΠ 25/2008), γίνεται με το λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι κατά τον ΚΠολΔ η νομιμοποίηση των διαδίκων νοείται ως η εξουσία διεξαγωγής συγκεκριμένης δίκης για συγκεκριμένη έννομη σχέση. Επειδή λοιπόν το ουσιαστικό δίκαιο καθορίζει το αντικείμενο της έννομης σχέσης αλλά και τους φορείς, η τυχόν εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για το ζήτημα της νομιμοποίησης κάποιου διαδίκου σημαίνει ότι το σφάλμα αυτό οφείλεται σε παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 266/2021, ΑΠ 260/2020, ΑΠ 59/2019).

Συνεπώς, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου ότι συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις αυτές ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 755 εδ. α' ΑΚ που ορίζει ότι "Κάθε εταίρος έχει δικαίωμα να πληροφορείται αυτοπροσώπως για την πορεία των εταιρικών υποθέσεων, να εξετάζει τα βιβλία και τα έγγραφα, καθώς και να καταρτίζει περίληψη της περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας", συνάγεται ότι παρέχεται με αυτήν σε κάθε εταίρο δικαίωμα πληροφόρησης και ελέγχου.

Το δικαίωμα αυτό συγκαταλέγεται μεταξύ των δικαιωμάτων διοικήσεως και, προκειμένου περί ομορρύθμων εταιρειών, στις οποίες έχει εφαρμογή κατά τη διάταξη του άρθρου 249 παρ. 2 ν. 4072/2012, δικαιολογείται από την οικονομική συμμετοχή του εταίρου στην εταιρεία αλλά και από τη θεσπιζόμενη εις ολόκληρον, ευθεία και απεριόριστη ευθύνη του για τα εταιρικά χρέη καθ' όλη την διάρκεια της συμμετοχής του στην εταιρεία.

Το δικαίωμα αυτό είναι σύμφυτο με την εταιρική ιδιότητα, αποτελώντας ουσιαστικά τον πυρήνα ορθής άσκησης των λοιπών απορρεόντων από την εταιρική σχέση δικαιωμάτων, και, κατά συνέπεια, αποσβέννυται κατ' αρχήν στην περίπτωση αποκλεισμού του εταίρου από την εταιρεία κατά τα άρθρα 263 επ. ν. 4072/2012. Ωστόσο, δεν αποσβέννυται όταν είχε ήδη ασκηθεί, πριν χην ολοκλήρωση της διαδικασίας αποκλεισμού του εταίρου, εξωδίκως ή δικαστικώς, όταν δηλαδή ενόψει αρνήσεως του διαχειριστή να ανεχθεί την άσκηση του δικαιώματος, ο εταίρος είχε ήδη ασκήσει αγωγή με αίτημα να υποχρεωθούν η εταιρεία και ο διαχειριστής εταίρος σε ανοχή, ώστε να μπορέσει να ελέγξει ο ασκών το δικαίωμα εταίρος όλα τα στοιχεία και βιβλία της εταιρίας και κάθε είδους αρχείο το οποίο αφορά στη διαχείριση, για τις χρήσεις έως την έγερση της αγωγής, οπότε είναι αδιάφορος ο μεταγενέστερος της ασκήσεως της αγωγής αποκλεισμός του από την εταιρεία, αφού για το κρίσιμο χρονικό διάστημα ο ενάγων και την ιδιότητα του ομορρύθμου εταίρου φέρει και την αντίστοιχη εις ολόκληρον ευθύνη για τα μέχρι του αποκλεισμού του χρέη της εταιρείας.

Κατά συνέπεια, για την άσκηση του ανωτέρω δικαιώματος απαιτείται να συντρέχει η εταιρική ιδιότητα μόνο κατά τον χρόνο ασκήσεως του εν λόγω δικαιώματος και, συνακόλουθα, κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα, όσον αφορά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος: "Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη (αναιρεσείουσα) άσκησε κατά των εναγομένων και ήδη εκκαλουσών (αναιρεσιβλήτων) την ένδικη ...

αγωγή της, με αντικείμενο την άσκηση του εταιρικού δικαιώματος της πληροφόρησής της για την πορεία των εταιρικών υποθέσεων της δεύτερης εναγομένης ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Φαρμακείο Ε. Σ. Α. και ΣΙΑ Ο.Ε." καθώς και τον έλεγχο αυτής ως ομόρρυθμο μέλος της με ποσοστό 50%, ενώ εταίρος κατά το υπόλοιπο ποσοστό 50% και διαχειρίστρια της εν λόγω εταιρείας, είναι η πρώτη εναγομένη - εκκαλούσα (αναιρεσίβλητη).

Κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής η ενάγουσα είχε την προαναφερόμενη εταιρική συμμετοχή καθώς και την εταιρική ιδιότητα στην άνω εταιρεία και ως εκ τούτου είχε την ενεργητική νομιμοποίηση για το ασκηθέν εταιρικό δικαίωμά της. Ωστόσο, κατά το χρόνο της συζήτησης της ένδικης αγωγής (04.03.2021), η ενάγουσα είχε ήδη αποκλειστεί, με δικαστική απόφαση, από την παραπάνω ομόρρυθμη εταιρεία.

Ειδικότερα, μετά την κατάθεση αντίθετων αιτήσεων, περί αποκλεισμού εταίρου, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, ... εκδόθηκε η υπ' αριθ. 269/02.11.2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας)... διατάσσοντας "τον αποκλεισμό από την ομόρρυθμη εταιρεία "Φαρμακείο Ε.

Σ. Α. και ΣΙΑ Ο.Ε." της ομόρρυθμης εταίρου Ι. Α. του Σ., κατοίκου ..., οδός ...". Στην ανωτέρω απόφαση δεν υπάρχει διάταξη περί αναστολής της ισχύος και της εκτελεστότητάς της κατ' άρθρο 763 παρ. 2 ΚΠολΔ. Ως εκ τούτου παράγει τις έννομες συνέπειές της, δηλ. τον αποκλεισμό της ομορρύθμου εταίρου από τη δημοσίευσή της, κατ' άρθρο 763 παρ. 1 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 263 του ν. 4072/2012 ...

Η απόφαση αυτή επιδόθηκε με επιμέλεια της νυν πρώτης εκκαλούσας - εναγομένης (αναιρεσίβλητης) Ε. Α. στην νυν εφεσίβλητη - ενάγουσα (αναιρεσείουσα) την 04.11.2020 ... Η τελευταία κατέθεσε την 27.11.2020 την με αριθ. εκθ. Καταθ. 54/2020 έφεση κατά της υπ' αριθ. 269/2020 απόφασης του άνω Δικαστηρίου, ακολούθως δε κατέθεσε στη Γραμματεία του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης την με αριθ.

εκθ. Καταθ. 3246/2862/17.12.2020 αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ως άνω απόφασης, που διέταξε τον αποκλεισμό της, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 170/27.01.2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας), που απέρριψε την αίτηση. Περαιτέρω, την 09.06.2021 (ήτοι πριν από την έκδοση της εκκαλουμένης, που δημοσιεύθηκε την 07.07.2021) δημοσιεύθηκε η υπ' αριθ. 1005/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που απέρριψε στην ουσία την προαναφερόμενη έφεση και τον με αριθ.

εκθ. Καταθ. Πρόσθετο λόγο αυτής και επικύρωσε την υπ' αριθ. 269/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, η άνω δε απόφαση του Εφετείου επιδόθηκε στην ενάγουσα (Ι. Α.) την 01.07.2021. Σημειωτέον ότι ήδη από 04.11.2020 η υπ' αριθ. 269/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας καταχωρίσθηκε αρμοδίως στη μερίδα της ως άνω ομόρρυθμης εταιρείας (Γ.Ε.ΜΗ. ...) με ΚΑΚ 23242778 και δημοσιεύτηκε στο Γ.Ε.ΜΗ.

του Επιμελητηρίου Πέλλας, με συνέπεια η εταιρική συμμετοχή της αποκλεισθείσας εταίρου να προσαυξήσει αυτοδικαίως και αναλόγως την εταιρική συμμετοχή της πρώτης εναγομένης - εκκαλούσας Ε. Α.. Ακολούθως, στις 11.12.2020 με το υπ' αριθ. ....2020 συμβολαιογραφικό έγγραφο της συμβολαιογράφου Αλμωπίας Ρ. Κ. - Σ., που καταχωρίσθηκε στις 11.12.2020 στο Γ.Ε.ΜΗ.

με ΚΑΚ 2415445, το ως άνω ποσοστό επιμερίστηκε κατά ποσοστό 49% στην πρώτη εκκαλούσα (Ε. Α.) ως ομόρρυθμο εταίρο που εισέφερε σε μετρητά στο ταμείο της εταιρείας την αντίστοιχη αξία στο εταιρικό κεφάλαιο εκ 4.900 ευρώ και κατά ποσοστό 1% στο σύζυγο της Νικόλαο Νάσλα του Χαραλάμπους, δικηγόρο, ως ετερόρρυθμο εταίρο, που εισέφερε το ποσό των 100 ευρώ.

Κατόπιν της εισόδου νέου εταίρου εντός της νόμιμης προθεσμίας των τεσσάρων μηνών κατ' άρθρο 267 ν. 4055/2012, η ως άνω ομόρρυθμη εταιρεία μετατράπηκε σε ετερόρρυθμη εταιρεία και συνέχισε τη λειτουργία της με νέο καταστατικό, που επίσης καταχωρίσθηκε στο Γ.Ε.ΜΗ. με ΚΑΚ 2415445, η δε επωνυμία της εταιρείας είναι "ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ Ε.

Σ. Α." με διαχειρίστρια την Ε. Α. Από τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι η εφεσίβλητη - ενάγουσα (αναιρεσείουσα) κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο συζήτησης της ένδικης αγωγής (04.03.2021), είχε αποκλειστεί από την ανωτέρω εταιρεία ήδη από τις 02.11.2020, οπότε εκδόθηκε η υπ' αριθ. 269/02.11.2020 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, που διέταξε τον αποκλεισμό της, χωρίς διάταξη περί αναστολής ισχύος και της εκτελέσεώς της, η οποία (απόφαση) της επιδόθηκε την 04.11.2020.

Από τη χρονική δε στιγμή του αποκλεισμού της από την ως άνω εταιρεία, η ενάγουσα απώλεσε την εταιρική της ιδιότητα και τα εταιρικά της δικαιώματα, λόγω κατάλυσης της εταιρικής της συμμετοχής, μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα πληροφόρησης και ελέγχου της εταιρείας, το οποίο δικαίωμα συναρτάται χρονικά πάντοτε με τη διατήρηση της εταιρικής ιδιότητας".

Με βάση αυτές τις παραδοχές το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση των αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση (με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή), κράτησε και δίκασε την αγωγή την οποία και απέρριψε ως απαράδεκτη για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, το οποίο, δεχόμενο ότι η αναιρεσείουσα ήταν μεν ομόρρυθμο μέλος της δεύτερης αναιρεσίβλητης ομόρρυθμης εταιρείας κατά το χρόνο άσκησης της ένδικης από 28.7.2020 αγωγής της, αλλά κατά τη συζήτηση αυτής στις 4-3-2021 είχε αποκλειστεί από την εταιρεία και άρα είχε απωλέσει, λόγω κατάλυσης της εταιρικής της συμμετοχής, την εταιρική της ιδιότητα και τα εταιρικά της δικαιώματα, επομένως και το δικαίωμα για πληροφόρηση για την πορεία των εταιρικών υποθέσεων της δεύτερης αναιρεσίβλητης ομόρρυθμης εταιρείας, παραβίασε ευθέως την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 755 εδ.

α' του ΑΚ, την οποία εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα, σύμφωνα με τη μείζονα σκέψη, εφόσον κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής της ήταν ομόρρυθμη εταίρος της δεύτερης αναιρεσίβλητης εταιρείας κατά ποσοστό 50%, του υπολοίπου 50% ανήκοντος στην πρώτη αναιρεσίβλητη, η οποία ήταν και διαχειρίστρια της εταιρείας, και εφόσον αυτή άσκησε το δικαίωμα πληροφόρησης αναφορικά με την πορεία των εταιρικών υποθέσεων για χρονικό διάστημα κατά το οποίο είχε την ιδιότητα αυτή και συνακόλουθα και την ευθύνη για την πληρωμή των υποχρεώσεων της δεύτερης αναιρεσίβλητης ομόρρυθμης εταιρείας εις ολόκληρον και απεριορίστως έναντι των τρίτων δανειστών της, ευθύνη η οποία εξακολουθεί υφιστάμενη, για τα μέχρι του χρόνου αποκλεισμού της χρέη, και μετά τον αποκλεισμό της, νομιμοποιείτο ενεργητικά και εξακολουθούσε να έχει έννομο συμφέρον για την άσκηση του πιο πάνω εταιρικού της δικαιώματος προς πληροφόρηση της πορείας των εταιρικών υποθέσεων της εν λόγω εταιρείας, έστω και αν, προ της συζητήσεως της αγωγής κατά τη δικάσιμο της 4.3.2021, είχε αποβληθεί από 2.11.2020, με την έκδοση της υπ' αριθμόν 269/2020 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως όπως διευκρινίζεται και με το μοναδικό πρόσθετο λόγο, είναι βάσιμος.

Κατόπιν αυτού, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολο της και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Επίσης πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στην αναιρεσείουσα (495 παρ.3 ΚΠολΔ) και να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων λόγω της ήττας τους (άρθρ.176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ) τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας που κατέθεσε προτάσεις, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 1355/2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από Δικαστές άλλους από εκείνους που εξέδωσαν την εν λόγω απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες πεντακόσια (3.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτου, καθώς και του αρχαιότερου Αρεοπαγίτη αποχωρησάντων, ο αμέσως αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ