Supreme Court dismisses appeal against public entity service notice failure, ruling procedural defect invalidates appeal.

Απόφαση 1274 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1274/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Βαλεργακη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. .

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου που το εκπροσωπεί ο προϊστάμενος της ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσσαλονίκης και ο Υπουργός των Οικονομικών που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Ευθύμιο Τσάκα, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις υπ'αριθ. 44196/2008, 44197/2008 και 44522/2008 ανακοπές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30375/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 691/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-9-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 15-10-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". Ο λόγος αυτός ιδρύεται μόνον όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα, απαράδεκτο ή έκπτωση από δικαίωμα, που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής διατάξεως και όχι διατάξεως ουσιαστικού δικαίου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 126 παρ. 1 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ. η επίδοση για το Δημόσιο γίνεται σε εκείνους που το εκπροσωπούν σύμφωνα με το νόμο. Εξάλλου, το άρθρο 85 παρ. 1 τον Κ.Ε.Δ.Ε. (ν.δ/γμα 356/1974), ορίζει: "Επί δικών τον παρόντος Ν. Διατάγματος το Δημόσιον εκπροσωπεί ο Διευθυντής του Δημοσίου Ταμείου, καθ' ου στρέφεται και κοινοποιείται παν δικόγραφον επί ποινή απαραδέκτου αυτού.

Κατά πάσαν όμως περίπτωσιν επί τη αυτή ως άνω κυρώσει απαιτείται κοινοποίησις του δικογράφου και εις τον Υπουργόν Οικονομικών". Κατά δε το άρθρο 5 §§ 1,2 του Δ/τος της 26 Ιουνίου 10 Ιουλίου 1944 "περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου": Μόνον αι προς τον Υπουργόν των Οικονομικών ... γενόμεναι κοινοποιήσεις οποιουδήποτε δικογράφου επί δικών του Δημοσίου παράγουσι νομίμους συνεπείας ...Η διάταξις της προηγουμένης παραγράφου εφαρμόζεται και όταν το Δημόσιον εκπροσωπείται δικαστικώς εκ μέρους άλλου, πλην του επί των Οικονομικών Υπουργού, είτε και εκ μέρους των διευθυντών ταμείων ή οικονομικών εφόρων ή τελωνών ή ετέρου οιουδήποτε κρατικού οργάνου, της προς τον Υπουργό Οικονομικών επιδόσεως απαιτουμένης και τότε ως προσθέτου τοιαύτης, επί συνεπεία ακυρότητας αυτεπαγγέλτως εξεταζομένης".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι, για να είναι έγκυρη η επίδοση προς το Δημόσιο του σχετικού δικογράφου, πρέπει να γίνει, με ποινή απαραδέκτου στις δίκες του ΚΕΔΕ, ακυρότητος δε στις λοιπές, τόσον στον Υπουργό Οικονομικών, όσο και στο αρμόδιο όργανο και τούτο για μεγαλύτερη εξασφάλιση των συμφερόντων του Δημοσίου.

Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή αν δεν επιδοθεί το δικόγραφο και στον Υπουργό Οικονομικών, η επίδοση δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν παράγει έννομες συνέπειες, με αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως βλάβης του Δημοσίου, να επέρχεται απαράδεκτο ή ακυρότητα, η οποία εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο Οι διατάξεις αυτές δεν παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητος και δεν αντίκεινται στα άρθρα 25 παρ. 1 του Συντάγματος, 6 παρ. 1, 8 παρ. 2, 9 παρ. 2 και 10 παρ.2 της ΕΣΔΑ (βλ.

Α.Ε.Δ. 27/2004, Ολ. Α.Π. 34/1988, Α.Π. 1515/2010, 126/2012, 1801/2012, 1570 και 1571/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την παρά της αναιρεσειούσης ασκηθείσα έφεση κατά της υπ' αριθμ. 30375/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, καθό μέρος η τελευταία είχε απορρίψει ως απαράδεκτη την από 13-10-2008 ανακοπή αυτής (αναιρεσειούσης) περί αποβολής του καθ ού κατά ήδη αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, από τον αναφερόμενο σ' αυτήν πίνακα κατατάξεως και την κατάταξη στη θέση του της ιδίας, για τον λόγο ότι η ένδικη ανακοπή δεν κοινοποιήθηκε εμπροθέσμως στον Υπουργό Οικονομικών, αλλά μόνο στον προϊστάμενο της Δ.

Ο. Υ. ΦΑΕ Θεσσαλονίκης. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο και με βάση τα προεκτεθέντα ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 85 παρ. 1 του Κ.Ε.Δ.Ε. και 5 του Δ/τος της 26 Ιουνίου 10 Ιουλίου 1944 και εκ τούτου δεν εκήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο. Επομένως, ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος της κρινομένης αιτήσεως, σύμφωνα με τον οποίο το Εφετείο, με την ρηθείσα κρίση του υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 τον Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλεια, διότι οι ανωτέρω διατάξεις δεν ετύγχαναν εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση λόγω αντιθέσεως των προς το άρθρο 6 παρ. 1 εδ. α' της ΕΣΔΑ, ενόψει του ότι το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο είχε εκπροσωπηθεί δια πληρεξουσίου δικηγόρου στη σχετική δίκη, τυγχάνει αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανώτερω, η ένδικη αίτηση, που δεν περιέχει άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, να καταδικασθεί δε η αναιρεσείουσα ως ηττωμένη (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολ.Δ.), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, μειωμένων όμως σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 3693/57, της υπ' αριθμ. 134423/28-12-1992 Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης και του άρθρου 28 παρ. 5 του ν. 2579/98, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-9-2012 αίτηση της Ανωνύμου Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." για αναίρεση της υπ' αριθμ. 691/2012 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσειούσης την πληρωμή των δικαστικών του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 28η Ιανουαρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 12η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ