1272/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1272 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1272/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Απόστολο Παπαγεωργίου, Γεώργιο Μιχολιά, Θεόδωρο Τζανάκη και Λουκά Μόρφη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 27 Φεβρουαρίου 2018, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Μ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σοφοκλή Στεφανίδη, που κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Εμμανουέλλα Πανοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που κατέθεσε προτάσεις, 2. Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.)" νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Νικόλαο Κουλοχέρη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/7/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 611/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 2428/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26/10/2016 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με την υπό κρίση από 26ης Οκτωβρίου 2016 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμόν 2428/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία έγινε δεκτή η από 1ης Νοεμβρίου 2013 έφεση του αναιρεσείοντος και μετ' εξαφάνιση της εκκαλουμένης υπ' αριθμόν 611/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών απερρίφθη η από 14ης Ιουλίου 2010 αγωγή αυτού κατά των αναιρεσιβλήτων, αφορώσα εργατική διαφορά, λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας των Πολιτικών Δικαστηρίων προς εκδίκασή της. Με την πρωτόδικη απόφαση η αγωγή είχε απορριφθεί ως μη νόμιμη. Η αίτηση έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 552, 553, 556, 558, 564 και 566 ΚΠολΔ. Πρέπει, συνεπώς, κατά την διάταξη του άρθρου 577 παρ. 3 ιδίου Κώδικος να εξετασθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

Επειδή, κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 94 του Συντάγματος, "1. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια υπάγονται οι διοικητικές διαφορές, όπως νόμος ορίζει, με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου. 2. Στα πολιτικά δικαστήρια υπάγονται οι ιδιωτικές διαφορές, καθώς και υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας, όπως νόμος ορίζει".

Κατά την έννοια των εν λόγω διατάξεων, διοικητικές είναι οι διαφορές, οι οποίες προκύπτουν από την διατάραξη εννόμων σχέσεων ή καταστάσεων διεπομένων από τους ειδικούς κανόνες του διοικητικού δικαίου, προερχομένη από πράξη ή παράλειψη δημοσίου νομικού προσώπου, ενεργούντος κατ' ενάσκηση δημοσίας εξουσίας, προς επιδίωξη δημοσίου σκοπού (σκοπού δημοσίου συμφέροντος), ενώ ιδιωτικές είναι οι διαφορές οι προκύπτουσες από την αμφισβήτηση περί την ύπαρξη, την έκταση, το περιεχόμενο ή τα υποκείμενα ιδιωτικού δικαιώματος και εν γένει από την διατάραξη εννόμων σχέσεων ιδιωτικού δικαίου μεταξύ προσώπων, τα οποία δεν ασκούν δημοσία εξουσία.

Η άσκηση της δημοσίας εξουσίας από τα διοικητικά όργανα προς επιδίωξη δημοσίου σκοπού γίνεται με την έκδοση εκτελεστών διοικητικών πράξεων, με τις οποίες θεσπίζεται νομική ρύθμιση, καθώς και με την διενέργεια υλικών πράξεων, με μόνη την βούληση του οργάνου, ανεξαρτήτως της βουλήσεως εκείνων, στους οποίους επιβάλλεται η υποχρέωση ορισμένης συμπεριφοράς, ή εκείνων, οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες των υλικών πράξεων.

Οι γεννώμενες από την εν λόγω δράση της Διοικήσεως διαφορές είναι κατά τα ανωτέρω διοικητικές, υπαγόμενες στην δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων. Αφ' ετέρου, με την διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 Ν. 1406/1983 υπήχθησαν στην δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων οι διοικητικές διαφορές ουσίας, μεταξύ δε αυτών και εκείνες, οι οποίες προκύπτουν από την εφαρμογή της νομοθεσίας αναφορικώς με την ευθύνη του Δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ, κατά τις οποίες αντιστοίχως, "Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης, που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος" και "Οι διατάξεις των δύο προηγούμενων άρθρων εφαρμόζονται και για την ευθύνη των δήμων, των κοινοτήτων ή των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους".

Όπως προκύπτει από τις εν λόγω διατάξεις, η ευθύνη του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου προς αποζημίωση ένεκα παρανόμων πράξεων ή παραλείψεων των οργάνων αυτών γεννά διοικητική διαφορά, όταν η ζημία προέρχεται από εκτελεστές διοικητικές πράξεις ή παραλείψεις κατά την ενάσκηση της δημοσίας εξουσίας των εν λόγω οργάνων ή από υλικές ενέργειες τελεσθείσες σε συνάρτηση με την οργάνωση και την λειτουργία της δημοσίας υπηρεσίας ή εξ αιτίας αυτής, οι οποίες όμως δεν συνδέονται με την διαχείριση της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου ή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, ούτε οφείλονται σε πταίσμα οργάνου ενεργήσαντος εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών του καθηκόντων (ΑΕΔ 6/1996, 53/1995).

Διοικητική διαφορά ουσίας είναι και η προκύπτουσα από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό του Δημοσίου, όταν η υποκειμένη σχέση είναι δημοσίου δικαίου (ΑΕΔ 2/1993). Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις των παραγρ. 1 και 4 του άρθρου 14 Α.Ν. 3429/2005, το οποίο έχει προστεθεί με το άρθρο 40 Ν. 3710/2008, αντιστοίχως, "Δημόσιες επιχειρήσεις, οι οποίες σωρευτικά:

α) αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα ή προβλήματα στη διάρθρωση της δομής των ιδίων κεφαλαίων τους ή παρουσιάζουν έκδηλη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους ή έχουν ίδια κεφάλαια τα οποία με βάση τον τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό έχουν απομειωθεί τόσο ώστε να συντρέχει νόμιμη περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 48 του κ.

ν. 2190/1920, και β) έχουν λάβει στο παρελθόν κρατικές ενισχύσεις με αποτέλεσμα η περαιτέρω ενίσχυσή τους από το Ελληνικό Δημόσιο να αντίκειται στις διατάξεις του Κοινοτικού Δικαίου, είναι δυνατόν να τεθούν υπό καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα. (...)" και "Η θέση της επιχείρησης σε ειδική εκκαθάριση δεν αποτελεί λόγο λύσεως της εταιρίας, δεν συνεπάγεται διακοπή της λειτουργίας της και δεν επιφέρει τη λύση των πάσης φύσεως συμβάσεων της ούτε αποτελεί λόγο λύσεως αυτών.

Η θέση της επιχείρησης σε ειδική εκκαθάριση συνιστά πάντως σε κάθε περίπτωση, για τον εκκαθαριστή και μόνο, σπουδαίο λόγο για την καταγγελία οποιοσδήποτε συμβάσεως της επιχείρησης. Ειδικά οι συμβάσεις εργασίας του προσωπικού που συνδέεται με την επιχείρηση με σχέση εξαρτημένης εργασίας, ανεξαρτήτων υπηρεσιών ή έργου, καθώς και με συμβάσεις έμμισθης εντολής δικηγόρων ή νομικών συμβούλων, μπορούν, όλες ή μερικές από αυτές, μετά τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης του Εφετείου, κατά την κρίση του εκκαθαριστή και με αποφάσεις του εκκαθαριστή λαμβανόμενες προς το συμφέρον και τις ανάγκες της εκκαθάρισης, να λύονται με καταγγελία, ή και να αναστέλλονται, αζημίως για την επιχείρηση.

Στις περιπτώσεις αυτές προϋποτίθεται ότι θα υιοθετηθούν μέτρα, όπως τα όσα στο επόμενο εδάφιο αναφέρονται. Οι Υπουργοί Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών και ο εποπτεύων την επιχείρηση Υπουργός, με αποφάσεις τους οφείλουν να θεσπίζουν μέτρα κοινωνικής προστασίας, όπως ιδίως προ-γράμματα επιδότησης κατά της ανεργίας, παροχές για απώλεια εισοδήματος, εφάπαξ παροχές ή βοηθήματα, προγράμματα επιμόρφωσης, επανακατάρτισης και επανένταξης στην αγορά εργασίας, μεταφορά σε φορείς και υπηρεσίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα, μοριοδότηση προς πρόσληψη στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, υπέρ των εργαζομένων που συνδέονται με την επιχείρηση με σχέση εξαρτημένης εργασίας, καθώς και υπέρ των εμμίσθων δικηγόρων ή νομικών συμβούλων της επιχείρησης, των οποίων οι συμβάσεις λύονται ή αναστέλλονται κατά τα ανωτέρω, πλην περιπτώσεων καταγγελίας συμβάσεως για τέλεση ποινικού αδικήματος ή συνεπεία τελέσεως σοβαρής παραβιάσεως συμβατικής υποχρεώσεως.

Οι εν λόγω υπουργικές αποφάσεις μπορούν να θεσπίζουν τα ίδια μέτρα και για συμβάσεις οι οποίες λύθηκαν ή ανεστάλησαν σύμφωνα με τα παραπάνω έως και έξι μήνες πριν από τη θέση της επιχείρησης σε ειδική εκκαθάριση", ενώ κατά μεν τις διατάξεις του άρθρου 1 Ν. 3717/2008, "Ορισμοί. Για τους σκοπούς του παρόντος νόμου οι πιο κάτω όροι έχουν την ακόλουθη έννοια: 1. "Σημερινοί Εργοδότες":

οι εταιρίες ΟΛΥΜΠΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ Α.Ε., ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Α.Ε. και ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΛΟΪΑ Α.Ε., GALILEO HELLAS Α.Ε. 2. "Αρχικοί Εργοδότες": οι εταιρίες ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ Α.Ε., ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΛΟΪΑ Α.Ε., ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ Α.Ε., ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ Α.Ε., OLYMPIC CATERING A.E., GALILEO HELLAS Α.Ε., OLYMPIC AIR CRUISES LTD (London - United Kingdom), OLYNET INC (New York City, United States of America) και CONSOLIDATED TRAVEL LTD (Sydney, Australia). 3. "Τακτικό προσωπικό":

το με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου προσωπικό των Σημερινών Εργοδοτών, καθώς και οι με συμβάσεις έμμισθης εντολής δικηγόροι ή νομικοί σύμβουλοι των Σημερινών Εργοδοτών. (...) 5. "Τακτικές Μηνιαίες Αποδοχές": το ποσό που ισούται με το βασικό μηνιαίο μισθό και τα τακτικά μηνιαία επιδόματα τα οποία καταβάλλονται σε κάθε εργαζόμενο και τα οποία ισχύουν με βάση συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή εξομοιούμενες με συλλογικές συμβάσεις εργασίας διαιτητικές αποφάσεις την 1.10.2008, προσαυξημένο κατά 2,5%.

Στα επιδόματα αυτά δεν λαμβάνονται υπ' όψιν τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και αδείας για τους σκοπούς του παρόντος ορισμού. (...) 7. "Κρίσιμη Ημερομηνία": η ημερομηνία δημοσίευσης της δικαστικής απόφασης, με την οποία καθεμία από τις εταιρίες που είναι Σημερινοί Εργοδότες τίθεται σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης του άρθρου 14Α του ν. 3429/2005 (...), όπως ισχύει", κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 4 Ν. 3717/2008, του οποίου η πέμπτη παράγραφος έχει προστεθεί με το άρθρο 49 παρ. 4 Ν. 3871/2010, "1.

Στους ανήκοντες στο Τακτικό και Εποχικό Προσωπικό των Σημερινών Εργοδοτών εργαζομένους, των οποίων οι συμβάσεις με την επιχείρηση λύονται ή καταγγέλλονται μετά την Κρίσιμη Ημερομηνία, καταβάλλεται εντός διμήνου από την υποβολή της αίτησης της επόμενης παραγράφου 2 εφάπαξ ποσό κοινωνικής ενίσχυσης το οποίο ισούται προς:

α. Το ποσό της νόμιμης αποζημίωσης που αντιστοιχεί στην καταγγελία της σχέσης έμμισθης εντολής δικηγόρων ή νομικών συμβούλων. β. Για το λοιπό Τακτικό Προσωπικό, ποσό που αντιστοιχεί στο χρόνο προϋπηρεσίας σε οποιονδήποτε από τους Σημερινούς Εργοδότες και τους Αρχικούς Εργοδότες, ως εξής: (i) Για προϋπηρεσία μέχρι ενός έτους, ποσό ίσο με τις Τακτικές Μηνιαίες Αποδοχές προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών, (ii) Για προϋπηρεσία πλέον του έτους και μέχρι τεσσάρων ετών, ποσό διπλάσιο των Τακτικών Μηνιαίων Αποδοχών προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών, (iii) Για προϋπηρεσία πλέον των τεσσάρων ετών και μέχρι έξι ετών, ποσό τριπλάσιο των Τακτικών Μηνιαίων Αποδοχών προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών, (ίν) Για προϋπηρεσία πλέον των έξι ετών και μέχρι οκτώ ετών, ποσό τετραπλάσιο των Τακτικών Μηνιαίων Αποδοχών προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών, (ν) Για προϋπηρεσία πλέον των οκτώ ετών και μέχρι δέκα ετών, ποσό πενταπλάσιο των Τακτικών Μηνιαίων Αποδοχών προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών, (νί) Για συμπληρωμένη προϋπηρεσία δέκα ετών, ποσό εξαπλάσιο των Τακτικών Μηνιαίων Αποδοχών προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών, (vii) Για κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας πάνω από τα δέκα προστίθεται ποσό ίσο με τις Τακτικές Μηνιαίες Αποδοχές προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών, με ανώτατο όριο ποσό ίσο με είκοσι τέσσερις Τακτικές Μηνιαίες Αποδοχές προσαυξημένο κατά το ένα έκτο (1/6) αυτών.

γ. Για το Εποχικό Προσωπικό ... 2. Για την καταβολή του εφάπαξ ποσού κοινωνικής ενίσχυσης οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να υποβάλουν σχετική αίτηση εντός διμήνου από τη λύση ή καταγγελία της σύμβασης στην αρμόδια υπηρεσία παροχών του ΟΑΕΔ του τόπου κατοικίας τους. Με την αίτηση συνυποβάλλονται η καταγγελία ή λύση της σύμβασης και βεβαίωση από τον εκκαθαριστή περί του ύψους του εφάπαξ ποσού κοινωνικής ενίσχυσης που δικαιούται ο εργαζόμενος, όπου αναγράφεται αναλυτικά ο τρόπος υπολογισμού του ποσού αυτού και η οποία εκδίδεται εντός πέντε (5) ημερών από σχετική αίτηση του ενδιαφερομένου. 3.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας ρυθμίζονται τα ειδικότερα θέματα που προκύπτουν από την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων. 4. Οι δαπάνες που προκαλούνται από την εφαρμογή της διάταξης του παρόντος άρθρου καλύπτονται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και καταβάλλονται από τον ΟΑΕΔ μετά από τη μεταφορά των σχετικών κονδυλίων. 5.

Η καταβολή του εφάπαξ ποσού κοινωνικής ενίσχυσης στους δικαιούχους του άρθρου αυτού μπορεί να γίνει εν όλω ή εν μέρει με την έκδοση ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται το ύψος των ομολόγων που θα εκδοθούν, οι όροι και η διαδικασία έκδοσής τους". Από τις προπαρατεθείσες διατάξεις του Ν. 3717/2008, ερμηνευόμενες σε συνδυασμό και με την οικεία εισηγητική έκθεση, συνάγεται ότι θεσπίζονται μέτρα κοινωνικής προνοίας και κυρίως η χορήγηση εφάπαξ ποσού προς ενίσχυση, μεταβατική υποστήριξη και εργασιακή αποκατάσταση των εργαζομένων στις εταιρίες του ομίλου της Ολυμπιακής Αεροπορίας ως αντιστάθμισμα της λύσεως των συμβάσεων εργασίας αυτών από τις εργοδότιδες εταιρίες αζημίως, χωρίς την καταβολή αποζημιώσεως, λόγω του καθεστώτος ειδικής εκκαθαρίσεως, υπό το ο-ποίο οι εν λόγω εταιρίες ετέθησαν.

Το προαναφερόμενο ποσόν, το οποίο δεν συνιστά αποζημίωση απολύσεως αλλά κοινωνική παροχή, καλυπτομένη από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, καταβάλλεται από το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ΟΑΕΔ, οι πράξεις του οποίου σχετικώς με την χορήγηση ή μη αυτού, εκδιδόμενες κατ' ενάσκηση δημοσίας εξουσίας, προς εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις.

Συνεπώς οι προκύπτουσες από την χορήγηση ή μη της εν λόγω κοινωνικής παροχής διαφορές συνιστούν διοικητικές διαφορές υπαγόμενες στην αποκλειστική δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 2 και 4 ΚΠολΔ συνάγεται ότι απαγορεύεται πάσα επέμβαση των πολιτικών δικαστηρίων σε διοικητικές διαφορές ή υποθέσεις υπαγόμενες στα διοικητικά δικαστήρια και ότι αγωγή αφορώσα διαφορά υπαγομένη στην δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, εισαγομένη εν τούτοις προς εκδίκαση στα πολιτικά δικαστήρια, απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη. Η εν λόγω απόρριψη ελέγχεται αναιρετικώς μέσω του λόγου του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, κατά τον οποίον, αναίρεση επιτρέπεται, εάν το δικαστήριο παρά τον νόμο εκήρυξε ή δεν εκήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαιώματος ή απαράδεκτο.

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων, επικαλούμενος ότι τα αναιρεσίβλητα αρνούνται να εφαρμόσουν τις διατάξεις του Ν. 3717/2008 και να του καταβάλουν το εφάπαξ ποσόν κοινωνικής ενισχύσεως ύψους 124227,87 ευρώ, το οποίο εδικαιούτο βάσει των εν λόγω διατάξεων, καθ' όσον ανήκε στο τακτικό προσωπικό της υπό ειδική εκκαθάριση εταιρίας "Ολυμπιακές Αερογραμμές Α.Ε.", απολυθείς χωρίς την καταβολή αποζημιώσεως, και ότι εξ αιτίας της αρνήσεως των αναιρεσιβλήτων υπέστη ηθική βλάβη, εζήτησε με την από 14ης Ιουλίου 2010 αγωγή αυτού, όπως περιωρίσθη κατά την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως, να υποχρεωθούν τα αναιρεσίβλητα να του καταβάλουν εις ολόκληρον έκαστο το ποσόν των 101044,69 ευρώ ευθέως εκ του Νόμου, άλλως ως αποζημίωση από αδικοπραξία, άλλως βάσει των διατάξεων εξ αδικαιολογήτου πλουτισμού και προσέτι να του επιδικασθεί το ποσόν των 25000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, εν μέρει καταψηφιστικώς, κατά το ποσόν των 2000 ευρώ, και κατά το υπόλοιπο αναγνωριστικώς.

Υπό το ως άνω περιεχόμενο, η αγωγή του αναιρεσείοντος, και κατά την κυρία και κατά τις επικουρικές βάσεις αυτής, εισάγει συμφώνως προς τα ανωτέρω διοικητική διαφορά και συνεπώς είναι απορριπτέα ελλείψει δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, κατά την κυρία βάση αυτής, διότι έχει ως αντικείμενο την καταβολή του προαναφερομένου εφάπαξ ποσού κοινωνικής ενισχύσεως, το οποίο εμπίπτει κατά τα ανωτέρω στην ενάσκηση δημοσίας εξουσίας, προς εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, κατά δε την επικουρική εκ της αδικοπραξίας βάση, διότι η ιστορουμένη παρανομία των οργάνων των αναιρεσιβλήτων ένεκα μη καταβολής του εφάπαξ ποσού ετελέσθη σε συνάρτηση με την οργάνωση και την λειτουργία της δημοσίας υπηρεσίας και δεν συνδέεται με την διαχείριση της ιδιωτικής περιουσίας των αναιρεσιβλήτων, ούτε οφείλεται κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή σε προσωπικό πταίσμα οργά-νου ενεργήσαντος εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών του καθηκόντων, ενώ κατά την επικουρική εξ αδικαιολογήτου πλουτισμού βάση, διότι η υποκειμένη σχέση είναι κατά τα ανωτέρω δημοσίου δικαίου.

Συνεπώς το Εφετείο, το οποίο μετ' εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως, απέρριψε την αγωγή ελλείψει δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, δεν εκήρυξε παρά τον νόμο απαράδεκτο και επομένως ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, με τον οποίον πλήττεται η εν λόγω απόρριψη, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Επειδή, η απόρριψη αγωγής ελλείψει δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων ελέγχεται αναιρετικώς μόνον μέσω του προαναφερομένου λόγου του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, με τον οποίον ελέγχονται δικονομικές ακυρότητες, και όχι και μέσω του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αρ. 1 ιδίου Κώδικος, με τον οποίον ελέγχονται ακυρότητες του ουσιαστικού δικαίου, οπότε, εάν προβληθεί ο εν λόγω λόγος, του άρθρου 559 αρ. 1, προς έλεγχο της απορρίψεως αγωγής ελλείψει δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Συνεπώς ο έτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίον ελέγχεται η περί ελλείψεως δικαιοδοσίας κρίση του Εφετείου ως προϊόν ψευδούς ερμηνείας και εφαρμογής των προαναφερθεισών διατάξεων, είναι συμφώνως προς τα ανωτέρω απορριπτέος ως απαράδεκτος. Κατ' ακολουθίαν, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

Eπειδή, συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων ως ηττώμενος στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του πρώτου αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος αυτού, μειωμένων, ως ορίζεται στο διατακτικό, κατ' εφαρμογήν των διατάξεων των άρθρων 22 παρ. 1 και 3 Ν. 3693/1957, 52 αρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ, 5 παρ. 12 Ν. 1738/1987 και 2 της Κοινής Αποφάσεως Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης 134423/1992 (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), ενώ ως προς το δεύτερο αναιρεσίβλητο δεν επιδικάζονται δικαστικά έξοδα ελλείψει σχετικού αιτήματος αυτού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμόν 2428/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του πρώτου αναιρεσιβλήτου ποσού τριακοσίων (300) ευρώ.-

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Απριλίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Ιουλίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ