1272/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1272 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1272/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη) - Εισηγήτρια, Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Γ. Μ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζαχαρία Παπαδόπουλο, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 560/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θράκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Οκτωβρίου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1153/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 16 παρ.1 εδ. α του Ν. 1428/1984 {Περί Λατομείων Αδειών Εκμετάλλευσης κλπ), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 8 του Ν. 2702/7-4-1999, "όποιος εκμεταλλεύεται ή εξορύσσει ή αποκομίζει αδρανή υλικά, μάρμαρα ή βιομηχανικά ορυκτά χωρίς να έχει αποκτήσει σχετικό δικαίωμα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών...".

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ’ αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαίτερα, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως (άμεσος δόλος) ή σκοπός επελεύσεως ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση).

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του κρίση, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ’ είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει, όμως, να προκύπτει, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά.

Ακόμη, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για τον σχηματισμό της δικανικής κρίσεως (ΑΠ 93/2015). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, το Τριμελές Εφετείο Θράκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ’ είδος, δέχθηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Από την αποδεικτική διαδικασία που έγινε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και ειδικότερα από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, την ανάγνωση της εκκαλουμένης, των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής και γενικά από όλη τη συζήτηση της υποθέσεως αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος στην ...

στην περιοχή του Δήμου ..., στις 11-05-2008, εκμεταλλευόταν, εξόρυξε και αποκόμισε αδρανή υλικά από λατομείο, χωρίς να έχει αποκτήσει σχετικό δικαίωμα και συγκεκριμένα ως Πρόεδρος, Διευθύνων Σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας με την επωνυμία "...." στην περιοχή του Δ.Δ. ..., στο … χλμ Ε.Ο. Διδυμοτείχου-Αλεξανδρούπολης, προέβη σε εξόρυξη και αποκομιδή αδρανών υλικών, έχοντας δημιουργήσει μία εκσκαφή διαστάσεων περίπου 80χ50 μέτρων, με ύψος 15 περίπου μέτρων, αναθέτοντας την εργασία αυτή σε εργαζομένους της εταιρίας της οποίας ήταν νόμιμος εκπρόσωπος και χρησιμοποιώντας προς τούτο πολλά φορτηγά για τη μεταφορά των αδρανών υλικών από το χώρο του λατομείου.

Με τον τρόπο αυτό ενεργοποίησε την παραγωγική διαδικασία αδρανών υλικών, χωρίς όμως νόμιμο προς τούτο δικαίωμα, ήτοι χωρίς να έχει άδεια εκμετάλλευσης. Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά αποδείχθηκε πλήρως, τόσο αντικειμενικά όσο και υποκειμενικά, η τέλεση της πράξης της παράβασης του άρθρου 16 § 1 του Ν. 1428/1984, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και επομένως πρέπει να κηρυχθεί αυτός ένοχος της ως άνω πράξεως".

Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για το ότι: "ΚΗΡΥΣΣΕΙ αυτόν ένοχο του ότι: στην ... στην περιοχή του Δήμου ..., στις 11-05-2008, εκμεταλλευόταν, εξόρυξε και αποκόμισε αδρανή υλικά από λατομείο, χωρίς να έχει αποκτήσει σχετικό δικαίωμα και συγκεκριμένα ως πρόεδρος Διευθύνων Σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας με την επωνυμία "...." στην περιοχή του Δ.Δ. ..., στο … χλμ Ε.Ο. Διδυμοτείχου-Αλεξανδρούπολης, προέβη σε εξόρυξη και αποκομιδή αδρανών υλικών, έχοντας δημιουργήσει μία εκσκαφή διαστάσεων περίπου 80χ50 μέτρων, με ύψος 15 περίπου μέτρων, αναθέτοντας την εργασία αυτή σε εργαζομένους της εταιρίας της οποία ήταν νόμιμος εκπρόσωπος και χρησιμοποιώντας προς τούτο πολλά φορτηγά για τη μεταφορά των αδρανών υλικών από το χώρο του λατομείου. Με τον τρόπο αυτό ενεργοποίησε την παραγωγική διαδικασία αδρανών υλικών, χωρίς όμως νόμιμο προς τούτο δικαίωμα, ήτοι χωρίς να έχει άδεια εκμετάλλευσης".

Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων, οι αποδείξεις, που τα θεμελιώνουν και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 14, 26 παρ. 1 α, 27 παρ. 1 του ΠΚ και 2, 9 παρ. 1,16 παρ. 1 του Ν. 1428/1984, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 8 του Ν. 2702/1999.

Ειδικότερα, πλήρως αιτιολογείται, ότι ο αναιρεσείων τέλεσε την ανωτέρω περιγραφόμενη, κατά τόπο, χρόνο και λοιπές περιστάσεις, αξιόποινη πράξη, αφού το Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε, ότι ο κατηγορούμενος ως Πρόεδρος, Διευθύνων Σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της αναφερόμενης ανώνυμης εταιρείας στην περιοχή του Δήμου ...

στις 11-5-2008 προέβη, με εργαζόμενους της εταιρείας του, στην εκμετάλλευση λατομείου αδρανών υλικών, στην εξόρυξη και στην αποκομιδή τέτοιων υλικών έχοντας δημιουργήσει μια εκσκαφή διαστάσεων 80X50 μέτρων και ύφος 15 μέτρων περίπου, και μεταφορά τούτων από το χώρο του λατομείου με φορτηγά, χωρίς δικαίωμα και χωρίς την απαιτούμενη κατά το νόμο άδεια, δεν απαιτούντο δε πλείονα των αναφερομένων περιστατικά σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς και την οριοθέτηση της εκτάσεως, στην οποία εκτελέστηκαν οι εργασίες, τα στοιχεία ταυτότητας των εργαζομένων στο λατομείο και αν υπήρχε στο χώρο του λατομείου ο κατάλληλος εξοπλισμός και η εν γένει μηχανική υποδομή για τη λειτουργία του ως λατομείου, όπως αβασίμως αιτιάται ο αναιρεσείων.

Ακόμη, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Δικαστήριο, προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική του κρίση, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αναφέρονται στο αιτιολογικό της γενικώς κατά το είδος τους χωρίς να είναι απαραίτητη, όπως προεκτέθηκε, αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα ούτε η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους ή ο προσδιορισμός της αποδεικτικής βαρύτητας εκάστου.

Επομένως ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ Κ.Ποιν.Δ. μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Μετά από αυτά, μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Ποιν,Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-10-2015 αίτηση του Γ. Μ. του Α. για αναίρεση της 560/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ