1269/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1269 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1269/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 38/2016 πράξη της προέδρου του Αρείου Πάγου) Αγγελική Αλειφεροπούλου - Εισηγήτρια, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Διονυσία Μπιτζούνη και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ. Θ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Γιαννελάκη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 49/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κοζάνης. Mε πολιτικώς ενάγουσα την Μ. Σ. του Γ., κάτοικο ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστράτιο Βαλτούδη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαΐου 2015, επιδοθείσα στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 15 Μαΐου 2015, αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 612/2015.

Αφού άκουσε

Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προσκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 386 παρ.1 Π.Κ., "όποιος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημιά που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών".

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται α) σκοπός του δράστη να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος χωρίς να είναι αναγκαία και η πραγματοποίηση του οφέλους αυτού, β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων του παρελθόντος ή του παρόντος ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη στην επιζήμια για τον ίδιο ή άλλον συμπεριφορά (πράξη, παράλειψη ή ανοχή) και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την απατηλή συμπεριφορά (παραπλανητική ενέργεια ή παράλειψη του δράστη) και την συνεπεία αυτής πλάνη εκείνου που προέβη στην περιουσιακή διάθεση, χωρίς να απαιτείται ταυτότητα παραπλανηθέντος και ζημιωθέντος.

Περιουσιακό όφελος συνιστά η αύξηση της περιουσίας του ίδιου του δράστη ή άλλου, καθώς και η ευνοϊκότερη διαμόρφωση της περιουσιακής καταστάσεως οιουδήποτε από αυτούς. Το περιουσιακό αυτό όφελος είναι παράνομο, όταν ο δράστης ή το άλλο πρόσωπο δεν έχει νόμιμη αξίωση κατά του παθόντος. Η δε περιουσιακή βλάβη, που υπάρχει σε περίπτωση μειώσεως ή χειροτερεύσεως της περιουσίας του παθόντος, έστω και αν αυτός έχει ενεργό αξίωση για την ανόρθωσή της, θα πρέπει, ως στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της απάτης, να είναι άμεσο, αναγκαίο και αποκλειστικό αποτέλεσμα της περιουσιακής διαθέσεως, ήτοι της πράξεως, παραλείψεως ή ανοχής, στην οποία προέβη εκείνος που πλανήθηκε από την απατηλή συμπεριφορά του δράστη.

Θα πρέπει να υπάρχει, δηλαδή, αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της απατηλής συμπεριφοράς και της πλάνης, που προκλήθηκε από αυτή, ως και μεταξύ της πλάνης αυτής και της περιουσιακής βλάβης, η οποία πρέπει να είναι το άμεσο, αναγκαίο και αποκλειστικό αποτέλεσμα της πλάνης και της εξ αυτής πράξεως, παραλείψεως ή ανοχής του πλανηθέντος.

Τέλος, μεταξύ της περιουσιακής βλάβης του παθόντος και του σκοπουμένου παρανόμου περιουσιακού οφέλους θα πρέπει να υπάρχει ταυτότητα. Θα πρέπει, δηλαδή, το σκοπούμενο περιουσιακό όφελος να προέρχεται από την περιουσία του ζημιωθέντος και να είναι αντίστοιχο με την επελθούσα περιουσιακή βλάβη. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ’ Κ.Ποιν.Δ., όταν αναφέρονται σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το Δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 Κ.Ποιν.Δ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ’ είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το Δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ’ επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά, κατά το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ Κ.Ποιν.Δ., και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο (από το άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ. Ε’ Κ.Ποιν.Δ.), συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Όμως, δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας ή της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης, υπ’ αριθ. 49/2015, αποφάσεώς του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ’ είδος σ’ αυτή, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: "Κατά τις αρχές Αυγούστου του έτους 2008, η πολιτικώς ενάγουσα επικοινώνησε με την κατηγορουμένη ως νόμιμη εκπρόσωπο της εταιρίας με την επωνυμία "...", που δραστηριοποιείται στην εμπορία ανυψωτικών μηχανημάτων και ανταλλακτικών και στην επισκευή αυτών, δηλώνοντας την επιθυμία της να αγοράσει ένα καινούργιο ανυψωτικό μηχάνημα μάρκας ...

τύπου ..., προκειμένου ως εργολάβος δημοσίων έργων, να συμμετάσχει σε διαγωνισμό ανάληψης έργου της ΔΕΗ, για τον οποίο απαιτείτο το μηχάνημα να είναι σε αρίστη κατάσταση και η ποιότητα του ενδεδειγμένη. Λίγες ημέρες αργότερα η κατηγορούμενη επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την πολιτικώς ενάγουσα, δηλώνοντας ότι έχει στη διάθεση της προς πώληση ανυψωτικό μηχάνημα με τα ζητούμενα χαρακτηριστικά και ότι το πωλεί έναντι τιμήματος 15.500 ευρώ πλέον ΦΠΑ, με επιπρόσθετη δαπάνη 500 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, εφόσον η ενάγουσα επιθυμούσε και την τοποθέτηση αντλίας 60 It.

Η πολιτικώς ενάγουσα αποδέχτηκε την πρόταση της κατηγορουμένης για την αγορά του ανωτέρω ανυψωτικού μηχανήματος, επειδή την διαβεβαίωσε ότι ήταν καινούργιο και κατάλληλο για τη χρήση για την οποία προοριζόταν. Προς εκτέλεση της συναφθείσας μεταξύ τους συμφωνίας πωλήσεως, την 11η Αυγούστου 2008 παρέδωσε στην πολιτικώς ενάγουσα ένα ανυψωτικό μηχάνημα ...

τύπου ..., στο συνεργείο της εταιρίας "..." στη ..., έναντι καταβληθέντος τιμήματος 15.500,00 ευρώ πλέον Φ.Π.Α και επιπλέον της κατέβαλε και πεντακόσια ευρώ (500,00 ευρώ) πλέον Φ.Π.Α για την τοποθέτηση της αντλίας. Στο εκδοθέν δε από την κατηγορουμένη υπ’ αριθμ. ...18.08.2008 τιμολόγιο πωλήσεως, συνολικού ποσού (με ΦΠΑ 19%) 19.040 ευρώ και στο υπ’ αριθμ. ...11.8.2008 δελτίο αποστολής αναφέρεται ρητά ότι πώλησε, στην πολιτικώς ενάγουσα καινούργιο ανυψωτικό μηχάνημα.

Το παραπάνω ανυψωτικό μηχάνημα το οποίο τοποθέτησε στο υπ αριθμ. κυκλοφορίας ... γερανοφόρο όχημα, ιδιοκτησίας της, μάρκας SCΑΝΙΑ, αν και το αγόρασε το έτος 2008, το χρησιμοποίησε για πρώτη φορά κατά το έτος 2010, όταν η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΔΕΗ Α.Ε" διακήρυξε τον υπ’ αριθμ. ...

μειοδοτικό διαγωνισμό με αντικείμενο "Εκτέλεση εργασιών με γερανοφόρα οχήματα ανυψωτικής ικανότητας άνω των 8 tn-m, για την ηλεκτρομηχανολογική συντήρηση εξοπλισμού Ορυχείων". Από την δε υπ’ αριθμ. .../2011 βεβαίωση της Δ.Ε.Η., προκύπτει ότι κατά το έτος 2008 η πολιτικώς ενάγουσα δεν ήταν μειοδότρια στον αντίστοιχο μειοδοτικό διαγωνισμό και κατά συνέπεια το υπ αριθμ. ...

γερανοφόρο όχημα της δεν απασχολήθηκε, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από την κατηγορουμένη. Επίσης, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. .../2011 βεβαίωση της Δ.Ε.Η, το ως άνω γερανοφόρο όχημα της πολιτικώς ενάγουσας "δεν έχει εκτελέσει εργασίες για τον Υποτομέα Μεταφορών κατά την χρονική περίοδο 1.8.2008 έως 31.12.2010".

Μεταξύ των προϋποθέσεων για τη συμμετοχή της πολιτικώς ενάγουσας στον ως άνω μειοδοτικό διαγωνισμό του έτους 2010, ήταν και η έκδοση πιστοποιητικού καταλληλότητας του ανυψωτικού μηχανήματος. Προς τούτο την 9η Αυγούστου 2010, η πολιτικώς ενάγουσα κάλεσε την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή εταιρία ελέγχων και πιστοποιήσεων Α.Ε" και το διακριτικό τίτλο "...", προκειμένου να ελέγξει το ως άνω ανυψωτικό μηχάνημα και να εκδώσει το ζητούμενο από τη ΔΕΗ πιστοποιητικό καταλληλότητας.

Ωστόσο από τον έλεγχο προέκυψε ότι ήταν αδύνατη η έκδοση πιστοποιητικού καταλληλότητας, αφού το ανυψωτικό μηχάνημα έφερε, προβλήματα που το καθιστούσαν ακατάλληλο, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμ. .../9.8.2010 έκθεση, στην οποία αναφέρεται ότι "κατά τη διάρκεια της επιθεώρησης βρέθηκε ότι ο πύργος του συγκεκριμένου ανυψωτικού μηχανήματος παρουσίαζε μεγάλα κενά (τζόγος).

Συνεπώς, δεν μπορεί να εκδοθεί πιστοποιητικό καταλληλότητας για το ανυψωτικό μηχάνημα. Θα πρέπει να γίνει αποκατάσταση της ανωτέρω παρατήρησης και εκ νέου επιθεώρηση, ως εκ τούτου δεν πραγματοποιήθηκαν έμφορτες δοκιμές, καθώς αυτό δεν θεωρήθηκε ασφαλές". Επειδή η πολιτικώς ενάγουσα πίστεψε ότι το πωληθέν ανυψωτικό μηχάνημα φέρει κάποιο πραγματικό ελάττωμα, αμέσως το μετέφερε στο συνεργείο "... ", που βρίσκεται στο Δρέπανο Κοζάνης, προκειμένου να διαπιστωθεί η φύση του ελαττώματος.

Εκεί διαγνώστηκε πρόβλημα στην περιστροφή του γερανού, ήτοι εμφάνιζε "πάρα πολλά κενά στον κορμό, σαν να έλειπε το δαχτυλίδι Νο 06". Κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας της με την κατηγορουμένη, η τελευταία αρνήθηκε ότι το μηχάνημα παρουσίαζε πρόβλημα. Την 12η Αυγούστου 2010 η πολιτικώς ενάγουσα της απέστειλε εξώδικο γνωστοποίηση εγγράφων (πιστοποιητικό από το συνεργείο "...." και υπεύθυνη δήλωσή της), καλώντας την να προβεί στις νόμιμες ενέργειες προς αποκατάσταση των ελαττωμάτων του ανυψωτικού μηχανήματος.

Ακολούθως, την 16η Αυγούστου 2010, η ενάγουσα απέστειλε προς την κατηγορουμένη την από 13 Αυγούστου 2010 εξώδικη πρόσκληση της, με την οποία την καλούσε να παρευρεθεί την 17η Αυγούστου 2010 και περί ώρα 12:00 στο Μηχανουργείο - συνεργείο "... " στο λύσιμο του ανυψωτικού μηχανήματος από ειδικό πραγματογνώμονα, προκειμένου να διαπιστωθεί η βλάβη που αυτό έφερε όπως και συνέβη.

Τότε, για πρώτη φορά, αφού λύθηκε το ανυψωτικό μηχάνημα, διαπιστώθηκε ότι αυτό, αν και πωλήθηκε, στην πολιτικώς ενάγουσα ως καινούργιο, ήταν μεταχειρισμένο και μάλιστα επικίνδυνο να χρησιμοποιηθεί ως είχε. Ειδικότερα, στην από 19 Αυγούστου 2010 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Γ. Α., διπλωματούχου Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, ο οποίος εξέτασε το μηχάνημα, αναφέρεται ότι "...Ο σωλήνας (τούμπο), στον οποίο στηρίζεται ο ανυψωτικός μηχανισμός, παρουσιάζει τα εξής: 1.

Στο εσωτερικό του υπάρχουν 4 σημεία εκτεταμένου "ανάμματος" του μετάλλου λόγω εξωτερικών συγκολλήσεων. Το "άναμμα" αυτό πιάνει και το σημείο έδρασης του μπρούτζινου δαχτυλιδιού (Νο 7 σύμφωνα με το συνημμένο σχέδιο), γεγονός που δε δικαιολογείται κατασκευαστικά. Το συγκεκριμένο πρόβλημα των εκ των υστέρων συγκολλήσεων είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφεί η έδραση του δαχτυλιδιού Νο 7 και κατά συνέπεια το δαχτυλίδι.

Εξ όλων αυτών δημιουργήθηκαν όλα τα περαιτέρω προβλήματα κραδασμών κατά τη λειτουργία του γερανού. 2. Το υλικό του δαχτυλιδιού Νο 7 ήταν ορείχαλκος χαμηλής ποιότητας και διαλογής και όχι φωσφορούχος ορείχαλκος, όπως ενδείκνυται για τις συγκεκριμένες εφαρμογές. 3. Σαν συνέπεια των ανωτέρω, ο οδοντωτός άξονας του γερανού έχει υποστεί φθορές. 4.

Η κόλληση" η οποία συνδέει το σωλήνα έδρασης (τούμπο) με το κυρίως σώμα, έχει διαφορά με τις υπόλοιπες εργοστασιακές κολλήσεις και φαίνεται ότι έχει γίνει με το χέρι. 5. Επίσης παρατηρήθηκε ότι οι δακτύλιοι, που βρίσκονται στη βάση της μπούμας ήταν διαφορετικών διαστάσεων, με αποτέλεσμα η υδραυλική μπουκάλα να μην είναι κεντραρισμένη και η εξάρμωση να γίνει με δυσκολία. 6.

Το δαχτυλίδι οδηγός Νο 6 από Εrtalon δείχνει ότι δεν υπήρξε καταπόνηση του μηχανήματος λόγω εκτεταμένης λειτουργίας".

Ακολούθως, την 24 Αυγούστου 2010, η πολιτικώς ενάγουσα απευθύνθηκε προς τον Κ. Κ., εμπορικό αντιπρόσωπο και ιδιοκτήτη μηχανουργείου, και ζήτησε να διαπιστώσει αν ήταν δυνατή η επισκευή του μηχανήματος. Αυτός, αφού έλεγξε το μηχάνημα, απέστειλε στην πολιτικώς ενάγουσα .την από 25 Αυγούστου 2010 επιστολή του, στην οποία - μεταξύ άλλων -αναφέρει ότι "...

Κατόπιν επισταμένου ελέγχου διαπίστωσα τα κάτωθι προβλήματα Α) Στις μπούμες υπάρχουν εμφανείς ρωγμές στις συγκολλήσεις, καλυμμένες από βαφή, οι οποίες χρήζουν αφαίρεση και επανασυγκόλληση. Αυτό το γεγονός όμως (η ύπαρξη ρωγμών κάτω από τη βαφή) κατά πρώτον δεν δικαιολογείται σε έναν καινούργιο γερανό μόλις δύο ετών και, δεύτερον, απαιτεί αφαίρεση του υπάρχοντος στρώματος βαφής για να ελεγχθούν όλες οι συγκολλήσεις, οι οποίες πιθανόν να υποκρύπτουν ρωγμές, που δεν είναι εμφανείς στην υπάρχουσα κατάσταση.

Σε πολλά σημεία οι συγκολλήσεις έχουν γίνει με τον πλέον απαράδεκτο τεχνικά τρόπο και δεν είναι σύμφωνες με τους κανόνες των διεθνών στάνταρ συγκολλήσεων. Το κυρίως υλικό είναι σκαμμένο από υπερβολική τήξη του μετάλλου (κοινώς κάψιμο) και αυτό τεχνικά είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο για τη δημιουργία ρωγμών.

Β) Στη βάση στήριξης της κολόνας περιφοράς του γερανού διαπιστώθηκαν τα κάτωθι: - υπάρχει το τούμπο (σωλήνα) στήριξης, στην οποία επικάθεται και περιστρέφεται η κολόνα του γερανού. Το τούμπο αυτό έχει μεγάλο οβάλ στις διαστάσεις του και τα οποία δεν δικαιολογούνται σε έναν γερανό καινούργιο, κατασκευασμένο από σοβαρό ευρωπαϊκό οίκο.

Αυτά είναι ένδειξη ότι ο γερανός έχει υποστεί κάποια κατασκευή ή ανακατασκευή. Σε όλη την έκταση του τούμπο υπάρχει αναμμένο υλικό από θερμοκρασία εξωτερικών συγκολλήσεων, που ούτε αυτό δικαιολογείται τεχνικά και κατασκευαστικά σε ένα καινούργιο γερανό. Στη βάση του τούμπο υπάρχει μεταλλικό δαχτυλίδι πρόσθετο και αυτό αναμμένο από ηλεκτροσυγκολλήσεις Σε αυτό το δαχτυλίδι εφαρμόζεται ορειχάλκινο αντιτριβικό δαχτυλίδι και το οποίο είναι μια από τις δύο βάσεις στήριξης και περιφοράς της κολόνας του γερανού.

Στο συγκεκριμένο σημείο διεπιστώθη ότι η διάμετρος του πρόσθετου μεταλλικού δαχτυλιδιού ήταν 6,5 δέκατα του χιλιοστού οβάλ, που οφείλεται στις θερμοκρασίες (ανάμματα) του μετάλλου από τις εξωτερικές συγκολλήσεις. Η ύπαρξη του οβάλ ήταν η γενεσιουργός αιτία να μην εφαρμόζει σωστά το ορειχάλκινο αντιτριβικό δαχτυλίδι και κατά συνέπεια να φθαρεί υπερβολικά.

Εξαιτίας αυτής της φθοράς η κολόνα του γερανού δεν εφάρμοζε σωστά, με συνέπεια να παρουσιάζει το μεγάλο παίξιμο κατά τον έλεγχο που έγινε. Το σημαντικότερο εύρημα στο συγκεκριμένο σημείο είναι ότι, το πρόσθετο μεταλλικό δαχτυλίδι, εάν η ύπαρξη του προβλέπεται από τον κατασκευαστή, είχε ένα παράκεντρο διάκενο σε σχέση με το τούμπο στήριξης.

Από τη μία πλευρά υπήρχε διάκενο 3,5 4 δέκατα του χιλιοστού και ακριβώς από την απέναντι διάκενο 1,5 δέκατο του χιλιοστού. Κατασκευαστικά και κατά την άποψη μου θα έπρεπε το τούμπο να ήταν μονοκόμματο στο συγκεκριμένο σημείο και όχι να υπάρχει πρόσθετο δαχτυλίδι και μάλιστα με 6,5 δέκατα του χιλιοστού οβάλ.

Ακόμα και αν προβλέπεται από τον κατασκευαστή, Θα έπρεπε να είναι εφαρμοστό με σύσφιξη πάνω στο τούμπο και χωρίς διάκενα. Επίσης, το υλικό του ορειχάλκινου δαχτυλιδιού δεν είναι το ενδεδειγμένο για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Γ) Οδοντωτός άξονας. Η ύπαρξη ψηγμάτων συγκόλλησης στο άνω τμήμα του άξονα, στο σημείο έδρασης και τριβής του με δαχτυλίδι από ερταλόν πιστοποιεί ότι έχει γίνει παρέμβαση με συγκολλήσεις στον οδοντωτό άξονα.

Η δε ύπαρξη των ψηγμάτων συγκόλλησης έφθειρε το δαχτυλίδι από ερταλόν. Είναι απορίας άξιον πως ένας κατασκευαστικός οίκος, που κατασκευάζει γερανούς σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά στάνταρ ασφαλείας, άφησε πάνω στον άξονα αυτά τα ψήγματα της συγκόλλησης στο σημείο τριβής του άξονα με το δαχτυλίδι ερταλόν. - Ο ίδιος ο άξονας φέρει στοιχεία κακοτεχνίας και κατά την οδόντωση και στο κάτω τμήμα του, που και αυτά πιστοποιούν παρέμβαση μη εργοστασιακή.

Για τους ανωτέρω λόγους και εξ όσων διεπίστωσα, θεωρώ ότι ο γερανός είναι επικίνδυνος να επισκευαστεί ως έχει. Σας προτείνω να γίνει σκληρομέτρηση και ανάλυση της σύστασης των επίμαχων υλικών, καθώς επίσης, να απευθυνθείτε στον κατασκευαστή οίκο ή στον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του στην Ελλάδα, και να ζητήσετε την τεχνική βοήθεια του κατ την επίλυση εν γένει αυτού του προβλήματος.

Πιστεύω ότι ένας σοβαρός κατασκευαστής θα σας παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια για την επίλυση του θέματος. Κάθε παρέμβαση στην κολόνα στήριξης (τούμπο) χωρίς τεχνικά σχέδια του κατασκευαστή οίκου, χωρίς αξιολόγηση της σύστασης και σκληρομέτρησης των επίμαχων υλικών, αλλά και χωρίς την απογύμνωση του γερανού από την υπάρχουσα βαφή, για την αποκάλυψη ύπαρξης, πιθανόν, άλλων ρωγμών, είναι άκρως επικίνδυνη και σας εκθέτουν στον κίνδυνο κάποιου μελλοντικού σοβαρού ατυχήματος." Τα ανωτέρω δε συμπεράσματα επιβεβαίωσε και στην ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη εξέταση του.

Στη συνέχεια η πολιτικώς ενάγουσα κάλεσε τον Κ. Μ. εκπρόσωπο της εταιρίας "...", ο οποίος πραγματοποίησε μέτρηση μετάλλων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν σημαντικές αποκλίσεις στην σκληρότητα και στην ανάλυση της σύνθεσης του υλικού. Τέλος, η Α. Γ., μηχανολόγος μηχανικός, η οποία ορίστηκε ως πραγματογνώμονας, δυνάμει της υπ’ αρ. ...6-2-2012 πράξης του Πταισματοδίκη Εορδαίας, με την από 24.2.2012 έκθεση πραγματογνωμοσύνης καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα, ήτοι ότι το ως άνω πωληθέν μηχάνημα ήταν ανακατασκευασμένο.

Συγκεκριμένα, στην παραπάνω έκθεσή της, αναφέρει μεταξύ άλλων: ότι "...Σε πολλά μέρη του μηχανήματος φαινόταν επέμβαση στη βαφή με πινέλο ή και στάλες από σπρέι. Ο άξονας περιστροφής της μπούμας είχε έντονα σημάδια καταπόνησης. Ένα κομμάτι στο πρώτο στέλεχος της μπούμας είχε υποστεί αναγόμωση κτλ.... Παρατηρούνται ρωγμές και οπές στις κολλήσεις του μηχανήματος και δεν πρόκειται για αστοχία ενός σημείου αλλά και στα τρία προς εξέταση σημεία.

Σύμφωνα με την Οδηγία 98137/ΕΚ για τα μηχανήματα, όλα τα μέρη ενός μηχανήματος συγκολλούνται με ρομποτική συγκόλληση κι έτσι τα στοιχεία της συγκόλλησης μοντελοποιούνται και κωδικοποιούνται και οι διαστάσεις τους και οι θέσεις τους μέσα στο συγκολλημένο σύνολο ορίζονται περιμετρικά, έτσι δεν νοείται μεγάλη διακύμανση στο πάχος και στο πλάτος των κολλήσεων...

Σύμφωνα με την οδηγία 98/37/ΕΚ για τα μηχανήματα, πρέπει όλα τα μέρη του να βάφονται ηλεκτροστατικά και μετά να μοντάρονται. Στην εικόνα 9 παρατηρούμε ότι ο πρώτος κύλινδρος της μπούμας έχει βαφεί μετά την τοποθέτηση του εξαρτήματος επάνω σε αυτό... κατά την μέθοδο της ηλεκτροστατικής βαφής θα έπρεπε όλα τα μέρη του μηχανήματος να έχουν ίδιο πάχος βαφής.

Στο εν λόγω μηχάνημα το πάχος βαφής διαφέρει και παρατηρείται επέμβαση στη βαφή με πινέλο ή σπρέι στην εικόνα 9 φαίνεται ξεκάθαρα ότι έγινε μοντάζ και μετά βαφή αυτών... έγινε μέτρηση του πάχους βαφής σε τυχαία μέρη του μηχανήματος και όπως παρατηρούμε στις επόμενες εικόνες υπάρχουν σημαντικές διαφορές...

το ειδικό τεμάχιο αυτό έχει ημικυκλικό σχήμα. Στην περίπτωση του εν λόγω μηχανήματος, το ειδικό τεμάχιο έχει υποστεί κοπή και μεταγενέστερη ανακατασκευή από την κατασκευή και αναγόμωση (συγκόλληση σε ένα σημείο του ειδικού τεμαχίου, ώστε να γεμίσει κάποιο κενό). Έχει κοπεί ασύμμετρα με οξυγόνο για να αγκαλιάσει την μπουκάλα όσο το δυνατόν καλύτερα, όπως φαίνεται στις παρακάτω εικόνες....

υπάρχει ένα διάκενο, το οποίο δεν ευθυγραμμίζει τον κύλινδρο για να εφάπτεται σωστά, όπως φαίνεται στην εικόνα 22. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατέθηκαν ανωτέρω, το μηχάνημα είναι εμφανώς μεταχειρισμένο (καταπονημένες κολλήσεις και μηχανικά μέρη) και έχει υποστεί επισκευές, όπως αναγόμωση η οποία είναι επέμβαση τρίτου στο αρχικό μηχάνημα.

Επομένως σύμφωνα με τον τελικό έλεγχο στις 22/0212012 το μηχάνημα είναι ανακατασκευασμένο." Κατά συνέπεια από όλους τους ανωτέρω ελέγχους του ένδικου μηχανήματος και τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν, συνάγεται ότι κατά τον χρόνο πώλησης και παράδοσής του στην πολιτικώς ενάγουσα ήταν μεταχειρισμένο, η δε κατηγορουμένη ενεργούσα ως νόμιμη εκπρόσωπος της εταιρίας "..." , γνωρίζοντας σαφώς ότι τούτο δεν είναι καινούργιο έχοντας σκοπό να αποκομίσει η τελευταία εταιρία παράνομο περιουσιακό όφελος, παρέστησε στην πολιτικώς ενάγουσα ψευδώς ότι η ως άνω εκπροσωπούμενη από αυτήν εταιρεία είναι, ιδιοκτήτρια ενός καινούργιου ανυψωτικού μάρκας ...

τύπου ...,ενώ η αλήθεια, την οποία γνώριζε, είναι η εκπροσωπούμενη από αυτή εταιρεία ήταν κάτοχος ενός μεταχειρισμένου ανυψωτικού μηχανήματος μάρκας ... τύπου ..., με καταπονημένες κολλήσεις και μηχανικά μέρη, το οποίο είχε υποστεί επισκευές, όπως αναγόμωση και ήταν ανακατασκευασμένο. Για το λόγο αυτό δεν μπορούσε να εκδοθεί γι’ αυτό πιστοποιητικό καταλληλότητας για τη συμμετοχή του σε διαγωνισμούς εκτέλεσης έργων, πείθοντας με τον τρόπο την πολιτικώς ενάγουσα να καταρτίσει προφορική σύμβαση πώλησης του ως άνω ανυψωτικού μηχανήματος και της αντλίας 60 λίτρων.

Στη πράξη της αυτή η κατηγορουμένη προέβη με αποκλειστικό σκοπό να αποκομίσει η εταιρεία με την επωνυμία "..." παράνομο όφελος ισόποσο του εισπραχθέντος συνολικού τιμήματος των 19.040 ευρώ για τη μεταβίβαση όχι καινούργιου μηχανήματος κατά τα συμφωνηθέντα, αλλά μεταχειρισμένου και με ουσιώδη πραγματικά ελαττώματα, που το καθιστούσαν ακατάλληλο για τη χρήση για την οποία προοριζόταν, βλάπτοντας την περιουσία της πολιτικώς ενάγουσας, η οποία, εάν γνώριζε την πραγματικότητα, ουδέποτε θα προέβαινε στην κατάρτιση της αναφερθείσας σύμβασης πώλησης.

Η κατηγορούμενη ισχυρίζεται ότι αγόρασε το εν λόγω μηχάνημα από τον ιταλικό κατασκευαστικό οίκο ... με τον οποίο, συνεργάζεται "αδιαλείπτος επί είκοσι επτά έτη..." ως καινούργιο, επικαλούμενη το υπ’ αριθμ. .../4.1.2008 πιστοποιητικό - κατασκευαστική ταυτότητα του μηχανήματος που το συνοδεύει, στο οποίο αναγράφεται εμφανώς ότι πρόκειται για γερανό καινούργιας κατασκευής Επιπλέον ισχυρίστηκε ότι το μηχάνημα αυτό αγόρασε μαζί με άλλους γερανούς από τον παραπάνω ιταλικό οίκο δυνάμει του υπ’ αριθμ. .../29.11.2007 τιμολογίου και ακολούθως αυτοί φορτώθηκαν στις 30.11.2007 στον τόπο της έδρας της πωλήτριας εταιρείας, ήτοι στην Μπολόνια της Ιταλίας δια της μεταφορικής εταιρίας "..." προκειμένου να της παραδοθούν στον τόπο της εγκατάστασης της, ήτοι στο Περιστέρι Αττικής, "όπως τούτο προκύπτει από το υπ’ αριθμ. ...2007 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών καθώς και την με ίδια ημ/νία διατακτική βεβαίωση ναύλου της τελευταίας".

Ωστόσο οι ανωτέρω ισχυρισμοί είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, διότι στα ανωτέρω έγγραφα δεν αναφέρεται ο σειριακός αριθμός του ανυψωτικού μηχανήματος (του ιδίου τύπου με το ένδικο), ώστε να αποδειχθεί ότι πράγματι το ένδικο μηχάνημα συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των άλλων μηχανημάτων, που αγόρασε η κατηγορουμένη κατά τον παραπάνω χρόνο και δυνάμει του προαναφερθέντος τιμολογίου από την παραπάνω πωλήτρια εταιρία.

Εξάλλου ναι μεν στο υπ’ αριθμ. .../4.1.2008 Πιστοποιητικό αναγράφεται εμφανώς ο αριθμός του ενδίκου (340), καθώς και ότι πρόκειται για γερανό καινούργιας κατασκευής, από κανένα όμως στοιχείο της εν γένει αποδεικτικής διαδικασίας δεν προέκυψε ο ακριβής χρόνος αγοράς του εν λόγω μηχανήματος από την κατηγορουμένη και η μη χρήση αυτού μέχρι του χρόνου πώλησης και παράδοσής του στην πολιτικώς ενάγουσα.

Εξάλλου, η κατηγορουμένη μετά την προσαγωγή της πολιτικώς ενάγουσας στα πολιτικά και ποινικά δικαστήρια, δεν στράφηκε για την προάσπιση των δικαιωμάτων της κατά της παραπάνω πωλήτριας ιταλικής εταιρίας, ούτε προέβη σε οιανδήποτε όχληση αυτής, παρά την μακροχρόνια μεταξύ τους συνεργασία, στάση που καταδεικνύει την αβασιμότητα των ισχυρισμών της.

Κατόπιν τούτων, η κατηγορούμενη πρέπει να κηρυχθεί ένοχη για την πράξη, που της αποδίδεται." Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε την κατηγορουμένη και ήδη αναιρεσείουσα ένοχη της αξιόποινης πράξεως της απάτης, για την οποία της επέβαλε ποινή φυλακίσεως δέκα (10) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: "κηρύσσει την κατηγορουμένη ένοχη ότι στην Πτολεμαϊδα σε αδιευκρίνιστο χρόνο πάντως στις αρχές Αυγούστου του έτους 2008, έχοντας σκοπό να αποκομίσει άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος έβλαψε ξένη περιουσία πείθοντας άλλον σε πράξη με την εν γνώσει της παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών.

Ειδικότερα στον ως άνω τόπο και χρόνο, η κατηγορούμενη, ως εκπρόσωπος της εδρεύουσας στο Περιστέρι Αττικής εταιρίας με την επωνυμία "..." σε τηλεφωνικές επικοινωνίες της με την εγκαλούσα Μ. Σ. παρέστησε σε αυτή ψευδώς ότι η ως άνω εκπροσωπούμενη από την κατηγορουμένη εταιρία είναι ιδιοκτήτρια ενός καινούργιου ανυψωτικού μηχανήματος μάρκας ...

τύπου ... του οποίου την κυριότητα θα μεταβίβαζε στην εγκαλούσα αντί τιμήματος 15.500 ευρώ πλέον ΦΠΑ, με επιπρόσθετη δαπάνη τοποθέτησης σε αυτό αντλίας 60 λίτρων αντί τιμήματος 500 ευρώ, και συνολικά αντί τιμήματος 19.040 (15.500 ευρώ το ανυψωτικό μηχάνημα + 500 ευρώ η αντλία 60 λίτρων =16.000+3.040 ευρώ Φ.Π.Α.= 19.040 ευρώ), ενώ η αλήθεια, την οποία γνώριζε είναι ότι η εκπροσωπούμενη από αυτήν εταιρία ήταν κάτοχος ενός μεταχειρισμένου ανυψωτικού μηχανήματος μάρκας ...

τύπου ..., με καταπονημένη κολλήσεις και μηχανικά μέρη, το οποίο είχε υποστεί επισκευές, όπως αναγόμωση και ήταν ανακατασκευασμένο και για το λόγο αυτό δεν μπορούσε να εκδοθεί γι’ αυτό πιστοποιητικό καταλληλότητας για την συμμετοχή του σε διαγωνισμούς εκτέλεσης έργων, και έπεισε τον τρόπο αυτό την εγκαλούσα να καταρτίσει προφορική σύμβαση πώλησης του ως άνω ανυψωτικού μηχανήματος και της αντλίας 60 λίτρων με την εκπροσωπούμενη από την κατηγορουμένη εταιρία, αντί συνολικού τιμήματος 19.040 ευρώ, ποσό το οποίο και κατέβαλε στην εκπροσωπούμενη από την κατηγορουμένη εταιρία η εγκαλούσα.

Στην πράξη της αυτή η κατηγορουμένη προέβη με μοναδικό σκοπό να αποκομίσει η εταιρία με την επωνυμία "..." παράνομο περιουσιακό όφελος, ήτοι την είσπραξη του συνολικού τιμήματος των 19.040 ευρώ για τη μεταβίβαση κινητού πράγματος, όχι καινούργιου κατά τα συμφωνηθέντα, αλλά μεταχειρισμένου και με ουσιώδη πραγματικά ελαττώματα που καθιστούσαν αυτό ακατάλληλο για τη χρήση για την οποία προορίζονται συνήθως πράγματα της ίδιας κατηγορίας, βλάπτοντας με ισόποσο χρηματικό ποσό την περιουσία της εγκαλούσας, η οποία εάν γνώριζε την πραγματικότητα ουδέποτε θα προέβαινε στην κατάρτιση της αναφερθείσας σύμβασης πώλησης." Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε η αναιρεσείουσα, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, τα αποδεικτικά μέσα, από όπου συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, τα οποία προκύπτει ότι το άνω Δικαστήριο αξιολόγησε στο σύνολό τους χωρίς επιλεκτική εκτίμηση των αποδείξεων και χωρίς να είναι αναγκαία, κατά τα προεκτεθέντα, η συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση τούτων ούτε να χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή, καθώς και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην προπαρατεθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 386 παρ. 1 α’ Π.Κ., την οποία ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και, έτσι, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα, εκτίθεται ο τρόπος τελέσεως της ανωτέρω πράξεως κατά χρόνο, τόπο και λοιπές περιστάσεις και δη ο σκοπός της κατηγορουμένης και ήδη αναιρεσείουσας να αποκομίσει η εκπροσωπούμενη από αυτήν εταιρία το αναφερόμενο περιουσιακό όφελος, το οποίο είναι παράνομο, καθόσον, σύμφωνα με τις παραδοχές του αιτιολογικού, εάν η παθούσα-πολιτικώς ενάγουσα γνώριζε την αλήθεια, δεν θα προέβαινε στη σύναψη της μνημονευόμενης συμφωνίας και την καταβολή του ποσού του προαναφερόμενου τιμήματος στην άνω εταιρία (οπότε εκείνη δεν θα είχε σχετική αξίωση κατά της παθούσας), καθώς και οι εν γνώσει ψευδείς παραστάσεις της πρώτης προς τη δεύτερη, συνιστάμενες στο ότι το πωλούμενο ανυψωτικό μηχάνημα ήταν καινούργιο, ενώ τούτο ήταν μεταχειρισμένο, ανακατασκευασμένο και ακατάλληλο για τη συμφωνηθείσα χρήση, από τις οποίες παραπλανήθηκε η παθούσα και προέβη στην καταβολή του τιμήματος, κατά το οποίο ζημιώθηκε η τελευταία και αντιστοίχως ωφελήθηκε η εκπροσωπούμενη από την κατηγορουμένη εταιρία.

Ακόμη, διαλαμβάνεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της απατηλής συμπεριφοράς της κατηγορουμένης και της προξενηθείσας στην παθούσα πλάνης, εξαιτίας της οποίας αυτή προέβη στην καταβολή του ανωτέρω χρηματικού ποσού, με αντίστοιχη επέλευση βλάβης στην περιουσία της. Η ζημία δε αυτή υφίσταται, έστω και αν η παθούσα έχει ενεργό αξίωση προς αστική της αποκατάσταση, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη.

Επομένως, οι υποστηρίζοντες τα αντίθετα δεύτερος και τρίτος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθώς και περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου και ελλείψεως νόμιμης βάσεως, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ και Ε’ Κ.Ποιν.Δ., είναι αβάσιμοι.

Οι εμπεριεχόμενες στους ως άνω αναιρετικούς λόγους λοιπές αιτιάσεις της αναιρεσείουσας, που αναφέρονται σε διαφορετική αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων και με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας και εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου πλήττουν την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, είναι απαράδεκτες αφού σύμφωνα με όσα στην οικεία νομική σκέψη αναφέρθηκαν, αφού συνιστούν αμφισβήτηση των εις βάρος αυτής (αναιρεσείουσας) ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής αποφάσεως και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333 παρ. 2, 358, 364 παρ. 1 και 369 Κ.Ποιν.Δ., προκύπτει, ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της κρίσεώς του σε σχέση με την ενοχή ή αθωότητα του κατηγορουμένου, ως αποδεικτικού στοιχείου, εγγράφου, το οποίο δεν αναγνώσθηκε κατά την προφορική συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (κατ’ άρθρ. 171 παρ. 1 περ.

δ’ Κ.Ποιν.Δ.), που ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως, γιατί έτσι παραβιάζεται το δικαίωμα του κατηγορουμένου, που απορρέει από το άρθρο 358 Κ.Ποιν.Δ., να προβεί σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Η ως άνω, όμως, ακυρότητα αποτρέπεται, αν το έγγραφο, που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, αναφέρεται ιστορικώς μόνο στο αιτιολογικό της αποφάσεως, χωρίς να έχει ληφθεί αμέσως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό δικανικής πεποιθήσεως ως προς τη συνδρομή των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, καθώς και όταν το περιεχόμενό του προέκυψε από άλλα αποδεικτικά μέσα ή είναι έγγραφο διαδικαστικό ή αποτελεί στοιχείο της κατηγορίας ή το σώμα (υλικό αντικείμενο) του εγκλήματος.- Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση, ότι επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, διότι το Δικαστήριο, για να καταλήξει στην κρίση του περί της ενοχής της, στηρίχθηκε και στην από 12-8-2010 εξώδικη γνωστοποίηση εγγράφων της πολιτικώς ενάγουσας, καθώς και στην από 13-8-2010 εξώδικη πρόσκληση της ιδίας προς αυτήν (κατηγορουμένη) προκειμένου να παρευρεθεί κατά την εξέταση, στις 17-8-2010, του πωληθέντος ανυψωτικού μηχανήματος από ειδικό πραγματογνώμονα, ήτοι σε έγγραφα, τα οποία δεν αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο ούτε μνημονεύονται ως αναγνωσθέντα σε οποιοδήποτε σημείο των πρακτικών της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Από την παραδεκτή, όμως, επισκόπηση των πρακτικών της εν λόγω αποφάσεως και των εγγράφων του φακέλου της δικογραφίας, για την έρευνα του σχετικού αναιρετικού λόγου, προκύπτει, ότι τα ως άνω έγγραφα, τα οποία δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των επ’ ακροατηρίου αναγνωσθέντων, συντάχθηκαν και επιδόθηκαν στην αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη εκ των υστέρων, ενόψει των διαφορών που ανέκυψαν μεταξύ αυτής και της πολιτικώς ενάγουσας για την επίμαχη συναλλαγή και αναφέρονται διηγηματικώς και μόνον ιστορικώς στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αφού από τη φύση τους δεν προσφέρονταν να χρησιμεύσουν ως αποδεικτικά στοιχεία για το σχηματισμό δικανικής πεποιθήσεως ως προς τη συνδρομή των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική και την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απάτης, για το οποίο καταδικάστηκε η αναιρεσείουσα με χρόνο τελέσεως τις αρχές Αυγούστου του έτους 2008, ούτε μπορούσαν να ληφθούν υπόψη προς στήριξη της ενοχής αυτής, οπότε στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν προσβλήθηκαν τα υπερασπιστικά της δικαιώματα και δεν δημιουργήθηκε ακυρότητα, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη.

Μετά από αυτά, ο σχετικός πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο, λόγω λήψεως υπόψη, για την κατάφαση της ενοχής της κατηγορουμένης, μη αναγνωσθέντων εγγράφων, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α’ Κ.Ποιν.Δ., είναι αβάσιμος. Σύμφωνα με το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β’ Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η έλλειψη ακροάσεως κατά το άρθρ. 170 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, η οποία επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο. Η ακυρότητα αυτή επέρχεται, κατά την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 170 παρ. 2 του άνω Κώδικα, και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του ζήτησαν να ασκήσουν δικαίωμα, που ρητά τους παρέχεται από το νόμο και το δικαστήριο τους το αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για τη σχετική αίτηση.

Τέτοιο δικαίωμα είναι και αυτό του κατηγορουμένου να υποβάλει αίτημα περί αναγνωρίσεως στο πρόσωπό του μιας ή περισσοτέρων από τις ελαφρυντικές περιστάσεις, που προβλέπει η διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 Π.Κ., η παραδοχή της οποίας οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα, ποινής. Για να επέλθει, όμως, η, κατά το άρθρ. 170 παρ. 2 του άνω Κώδικα, ακυρότητα της διαδικασίας, απαιτείται να υποβληθεί σαφές και ορισμένο αίτημα από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά νόμο για τη θεμελίωσή του, έτσι ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί και, σε περίπτωση αποδοχής του, να οδηγεί στο ειδικότερα ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα.

Μόνη η επίκληση της νομικής διατάξεως, που προβλέπει την ελαφρυντική περίσταση ή του χαρακτηρισμού, με τον οποίο είναι αυτή γνωστή στη νομική ορολογία, καθιστά το σχετικό ισχυρισμό αόριστο, στον οποίο, ως τέτοιο, δεν έχει υποχρέωση το δικαστήριο της ουσίας να απαντήσει ή να δικαιολογήσει ειδικά τη σιωπηρή ή ρητή απόρριψή του.

Ως ελαφρυντική περίσταση θεωρείται και η προβλεπόμενη από την παρ. 2 του άρθρου 84 Π.Κ. με στοιχείο α’ , ήτοι "το ότι ο υπαίτιος έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή".- Όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η συνήγορος της κατηγορουμένης και ήδη αναιρεσείουσας, μετά το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας, στο στάδιο της αγορεύσεώς της, αφού ανέπτυξε την υπεράσπιση, ζήτησε "να κηρυχθεί αθώα η εντολέας της, άλλως την αναγνώριση του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου".

Όπως, όμως, προβλήθηκε το ανωτέρω αίτημα ήταν εντελώς αόριστο, αφού έγινε επίκληση μόνο του χαρακτηρισμού, με τον οποίο είναι γνωστή η ελαφρυντική αυτή περίσταση στη νομική ορολογία χωρίς να αναφερθούν συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, που να την θεμελιώνουν. Επομένως, το Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, δεν ήταν υποχρεωμένο να αποφανθεί επί του ανωτέρω αιτήματος ούτε να αιτιολογήσει την απορριπτική του κρίση.

Κατά συνέπεια, ο τέταρτος και τελευταίος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β’ Κ.Ποιν.Δ., περί ελλείψεως ακροάσεως σε σχέση με το προαναφερθέν αίτημα της αναιρεσείουσας, είναι αβάσιμος.

Μετά από αυτά, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση, να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης (άρθρ. 583 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ.) και να καταδικαστεί η ίδια (αναιρεσείουσα) στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας, Μ. Σ., κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-5-2015 αίτηση (ασκηθείσα δια δηλώσεως, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 15-5-2015) της Χ. Θ. του Μ., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ’ αριθ. 49/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κοζάνης.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της πολιτικώς ενάγουσας, Μ. Σ., την οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιουνίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ