Supreme Court dismisses appeal by public property company due to lack of legal interest as winning party in first instance.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the Public Property Company against the First Instance Court's rejection of its annulment request. The company had previously won its annulment action against a tax assessment but lost its subsequent appeal, which was rejected as inadmissible due to lack of legal interest. The court ruled that since the company was the successful party in the first instance, it had no standing to challenge the appellate court's decision on inadmissibility.
Legislator headnote
AI generatedArticles 577, 68 of the Code of Civil Procedure; A party lacking legal interest in the appeal, such as a winner in the first instance who lost the appeal, cannot challenge the appellate court's decision on inadmissibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1269 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1269/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία Κτηματική εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ), η οποία συγχωνεύτηκε με την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΕ" η οποία μετονομάζεται σε "ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΕ" (ΕΤΑΔ ΑΕ) που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αναστάσιο Διάκο, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "EUROWIND ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΑΙΟΛΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΕ" που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Ντάλια.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-12-2005 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 139/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 29/2014 του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11-6-2014 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 10-3-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από το άρθρο 577 παρ.§§1,2 Κ.Πολ.Δ., ο Άρειος Πάγος πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως, αν δε αυτή δεν ασκήθηκε νομίμως ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Κύρια θετική προϋπόθεση για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως είναι να υπάρχει στον αναιρεσείοντα έννομο συμφέρον. Το έννομο συμφέρον προκύπτει κυρίως από τη βλάβη που υπέστη ο διάδικος, ο οποίος επιδιώκει τον έλεγχο της αποφάσεως. Βλάβη του διαδίκου υπάρχει, όταν βλάπτεται (ηττάται), δηλαδή όταν απορρίπτονται εν όλω ή εν μέρει οι προτάσεις του ή γίνονται ολικώς ή μερικώς δεκτές έναντι αυτού οι αιτήσεις του αντιδίκου του. Η βλάβη δηλαδή του αναιρεσείοντος, πρέπει να υπάρχει σε σχέση με τον αντίδικό του, υπέρ του οποίου πρέπει να περιέχει κάποια διάταξη. Το έννομο συμφέρον, το οποίο πρέπει να είναι άμεσο, πρέπει να κρίνεται από την προσβαλλομένη απόφαση (άρθρο 68 ΚΠολΔ), εφόσον δε δεν θεμελιώνεται από τα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της αναιρέσεως και δεν προκύπτει από το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται εις απαράδεκτη. Αναίρεση, σύμφωνα με το άρθρο 556§2 ΚΠολΔ, δικαιούται να ασκήσει και ο νικήσας διάδικος, εφόσον έχει έννομο συμφέρον, τα ίδια δε, ισχύουν και για το ένδικο μέσο της εφέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 516§§1,2 ΚΠολΔ.
Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των δικογράφων και από τις αποφάσεις του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και του Εφετείου προκύπτουν τα εξής: Η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, έχουσα στην διαχείρισή της έκταση κειμένη στην νήσο Ρόδο και ανήκουσα κατά κυριότητα στο Ελληνικό Δημόσιο κατά τους ισχυρισμούς της, εκμίσθωσε για λογαριασμό του Δημοσίου ως άμεσος αντιπρόσωπός του και για χρονικό διάστημα 20 ετών, με δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό, την έκταση εκείνη στην αναιρεσίβλητη, βεβαίωσε δε το σύνολο των μισθωμάτων για το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο έτη της μισθώσεως, το οποίο ανέρχεται σε 12.663.047,05 ευρώ, στην Δ.Ο.Υ. Ρόδου. Η αναιρεσίβλητη άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου την από 28-12-2005 ανακοπή κατά της ταμειακής βεβαιώσεως, την οποία απηύθυνε 1)κατά του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ρόδου και 2)κατά της Κτηματικής Εταιρίας του Δημοσίου (Κ.Ε.Δ.).
Εκδόθηκε η υπ' αριθ. 139/2012 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, με την οποία α')ως προς το Ελληνικό Δημόσιο, έγινε δεκτή και κατ' ουσίαν η ανακοπή και ακυρώθηκε η ταμειακή βεβαίωση και β')ως προς την Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, απορρίφθηκε η ανακοπή ως "παθητικά ανομιμοποίητη ... διότι η Κ.Ε.Δ. δεν είναι υποκείμενο της μισθωτικής σχέσης αλλά απλώς θεωρείται πληρεξούσιος και εντολοδόχος του Δημοσίου".
Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησαν εφέσεις 1)το Ελληνικό Δημόσιο και 2)η Κ.Ε.Δ., εκδόθηκε δε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθ. 29/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, με την οποία α')απορρίφθηκε η έφεση της Κ.Ε.Δ. "... ως απαράδεκτη, εφόσον, ως νικήτρια διάδικος δεν επικαλείται ούτε δικαιολογεί για την άσκησή της έννομο συμφέρον ..." και β')απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η έφεση του Ελληνικού Δημοσίου.
Ήδη η αναιρεσείουσα Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, υπό την νέα επωνυμία της, προσβάλλει με την αίτησή της την απόφαση του Εφετείου και, καίτοι όπως προαναφέρθηκε η έφεσή της απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω μη επικλήσεως εννόμου συμφέροντος, εν τούτοις δεν επικαλείται και πάλι έννομο συμφέρον, το οποίο να δικαιολογεί την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.
Επισημαίνεται, ότι εφόσον δεν πλήττεται και μάλιστα επιτυχώς, με αναιρετικό λόγο, η μοναδική επί της εφέσεως της αναιρεσείουσας κρίση της προσβαλλομένης αποφάσεως περί απαραδέκτου του ενδίκου αυτού μέσου, λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος της αναιρεσείουσας ως νικήσασας διαδίκου κατά την πρωτοβάθμια δίκη, οι κατ' επίκληση πλημμελειών από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ αιτιάσεις της αναιρεσείουσας αφορώσες την κατά τους ισχυρισμούς της, ύπαρξης παθητικής νομιμοποιήσεως αυτής και την επί της ανακοπής κρίση (που αποτελούσαν περιεχόμενο της εφέσεως του ελληνικού δημοσίου), αλυσιτελώς προβάλλονται.
Επομένως η κρινομένη από 11-6-2014 αίτηση της Κ.Ε.Δ. και ήδη υπό την νέα επωνυμία "ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε." είναι απαράδεκτη.
Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 11§2 Ν.973/1979 "απολαύει όλων των διοικητικών, οικονομικών, δασμολογικών και δικαστικών ατελειών και των δικονομικού και ουσιαστικού δικαίου προνομίων, ως αυτό τούτο το Δημόσιον", στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, μειωμένα κατά το μέτρο του άρθρου 22 του ν.3693/1957.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 11 Ιουνίου 2014 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Α.Ε." και ήδη "ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε." για αναίρεση της υπ' αριθ. 29/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2015.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2015.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ