1269/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1269 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1269/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καλούντος: Π. Θ. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μιχαηλίδη.

Της αναιρεσίβλητης-καθής η κλήση: Σ. Γ. (S. G.) του Β., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-7-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5269/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1164/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση των δύο αποφάσεων ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 6-3-2007 αίτησή του επί της οποίας εκδόθηκε η 1198/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου που παρέπεμψε στην τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Κατόπιν συζητήσεως της ως άνω αναιρέσεως εκδόθηκε η με αριθμ. 17/2009 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία αναιρεί την εφετειακή απόφαση και παραπέμπει την υπόθεση στο Γ' Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου για εκδίκαση των λοιπών λόγων. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση ο καλών με την από 1-7-2009 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 2-4-2008 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη-Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Μίμη Γραμματικούδη, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση του Παντελεήμονα Μπαφαλούκα για αναίρεση της 1164/2004 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς και της 5269/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 576 παρ. 1, 2 και3, 568 παρ. 1 και 4,498 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, αν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος, το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν επισπεύδει αυτός την συζήτηση ή, όταν την επισπεύδει άλλος, αν κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σε αποφατική δε περίπτωση, να κηρύξει απαράδεκτη την συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπ' αριθμ. 6046 Ζ'/2-9-2009 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., σε συνδυασμό, α) προς την από 2/9/2009 απόδειξη του ιδίου επιμελητού περί παραδόσεως του θυροκολληθέντος δικογράφου στα χέρια του Αξιωματικού υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Καλλιπόλεως Πειραιώς Υπαστυνόμου ...

και, β) προς την από 2/9/2009 βεβαίωση του ιδίου δικαστικού επιμελητού περί ειδοποιήσεως στην αναιρεσίβλητη εγγράφου ειδοποιήσεως, στην οποία αναφέρεται το είδος του επιδοθέντος εγγράφου (άρθρ. 128 παρ. 4 εδ. α', β' και γ'), που προσκομίζονται από τον αναιρεσείοντα, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της από 1/7/2009 κλήσεως του, μαζί με την κάτω από αυτή από 23/7/2009 πράξη του Προέδρου του Γ' Τμήματος του Αρείου Πάγου, διά της οποίας ορίσθηκε δικάσιμος η 6/10/2010 προς συζήτηση της από 6/3/2007 αιτήσεως για αναίρεση της 1164/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς, μετά την έκδοση της 17/2009 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, σε Τακτική Ολομέλεια, νομίμως και εμπροθέσμως επεδόθησαν προς την αναιρεσίβλητη Σ.

Γ., με την επιμέλειά του - αναιρεσείοντος, - ο οποίος, διά του πληρεξουσίου του δικηγόρου, επισπεύδει την συζήτηση. Πλην όμως αυτή, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του παρόντος δικαστηρίου, δεν εμφανίσθηκε κατά την συζήτηση, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από την οικεία της σειρά στο πινάκιο, ούτε κατέθεσε σχετική δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1 και 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Επομένως, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία της, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΙΙ. Επειδή, διά της υπ' αριθμ. 1198/2008 αποφάσεως του Γ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, αφού απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 6/3/2007 αίτηση αναιρέσεως του Π. Μ. (εναγομένου), κατά το μέρος που απευθυνόταν α) κατά της πρωτοδίκου υπ' αριθμ. 5269/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και β) κατά των συνεναγομένων του αναιρεσείοντος απλών ομοδίκων του, δευτέρου, τρίτης, τετάρτης και πέμπτης εκ των αναιρεσιβλήτων, διότι, ως προς αυτούς, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν εμπεριείχε κάποια βλαπτική για τον αναιρεσείοντα διάταξη, επηρεάζουσα δυσμενώς τις μεταξύ τους ουσιαστικές έννομες σχέσεις, παραπέμφθηκαν στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το άρθρο 563 παρ. 3 εδ.

β' του ΚΠολΔ οι δεύτερος, κατά το πρώτο και δεύτερο μέρος του, πέμπτος και έβδομος αντίστοιχα, λόγοι της ως άνω αιτήσεως για αναίρεση της 1164/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς, γιατί κρίθηκε ότι διά των ανωτέρω αναιρετικών λόγων, με τους οποίους πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση για νομικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, δημιουργείται ζήτημα γενικοτέρου ενδιαφέροντος και ειδικότερα:

α) εάν το μέτρο που ορίσθηκε με την προσωρινή διαταγή του άρθρου 691 παρ. 2 του ΚΠολΔ συνίσταται στην απαγόρευση της διαθέσεως του πράγματος (μεταβολής της νομικής του καταστάσεως), η μεταγενέστερη της προσωρινής διαταγής διάθεση (εκποίηση), πλήττεται με ακυρότητα, θεμελιουμένη στο άρθρο 175 ή στο άρθρο176 του ΑΚ, καθώς και β) εάν η ακυρότητα αυτή ισχύει και παρά την μη μεταγραφή της προσωρινής διαταγής στο οικείο βιβλίο κατασχέσεων, κατά τον χρόνο της διαθέσεως, και την επικαλουμένη καλή πίστη εκείνου προς τον οποίο έγινε η διάθεση.

Στην συνέχεια εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 17/2009 απόφαση της Ολομελείας του Αρείου Πάγου, διά της οποίας κρίθηκε, α) ότι σε περίπτωση εκποιήσεως του ακινήτου, ισχυούσης της προσωρινής διαταγής διά της οποίας απαγορεύθηκε η μεταβολή της νομικής καταστάσεως (εκποίηση), η εν λόγω διάθεση (εκποίηση) πλήττεται με ακυρότητα από το άρθρο 176 και όχι από το άρθρο 175 του Αστικού Κώδικος, β) ότι η εκ του λόγου αυτού αναφυομένη ακυρότητα της γενομένης εκποιήσεως του ακινήτου, ισχύει έναντι των τρίτων υπό την προϋπόθεση ότι η προσωρινή διαταγή υπό το προαναφερόμενο περιεχόμενο, σημειώθηκε προηγουμένως στα αντίστοιχα βιβλία κατασχέσεων, κατ' ανάλογη εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 715 παρ. 3 του ΚΠολΔ.

Ακολούθως, δια της προμνημονευθείσης αποφάσεως της Ολομελείας του Αρείου Πάγου κρίθηκαν ως βάσιμοι οι προαναφερόμενοι λόγοι αναιρέσεως, διά των οποίων αποδόθηκε στην προσβαλλομένη απόφαση η νομική πλημμέλεια για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των άνω ουσιαστικών διατάξεων, με την κρίση του ότι η προς τον αναιρεσείοντα γενομένη εκποίηση της στην απόφαση αυτή (και στην αγωγή της αναιρεσιβλήτου Σ.

Γ.) περιγραφομένης διακεκριμένης οριζοντίου ιδιοκτησίας από την Σ. σύζ. Ι. Φ., διαρκούσης της ισχύος της προσωρινής διαταγής του Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς περί απαγορεύσεως της μεταβολής της νομικής καταστάσεως του εν λόγω ακινήτου μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, για να τεθεί το ακίνητο αυτό υπό δικαστική μεσεγγύηση, ήταν άκυρη, παρά το ότι δεν έγινε καταχώριση της άνω προσωρινής διαταγής στα οικεία βιβλία των κατασχέσεων.

Στην συνέχεια διά της ιδίας αποφάσεως της Ολομελείας του Αρείου Πάγου η υπόθεση αναπέμφθηκε στο Γ' Τμήμα του Αρείου Πάγου προς έρευνα των λοιπών αναιρετικών λόγων. Δεδομένου όμως ότι α) με τους λόγους αυτούς προβάλλονται αιτιάσεις, συναρτώμενες με πλημμέλειες της προσβαλλομένης αποφάσεως που αφορούν αποκλειστικώς τις έννομες ουσιαστικές (ενοχικές σχέσεις) της πέμπτης αναιρεσιβλήτου Σ.

Φ., ως προς την οποία,όμως, όπως ελέχθη, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε ως απαράδεκτη ελλείψει εννόμου συμφέροντος με την ανωτέρω παραπεμπτική απόφαση του Γ' Τμήματος του Αρείου Πάγου, και της συνεναγομένης της αναιρεσιβλήτου Σ. Γ., β) ότι το νομικό ζήτημα της εγκυρότητος ή μη της προς τον αναιρεσείοντα γενομένης ως άνω εκποιήσεως, που απετέλεσε και το κύριο αντικείμενο της δια της αγωγής της αμέσως ανωτέρω αναιρεσιβλήτου (Σ.

Γ.) ανοιγείσης δίκης, ήδη κρίθηκε με την μνησθείσα απόφαση της Ολομελείας του Αρείου Πάγου, η έρευνα των προαναφερομένων (λοιπών) αναιρετικών λόγων, που δεν συναρτώνται με κάποιο διαφορετικό κεφάλαιο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, είναι άνευ αντικειμένου. Ακολούθως προς όλα τα ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές (άρθρο 583 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1164/2005 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη Σ. Γ. στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Δεκεμβρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ