Supreme Court dismisses appeal against labor benefits decision and accepts intervention by workers' union.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the government's appeal against a first-instance judgment awarding in-kind benefits to public sector workers. The court found the lower court correctly applied regulations requiring monetary compensation for items like clothing and soap, which were not yet established in the relevant collective agreements at the time. Consequently, the appeal was rejected while the union's intervention supporting the workers was accepted, and the government was ordered to pay the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 80, 81, 82, 556, 558, 495, 569 of the Code of Civil Procedure; Article 12 of Law 2298/1995: The Supreme Court may accept an additional intervention by a third party to support a litigant, and appeals against judgments awarding statutory in-kind benefits must be dismissed if the legal basis for such benefits was not yet established in the applicable collective agreements or decrees at the time of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1269 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1269/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννα Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος- καθού η πρόσθετη παρέμβαση: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και το Γενικό Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων- υπερών η πρόσθετη παρέμβαση: 1)Χ1, 2) Χ2, 3) Χ3, 4) Χ4, 5) Χ5, 6) Χ6, 7) Χ7, 8) Χ8 και 9) Χ9, κατοίκου ... . Όλοι τους εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευάγγελο Μαργώνη, ο οποίος δήλωσε ότι ο 4ος των αναιρεσιβλήτων Χ4 απεβίωσε την 31-3-2007 και συνεχίζει τη δίκη η ...χήρα Χ4, την οποία και εκπροσωπεί. Του υπέρ των αναιρεσιβλήτων προσθέτως παρεμβαίνοντος: Επαγγελματικού Σωματείου Εργαζομένων με την επωνυμία "ΔΕΝΔΡΟΑΝΘΟΚΗΠΟΥΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Παραστάθηκε ο πρόεδρος και νόμιμος εκπρόσωπος ... και διόρισε πληρεξούσιο δικηγόρο τον Ευάγγελο Πανταζή.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-11-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 805/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1634/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 17-9-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Αθηναίος, ανέγνωσε την από 30-9-2008 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αίτησης αναίρεσης, και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την απόρριψη της πρόσθετης παρέμβασης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων και του προσθέτως παρεμβαίνοντος ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την παραδοχή της πρόσθετης παρέμβασης, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Για το παραδεκτό της ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και το βάσιμο των λόγων αυτής προσκομίζεται υπό του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου η 1576/2007 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 του ν. 2298/1995,όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 42 του ν. 2721/1999.
Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 80, 81, 82, 556 παρ.1,558 εδ.α',495 και 569 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι επιτρέπεται η άσκηση ενώπιον του Αρείου Πάγου πρόσθετης παρεμβάσεως υπέρ κάποιου διαδίκου της αναιρετικής δίκης (Ολ.ΑΠ 1/1996). Στην προκειμένη περίπτωση, το επαγγελματικό σωματείο με την επωνυμία "ΔΕΝΔΡΟΑΝΘΟΚΗΠΟΥΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ",άσκησε ενώπιον του Αρείου Πάγου με το από 31-10-2008 ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 31-10-2008 και επιδόθηκε στους αρχικούς διαδίκους στις 10-11-2008 και 20-2-2009 αντιστοίχως, πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των αναιρεσίβλήτων, ορίστηκε δε και για τη συζήτηση της πρόσθετης αυτής παρεμβάσεως η δικάσιμος της 28-4-2009, στην οποία ανεβλήθη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, παραδεκτώς, με βάση το άρθρο 669 περ.2 ΚΠολΔ, ασκήθηκε η ως άνω πρόσθετη παρέμβαση ενώπιον του Αρείου Πάγου, αφού το παρεμβαίνον, κατά τα προβαλλόμενα με την παρέμβαση, αποτελεί αναγνωρισμένο επαγγελματικό σωματείο εργαζομένων και μέλη του είναι οι αναιρεσίβλητοι, υπέρ των οποίων έγινε η πρόσθετη αυτή παρέμβαση.
Επομένως πρέπει η εν λόγω πρόσθετη παρέμβαση να ερευνηθεί περαιτέρω κατ'ουσίαν, συνεκδικαζόμενη με την αίτηση αναιρέσεως. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62,73,286 επ.,558,573 παρ. 1 ΚΠολΔ και 35 ΑΚ, προκύπτει ότι η απευθυνόμενη κατά αποβιώσαντος αίτηση αναιρέσεως, όπως και κάθε άλλο ένδικο μέσο, είναι άκυρη, υπό την προϋπόθεση, όμως ότι ο αναιρεσείων διάδικος είχε λάβει γνώση, προτού ασκήσει την αναίρεσή του, με οποιοδήποτε τρόπο, του θανάτου του αντιδίκου του, ώστε να διαπιστώσει τους κληρονόμους του και να απευθύνει κατ' αυτών την αναίρεση.
Η αναίρεση, συνεπώς, που απευθύνεται κατά του αποβιώσαντος, χωρίς όμως να γνωρίζει το θάνατό του ο αναιρεσείων, δεν είναι άκυρη και νομίμως χωρεί η συζήτηση αυτής με τους κληρονόμους του αποβιώσαντος, οι οποίοι καλούνται ή εμφανίζονται κατά τη συζήτηση με την ιδιότητα αυτή στη θέση του αναιρεσιβλήτου και προβάλλουν υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς (ΑΠ Ολομ. 27/1987).
Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων άρθρων 286 εδ.α,287 παρ.1 και 290 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι η βιαία διακοπή της δίκης, που επέρχεται από το θάνατο διαδίκου, καθώς και η εκουσία επανάληψη αυτής, μπορούν να γνωστοποιηθούν από τους κληρονόμους του, διαδοχικά, με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητας τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί άμεση συζήτηση της υπόθεσης.
Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη από 17-9-2007 και με αριθμό καταθέσεως 109/20-9-2007 αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται κατά των :1) Χ1,2) Χ2, 3) Χ3, 4) Χ4, 5) Χ5, 6) Χ6, 7) Χ7, 8) Χ8 και 9) Χ9. Κατά την παρούσα, εξ αναβολής εκ της δικασίμου της 14-10-2008,συζήτηση παρέστησαν όλοι οι διάδικοι, πλην του ως άνω τέταρτου των αναιρεσιβλήτων, στη θέση του οποίου, εμφανίσθηκε ο εκπροσωπών, ως πληρεξούσιος δικηγόρος της μοναδικής εκ διαθήκης κληρονόμου του, συζύγου του, ....
χήρας Χ4, Ευάγγελος Μαργώνης. Ο τελευταίος αυτός προσκόμισε την υπ' αριθμ. ... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Αθηνών, από την οποία προκύπτει ότι ο τέταρτος των αναιρεσιβλήτων σύζυγός της ως άνω κληρονόμου του, απεβίωσε την 31-3-2007,δηλαδή πριν από την άσκηση της υπό κρίση αναιρέσεως, που έλαβε χώρα στις 20-9-2007, όπως προκύπτει από την παρά πόδα του δικογράφου αυτής συνταχθείσα υπ'αριθμ.109/20-9-2007 έκθεση κατάθεσης δικογράφου αναίρεσης.
Ενόψει όμως του ότι, δεν προκύπτει από οποιοδήποτε στοιχείο της δικογραφίας, ότι το αναιρεσείον γνώριζε τον ανωτέρω θάνατο του τέταρτου αναιρεσιβλή του, η αναίρεση αποβαίνει έγκυρη και ισχυρή και κατά αυτού, νομίμως δε χωρεί η συζήτησή της με την προαναφερθείσα σύζυγό του, που δήλωσε, όπως προαναφέρθηκε, δια του ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου της, την λόγω του θανάτου του, βιαία διακοπή της δίκης και την εκούσια επανάληψη αυτής, στο όνομά της, ως μοναδικής εκ διαθήκης κληρονόμου του, όπως προκύπτει 1)από την από 10-1-2007 ιδιόγραφη διαθήκη του, που δημοσιεύθηκε με τα υπ'αριθμ.4268/ 20-9-2007 πρακτικά συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και κηρύχθηκε κυρία με την υπ'αριθμ.1766/2007 απόφαση του ως άνω ιδίου δικαστηρίου,2) από το υπ'αριθμ.42589/2009 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών, περί μη δημοσίευσης άλλής, πλην της ανωτέρω, διαθήκης και 3)από το υπ'αριθμ.47370/3-4-2007 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Αθηναίων, ιδιότητα άλλωστε την οποία δεν αμφισβητεί το αναιρεσείον, χωρίς να δημιουργείται απ'αυτό απαράδεκτο της συζήτησης της υπόθεσης.
Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 και 3 του ΠΔ 98/2000, συνάγεται ότι καταργείται το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία Ειδικό Ταμείο Μονίμων Οδοστρωμάτων Αθηνών (ΕΤΜΟΑ) και όλες οι δραστηριότητες αυτού, πλην εκείνων που σχετίζονται με τη διεύθυνση, συντήρηση και εκμετάλλευση του Άλσους Πεδίου του Άρεως, του Άλσους που περιβάλλει το Βυζαντινό Μουσείο και του Αττικού Άλσους, που μεταφέρονται στη διευρυμένη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών - Πειραιώς, ασκούνται από τη Δ.Κ.Ε.Σ.Ο. /Γ.Γ.Δ.Ε./ Υ.ΠΕ.
ΧΩ.ΔΕ, το δε μόνιμο προσωπικό και το προσωπικό σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, μεταφέρεται αυτοδικαίως στη Γ.Γ.Δ.Ε./ Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., ταυτόχρονη μεταφορά των αντιστοίχων θέσεων. Όλες οι παραπάνω θέσεις είναι προσωρινές και καταργούνται μόλις κενωθούν με οποιοδήποτε τρόπο. Το μόνιμο προσωπικό εντάσσεται σε αντίστοιχους κλάδους και σε περίπτωση που δεν υπάρχουν συστήνονται με την απόφαση μεταφοράς.
Κατά δε το άρθρο 5 του ως άνω ΠΔ,η ισχύς του αρχίζει από τη δημοσίευση του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η οποία έλαβε χώρα στις 15-3-2000.Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει κατ' αρχήν ότι στην περίπτωση μεταφοράς του προσωπικού του ως άνω ΝΠΔΔ στη Γ.Γ.Δ.Ε./ Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., εχώρησε εκ του νόμου μεταβολή του προσώπου του εργοδότη του μεταφερόμενου προσωπικού και η αυτόματη και υποχρεωτική μεταβίβαση σε αυτόν από (ημερομηνία μεταφοράς) στο σύνολό τους αμεταβλήτων των εργασιακών σχέσεων των μεταφερομένων υπαλλήλων, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί κατά το χρόνο της μεταφοράς τους (15-3-2000).Η εν λόγω μεταβίβαση αφορά όλους τους όρους εργασίας, τα δικαιώματα που είχαν αποκτήσει οι μεταφερόμενοι ανεξαρτήτως προελεύσεώς τους (νόμος, ΕΣΣΕ, Δ.Α., Κανονισμός) και το καθεστώς επιδομάτων και μισθού, όπως αυτό (μισθολογικό καθεστώς),είχε διαμορφωθεί κατά τον ως άνω χρόνο(15-3-2000).
Εξάλλου, α)με την παράγραφο 6 της υπ'αριθμ.28/1981 αποφάσεως του Δ.Δ.Δ.Δ Πειραιώς, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ'αριθμ.15049/1981 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (Φ.Ε.Κ.τ.Β'361/24-6-1981), ορίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι στους μισθωτούς τους οποίους αφορά η εν λόγω διαιτητική απόφαση χορηγούνται ένα δερμάτινο σακκάκι ανά τριετία, τύπου βραχείας, δυο χειμερινά πανταλόνια τύπου 3 άλφα, ραφ, 75, μαζί με δύο πουλόβερ μάλλινα χρώματος πρασίνου, ετησίως, και δύο δερμάτινα ζεύγη γαντιών ετησίως εσωτερικής γούνας, δύο θερινά πανταλόνια, χρώματος γκρι, τεριλέν, 55/45 ή ντάκρον, μαζί με δύο υποκάμισα φιλ-α-φιλ σύμμικτα ή βαμβακερά ετησίως, ένα κιλό σαπούνι μηνιαίως Α' ποιότητας, ένα πηλίκιο χειμερινό με προφυλακτήρα και ένα θερινό με γείσο ή από ψάθα, καθώς και ένα ευμέγεθες προσόψιο ανά τετράμηνο διαστάσεων 75Χ46 τύπου Ε.Σ, ότι τα ανωτέρω είδη θα πρέπει να παραδίδονται στους μισθωτούς, τα μεν της θερινής περιόδου μέχρι τις 10 Μαΐου, τα δε της χειμερινής περιόδου μέχρι τις 10 Οκτωβρίου κάθε έτους η δε παραλαβή και παράδοση θα γίνεται από τη διοίκηση του Σωματείου με απόδοση λογαριασμού και ότι, σε περίπτωση αδυναμίας των υποχρέων υπηρεσιών εντός των τακτών προθεσμιών χορηγήσεως των ως άνω ειδών, καταβάλλεται εις ολόκληρον η αξία των ειδών αυτών με απόδοση λογαριασμού σε χρήμα.
Β) Με την υπ'αριθμ.60/1981 απόφαση του Δ.Δ.Δ.Δ Πειραιώς, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ'αριθμ.16455/1981 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (Φ.Ε.Κ.τ.Β'475/12-8-1981), ορίστηκε, κατά συμπλήρωση της παρ.6 της ως άνω υπ'αριθμ. 28/1981 διαιτητικής αποφάσεως ότι στους παραπάνω μισθωτούς χορηγείται και ένα ζεύγος δερματίνων υποδημάτων ετησίως.
Με την υπ'αριθμ.69/1981 απόφαση του Δ.Δ.Δ.Δ Πειραιώς, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ'αριθμ.17190/1981 απόφαση του ιδίου Υπουργού (Φ.Ε.Κ.τ.Β'575/17-9-1981), ορίστηκε, κατά συμπλήρωση της παρ.6 της ως άνω υπ'αριθμ.28/1981 Δ.Α, ότι στους παραπάνω μισθωτούς χορηγείται και ένα ζεύγος σκαρπινιών δερματίνων, με σόλα ραπτή αδιάβροχα, ετησίως.
Δ) Με την υπ'αριθμ.20/1984 απόφαση του Δ.Δ.Δ.Δ Πειραιώς, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ'αριθμ.12183/1984 απόφαση του ίδιου Υπουργού (Φ.Ε.Κ τ.Β'150/16-3-1984),ορίστηκε και ότι στους παραπάνω μισθωτους, που απασχολούνται στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ και Ο.Τ.Α (πλην Δήμων Αθηνών και Θεσσαλονίκης) χορηγούνται από 1-1-1984 500 γραμμάρια (1/2)κιλού γάλακτος κάθε ημέρα ή το αντίτιμο αυτού σε χρήμα.
Ε)Με την υπ'αριθμ.96/1985 απόφαση του Δ.Δ.Δ.Δ Αθηνών, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ'αριθμ.19477/1985 απόφαση του ίδιου Υπουργού (Φ.Ε.Κ τ.Β'693/19-11-1985),ορίστηκε και ότι στους παραπάνω υπό το στοιχείο Α' μισθωτούς χορηγείται μία φιάλη γάλακτος 640 γραμμάρίων κάθε ημέρα ή το αντίτιμο αυτού σε χρήμα. ΣΤ) Με την παρ.6 της υπ'αριθμ.31/1988 απόφασης του Δ.Δ.Δ.Δ Αθηνών (αριθμ.
κατάθ. Υπ. Εργασίας 18057/11-11-1988-πράξη καταθέσεως Ειρηνοδικείου Αθηνών 159/2-12-1988) ορίστηκε ότι από την ισχύ της αποφάσεως αυτής (που άρχισε, κατά την παρ.8 της ίδιας αποφάσεως,από23-3-1988), χορηγούνται και στις εργαζόμενες, που αφορά η εν λόγω απόφαση, δηλαδή σε εκείνες που απασχολούνται ως δενδροανθοκηπουροί με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ., Δήμους και Κοινότητες όλης της Χώρας πλην Αθηνών και Θεσσαλονίκης, είδη ενδύσεως (γυναικεία), ανάλογα και αντίστοιχα κατά κατηγορία και ποιότητα προς εκείνα των εργαζομένων ανδρών, στον ίδιο αριθμό και κατά τις ίδιες περιόδους που χορηγούνται στους άνδρες συναδέλφους τους.
Ζ) Με την παρ.9 της υπ'αριθμ.60/1989 αποφάσεως του Δ.Δ.Δ.Δ Αθηνών, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ'αριθ. 19440/1989 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (Φ.Ε.Κ.τ.Β'912/1989), στις διατάξεις της οποίας υπάγονται οι δενδροανθοκηπουροί του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ και Ο.Τ.Α πλην των εργαζομένων στους Δήμους Αθηνών και Θεσσαλονίκης, ορίστηκε ότι από την ισχύ της αποφάσεως αυτής(που άρχισε, κατά την παρ. 12 της ίδιας αποφάσεως, από 27-4-1989) η χορηγούμενη από την παρ.4 της 96.85 αποφάσεως του Δ.Δ.Δ.Δ Αθηνών ποσότητα γάλακτος αυξάνεται σε ένα λίτρο γάλακτος για κάθε ημέρα εργασίας.
Η) Με την παρ.5 της υπ'αριθμ.6/1995 διαιτητικής απόφασης (πράξη κατ. Υπ. Εργασίας 8/3-5-1995)ορίστηκε ότι "το προβλεπόμενο σε προηγούμενες ρυθμίσεις ως χορηγούμενο ανά τριετία, στους υπαγομένους στην απόφαση αυτή (δενδροανθοκηπουρούς, της Δενδροανθοκηπουρικής Ένωσης Έλλάδος, που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ και Ο.Τ.Α) δερμάτινο σακκάκι, θα χορηγείται εφεξής ανά διετία και στους νεοδιοριζόμενους με την έναρξη της εργασίας τους" Θ) Με το άρθρο 3 της υπ'αριθμ. 35/1997 διαιτητικής αποφάσεως (πρ.
κατ. Υπ. Εργ. και Κοιν.Ασφ.18/19-6-1997) ορίστηκε ότι "το χορηγούμενο ανά διετία δερμάτινο σακκάκι θα χορηγείται εφεξής ανά έτος με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις. Ι)Με το άρθρο 5 της από 25-8-2000 Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας <<για τους όρους αμοιβής και εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ και Ο.Τ.Α", η οποία νόμιμα κατατέθηκε στις 28-8-2000 στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (πρ.κατ.118/ 28-8-2000)και άρχισε να ισχύει κατά το άρθρο 7 από1-1-2000,στην οποία υπάγονται κατά το άρθρο 1 οι δενδροανθοκηπουροί που είναι μέλη της δενδροανθοκηπουρικής Ένωσης Ελλάδος και απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ, και Ο.Τ.Α, ορίστηκε στο άρθρο 2 ότι οι διατάξεις των άρθρων 2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14, 17,18...19,22,23,26,28,29 και 31 του ν.2470/ 1997,και στο άρθρο 5 ότι χορηγείται σ'αυτους α)ένα (1) λίτρο γάλα για κάθε ημέρα εργασίας.
β) Εξακολουθούν να χορηγούνται τα είδη ένδυσης και υπόδησης καθώς και το σαπούνι που προβλέπονται από προηγουμένες Σ.Σ.Ε και Διαιτητικές Αποφάσεις. ΙΑ') Με το άρθρο 3 της υπ'αριθμ.40/2001 διαιτητικής αποφάσεως (πρ. κατ. Υπ. Εργ. και Κοιν. Ασφ. 31/21-9-2001), της ο ποίας η ισχύς άρχισε, κατά το άρθρο 6, από 1-1-2001,ορίστηκε ότι "στους υπαγομένους στην παρούσα μισθωτούς(δηλαδή στους πιο πάνω υπό στοιχείο Η'αναφερομένους) χορηγείται ένα(1) λίτρο γάλα για κάθε ημέρα εργασίας", καθώς και ότι "σε περίπτωση αδυναμίας των υποχρέων υπηρεσιών να χορηγήσουν το ως άνω είδος καταβάλλεται η αξία αυτού σε χρήμα".
ΙΒ') Με το άρθρο 3 της υπ' αριθ. 17/2002 διαιτητικής αποφάσεως (πρ. κατ. Υπ. Εργ. και Κοιν. Ασφαλ. 8/2-7-2002,ορίστηκε ότι "κατά τα λοιπά (δηλαδή και για την περίπτωση που ενδιαφέρει εδώ) εξακολουθούν να ισχύουν οι όροι της υπ'αριθ.40/2001 Διαιτητικής Απόφασης και των προηγουμένων συλλογικών ρυθμίσεων εφόσον δεν τροποποιούνται με την παρούσα".
ΙΓ')Με το άρθρο 3 της υπ'αριθ. 43/2003 διαιτητικής αποφάσεως (πρ. κατ. Υπ. Εργ. και Κοιν. Ασφαλ. 33/22-7-2003), της οποίας η ισχύς άρχισε κατά το άρθρο 6 από 1-1-2003,ορίστηκε ότι σε περίπτωση αδυναμίας των υποχρέων υπηρεσιών μέσα στις τακτές προθεσμίες να χορηγούνται τα είδη ένδυσης και υπόδησης που προβλέπονται από προηγούμενες συλλογικές ρυθμίσεις και συγκεκριμένα τα μεν της θερινής περιόδου μέχρι 10 Μαϊου, τα δε χειμερινής περιόδου μέχρι 10 Οκτωβρίου κάθε έτους, καταβάλλεται ολόκληρη η αξία αυτών σε χρήμα με απόδοση λογαριασμού, εφαρμοζομένης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης και της διάταξης του άρθρου 21 του ν.1876/1990, στο δε άρθρο 4 αυτής ότι κατά τα λοιπά εξακολουθούν να ισχύουν οι όροι της υπ'αριθ.17/2002 Δ.Α και των προηγουμένων συλλογικών ρυθμίσεων εφόσον δεν τροποποιούνται με την παρούσα.
Ενόψει τούτων οι δενδροανθοκηπουροί, που κατά το ενδιαφέρον ένδικο χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως 31-12-2003, απασχολούνται με την ιδιότητά τους αυτή με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο δικαιούνται τα είδη ενδύσεως και υποδήσεως, καθώς και ποσότητες γάλακτος, σαπουνιού και τα προσόψια που χορηγούνταν σ'αυτούς κατά τις ως άνω συνδυασμένες διατάξεις Σ.Σ.Ε και Δ.Α κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα, δικαιούμενοι σε περίπτωση αδυναμίας της Υπηρεσίας στην οποία υπηρετούσαν να χορηγήσει τα είδη αυτά, την αξία αυτων σε χρήμα.
Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή δεν συνάγεται,ούτε από την υπ' αριθ. 201543/0022/2-3-1995 κοινή απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβερνήσεως και Οικονομικών και του Υφυπουργού Εργασίας, με την οποία ορίστηκε ότι χορηγούνται στο μόνιμο και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικό του Ε.Τ.Μ.Ο.Α, που απασχολείται αποκλειστικά σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίες σε εξωτερικούς χώρους τα αναφερόμενα είδη ατομικής προστασίας.
Αλλ'ούτε και από τη διάταξη του άρθρου 10 παρ.4 του ν.2470/1997, η οποία με την παρ.1 της υπ'αριθ.2026439/3480/022 της 30-5/6-6-1997 Κ.Υ.Α, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 24 του ως άνω ν.2470/1997,επεκτάθηκε,έχοντας ανάλογη εφαρμογή, από 1-1-1997,στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου, που υπηρετεί στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ και Ο.Τ.Α, και με την οποία ορίστηκε ότι πέραν των ως άνω διατηρουμένων επιδομάτων και παροχών, όλα τα λοιπά επιδόματα, αμοιβές και αποζημιώσεις που καταβάλλονται στους υπαλλήλους που εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος, κατά την έναρξη της ισχύος του, με οποιαδήποτε ονομασία και από οποιαδήποτε πηγή, περιλαμβανομένων και εκείνων που χορηγήθηκαν με μορφή κινήτρου παραγωγικότητας ή αποδοτικότητας καθώς και παροχές για κίνητρο προσέλκυσης και παραμονής, καταργούνται εφόσον δεν προβλέπεται ρητά η χορήγησή τους από τις διατάξεις του παρόντος, και στην οποία παραπέμπει η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 2 της από 25-8-2000 ΣΣΕ.
Και αυτό γιατι η προαναφερόμενη αξίωση για παροχή στους δενδροανθοκηπουρους, που απασχολούνταν υπό την ιδιότητά τους αυτή με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, των ως άνω ειδών δεν περιλαμβανόταν στα λοιπά επιδόματα, αμοιβές και αποζημιώσεις που καταβάλλονταν στους υπαλλήλους που ενέπιπταν στις διατάξεις του ν.2470/1997 κατά την έναρξη της ισχύος, αφού αποτελούσε ιδιαίτερη και ειδική αξίωση, προβλεπόμενη από τις ανωτέρω διατάξεις των προαναφερθρεισών Σ.Σ.Ε και Δ.Α, από τις οποίες ορισμένες μάλιστα είναι μεταγενέστερες του ν.2470/ 1997.Αντιθέτως η ως άνω άποψη, περί εφαρμογής των προαναφερθεισών Σ.Σ.Ε και Δ.Α στους δενδροανθοκηπουρούς όλης της χώρας που απασχολούνται με αυτή την ιδιότητα, ως μέλη της Δενδροανθοκηπουρικής Ένωσης Ελλάδος, στο Δημόσιο, στα Ν.Π.Δ.Δ και στους Ο.Τ.Α, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ενισχύεται και από τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του ν.1876/1990,από την οποία προκύπτει ότι μόνο σε αδυναμία υπογραφής συλλογικής σύμβασης εργασίας λόγω έλλειψης συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομέζόμενων, οι όροι εργασίας καθορίζονται με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του αρμοδίου Υπουργού, εφόσον πρόκειται για εργαζομένους στο Δημόσιο και του Υπουργού Οικονομικών και του εποπτεύοντος Υπουργού για εργαζομένους στα Ν.Π.Δ.Δ και Ο.Τ.Α., πράγμα το οποίο όμως δεν συμβαίνει στους απασχολουμένους στο Δημόσιο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, με την προεκτεθείσα ιδιότητα.
Στην προκειμένη περίπτωση, το δικάσαν ως Εφετείο, Πολυμελές Πρωτοδικείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης του, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: Οι αναιρεσίβλητοι προσλήφθηκαν, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ιδιωτικού δικαίου, από το Ειδικό Ταμείο Μονίμων Οδοστρωμάτων Αθηνών (ΕΤΜΟΑ), ο μεν πρώτος το 1985, οι δεύτερος, τρίτος, πέμπτος, έβδομος και όγδοος το 1984, ο τέταρτος το 1974, ο έκτος το 1978 και ο δέκατος το 1988, προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με την ειδικότητα του ανθοκηπουρού και ότι μετά την κατάργηση του ως άνω ταμείου με το ΠΔ 98/2000, το προσωπικό του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, μεταφέρθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 3 του ανωτέρω ΠΔ, αυτοδικαίως στη ΓΓΔΕ/ Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε με ταυτόχρονη μεταφορά των αντιστοίχων θέσεων, που διατηρούνται ως προσωρινές και καταργούνται μόλις κενωθούν με οποιοδήποτε τρόπο, σ'αυτό δε (ως άνω προσωπικό) συμπεριλαμβάνονται και οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι είναι όλοι μέλη της Δεδροανθοκηπουρικής Ένωσης Ελλάδος ήδη πριν από το 1990.Αυτοί αμοίβονταν σύμφωνα με τις ΣΕΕ "Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των δενδροανθοκηπουρών των απασχολουμένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ",που ίσχυαν εκάστοτε και καταρτίζονταν μεταξύ του Δημοσίου και της Δενδροανθοκηπουρικής Ένωσης Ελλάδος, καθώς και σύμφωνα και με τις Διαιτητικές αποφάσεις που ρύθμιζαν τα σχετικά με τις αμοιβές τους θέματα.
Στα πλαίσια αυτά και σε εφαρμογή των διατάξεων των ανωτέρω Σ.Σ.Ε και Δ.Α, το αναιρεσείον (Ελληνικό Δημόσιο) αποδέχθηκε την υποχρέωσή του να παράσχει στους ανθοκηπουρούς: α)είδη ένδυσης, β) είδη υπόδησης, γ) γάλα, δ) σαπούνια και ε)ευμεγέθη προσόψια και όπου δεν ήταν εφικτή η χορήγηση σε είδος να καταβάλλεται το αντίτιμο αυτής σε χρήμα.Έτσι το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχθηκε, με βάση τις προαναφερθείσες Σ.Σ.Ε και Δ.Α,ότι οι αναιρεσίβλητοι δικαιούνται τα στην προσβαλλομένη απόφαση ειδικότερα αναφερόμενα είδη ένδυσης και υπόδησης, καθώς και ποσότητες γάλακτος, σαπουνιού και αριθμό προσοψίων, από τα οποία τα είδη ένδυσης και υπόδησης θα έπρεπε να παραδίδονται κάθε φορά στους αναιρεσιβλήτους, τα μεν της θερινής περιόδου μέχρι 10 Μαϊου, τα δε της χειμερινής περιόδου μέχρι 10 Οκτωβρίου κάθε έτους και σε περίπτωση αδυναμίας της υποχρέου Υπηρεσίας να χορηγήσει τα ανωτέρω είδη μέσα στις τακτές προθεσμίες θα έπρεπε να καταβάλλεται η αξία αυτών σε χρήμα με απόδοση λογαριασμού.
Το αναιρεσείον δεν χορήγησε στους ανασιρεσιβλήτους τα ανωτέρω είδη κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως 31-12-2003, άλλ'ούτε και το αντίτιμο αυτών σε χρήμα και έτσι αυτοί (αναιρεσίβλητοι), με βάση το συνδυασμό των από 1-11-2001 προσφορών των ... και ... και την τιμή που διαμορφώνεται, δικαιούνται, καθένας από αυτούς, το συνολικό ποσό των 1.789,40 Ευρώ ως αντίτιμο των στην προσβαλλομένη απόφαση αναφερομένων ως άνω ειδών ειδών ένδυσης και υπόδησης, καθώς και ποσοτήτων σαπουνιού, γάλακτος και αριθμού προσοψίων για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως 31-12-2003.Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Πολυμελές Πρωτοδικείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, αφού δέχθηκε την έφεση που άσκησαν οι αναιρεσίβλητοι κατά της υπ'άριθ.805/2004 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την οποία απερρίφθη η ένδικη αγωγή τους, ως νομικά αβάσιμη, και εξαφανίζοντας αυτή, δέχθηκε ακολούθως την ως άνω ένδικη αγωγή επιδικάζοντας σε κάθε αναιρεσίβλητο το προαναφερθέν ποσό.
Κρίνοντας έτσι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, δεν παρεβίασε (με το να μη τις εφαρμόσει) τις ως άνω διατάξεις της υπ'αριθ.2015043/1485/0022/2-3-1995 Κ.Υ.Α και του άρθρου 10 παρ. 4 του ν. 2470/1997, εφόσον οι διατάξεις αυτές δεν ήταν, σύμφωνα με τα παραπάνω, εφαρμοστέες στην προκειμένη περίπτωση, ούτε (με το να τις εφαρμόσει)τις διατάξεις των προαναφερθεισών Σ.Σ.Ε και Δ.Α.
Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ. Πολ.Δικ. είναι αβάσιμος και πρέπει ν' απορριφθεί ως τέτοιος. Επειδή, το αναιρεσείον, με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δικ., πλήττει την προσβαλλομένη απόφαση για το ότι, κατ' εσφαλμένη εφαρμογή των Σ.Σ.Ε και Δ.Α, που διέπουν τους όρους αμοιβής των δενδροανθοκηπουρών που είναι μέλη της Δενδροανθοκηπουρικής Ένωσης Ελλάδος και απασχολούνται στο Δημόσιο, στα Ν.Π.Δ.Δ και στους Ο.Τ.Α με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δέχθηκε ότι οι αναιρεσίβλητοι είχαν κατ' αυτού απ' ευθείας αξίωση για καταβολή του αντιτίμου των ανωτέρω παροχών σε είδος, αλλά αντιθέτως υφίσταται αξίωση από αδικοπραξία κατά των αρμοδίων οργάνων του, εφόσον κριθεί όμως ότι αυτά παρέλειψαν παρανόμως να εφαρμόσουν όσα ορίσθηκαν με τις παραπάνω Δ.Α και συμφωνήθηκαν με τις εκτεθείσες Σ.Σ.Ε.
Πλην, ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί ως τέτοιος, αφού από τις ανωτέρω Σ.Σ.Ε και Δ.Α προκύπτει ότι δημιουργείται αξίωση των αναιρεσιβλήτων, ως εργαζομένων να αξιώσουν απ' ευθείας από το αναιρεσείον, ως εργοδότη τους, την εκπλήρωση των εν γένει συμβατικών του υποχρεώσεων, μεταξύ των οποίων είναι και οι προεκτεθείσες παροχές σε είδος.
Εξ' άλλου, απορριπτέος ως αβάσιμος είναι και ο αναιρετικός λόγος (τρίτος), επίσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δικ., με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση ότι κατ' εσφαλμένη εφαρμογή της υπ'αριθμ.43/2003 Δ.Α, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε το αγωγικό αίτημα περί καταβολής των ειδών ένδυσης, υπόδησης, των προσοψίων και του σαπουνιού για το χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως και 17-7-2003, χρονικό σημείο (το τελευταίο), κατά το οποίο κατατέθηκε η ως άνω Δ.Α και συνακόλουθα άρχισε η ισχύς της, ενόψει του ότι μέχρι το ως άνω χρονικό σημείο(17-7-2003),η σχετική αξίωση δεν είχε έρεισμα σε κάποια Σ.Σ.Ε ή σε κάποια Δ.Α.
Και τούτο γιατί, όπως προκύπτει από την επισκόπηση όλων των Σ.Σ.Ε και Δ.Α που αφορούν στους όρους αμοιβής των δενδροανθοκηπουρών που είναι μέλη της Δενδροανθοκηπουρικής 'Ενωσης Ελλάδος και απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, στα ΝΠΔΔ και στους ΟΤΑ, οι παροχές αυτές σε είδος, και σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας παράδοσης αυτών το αντίτιμό τους σε χρήμα, προβλέπονταν απ' αυτές, κάθε δε μεταγενέστερη Σ.Σ.Ε και Δ.Α παραπέμπει στην αμέσως προγενέστερη.
Τέλος, και ο τελευταίος (τέταρτος) λόγος αναίρεσης, ομοίως από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δικ., με τον οποίο το αναιρεσείον ψέγει την προσβαλλομένη απόφαση, για το ότι κατ' εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 3 της υπ'αριθμ. 43/2003 ΔΑ έγινε δεκτή η ανωτέρω αξίωση των αναιρεσίβλήτων, για καταβολή του αντιτίμου της αξίας των είδων ένδυσης, υπόδησης, του σαπουνιού και των προσοψίων, ανεξαρτήτως αν οι αναιρεσιβλήτοι είχαν ή όχι στη διάθεσή τους τα προσήκοντα παραστατικά, της σχετικής δαπάνης, στοιχεία, ενόψει του ότι η ως άνω διάταξη (άρθρο 3) ορίζει ότι καταβάλλεται η αξία αυτών των ειδών σε χρήμα με απόδοση λογαριασμού, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
Και τούτο γιατί η ρύθμιση αυτή της πιο πάνω ΔΑ (43/2003),επαναλαμβάνεται και σε όλες τις προηγηθείσες ΣΣΕ και ΔΑ, ενόψει του ότι, όπως προαναφέρθηκε, η μεταγενέστερη παραπέμπει στις διατάξεις της αμέσως προγενέστερης, αρχής γενομένης από την υπ' αριθμ 28/1981 του ΔΔΔΔ Πειραιώς, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ' αριθμ. 15049/1981 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, στην οποία προβλέφθηκε για πρώτη φορά η καταβολή σε χρήμα του αντιτίμου των ειδών ένδυσης και υπόδησης, με απόδοση λογαριασμού, η οποία όμως θα γίνεται από τη διοίκηση του σωματείου των εργαζομένων και όχι από αυτούς τους ίδιους τους εργαζομένους (βλ.
άρθρ.6 εδ. ι, κ της ως άνω ΔΑ). Κατ' ακολουθία των ανωτέρω εκτεθέντων, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της και να γίνει δεκτή, κατ'ουσίαν, η πρόσθετη παρέμβαση που ασκήθηκε υπέρ των αναιρεσιβλήτων. Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων και της προσθέτως υπέρ αυτών παρεμβάσης πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος, μειωμένα όμως σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ.2 ν.3693/1957.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει την από 17-9-2007 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμ.1634/2007 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και την από 31-10-2008 πρόσθετη υπέρ των αναιρεσιβήτων παρέμβαση.
Απορρίπτει την ως άνω αίτηση αναίρεσης και δέχεται την πρόσθετη παρέμβαση. Και
Καταδικάζει το αναιρεσείον - καθ'ου η πρόσθετη παρέμβαση, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) Ευρώ, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσθέτως παρεμβάσης, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαΐου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ