Supreme Court dismisses appeal against tax court decision due to lack of standing for the tax authority.

Απόφαση 1268 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1268/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην … και 2. Προϊσταμένου ΔΟΥ Ρόδου, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο Κωνσταντίνο Κηπουρό πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "EUROWIND Ανώνυμος εταιρείας παραγωγής και διάθεσης Αιολικής Ενέργειας ΑΕ" που εδρεύει στη Ρόδο και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Ντάλια .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-8-2004 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 199/2007 του ίδιου Δικαστηρίου 32/2008 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, λόγω αρμοδιότητας και 195/2011 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3-12-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 10-3-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 556 παρ. 1 ΚΠολΔ, "δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος....", κατά δε την όμοια του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 ίδιου Κώδικα, "το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης. Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως". Συνακόλουθα αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος που ασκείται από τον δεύτερο αναιρεσείοντα Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ρόδου είναι απαράδεκτη, καθόσον, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης υπ’ αριθμ. 195/2011 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου, αυτός δεν υπήρξε διάδικος στη δευτεροβάθμια (ούτε άλλωστε στην πρωτοβάθμια) δίκη.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α’ Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ολ.

ΑΠ 7/2006). Κατά δε την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ "Αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Από τη διάταξη αυτή που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Αντίφαση δε στις αιτιολογίες της απόφασης υπάρχει, όταν δεν προκύπτει σαφώς από την ίδια την απόφαση, ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε τελικά αυτή ώστε σε συνδυασμό με το διατακτικό να κριθεί περαιτέρω, αν συνέτρεχαν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα στοιχεία για την εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόσθηκε.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 574 έως 578 Α.Κ. συνάγεται, ότι με την διαρκή σύμβαση της μισθώσεως ο εκμισθωτής έχει υποχρέωση να παραχωρήσει στον μισθωτή την χρήση του πράγματος για όσον χρόνο διαρκεί η μίσθωση. Επίσης έχει υποχρέωση όχι μόνον να παραδώσει το μίσθιο κατάλληλο για την συμφωνημένη χρήση, αλλά και να το διατηρεί κατάλληλο για την χρήση αυτή σε όλην την διάρκεια της μισθώσεως, υποχρεούμενος σε άρση των πραγματικών του ελαττωμάτων και σε αποκατάσταση των συμφωνημένων ιδιοτήτων, οι οποίες λείπουν.

Αν κατά τον χρόνο της παραδόσεώς του στον μισθωτή το μίσθιο έχει ελάττωμα το οποίο εμποδίζει μερικώς ή ολικώς την συμφωνημένη χρήση ή αν κατά την διάρκεια της μισθώσεως εμφανίσθηκε τέτοιο ελάττωμα, ο μισθωτής έχει δικαίωμα μειώσεως ή μη καταβολής του μισθώματος. Το ίδιο ισχύει και αν λείπει από το μίσθιο μια συμφωνημένη ιδιότητα ή αν έλειψε τέτοια ιδιότητα όσο διαρκεί η μίσθωση.

Επομένως, αν από την ύπαρξη πραγματικού ελαττώματος εμποδίσθηκε ολικώς ή εν μέρει η συμφωνημένη χρήση, ο μισθωτής έχει δικαίωμα, προβαλλόμενο και κατ’ ένσταση προς απόκρουση αγωγής του εκμισθωτού για καταβολή των μισθωμάτων, να μην καταβάλλει το μίσθωμα για όσο διάστημα διαρκεί η παρεμπόδιση της χρήσεως του μισθίου από το ελάττωμα.

Τέτοιο πραγματικό ελάττωμα αποτελεί και η αδυναμία χρήσεως του μισθίου όπως συμφωνήθηκε, λόγω απαγορεύσεως της χρήσεως από δημόσια Αρχή ή λόγω αδυναμίας χορηγήσεως της απαιτουμένης άδειας δημοσίας Αρχής.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα ακόλουθα: "Με την από 28-6-2001 διακήρυξη δημοπρασίας εκμίσθωσης δημοσίου ακινήτου η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου (ΚΕΔ) πρόσφερε για εκμίσθωση, με πλειοδοτική δημοπρασία, "τμήμα του Β.Κ. 3029 (ΚΜ 500 Γαιών Κ.) δημοσίου ακινήτου αρμοδιότητας Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου, που βρίσκεται στην περιοχή "..." στη χωρική αρμοδιότητα της πρώην Κοινότητας Κ., εκτάσεως 2.101.848 τ.μ., για εγκατάσταση ηπίων και ανανεωσίμων μορφών ενέργειας". Στην πλειοδοτική δημοπρασία αναδείχτηκε πλειοδότης η ανακόπτουσα ήδη εφεσίβλητη εταιρία (ήδη αναιρεσίβλητη) που υπέγραψε το μισθωτήριο με ημερομηνία 6-8-2001, που συντάχθηκε από την ΚΕΔ, η οποία, έχουσα στη διοίκησή της το μίσθιο ακίνητο του Δημοσίου, λειτούργησε ως εντολοδόχος και πληρεξουσία του Δημοσίου στο όνομά του και για λογαριασμό του. Η διάρκεια της μίσθωσης ορίστηκε 20ετής (6-8-2001 έως 5-8-2021) και ετήσιο μίσθωμα συμφωνήθηκε το ποσό

των 125.000.000 δρχ. (366.837 ευρώ), αναπροσαρμοζόμενο κατά 5% από το δεύτερο χρόνο. Κατά την υπογραφή του μισθωτηρίου η μισθώτρια εταιρία ... κατέβαλε το μίσθωμα του πρώτου έτους της μίσθωσης πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου 3,6%, συνολικά δρχ. 129.500.000 δρχ. (380.044 ευρώ), καθώς και 140.000 δρχ. για τα έξοδα δημοσίευσης της προκήρυξης ενώ κατέθεσε στην ΚΕΔ εγγυητική επιστολή ...

για δρχ. 41.666.670 (122.279 ευρώ) για την καλή εκτέλεση των όρων των μισθωτηρίου. Μετά την κατάρτιση της μίσθωσης, η μισθώτρια διαπίστωσε ότι το ακίνητο που εμίσθωσε ανήκε στη διαχείριση της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου. Από την υπηρεσία αυτή, τμήμα της εκμισθωθείσας έκτασης 450.000 τ.μ. είχε παραχωρηθεί στο Τμήμα Γεωργίας με το από 27-4-2000 πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής, γεγονός που ήταν γνωστό στην ΚΕΔ, όπως προκύπτει από το από 13-6-2001 έγγραφό της στο οποίο η εν λόγω έκταση αναφέρεται ως χορτολιβαδική.

Μετά τη σύναψη της μίσθωσης και την αυτοδίκαιη εγκατάστασή της στο μίσθιο, όπως στη σύμβαση αναγράφεται, η ανακόπτουσα, έχοντας καταβάλει και το μίσθωμα του πρώτου έτους πήρε την προέγκριση από την KB’ ΕΦΟΡΕΙΑ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΛΑΣΙΚΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ και την 4η ΕΦΟΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ, η οποία ζήτησε ένα τμήμα της έκτασης να εξαιρεθεί της παραχώρησης και επί πλέον έθεσε ορισμένους περιορισμούς κατά τη δημιουργία της εγκατάστασης ...

Για την ολοκλήρωση των απαραίτητων αδειών, απευθύνθηκε και στη Διεύθυνση Δασών Δωδεκανήσου, με την από 6-9-2002 αίτησή της, και ζήτησε να γίνει χαρακτηρισμός της έκτασης. Από τη Διεύθυνση Δασών ενημερώθηκε ότι όλη η εκμισθωθείσα έκταση είναι χορτολιβαδική και ανήκει στη διαχείριση αυτής της υπηρεσίας. Από τη Διεύθυνση Δασών με το με αριθμ.

πρωτ. .../17-6-2004 έγγραφο εκδόθηκε η πράξη χαρακτηρισμού της έκτασης, στην οποία ορίζεται ότι τμήμα της έκτασης που εκμισθώθηκε εμβαδού 1.651.848 τ.μ. χαρακτηρίστηκε ως χορτολιβαδική κατά την έννοια του άρθρου 3 παρ.6β του ν.989/1979 και ότι τμήμα της έκτασης αυτής βρίσκεται μέσα σε καταφύγιο άγριας ζωής. Κατά της ως άνω πράξης χαρακτηρισμού, η ΚΕΔ άσκησε προσφυγή στην Πρωτοβάθμια Επιτροπή Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων, η οποία, μετά από αυτοψία, εξέδωσε τη με αριθμό 4/2005 απόφαση, με την οποία απορρίπτεται η προσφυγή της ΚΕΔ και χαρακτηρίζεται η έκταση δασική.

Κατά της παραπάνω απόφασης η ΚΕΔ άσκησε έφεση στην Δευτεροβάθμια Επιτροπή Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων. Η Διεύθυνση Δασών Δωδεκανήσου, με το έγγραφό της με αρ. 419/12-2-2007 προς ΠΕ.ΧΩ. Δωδεκανήσου αναφέρει: "Από την τελεσίδικη Απόφαση της Β’ θμιας Ε.Ε.Δ.Α. θα εξαρτηθεί η περαιτέρω διαδικασία που θα ακολουθηθεί από την Υπηρεσία μας όσον αφορά τον καθορισμό ανταλλάγματος χρήσης και την έκδοση έγκρισης επέμβασης για το κύριο και για το συνοδό έργο σύμφωνα με το άρθ. 58 παρ. 2 ν. 998/79 όπως ισχύει στην εν λόγω περίπτωση όπου υφίσταται η αρθ. 810/22-9-2005 απόφαση έγκρισης Μ.Π.Ε του Γενικού Γραμματέα Π.Ν.Α για ...

ίδιας συνολικής ισχύος 17,85 MW σε γήπεδο επιφανείας 2.101.848 τ.μ. (εντός της οποίας περιέχεται η τροποποιούμενη σε 1.100.000 τ.μ.) και διάνοιξη οδού πρόσβασης μήκους 1000 μ.". Επί της εφέσεως της ΚΕΔ κατά της με αρ. 4/2005 απόφασης της Α’ βάθμιας Επιτροπής, μετά από νέα αυτοψία, εκδόθηκε η με αρ. 1/2007 απόφαση, η οποία απέρριψε την έφεση της ΚΕΔ και χαρακτήρισε την έκταση ως χορτολιβαδική.

Στη συνέχεια ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου (Διεύθυνση Δασών), με την απόφασή του αρ. 1190/743/25-6-2010, ενέκρινε την επέμβαση από την ανακόπτουσα-εφεσίβλητη, σε τμήμα της παραπάνω κτηματολογικής μερίδας 5000 γαιών Κ., εκτάσεως συνολικά 53.706,96 τ.μ. για την εγκατάσταση 9 ανεμογεννητριών, την κατασκευή κτιρίου, τη διάνοιξη οδοποιίας και την κατασκευή υπόγειου αγωγού, αντί του συνολικού ανταλλάγματος των 214.827,84 ευρώ, για όσο διάστημα λειτουργεί το έργο και ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου (γραφείο περιφερειακής ανάπτυξης) εξέδωσε την άδεια εγκατάστασης αρ. .../24-8-2010 και συντάχθηκε στις 28-9-2010 το πρωτόκολλο εγκατάστασης με υπογράφοντες τη δασοπόνο Μ.

Ν. για τη Διεύθυνση Δασών και τον Ι. Σ. για την ανακόπτουσα. Καθόλο το παραπάνω χρονικό διάστημα από τη σύναψη της σύμβασης (6-8-2001) έως την εγκατάστασή της στο μίσθιο (28-9-2010) έως ότου δηλαδή διευθετηθεί το θέμα του χαρακτηρισμού της επίδικης έκτασης και της εξ αυτού προκύψασας αντιδικίας μεταξύ ΚΕΔ και Διεύθυνσης Δασών, η ανακόπτουσα παρεμποδίστηκε στη χρήση του μισθίου, καθόσον χωρίς άδεια της Διεύθυνσης Δασών δεν μπορούσε να προχωρήσει στις εργασίες για την εγκατάσταση του αιολικού πάρκου, σκοπό για τον οποίο εκμίσθωσε την επίδικη έκταση.

Το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή δεν μπορεί να τοποθετήσει ανεμογεννήτριες στο ακίνητο αν δεν πάρει την έγκριση της Διεύθυνσης Δασών, ρητά κατέθεσε και ο μάρτυρας ανταπόδειξης. Η ανακόπτουσα, εφόσον δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το μίσθιο σταμάτησε την πληρωμή των επόμενων μισθωμάτων, αλλά η ΚΕΔ αμέσως μετά την υπογραφή του μισθωτηρίου συμβολαίου είχε προβεί στη βεβαίωση όλων των μισθωμάτων, αποστέλλοντας στη Δ.Ο.Υ.

τον χρηματικό κατάλογο για το συνολικό ποσό των 4.133.244.261 δραχμών ή 12.129.843,76 ευρώ, πλέον χαρτοσήμου και ΟΓΑ, συνολικά για ποσό 4.282.041.058 ευρώ, όπως προκύπτει από την από 3-8-2001 και με αριθμό ... βεβαίωση που υπογράφεται και από τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου. Με βάση τη βεβαίωση αυτή, η Δ.Ο.Υ. με την από 16-8-2004 ατομική ειδοποίηση, ζήτησε την καταβολή του ποσού των 1.495.939,48 ευρώ για ληξιπρόθεσμα μισθώματα του δευτέρου, τρίτου και τέταρτου έτους με παραγγελία για κατάσχεση.

Κατά της ατομικής αυτής ειδοποίησης και της αντίστοιχης βεβαίωσης ασκήθηκε η από 25-8-2004 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 719/2004 ένδικη ανακοπή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου, το οποίο κρίθηκε αναρμόδιο καθύλην και παρέπεμψε την υπόθεση για εκδίκαση στο αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου, το οποίο εξέδωσε την εκκαλούμενη με αριθμό 32/2008 απόφαση, με την οποία ακυρώνεται, η βεβαίωση της Δ.Ο.Υ.

Ρόδου αρ. .../3-8-2001, ως προς το ποσό των τριών μισθωμάτων ποσού 1.495.939,48 ευρώ ... Από τα προεκτεθέντα ... το επίδικο μίσθιο δεν παραδόθηκε κατάλληλο για τη χρήση που συμφωνήθηκε, αφού η ανακόπτουσα δεν χρησιμοποίησε αυτό για χρονικό διάστημα εννέα ετών περίπου, εξαιτίας της διαμάχης των υπηρεσιών του εκκαλούντος περί του χαρακτηρισμού της έκτασης ως χορτολιβαδικής και της εξ αυτής μη έκδοσης των αναγκαίων αδειών και εγκρίσεων και πρέπει να απαλλαγεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 ΑΚ, από την καταβολή των βεβαιωθέντων με την προσβαλλόμενη με αριθμό .../3-8-2001 ταμειακή βεβαίωση της ΔΟΥ Ρόδου, ποσού 1.495.939,48 ευρώ ... "Με αυτά τα οποία δέχθηκε το Εφετείο, το οποίο εν τέλει απέρριψε κατ’ ουσίαν την έφεση του Ελληνικού Δημοσίου (ήδη αναιρεσείοντος) κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει δεκτή κατ’ ουσίαν η ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 574, 575, 576 Α.Κ., τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα το Εφετείο περιέλαβε στην απόφασή του σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες ως προς το δικαίωμα της μισθώτριας και ήδη αναιρεσίβλητης εταιρίας για την μη καταβολή εκ μέρους της των μισθωμάτων, αφού, κατά τις παραδοχές του, ολόκληρη η φερομένη ως εκμισθωσθείσα έκταση απεδείχθη, σύμφωνα με αποφάσεις της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων στις οποίες προσέφυγε η Κ.Ε.Δ., ότι δεν ευρίσκετο υπό την διαχείριση της τελευταίας, αλλά υπό την διαχείριση της Διευθύνσεως Δασών, της οποίας απητείτο και η σχετική άδεια για την παροχή εγκαταστάσεως.

Για τον λόγο δε αυτόν και αφού παρήλθαν 9 έτη χωρίς η αναιρεσίβλητη να δυνηθεί να χρησιμοποιήσει το μίσθιο σύμφωνα με τον προορισμό του, δηλαδή την συμφωνηθείσα χρήση της εγκαταστάσεως "ηπίων και ανανεωσίμων μορφών ενέργειας", εξ αιτίας του υφισταμένου ως άνω πραγματικού ελαττώματος, η αναιρεσίβλητη εζήτησε και έλαβε από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και την Διεύθυνση Δασών άδεια για χρήση εκτάσεως μόνον 53.706,96 τ.μ.

αφού κατέβαλε ως αντάλλαγμα 214.827,84 ευρώ και υπεγράφη μεταξύ εκπροσώπων της Διευθύνσεως Δασών και της αναιρεσίβλητης σχετικό πρωτόκολλο εγκαταστάσεως. Εξάλλου, καμία αντίφαση δεν υφίσταται μεταξύ της παραδοχής της προσβαλλόμενης ότι τον Αύγουστο του έτους 2010 εκδόθηκε η απαιτούμενη άδεια εγκατάστασης του έργου και εκείνης, ότι λόγω της διαμάχης των υπηρεσιών του Δημοσίου δεν ήταν δυνατή η έκδοση αυτής, αφού, κατά τις σαφείς παραδοχές της αποφάσεως, η αδυναμία εκδόσεως και η ως εκ τούτου παρεμπόδιση της χρήσεως του μισθίου, υφίστατο μέχρι τη διευθέτηση του θέματος χαρακτηρισμού της επίδικης έκτασης και της εξ ατού προκύψασας αντιδικίας μεταξύ της ΚΕΔ και της Διεύθυνσης Δασών, η άδεια της οποίας (Διεύθυνσης Δασών) ήταν προαπαιτούμενο για την έκδοση της άδειας εγκατάστασης.

Επομένως, το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. και αμφότεροι οι υποστηρίζοντες τα αντίθετα λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3 Δεκεμβρίου 2011 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου και του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. Ρόδου για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 195/2011 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 3 Νοεμβρίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ