Legislator Case Law & Legislation
1267/2012 AI generated

1267/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1267/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 29 Μαΐου 2012, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/9/2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 283/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεων η 749/2008 απόφαση του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 20/10/2008 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 790/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση η αναιρεσείουσα με την από 2/11/2011 κλήση της.

Legislator headnote

AI generated

1267/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1267 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1267/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 29 Μαΐου 2012, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καλούσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Β. και Δ. Α.-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΣΠΑΡΤΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΑΦΙΓΑΛ ΑΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Τιμόθεο Σιγάλα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου-καθ'ης η κλήση: Φ. Χ. του Δ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/9/2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 283/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεων η 749/2008 απόφαση του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 20/10/2008 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 790/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση η αναιρεσείουσα με την από 2/11/2011 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Κουτσόπουλος ανέγνωσε την από 11/3/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δευτέρου λόγου αναιρέσεως (υπό στοιχ. β), και τη απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη 8545Β/5-12-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αγρινίου ..., αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της από 2-11-2011 κλήσης μετά της υπ' αυτήν πράξεως ορισμού δικασίμου για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην καθής η κλήση αναιρεσίβλητη. Επομένως, εφόσον η τελευταία δεν παραστάθηκε στην παραπάνω δικάσιμο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως εκ του οικείου πινακίου δια νομίμως διορισμένου δικηγόρου (ΚΠολΔ 94§1, 96, 97), ούτε παραστάθηκε στο ακροατήριο για να διορίσει δικηγόρο, πρέπει η υπόθεση να συζητηθεί σαν να ήταν παρούσα και η απολειπόμενη πιο πάνω αναιρεσίβλητη.

Το αποδεικτικό μέσο των ενόρκων βεβαιώσεων που προβλέπεται στις διατάξεις των άρθρων 270 παρ.2, 650 παρ.1 και 671 παρ.1 ΚΠολΔ, είναι ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, που διακρίνεται από τα έγγραφα και τους μάρτυρες, και για τον λόγο αυτόν πρέπει στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου να μνημονεύονται ειδικά οι ένορκες βεβαιώσεις που είχαν νόμιμα επικαλεστεί και προσκομίσει οι διάδικοι, η δε παράβαση της υποχρεώσεώς του αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως (ΑΠ 1391/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα, προκύπτει ότι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη, με την ένδικη από 5-9-2005 αγωγή της, επικαλείται συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου καταρτισθείσες με την εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα κατά τους εις την αγωγή αναφερόμενους χρόνους, δυνάμει των οποίων παρέσχε την εργασία της ως βοηθός λογιστής από 1-2-2000 έως 30-6-2005 στην έδρα της εναγόμενης. Ζήτησε δε να της επιδικαστεί το συνολικό ποσό των 38.788,57 ευρώ από τη μη καταβολή δεδουλευμένων, από εργασία τα Σάββατα και τις Κυριακές, από ιδιόρρυθμες υπερωρίες και παράνομες υπερωρίες, από τη μη χορήγηση αναπληρωματικών ημερών εβδομαδιαίας αναπαύσεως και από επιδόματα Χριστουγέννων και Πάσχα.

Η αναιρεσείουσα προς αντίκρουση των αγωγικών ισχυρισμών επικαλέστηκε με τις από 27-5-2008 έγγραφες προτάσεις της και προσκόμισε, μεταξύ άλλων, στο Εφετείο και τις υπ' αριθμ. ... και .../14-10-2005 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων Β. Γ. και Γ. Κ. ενώπιον των Συμβολαιογράφων Αμφιλοχίας και Αθηνών Ειρήνης Φίλου-Σταύρου και Ανθούλας Γιαννημάρα αντίστοιχα, που είχαν δοθεί νόμιμα ενώπιον αυτών μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσείουσας. Το Εφετείο, όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δεν έλαβε υπόψη για την συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος τις ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις. Και τούτο διότι, όπως βεβαιώνει το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, οι ως άνω μάρτυρες ανακάλεσαν το περιεχόμενο των εν λόγω ενόρκων βεβαιώσεων. Όμως η τελευταία ενέργεια αυτών (μαρτύρων) δεν καθιστά τις ένορκες αυτές βεβαιώσεις ανυπόστατα αποδεικτικά μέσα, αφού για τη λήψη τους τηρήθηκαν οι προαναφερόμενες αναγκαίες προϋποθέσεις νόμιμης σύνταξης τους.

Κατά συνέπεια, το Εφετείο που δεν έλαβε υπόψη του τις πιο πάνω ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ.γ' ΚΠολΔ, πλημμέλεια και γι' αυτό είναι βάσιμος ο περί τούτου δεύτερος λόγος αναιρέσεως (υπό στοιχ. β').

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 749/2008 απόφαση του Εφετείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που εξέδωκαν την αναιρούμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ