1263/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1263 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1263/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βιολέττα Κυτέα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο (κωλυομένης της Αρεοπαγίτου Αικατερίνης Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά), Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αριστείδη Πελεκάνο - Εισηγητή και Δημήτριο Χονδρογιάννη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελεύς) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων 1. Γ. Α. του Ν., κατοίκου ... και 2. Ν. Α. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Οικονόμου, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 657/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βεροίας.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βέροιας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 4 Σεπτεμβρίου 2014 αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 862/2014.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες από 4-9-2014 δύο πανομοιότυπες αιτήσεις αναίρεσης, με αρ. καταθ. 10/2014 η μία και 11/2014 η άλλη, του Γ. Α. του Ν. και του Ν. Α. του Γ., αντίστοιχα, κατά της απόφασης 657/2014 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βεροίας, με την οποία αυτοί καταδικάστηκαν σε συνολική ‘ ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και σε συνολική χρηματική ποινή 20.000 ευρώ ο καθένας για τις πράξεις της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών ασφάλισης ΙΚΑ, πρέπει να συνεκδικαστούν λόγω της πρόδηλης συνάφειας που εμφανίζουν.

Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του α.ν. 86/1967, όποιος έχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών) προς κάθε είδους οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής ή κοινωνικής ασφάλισης ή ειδικούς λογαριασμούς, που υπάγονται στο Υπουργείο Εργασίας, και δεν καταβάλλει αυτές μέσα σε έναν μήνα από τότε που έγιναν απαιτητές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δρχ..

Επίσης, κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές όσων εργάζονται σ’ αυτόν, με σκοπό να τις αποδώσει στους παραπάνω οργανισμούς και δεν τις καταβάλλει ή δεν τις αποδίδει σ’ αυτούς μέσα σε έναν μήνα από τότε που είχαν γίνει απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δραχμών.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως ΙΚΑ, ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μήνα, μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ, κατά το άρθρο 26 παρ. 3 του α.ν. 1846/1951, ορίζεται ότι ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο I ΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από τον χρόνο που έχει οριστεί (για την καταβολή τους).

Περαιτέρω, στις διατάξεις του άρθρου πρώτου υποπαράγραφος ΙΑ. 2 του ν. 4152/2013 (Επείγοντα μέτρα εφαρμογής των νόμων 4046/2042, 4093/2012 και 4127/2013), ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής : "1. Ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης πλην του NAT, υπάγονται στη ρύθμιση "νέας αρχής" και καταβάλλονται ως ακολούθως:

α) ... β) ... 5. Η καταβολή της πρώτης δόσης ή η εφάπαξ εξόφληση των καθυστερούμενων εισφορών γίνεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου της υποβολής της αίτησης υπαγωγής στη ρύθμιση του άρθρου αυτού μήνα για όλους τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, πλην ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και του τ. ΕΤΕΑΜ. Ειδικά για το ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και το τ, ΕΤΕΑΜ ως καταληκτική ημερομηνία ορίζεται η τελευταία εργάσιμη ημέρα του μήνα διεκπεραίωσης των διαδικασιών ελέγχου.

Σε περίπτωση που αυτές περατωθούν μετά την 20η ημέρα εκάστου μηνός, η ανωτέρω προθεσμία παρατείνεται μέχρι την 5η ημέρα του επόμενου μήνα της διεκπεραίωσης του ελέγχου. Οι επόμενες δόσεις καταβάλλονται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα των επόμενων μηνών, χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη ειδοποίηση του οφειλέτη.... 7.

Κατά τη διάρκεια της ρύθμισης και εφόσον τηρούνται με συνέπεια οι όροι αυτής: α) ... β) Αναστέλλεται η ποινική δίωξη σε βάρος των υπευθύνων κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967 (Α’ 136), όπως ισχύει σήμερα και αναβάλλεται η εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε ή, εφόσον άρχισε, η εκτέλεσή της διακόπτεται. ... 8.α.

Κατά τη διάρκεια της ρύθμισης επιτρέπεται η καθυστέρηση πληρωμής μίας (Τ) δόσης και η καταβολή αυτής γίνεται υποχρεωτικά μέχρι την ημερομηνία καταβολής της επόμενης δόσης με προσαύξηση εκπρόθεσμης καταβολής δεκαπέντε τοις εκατό (15%). β. Η μη εμπρόθεσμη καταβολή και δεύτερης δόσης κατά τη διάρκεια της ρύθμισης είτε η δημιουργία νέας φορολογικής ή ασφαλιστικής οφειλής, έχει ως συνέπεια για το σύνολο της οφειλής :

αα) την απώλεια των ευεργετημάτων της ρύθμισης, ββ) την κατάσταση ως απαιτητού του συνόλου του υπολοίπου της οφειλής και των προηγούμενων προσαυξήσεων, γγ) την επιδίωξη της είσπραξής του με όλα τα προβλεπόμενα από την ισχύουσα νομοθεσία μέτρα, δδ) την κατάπτωση των εγγυήσεων της περίπτωσης ββ’ της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού.

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι η πρώτη δόση της ρύθμισης "νέας αρχής" οφειλομένων εισφορών προς το ΙΚΑ - ΕΤΑΜ πρέπει να καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μήνα διεκπεραίωσης των διαδικασιών ελέγχου και, αν αυτές περατωθούν μετά την 20η ημέρα κάθε μήνα, (η πρώτη δόση πρέπει να καταβάλλεται) μέχρι την 5η ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη διεκπεραίωση του ελέγχου.

Οι επόμενες δόσεις πρέπει να καταβάλλονται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα των επομένων μηνών, δηλαδή των μηνών που αυτές αφορούν. Κατά τη διάρκεια της ρύθμισης επιτρέπεται η καθυστέρηση πληρωμής μίας μόνο δόσης, η οποία πρέπει να καταβληθεί, προσαυξημένη κατά 15%, μέχρι την ημερομηνία καταβολής της (αμέσως) επόμενης δόσης, δηλαδή μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου μήνα (αρ. 8α).

Η ρύθμιση αυτή ισχύει μόνο για την πρώτη καθυστερούμενη δόση, και όχι για τη δεύτερη καθυστερούμενη ή για κάθε περαιτέρω καθυστερούμενη δόση. Η καθυστέρηση πληρωμής και άλλης δόσης κατά τη διάρκεια της ρύθμισης, δηλαδή η μη πληρωμή αυτής μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του αντίστοιχου μήνα, δεν επιτρέπεται και επιφέρει την απώλεια των ευεργετημάτων της ρύθμισης για το σύνολο της οφειλής (αρ. 8β’ αα’ ).

Έτσι, η μη πληρωμή μέχρι την προβλεπόμενη καταληκτική ημερομηνία οποιασδήποτε από τις δύο καθυστερούμενες δόσεις επιφέρει, αυτοτελώς η κάθε περίπτωση, άρση της αναστολής της σχετικής ποινικής δίωξης και των λοιπών, νομίμων ευεργετημάτων της ρύθμισης, με συνέπεια να μην κωλύεται εφεξής η εκδίκαση της ποινικής κατηγορίας.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη δε ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στον νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πράγματι έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή τέτοιας διάταξης συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν κάνει ορθή υπαγωγή των περιστατικών που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφάρμοσε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάστηκε με πλάγιο τρόπο, επειδή στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, υπάρχουν ελλείψεις, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να είναι ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βεροίας με την προσβαλλόμενη 657/2014 απόφασή του, που εκδόθηκε σε δεύτερο βαθμό, μετά από εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που προσδιορίζονται ως προς το είδος τους σ’ αυτή, δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Καθένας εκ των ανωτέρω (κατηγορουμένων) στη Βέροια την 07/06/2011 τυγχάνοντας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία ...

και ..., ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ..., είδος επιχείρησης : Λιανικό εμπόριο super market με έμφαση στο εμπόριο τροφίμων μαζί με τον ως άνω συγκατηγορούμενό του και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 01/04/2011 μέχρι 30/04/2011 στην επιχείρησή της προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλίζονταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλει στο ΕΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού 958.481,26 Ευρώ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στο οποίο παρασχέθηκε η εργασία.

Για την μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχτηκε η υπ’ αριθμ. ... ΠΕΕ, συνολικού ποσού εισφορών 958.481,26 Ευρώ. Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τους ίδιους ασφαλιστικών εισφορών (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ποσού 638.987,51 ΕΥΡΩ, δεν κατέβαλαν αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές.

Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρησή τους (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 319.493,75 ΕΥΡΩ με σκοπό να αποδώσουν αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλαν σ’ αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστησαν για αυτές τιμωρητέοι για υπεξαίρεση. Ακολούθως, το άνω Τριμελές Πλημμελειοδικείο κήρυξε ενόχους τους κατηγορουμένους και επέβαλε σε καθέναν από αυτούς συνολική ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και συνολική χρηματική ποινή 20.000 ευρώ για τις πράξεις της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών ασφαλιστικών εισφορών ΙΚΑ.

Και ειδικότερα για το ότι: "Στη Βέροια την 07/06/2011 τυγχάνοντας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία ... και ..., ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ..., είδος επιχείρησης: Λιανικό εμπόριο super market με έμφαση στο εμπόριο τροφίμων ο καθένας μαζί με τον ως άνω συγκατηγορούμενό του και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 01/04/2011 μέχρι 30/04/2011 στην επιχείρησή της προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλίζονταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές πόσου 958.481,26 Ευρώ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στο οποίο παρασχέθηκε η εργασία.

Για την μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχτηκε η υπ’ αριθμ.... ΠΕΕ, συνολικού ποσού εισφορών 958.481,26 Ευρώ. Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τους ίδιους ασφαλιστικών εισφορών (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ποσού 638.987,51 ΕΥΡΟ, δεν κατέβαλαν αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές.

Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρησή τους (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 319.493,75 ΕΥΡΩ με σκοπό να αποδώσουν αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλαν σ’ αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστησαν για αυτές τιμωρητέοι για υπεξαίρεση.". Προηγουμένως το Τριμελές Πλημμελειοδικείο είχε απορρίψει αίτημα αναβολής του συνηγόρου των κατηγορουμένων για αναβολή της δίκης "προκειμένου οι κατηγορούμενοι να προσκομίσουν απόφαση περί ρύθμισης της οφειλής τους σε δόσεις", όπως κατά λέξη διατυπώθηκε το σχετικό αίτημα στα πρακτικά (σελ. 4 ).

Η δε απόρριψη του αιτήματος αναβολής έγινε με την εξής αιτιολογία: " Με δεδομένο το γεγονός ότι η μάρτυρας υπάλληλος του ΙΚΑ κατέθεσε ότι δεν καταβλήθηκαν από τους κατηγορουμένους οι εισφορές του μηνός Απριλίου 2014 και ότι καταβλήθηκε ένα μέρος της εισφοράς του μηνός Μαΐου 2014 και ότι αποτελεί συνδυαστική προϋπόθεση για τη διατήρηση της ρύθμισης, η καταβολή αμφοτέρων, η αιτηθείσα από αυτούς αναβολή για να προσκομισθεί απόφαση περί ρύθμισης δεν έχει νόημα".

Με τον μόνο λόγο αναίρεσης, ο οποίος είναι πανομοιότυπος και στις δύο αιτήσεις αναίρεσης, προβάλλονται οι αιτιάσεις ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις με αρ. 7β’ , 8 α’ - β’ αα’ του πρώτου άρθρου υποπαράγραφος ΙΑ. 2 ν. 4152/2013, απορρίπτοντας το αίτημα αναβολής των αναιρεσειόντων, προκειμένου να προσκομιζόταν στη νέα δικάσιμο βεβαίωση πληρωμής της δόσης του Μαΐου 2014 από τη ρύθμιση "νέας αρχής" του ίδιου νόμου, στην οποία είχε υποβληθεί η σχετική οφειλή, και κηρύσσοντας αυτούς ενόχους.

Επίσης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο άνω Τριμελές Πλημμελειοδικείο στις 10-6-2014 η ρύθμιση της ένδικης ασφαλιστικής οφειλής σε δόσεις ήταν ενεργός, καίτοι δεν είχαν πληρωθεί οι δόσεις του Απριλίου και του Μαΐου 2014, οι οποίες, κατά τους αναιρεσείοντες, μπορούσαν να πληρωθούν μέχρι τις 30-6-2014.

Πιο συγκεκριμένα ισχυρίζονται: α) Ότι η οφειλέτρια εταιρία "..." είχε υπαχθεί για το οφειλόμενο ποσό που αναφέρεται στην ... σε καθεστώς ρύθμισης "νέας αρχής" με την 2849/2014 απόφαση του ΙΚΑ Βέροιας, ενώ για άλλα ποσά είχε υπαχθεί επίσης σε καθεστώς "πάγιας" ρύθμισης με την .../2014 απόφαση του ΙΚΑ Βέροιας, οι οποίες και αναγνώστηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία.

Β) Ότι, επειδή μέχρι τη δευτεροβάθμια δίκη στις 10-6-2014 δεν είχαν καταβάλει το ποσό των δόσεων Απριλίου και Μαΐου 2014 της ρύθμισης "νέας αρχής", οι αναιρεσείοντες μέσω του συνηγόρου τους ζήτησαν να αναβληθεί η δίκη κατά το άρθρο 352 ΚΠΔ, για να προσκομιστεί κατά τη νέα δικάσιμο βεβαίωση πληρωμής του ποσού της δόσης του Μαΐου 2014, την οποία θα κατέβαλαν μέχρι τις 30-6-2014.

φ Ότι τελικά η δόση του Απριλίου 2014 καταβλήθηκε στις 24-7-2014, ενώ η δόση του Μαΐου 2014 καταβλήθηκε, προσαυξημένη κατά 15%, στις 26-6-2014. Και δ) Ότι, καίτοι η ρύθμιση θα έπαυε να είναι ενεργός μόνο αν δεν καταβαλόταν η δόση του Μαΐου 2014, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο απέρριψε το αίτημα αναβολής και κήρυξε τους αναιρεσείοντες ενόχους, παραβιάζοντας τις σχετικές διατάξεις του ν. 4152/2013.

Οι προαναφερόμενες αιτιάσεις είναι αβάσιμες α) επειδή ο συνήγορος των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, όπως προκύπτει από τα σχετικά πρακτικά (σελ. 4), δεν είχε ζητήσει από το δικαστήριο της ουσίας την αναστολή της διαδικασίας κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του ν. 4152/2013 (αρ. 7β’ ), αλλά την αναβολή της δίκης κατά το άρθρο 352 ΚΠΔ, "προκειμένου οι κατηγορούμενοι να προσκομίσουν απόφαση περί ρύθμισης της οφειλής τους σε δόσεις", και όχι για να προσκομίσουν βεβαίωση καταβολής της δόσης του Μαΐου 2014, όπως αυτοί ισχυρίζονται το πρώτον με τις αιτήσεις αναίρεσης.

Και β) επειδή, δεν συνέτρεχε νόμιμη περίπτωση αναβολής της δίκης, αφού, όπως σημειώθηκε στη οικεία νομική σκέψη, κατά τη διάρκεια της ρύθμισης "νέας αρχής" με βάση τον ν. 4152/2013 επιτρέπεται η καθυστέρηση πληρωμής μίας (1) μόνο δόσης, και όχι η καθυστέρηση πληρωμής και δεύτερης δόσης ή κάθε περαιτέρω δόσης, όπως υπολαμβάνουν και ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας αλλά και οι ίδιοι οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται, κατά τη δικάσιμο της 10/6/2014 δεν είχαν καταβληθεί οι δόσεις του Απριλίου και του Μαΐου 2014, οι οποίες έπρεπε και οι δύο να είχαν καταβληθεί στις 31-5-2014 και οι οποίες, όπως ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες, καταβλήθηκαν στις 24-7-2014 και στις 26-6-2014, αντίστοιχα.

Επομένως, κατά τον χρόνο υποβολής του αιτήματος αναβολής ήταν ήδη ανενεργός γι’ αυτόν τον λόγο η ένδικη ρύθμιση της ασφαλιστικής οφειλής σε δόσεις και η επιδιωκόμενη προσκόμιση απόφασης για ρύθμιση της ασφαλιστικής οφειλής ή βεβαίωσης μεταγενέστερης πληρωμής της καθυστερούμενης δόσης του Μαΐου 2014 δεν ασκούσε καμία έννομη επιρροή στην εξέλιξη της ποινικής δίκης.

Επομένως ορθά και αιτιολογημένα το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε το σχετικό αίτημα αναβολής και προχώρησε στην εκδίκαση της υπόθεσης, χωρίς να παραβιάσει τις οικείες διατάξεις του ν. 4152/2013. Συνακολούθως, είναι αβάσιμος ο σχετικός και μόνος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθούν οι συνεκδικαζόμενες από 4-9-2014 αιτήσεις αναίρεσης και να καταδικαστεί καθένας από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από 4-9-2014 αιτήσεις αναίρεσης, με αρ. καταθ. 10/2014 και 11/2014, των Γ. Α. του Ν. και Ν. Α. του Γ., αντίστοιχα, κατά της απόφασης 657/2014 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βεροίας. Και

Καταδικάζει καθέναν από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής δίκης, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Ιουνίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ