Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding evidence consideration and future damages calculation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' request to retry the case, ruling that the lower court had properly considered all submitted evidence. The appellants argued the court of appeal failed to examine specific documents and incorrectly calculated future damages for a housekeeper and salary difference. The court found the lower court's assessment of future loss probabilities legally sound and based on common experience.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 no. 11 C.P.D.; Art. 559 no. 1 C.P.D.; Art. 929, 298 A.C.: The Supreme Court must reject an appeal if the lower court has duly considered all evidence and correctly applied the law regarding future damages without violating statutory provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1263 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1263/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. Κ. του Ι., 2. Ι. Κ. του Κ. και 3. Α. Κ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελισάβετ Διακάτου-Βλάχου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Κ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παπαδόπουλο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13824/21-3-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17887/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1286/2011 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 29-11-2011 αίτησή τους. Εκδόθηκε η 1540/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου που διατάσσει την επανάληψη της συζήτησης και την υπόθεση επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 16-1-2013 κλήση τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 11-9-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τους πρώτο, δεύτερο και τέταρτο λόγους αναιρέσεως προβάλλουν την αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την υπ' αριθ. Πρωτ. .../14-10-2008 βεβαίωση του ΙΚΑ Τοπικού Υποκαταστήματος ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ Νεάπολης Θεσσαλονίκης, την οποία επικαλέστηκε με τις προτάσεις του και προσήγαγε στο ανωτέρω δικαστήριο. Όμως από τη διαβεβαίωση στην αναιρεσιβαλλόμενη, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι έλαβε υπόψη του και εκτίμησε και το παραπάνω έγγραφο μαζί με τις λοιπές αποδείξεις. Επομένως, οι ανωτέρω λόγοι, από το άρθρ. 559 αριθ.11 ΚΠολΔ, κατ' ορθό νομικό χαρακτηρισμό, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.
2. Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 929 και 298 ΑΚ συνάγεται, ότι αυτός που έπαθε βλάβη στο σώμα ή στην υγεία του δικαιούται να αξιώσει τη μελλοντική αποθετική του ζημία (διαφυγόν κέρδος) και τη μελλοντική θετική ζημία του, δηλαδή ό,τι θα ξοδεύει λόγω αύξησης των δαπανών του. Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για ζημία που θα επέλθει στο μέλλον και δεν απαιτείται γι' αυτή βεβαιότητα, αλλά αρκεί πιθανότατα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Πρέπει δε να προκύπτουν συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, τα οποία πιθανολογούν τη μελλοντική ζημία του και θα καταστήσουν δυνατή στο δικαστή της ουσίας την εκτίμηση της πιθανότητας επελεύσεως της ζημίας.
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην πληττομένη απόφαση την αιτίαση, ότι έκρινε ως πιθανή την επέλευση της μελλοντικής ζημίας στον ενάγοντα για το κονδύλιο της οικιακής βοηθού ύψους 233 ευρώ το μήνα για το χρονικό διάστημα από 1-8-2007 έως 26-2-2033 και για το κονδύλιο της διαφοράς μισθού συντάξεως ύψους 356 ευρώ το μήνα για το ίδιο χρονικό διάστημα, με βάση τις συνθήκες που υπήρχαν στο χρόνο άσκησης της αγωγής.
Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα ακόλουθα: 1) Ως προς το κονδύλιο της οικιακής βοηθού: "Ο ενάγων λόγω της προαναφερόμενης κατάστασης της υγείας του κατέστη πλέον ανίκανος προς εργασία ... και με την 20363/2007 απόφαση του Δ/ντή του περιφερειακού Υπ/τος ΙΚΑ Θεσσαλονίκης του χορηγήθηκε από 1-8-2007 και εφεξής μόνιμα επίδομα παραπληγίας.
Λόγω της κατάστασης της υγείας του δεν είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετείται πλήρως και για το λόγο αυτό έχει ανάγκη να δέχεται τις υπηρεσίες οικιακής βοηθού. Η δαπάνη για την απασχόληση τρίτου προσώπου ως οικιακής βοηθού ανέρχεται μηνιαίως σε 500 ευρώ. Από το ποσό αυτό το ΙΚΑ καταβάλει στον ενάγοντα ως παραπληγικό επίδομα 267 ευρώ μηνιαίως, που θα συνεχίζεται ισοβίως.
Επομένως ο ενάγων δικαιούται να αναζητήσει από τους εναγόμενους για την αιτία αυτή 233 ευρώ μηνιαίως (500-267) μέχρι 26-2-2033, ως μέλλουσα ζημία του, η οποία πιθανολογείται ότι θα επέλθει κατά την κοινή πείρα των πραγμάτων". 2) Ως προς το κονδύλιο της διαφθοράς μισθού-συντάξεως: "Ο ενάγων εργαζόταν πριν από το ένδικο τροχαίο ατύχημα στην εταιρεία "ΒΙΟΒΑΜ ΒΑΜΒΑΚΑΣ ΑΒΕΕ" με μηνιαίες αποδοχές 890 ευρώ και εξαιτίας του ενδίκου ατυχήματος κατέστη ισοβίως ανίκανος προς εργασία.
Έτσι από 25-6-2005 απώλεσε 890 ευρώ μηνιαίως, που με πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα αποκόμιζε από την εργασία του, αν δεν συνέβαινε το ένδικο ατύχημα. Με την ανωτέρω απόφαση 20363/2007 του χορηγήθηκε από 1-8-2007 και εφεξής μόνιμα και σύνταξη βαριάς αναπηρίας. Η εν λόγω σύνταξη ορίσθηκε στο ποσό των 534 ευρώ μηνιαίως.
Επομένως η διαφορά μεταξύ του μισθού που θα αποκόμιζε ο ενάγων και του επιδόματος που θα λαμβάνει από το ΙΚΑ θα εξακολουθήσει να ανέρχεται στο ποσό των 356 ευρώ μηνιαίως και στο μέλλον, ήτοι από 1-8-2007 έως 26-2-2033, οπότε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα συνέχιζε να εργάζεται". Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δεν παραβίασε τις ανωτέρω διατάξεις που εφάρμοσε και άρα ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρ.176 και 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσε και προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 29-11-2011 αίτηση του Κ. Κ. κ.λ.π. για αναίρεση της 1286/2011 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου 2013. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ