Supreme Court allows appeal against family property judgment due to insufficient reasoning on spousal contribution.

Απόφαση 1262 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1262/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-αναιρεσίβλητης: Ε. Σ. Κ., συζ. Α. Δ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Αθανασόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου-αναιρεσείοντος: Α. Δ. του Η., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Τσούτσικο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-9-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας-αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρίπολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 111/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 30/2008 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με τις από α)14-10-2008 και β)14-1-2009 αιτήσεις τους.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 25-2-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε α) την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο αυτής κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της από 14-1-2009 αίτησης αναίρεσης Α. Δ. και β) την απόρριψη κατά τα λοιπά και των δύο αιτήσεων αναιρέσεως.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή των αιτήσεων, οι πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 14-10-2008 αίτηση της Ε. Σ. Κ. και η από 14-1-2009 αίτηση του Α. Δ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 30/2008 απόφασης, του Εφετείου Ναυπλίου, εφόσον στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης και αφορούν τους ίδιους διαδίκους, πρέπει να συνεκδικασθούν, σύμφωνα με το άρθρο 246 Κ.Πολ.Δικ., που έχει εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 §1 του ίδιου Κώδικα, διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Από τη διάταξη του άρθρου 1400 παρ. 1 του ΑΚ (όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 15 του ν. 1329/1983), η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 12 του ν. 1649/1986, έχει εφαρμογή και επί γάμων που τελέσθηκαν, καθώς και περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν πριν από την έναρξη της ισχύος του ν. 1329/1983, σε συνδυασμό με το άρθρο 216 του Κ.Πολ.Δικ., συνάγεται ότι στοιχεία για το ορισμένο της αγωγής περί συμμετοχής στα αποκτήματα είναι α) η λύση ή ακύρωση του γάμου ή, κατ' ανάλογη εφαρμογή, η συμπλήρωση τριετούς διάστασης των συζύγων, β) η αύξηση της περιουσίας του υποχρέου συζύγου κατά τη διάρκεια του γάμου και γ) συμβολή του ενάγοντος συζύγου με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση της περιουσίας του υποχρέου.

Η συμβολή του δικαιούχου συζύγου στην επαύξηση της περιουσίας του υποχρέου συζύγου μπορεί να συνίσταται όχι μόνο στην παροχή κεφαλαίου με οποιαδήποτε μορφή, αλλά και στην παροχή υπηρεσιών αποτιμωμένων σε χρήμα, ακόμη και υπηρεσιών, οι οποίες παρέχονται στο συζυγικό οίκο όταν και κατά το μέτρο που αυτές δεν επιβάλλονται από την, κατά τα άρθρα 1389 και 1390 του ΑΚ, υποχρέωση συνεισφοράς στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών.

Στη σχετική αγωγή είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται το είδος της συμβολής, η αξία της και ο αιτιώδης σύνδεσμος αυτής με την αύξηση της περιουσίας του υποχρέου. Εξ άλλου, ο εναγόμενος ως υπόχρεος σύζυγος, του οποίου η περιουσία αυξήθηκε με τη συμβολή του ενάγοντος συζύγου, μπορεί να προβάλει, μεταξύ άλλων, ότι η συμβολή του ενάγοντος ήταν κάτω από το ένα τρίτο ή ότι δεν υπάρχει καμία συμβολή.

Ο ισχυρισμός αυτός του εναγομένου, εν όψει του ότι το καθιερούμενο από το άρθρο 1400 ΑΚ τεκμήριο της συμβολής συμμετοχής στα αποκτήματα κατά το 1/3 ενεργεί και ως προς τους δύο συζύγους, ο δε ενάγων, έστω κα αν δεν αποδείξει τη δική του συμβολή, θα δικαιούται οπωσδήποτε το 1/3 της αυξήσεως της περιουσίας του εναγομένου, συνιστά, ως προς την απόκρουση του τεκμηρίου, ένσταση, με την απόδειξη της οποίας βαρύνεται ο εναγόμενος.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την εκτίμηση του περιεχομένου της από 4-9-2003 αγωγής της αναιρεσείουσας Ε. Κ., η οποία αγωγή στηρίζεται, ως προς το κύριο αίτημά της, στον πραγματικό υπολογισμό της συμβολής της ενάγουσας στην αύξηση της περιουσίας του εναγομένου κατά την διάρκεια του γάμου, εκτίθεται ότι οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο γάμο στις 10-11-1979, ότι η έγγαμη συμβίωσή τους διακόπηκε τον Δεκέμβριο του 1998 και η τριετής διάστασή τους συμπληρώθηκε την 8-12-2001.

Ότι η περιουσία, που είχε ο εναγόμενος κατά τον χρόνο τελέσεως του γάμου τους, αυξήθηκε με τα περιγραφόμενα στην αγωγή περιουσιακά στοιχεία, συνολικής αξίας κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής 914.790,80 Ευρώ και ότι στην αύξηση αυτή συνέβαλε η ενάγουσα κατά ποσοστό 50% και δη α) με την προσωπική εργασία που προσέφερε επί είκοσι έτη περίπου στην εταιρία με την επωνυμία "ΑΡΚΑΔΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΑΕ", που ιδρύθηκε το 1981 και της οποίας μέτοχοι ήσαν αρχικά ο εναγόμενος και οι αδελφοί του (Δ.

και Ι. Δ.) και μετά το έτος 1986 ο εναγόμενος και η ενάγουσα και η οποία προσωπική της εργασία, αποτιμάται συνολικά σε 500.000 Ευρώ, β) με την, πέραν, του επιβαλλόμενου από τα άρθρα 1389 και 1390 ΑΚ μέτρου, προσωπική της εργασία στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών, η οποία αποτιμάται συνολικά σε 114.000 ευρώ και γ) με τα κέρδη της από την συμμετοχής της στην ανωτέρω ανώνυμη εταιρία, τα οποία (κέρδη) επένδυσε ο εναγόμενος σε ακίνητα, από τα οποία έχει εισπράξει ωφελήματα συνολικού ποσού 89.100 Ευρώ.

Με αυτό το περιεχόμενο, η αγωγή, κατά το μέρος που αφορά το κύριο αίτημά της, είναι αόριστη και εντεύθεν απαράδεκτη. Τούτο δε, διότι δεν προσδιορίζονται σ' αυτή α) το είδος και το μέγεθος του οφέλους του εναγομένου, μετόχου της προαναφερόμενης ανώνυμης εταιρίας, από την παροχή στην εταιρία αυτή της προσωπικής εργασίας της ενάγουσας καθώς και η αιτία για την οποία το όποιο όφελος αφορά τον ίδιο (εναγόμενο) και όχι την ανώνυμη εταιρία, η οποία έχει αυτοτελή περιουσία, διακρινόμενη από την ατομική περιουσία των μετόχων, β) ποιο ήταν το μέρος της συνεισφοράς της ενάγουσας στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών που υπερβαίνει το κατά τα άρθρο 1389 και 1390 ΑΚ μέτρο της σχετικής υποχρεώσεώς της, εν όψει και της αναφοράς στην αγωγή ότι αυτή (ενάγουσα) είχε καθημερινή πολύωρη απασχόληση στην παραπάνω ανώνυμη εταιρία, καθώς και ποιο ήταν το ποσό που ήταν υποχρεωμένη η ενάγουσα με βάση τις δυνάμεις της να συνεισφέρει για την αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών και γ) το μέρος των κερδών της ενάγουσας από τη συμμετοχή της στην προαναφερόμενη ανώνυμη εταιρία, δηλαδή το ποσό των μερισμάτων που έλαβε ως μέτοχος αυτής και διέθεσε στην επαύξηση της περιουσίας του εναγόμενου.

Τα στοιχεία αυτά, όπως έκρινε και το Εφετείο, ήσαν αναγκαία, προκειμένου, αφού πρώτα διαπιστωθεί η αύξηση της περιουσίας του εναγομένου, να προκύψει το ποσοστό της συμμετοχής της ενάγουσας στην περιουσιακή επαύξηση αυτού (εναγομένου) και ύστερα να αναχθεί η συμβολή αυτή σε ποσοστό επί της κατά το χρόνο της έγερσης της αγωγής αξίας των αποκτημάτων.

Εξ άλλου, όπως προκύπτει από το όλο περιεχόμενο της αγωγής, η αναφορά σ' αυτή ότι η ενάγουσα έλαβε κατά την σύναψη του γάμου της με τον εναγόμενο, από προίκα και δωρεές συγγενών της προσώπων (πατέρα και αδελφό), χρηματικό ποσό 1.000.000 (700.000+300.000) δραχμών και οικιακό εξοπλισμό αξίας 600.000 δραχ., ήτοι περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας 1.600.000 δραχ.

ή 4.698 ευρώ, γίνεται αφηγηματικώς και μόνον, αφού στη συνέχεια συγκεκριμενοποιείται η συμβολή αυτής (ενάγουσας) στην παροχή των υπηρεσιών της, τόσο στον συζυγικό οίκο (πέραν του επιβαλλόμενου από τα άρθρα 1389 και 1390 του ΑΚ μέτρου), όσο και εις την εταιρία με την επωνυμία "ΑΡΚΑΔΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΑΕ", καθώς και στα κέρδη της από τη συμμετοχή της στην εν λόγω εταιρία.

Σε κάθε περίπτωση, το παραπάνω ποσό των 4.698 ευρώ, ως συμβολής της ενάγουσας στην περιουσιακή επαύξηση του εναγομένου, καλύπτεται από το τεκμαιρόμενο ποσοστό του 1/3, αφού, κατά τους υπολογισμούς της ενάγουσας, η αξία των αποκτηθέντων από τον εναγόμενο περιουσιακών στοιχείων ανέρχεται σε 914.790,80 ευρώ. Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε ως αόριστη την αγωγή κατά το κύριο αίτημά της, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο και γι' αυτό ο πρώτος λόγος της από 14-10-2008 αιτήσεως αναιρέσεως της Ε.

Σ. Κ., με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 1, 8 και 14 Κ.Πολ.Δικ., προβάλλεται πράγματι η από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση, είναι αβάσιμος. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Ο λόγος είναι αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση. Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αυτής ως άνω (από 14-10-2008) αιτήσεως αναιρέσεως, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δικ., καταλογίζεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιόν του η αναιρεσείουσα και δη φωτογραφίες που απεικονίζουν την πραγματική κατάσταση (εξωτερική εμφάνιση και εσωτερικούς χώρους) των ακινήτων που απέκτησε ο εναγόμενος με τη συμβολή της.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από τη διαλαμβανόμενη στην απόφασή του ρητή βεβαίωσή του, ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα συνεκτίμησε "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, τις αναφερόμενες σ' αυτήν (προσβαλλόμενη απόφαση) ένορκες βεβαιώσεις και όλα τα έγγραφα που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης αυτής, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τις παραπάνω φωτογραφίες".

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη νόμιμης βάσης για ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν, κατά τρόπο πλήρη και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, ήταν αναγκαία για την κρίση ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται δηλαδή ο λόγος αυτός όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αφορά δε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς και χωρίς αντιφάσεις.

Ως ζητήματα τέλος των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή, στη θεμελίωση ή κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων ή με την ερμηνεία του νόμου, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, κρίνοντας την ένδικη αγωγή της αναιρεσείουσας ως προς την επικουρική της βάση, ήτοι κατά το τεκμαιρόμενο ποσοστό (1/3) της αξιουμένης συμμετοχής, δέχθηκε τα ακόλουθα, συνοπτικώς παρατιθέμενα, πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στην … την 10-11-1979, από τον οποίο απέκτησαν δύο τέκνα.

Η έγγαμη συμβίωσή τους διακόπηκε κατά τον Δεκέμβριο του 1998. Κατά τον χρόνο τέλεσης του γάμου τους ο εναγόμενος είχε τα αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση περιουσιακά στοιχεία, κατά τη διάρκεια δε του γάμου και δή από 10-11-1979 μέχρι το χρόνο συμπλήρωσης της τριετίας από τη συζυγική διάσταση, δηλαδή μέχρι το Δεκέμβριο του έτους 2001, απέκτησε τα επίσης περιγραφόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση περιουσιακά στοιχεία, η αξία των οποίων (αποκτηθέντων κατά την διάρκεια του γάμου) κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής ανερχόταν στο ποσό των 352.500 ευρώ και, μετ' αφαίρεση του ποσού των 47.223 ευρώ, κατά το οποίο η ίδια η ενάγουσα μειώνει με την αγωγή της την αξία τούτων (περιουσιακών στοιχείων), στο ποσό των 305.277 ευρώ.

Περαιτέρω, αναφορικά με την ένσταση του εναγομένου ότι δεν υπήρξε καμία συμβολή της ενάγουσας στην περιουσιακή του επαύξηση δέχθηκε τα ακόλουθα: Κατά το έτος 1981, η ομόρρυθμη εταιρία και η εταιρία περιορισμένης ευθύνης, που αναφέρθηκαν πιο πάνω, μετατράπηκαν στην ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Δ.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ-ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΡΚΑΔΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΑΕ", με το συμβόλαιο …/1981, που συντάχθηκε από τη Συμβολαιογράφο Αθηνών Στυλιανή Χατζάρα και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 3587/22-9-1981 τεύχ. ΑΕ και ΕΠΕ). Μέτοχοι της ανώνυμης αυτής εταιρίας ήταν αρχικά ο εναγόμενος με 28.310 μετοχές και οι αδελφοί του Δ.

Δ. και Ι. Δ. με 28.310 και 4.380 μετοχές αντίστοιχα. Καθεμία από τις μετοχές αυτές είχε ονομαστική αξία 1.000 δραχμών. Ο Δ. Δ. και ο Ι. Δ. μεταβίβασαν τις μετοχές τους κατά τα έτη 1986 και 1988 αντίστοιχα. Ειδικότερα, κατά το έτος 1986, η ενάγουσα απέκτησε τις 28.310 μετοχές του Δ. Δ., οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσοστό 46,41% του μετοχικού κεφαλαίου, ενώ από το έτος 1988 μόνοι μέτοχοι είναι οι διάδικοι, με τον εναγόμενο να έχει 32.690 μετοχές (ποσοστό 53,59%), αφού έχει αποκτήσει και τις μετοχές του αδελφοί του Ι.

Δ.. Η αξία, όμως, των μετοχών αυτών δεν συνυπολογίζεται από την ενάγουσα στην περιουσία που απέκτησε ο εναγόμενος μετά την τέλεση του γάμου της και ούτε προβάλλει δικαίωμα συμμετοχής επί της αξίας αυτής. Εξάλλου, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 1983 μέχρι το έτος 1989, η ενάγουσα είχε απασχοληθεί, χωρίς αμοιβή, στο εργοστάσιο της ανώνυμης αυτής εταιρίας στην περιοχή …, εκτελώντας ουσιαστικά χρέη γραμματέα, και κυρίως επιτηρώντας το προσωπικό και ενημερώνοντας πελάτες.

Κατά τα έτη 1989-1990, η προαναφερόμενη εταιρία κατασκεύασε, με το σύστημα της αντιπαροχής, πολυκατοικία στο .. . Στη συνέχεια, εκμίσθωνε σε παραθεριστές τα δεκαπέντε διαμερίσματα, που έλαβε ως εργολαβικό αντάλλαγμα. Από το έτος 1990 μέχρι το έτος 1998, η ενάγουσα φρόντιζε, χωρίς αμοιβή, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, για την καθαριότητα των διαμερισμάτων και των κοινόχρηστων χώρων της οικοδομής.

Επίσης, κατά τους χειμερινούς μήνες του χρονικού διαστήματος από το έτος 1989 μέχρι το έτος 1996 είχε απασχοληθεί, χωρίς αμοιβή, στα γραφεία της εταιρίας αυτής στην οδό … και … αριθ. 2 στην …, συμβάλλοντας έτσι έμμεσα στην αύξηση της περιουσίας του εναγομένου, ενώ ο ίδιος δεν απέδειξε αντίθετα, όπως είχε υποχρέωση, ότι δεν υπήρξε γενικώς συμβολή της αντιδίκου του στην αύξηση της περιουσίας του, ώστε ν' ανατρέψει σε κάθε περίπτωση το τεκμήριο του άρθρου 1400 παρ. 1 εδ.

β' του ΑΚ. Κατά, συνέπεια, καταλήγει το Εφετείο, ο ισχυρισμός του εναγομένου, που προβλήθηκε προς απόκρουση του προβλεπόμενου από το άρθρο 1400 παρ. 1 εδ. β' του ΑΚ τεκμηρίου, ότι δεν υπήρξε καμία συμβολή της ενάγουσας στην περιουσιακή του επαύξηση, τον οποίο (ισχυρισμό) επανέφερε ο εναγόμενος με τον πρώτο λόγο της έφεσης, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Με το να κρίνει έτσι, το Εφετείο στέρησε από νόμιμη βάση την απόφασή του και ειδικότερα διέλαβε σ' αυτήν ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 1400 §1 ΑΚ σχετικώς με το ζήτημα του καθιερούμενου με τη διάταξη αυτή τεκμηρίου συμβολής της ενάγουσας στην κατά την διάρκεια του γάμου αύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου της, εν όψει της εκ της παραγράφου 1 εδ.

β του άρθρου αυτού (1400 ΑΚ) ένστασης του εναγομένου, ότι δεν υπήρξε καμία συμβολή της ενάγουσας στην περιουσιακή του επαύξηση, τον οποίον (ισχυρισμό), όπως δέχεται το Εφετείο, επανέφερε ο εναγόμενος στην κατ' έφεση δίκη, με τον πρώτο λόγο της έφεσής του. Ειδικότερα, ενώ δέχεται το Εφετείο ότι οι υπηρεσίες της ενάγουσας προσφέρθηκαν στην ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Δ.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ-ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΑΕ", στην οποία συμμετείχε και η ίδια (ενάγουσα) με ποσοστό 46,41% του μετοχικού κεφαλαίου και η οποία (εταιρία) έχει διακριτή νομική προσωπικότητα και περιουσία, από αυτήν του εναγομένου, δηλαδή προσφέρθηκαν σε τρίτο πρόσωπο και όχι στον ίδιο τον εναγόμενο ή σε ατομική του επιχείρηση, εν τούτοις δέχεται ωφέλεια του εναγομένου από τις υπηρεσίες αυτές, χωρίς να προσδιορίζει σε τι συνίσταται η ωφέλεια αυτή, ούτε το χρηματικό μέγεθος αυτής της ωφέλειας, ούτε επίσης τη χρηματική αξία των υπηρεσιών της ενάγουσας, ώστε να καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός του ποσοστού ωφέλειας του εναγομένου από τις εν λόγω υπηρεσίες.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος της από 14-1-2009 αίτησης του Α. Δ., με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δικ., προβάλλεται πράγματι η εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση, είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων της αυτής ως άνω (από 14-1-2009) αίτησης αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που έγινε δεκτή η στηριζόμενη στο 1/3 (νόμιμο τεκμήριο) επικουρική βάση της αγωγής και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το κεφάλαιο τούτο προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις κρινόμενες από 14-10-2008 και 14-1-2009 αιτήσεις αναιρέσεως.

Απορρίπτει την από 14-10-2008 αίτηση της Ε. Σ. Κ. συζύγου Α. Δ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 30/2008 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

Δέχεται την από 14-1-2009 αίτηση του Α. Δ. του Η,, για αναίρεση της ως άνω (30/2008) απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 30/2008 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο αυτής.

Παραπέμπει αντιστοίχως κατά τούτο την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει την Ε. Σ. Κ., σύζ. Α. Δ., στα δικαστικά έξοδα του Α. Δ. του Η., τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ