Supreme Court allows appeal against lower court's failure to consider evidence regarding lease contract validity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the appeal against the Athens Court of Appeal's decision, which had failed to consider specific evidence submitted by the appellant. The appellant argued that the lower court ignored documents proving the lease contract was voidable and that the defendant's acceptance of rent did not constitute an acknowledgment of the contract's validity. The court ruled that the lower court erred by not examining these critical documents, leading to the remittal of the case for retrial with a new panel of judges.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(11)(c), 106, 237(1)(b), 346, 453, 524(1) of the Code of Civil Procedure; A court must examine all lawfully submitted evidence, and failure to do so constitutes grounds for appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1262 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1262/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ανδρέα Μαρκάκη, Ελένη Μαραμαθά και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΓΡΑΜΜΗ Α.Ε. Παραγωγή και Εκμετάλλευση Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας», που εδρεύει στην Παλλήνη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μπόμπο.
Των αναιρεσιβλήτων: 1........................... και 2. ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Οκτωβρίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2793/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 9020/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21 Μαρτίου 2003 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 3 Μαϊου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.
Επειδή κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος, εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπ'αριθ. .................... και ........... ................. εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών .............., ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με την στο τέλος αυτής πράξη ορισμού δικασίμου της αναφερόμενης στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση και κλήση προς συζήτηση της αίτησης, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του πληρεξούσιου δικηγόρου της αναιρεσείουσας στους αναιρεσιβλήτους.
Συνεπώς εφόσον οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους.
ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 106, 237 παρ.1 στοιχ.β, 346, 453 και 524 παρ.1 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο.
Είναι δε σαφής και ορισμένη η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτή προκύπτει η ταυτότητά του. Η εν λόγω επίκληση μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση εγγράφου (Ολ.ΑΠ 14/2005).
Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, αποδίδει στο Εφετείο την εκ του αριθμού 11 περ.γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση ότι κατά το σχηματισμό της δικανικής κρίσης του περί απόρριψης της κύριας βάσης και παραδοχής της δεύτερης επικουρικής βάσης της αγωγής της, δεν έλαβε υπόψη προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα που, κατόπιν άσκησης έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης, επικαλέστηκε, με ειδική μνεία στις ενώπιον του Εφετείου εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της, του συγκεκριμένου μέρους των ενσωματωμένων σ'αυτές, σε φωτοτυπικό αντίγραφο, πρωτόδικων προτάσεων, στις οποίες γίνεται σαφής επίκληση αυτών και συγκεκριμένα τις υπ'αριθμ. ..............
και ................. εκθέσεις επίδοσης των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Αθηνών .............. και ................. αντίστοιχα, προς απόδειξη ότι με την από 19-2-1991 σύμβαση που κατάρτισε με τον πρώτο εναγόμενο και ήδη πρώτο των αναιρεσιβλήτων προς τον οποίο προηγουμένως με το από ................. συμφωνητικό εκμίσθωσε το δικαίωμα εκμετάλλευσης του περιοδικού «ΕΝΑ» δεν ενέκρινε με την επί διετία είσπραξη των μισθωμάτων την, πέραν της 19ης Φεβρουαρίου 1992, ακυρότητα της με το από .............
ιδιωτικό συμφωνητικό καταρτισθείσας μεταξύ του τελευταίου και της δεύτερης εναγομένης και ήδη δεύτερης των αναιρεσιβλήτων εμπορικής μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος. Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος γιατί το Εφετείο που, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη εκτός των μαρτυρικών καταθέσεων «τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι» δεν καθίσταται αναμφίβολα, βέβαιο, ότι έλαβε υπόψη τόσο την πρώτη έκθεση επίδοσης προς τους αναιρεσιβλήτους της για λογαριασμό της αναιρεσείουσας επιφύλαξης του προσωρινού διαχειριστή της, στην οποία ορίζονται τα εξής «επιφυλάσσομαι παντός δικαιώματος της εταιρείας ΓΡΑΜΜΗ ΑΕ ως προς την εγκυρότητα ή μη των εν λόγω συμβάσεων.
Η αποδοχή δε των καταβαλλομένων ωςμισθωμάτων κλπ προς την εταιρεία ποσών δεν αποτελεί άμεσον ή έμμεσον αναγνώρισιν των σχετικών συμβάσεων ούτε συνιστά παραίτηση του δικαιώματος προσβολής των συμβάσεων αυτών και απαιτήσεως οιουδήποτε εν γένει δικαιώματος της εταιρίας εναντίον οιουδήποτε από σας. Η αποδοχή των παραπάνω ποσών γίνεται με κάθε επιφύλαξη και δεδομένου ότι εν πάση περιπτώσει τα καταβαλλόμενα από σας ποσά οφείλονται ούτως ή άλλως στην εταιρεία και ως αποζημίωση χρήσης και μάλιστα αποτελούν μικρό μέρος του δικαίου και εύλογου ανταλλάγματος το οποίο δικαιούται ή εταιρεία για τη χρήση των χώρων, μηχανημάτων και εγκαταστάσεών της» όσο και τη δεύτερη έκθεση επίδοσης προς τη δεύτερη των αναιρεσιβλήτων εγγράφου της αναιρεσείουσας με το οποίο επικαλείται, την ακυρότητα της μίσθωσης και την καλούσε ή να της αποδώσει το μίσθιο ή να της καταβάλλει εύλογο μίσθωμα τουλάχιστον 16.000.000 δραχμές το μήνα, αφού σε αντίθεση και χωρίς κάποια αξιολόγηση των εγγράφων αυτών δέχθηκε στο 5ο φύλλο αυτής ότι «η μίσθωση αυτή ήταν άκυρη για το πέραν του έτους από της καταρτίσεώς της χρόνο δηλαδή πέραν της 19ης Φεβρουαρίου 1992.
Την ακυρότητα όμως αυτή, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, είναι σχετική, δεν την επικαλέστηκε η ενάγουσα, η οποία αντιθέτως ενέκρινε την άκυρη ως άνω σύμβαση για το πέραν του έτους χρονικό διάστημα, αφού από τις 18-12-1992 …. και συνεχώς επί μία διετία εισέπραττε αδιαμαρτύρητα το μίσθωμα αποδεχόμενη τη μίσθωση. 'Ετσι η μίσθωση αυτή δεν έληξε μετά την παρέλευση του έτους από της καταρτίσεώς της εφόσον η ενάγουσα ενέκρινε σιωπηρώς αυτήν και συνεπώς οι εναγόμενοι δεν ήσαν υποχρεωμένοι σε απόδοση του μισθίου από τον ως άνω χρόνο».
Κατ΄ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Τέλος οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) η οποία κατέθεσε και προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 9020/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1100) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαίου 2006.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 14 Ιουνίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ