1261/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1261 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1261/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Μ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σιούφα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Ν. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Γεώργιο Γεωργουλόπουλο και Δήμητρα Φράγκου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-5-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 4-6-2012 αγωγή του Ν. Γ., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3446/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6488/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-9-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 8-4-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του δευτέρου λόγου αναίρεσης και την παραδοχή των λοιπών.

Οι πληρεξούσιοι της 2ης των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι "αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση", προκύπτει ότι απόφαση η οποία έχει εκδοθεί ερήμην δεν υπόκειται σε αναίρεση, εφόσον μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας. Κατά το άρθρο 673 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται στις διαφορές για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση της ασφάλισής του (άρθρ. 681Α Κ.Πολ.Δ.) και στην κατ’ έφεση δίκη (άρθρ. 674 παρ. 2 ΚΠολΔ.), ανακοπή ερημοδικίας επιτρέπεται αν εκείνος που δικάστηκε ερήμην δεν κλητεύθηκε καθόλου ή δεν κλητεύθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ή αν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας. Στη διάταξη του άρθρου 321 Κ.Πολ.Δ. ορίζεται ότι όσες οριστικές αποφάσεις των πολιτικών Δικαστηρίων δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση είναι τελεσίδικες.

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση από 15-9-2015 αίτηση ζητείται να αναιρεθεί η 6488/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο καθώς και από τη σύμβαση της ασφάλισής του, με την οποία, αντιμωλία της δεύτερης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, τότε δεύτερης εφεσίβλητης, ερήμην του πρώτου αναιρεσιβλήτου, τότε ερήμην πρώτου εφεσιβλήτου, αφού όρισε παράβολο ανακοπής ερημοδικίας για την περίπτωση ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας από τον πρώτο εφεσίβλητο και ήδη πρώτο αναιρεσίβλητο, έγινε τυπικά δεκτή και απερρίφθη κατ’ ουσία η έφεση του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος Σ. Μ. κατά της 3446/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε κατ’ ουσία η από 24-05-2012 (και με αριθμό κατάθ. .../2012) ασκηθείσα αγωγή του.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης παραδεκτά ασκείται κατά της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων, ως προς την οποία είναι τελεσίδικη, ενώ ως προς τον πρώτο τούτων, ο οποίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα αλλά δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο Δικηγόρο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από την σειρά του πινακίου, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, διότι εκδόθηκε ερήμην του και δεν αποδεικνύεται ότι κατέστη τελεσίδικη ως προς αυτόν διά της επιδόσεως της προσβαλλόμενης και της παρελεύσεως της προθεσμίας ανακοπής ερημοδικίας κατ’ αυτής απράκτου ή τυχόν παραιτήσεως από αυτήν.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, και 338 έως 341 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι το Δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ’ αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του.

Βέβαια δεν αποκλείεται το Δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο της αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ’ του Κ.Πολ.Δ, υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, που επικαλείται ο διάδικος, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (Ολ.ΑΠ 14/2005 και 2/2008).

Μεταξύ των αποδεικτικών αυτών μέσων είναι και τα εν γένει αποδεικτικά έγγραφα, στα οποία περιλαμβάνονται και οι έγγραφες υπεύθυνες κατά το Ν. 1599/1986 δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων - δοθέντος ότι οι χάριν της δίκης γενόμενες υπεύθυνες αυτές δηλώσεις δεν αποτελούν καν αποδεικτικά μέσα, ούτε και κατά τις ειδικές διαδικασίες, όπως και η των εργατικών διαφορών των άρθρων 663 επ.

του ΚΠολΔ, όταν έγιναν, όχι από τους διαδίκους, αλλά από τρίτους (βλ. Ολ.ΑΠ 8/1987 και ΑΠ 266/2011).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 19 λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεσή τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (Ολ.ΑΠ 13/1995).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του αναφορικά με την υπαιτιότητα των οδηγών των εμπλεκομένων στο επίδικο ατύχημα αυτοκινήτων, δέχθηκε ανελέγκτως, ως προκύψαντα από τις αποδείξεις τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...Την 5.5.2012 και περί ώρα 06.00 π.μ. ο ενάγων Σ. Μ., οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητό του, εργοστασίου κατασκευής LAMBORGHINI SPA, τύπου MURCIELAGO, κυλινδρισμού 6496 c.c., κινείτο στην οδό ... Αττικής, με κατεύθυνση από την πλατεία ... προς τη ... με ταχύτητα 120χλμ/ώρα, όπως αυτή προκύπτει από τη σφοδρότητα της σύγκρουσης, την έκταση των ζημιών που προκλήθηκαν στα εμπλακέντα οχήματα όσο και της απόστασης που διήνυσε το όχημα του εκκαλούντος για τις οποίες και θα γίνει λόγος κατωτέρω.

Η ως άνω οδός είναι μονής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας, πλάτους οδοστρώματος 7,50 μέτρων, ευθεία μέχρι τη συμβολή της με την οδό ... και μετά τη συμβολή αυτή εμφανίζει ελαφρά δεξιά κλίση και με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας τα 50χλμ/ώρα. Στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος της οδού ... ήταν σταθμευμένα κατά σειρά ένα ΙΧΕ αυτοκίνητο, ακολούθως δύο λεωφορεία μεσαίου μεγέθους και στη συνέχεια και άλλα ΙΧΕ αυτοκίνητα καθώς και στο αριστερό άκρο του οδοστρώματος ήταν σταθμευμένα οχήματα.

Κατά τον ως άνω χρόνο ο πρώτος εναγόμενος οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητό του, εργοστασίου κατασκευής SMART, FORTWO COUPE MHD, το οποίο ήταν ασφαλισμένο, κατά το χρόνο του ατυχήματος, για την έναντι τρίτων αστική του ευθύνη για αποζημίωση στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "...

Α.Ε.Γ.Α.", κινείτο στην οδό ... στο ρεύμα πορείας με κατεύθυνση από την οδό ... προς την οδό ... με ταχύτητα 70χλμ/ώρα περίπου. Η ως άνω οδός είναι διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, με πλάτος οδοστρώματος 7,40 μέτρων, ευθεία μέχρι τη συμβολή της με την οδό ... και μετά τη συμβολή αυτή εμφανίζει ελαφριά δεξιά κλίση, με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας τα 50χλμ/ώρα και με κάθετη σήμανση, ήτοι πινακίδες STOP, Ρ-2 (υποχρεωτική διακοπή της πορείας), Ρ-27 (απαγορεύεται η αριστερή στροφή) και δύο πινακίδες Ρ-7 (απαγορεύεται η είσοδος σε όλα τα οχήματα) στη συμβολή των ως άνω οδών.

Κατά τον ως άνω χρόνο οι συνθήκες φωτισμού ήταν ημέρας, η ορατότητα δεν περιοριζόταν και η κίνηση των οχημάτων και των πεζών ήταν αραιή. Πλησιάζοντας ο ενάγων στη συμβολή των οδών ... και ... και αντιλαμβανόμενος από απόσταση τουλάχιστον 40 μέτρων (33,34 μέτρα πριν από το σημείο σύγκρουσης του ως άνω αυτοκινήτου με το σταθμευμένο και 3 και 7 μέτρα που θα αναφερθούν πιο κάτω) το με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ να εισέρχεται στον ως άνω ισόπεδο κόμβο προέβη σε ελιγμό προς τα αριστερά μετά από ένα (1) δευτερόλεπτο (χρόνος αντίδρασης) από την στιγμή της αντίληψης του κινδύνου με αποτέλεσμα να απωλέσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου που οδηγούσε και να προσκρούσει με την εμπρόσθια αριστερή γωνία του (υπέστη εκτεταμένες ζημίες στην εμπρόσθια αριστερή γωνία που φθάνουν μέχρι το χώρο των επιβατών και έχει υποστεί στρέβλωση και παραμόρφωση ο σκελετός) στην οπίσθια δεξιά γωνία του σταθμευμένου στο αριστερό άκρο του οδοστρώματος της οδού ...

και σε απόσταση 3 μέτρων περίπου από τη γωνία της διασταύρωσης των ως άνω οδών με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ, εργοστασίου κατασκευής SUZUKI, τύπου VITARA V6 αυτοκινήτου, το οποίο υπέστη εκτεταμένες υλικές ζημίες στο οπίσθιο τμήμα της δεξιάς πλευράς του και στην οπίσθια δεξιά γωνία. Μετά την ως άνω σύγκρουση το τελευταίο αυτοκίνητο στράφηκε αριστερά κατά 180°, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο προσέκρουσε στο σιδερένιο στύλο της πινακίδας Ρ-7 και τέλος προσέκρουσε η δεξιά πλευρά του στη δεξιά πλευρά του σταθμευμένου με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου, εργοστασίου κατασκευής OPEL... Με βάση τα ως άνω αποδειχθέντα το ένδικο ατύχημα οφείλεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, σε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, ο οποίος δεν κατέβαλε την επιμέλεια και προσοχή την οποία θα κατέβαλε ο μέσος οδηγός κάτω από ανάλογες περιστάσεις.

Η αμέλειά του συνίσταται ειδικότερα στο ότι α) δεν οδηγούσε με σύνεση και προσοχή, β) δεν ασκούσε την εποπτεία και τον έλεγχο του οχήματός του ώστε να είναι σε θέση σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς, γ) κινείτο με ταχύτητα 120χλμ/ώρα, η οποία υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας των 50χλμ/ώρα, την οποία και δεν μείωσε λαμβάνοντας υπόψη του τις επικρατούσες συνθήκες της οδού (κατοικημένη περιοχή, περιορισμός οδοστρώματος λόγω σταθμευμένων οχημάτων και στις δύο πλευρές της οδού), ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του προ οιοδήποτε δυναμένου να προβλεφθεί εμποδίου, με αποτέλεσμα, αν και αντιλήφθηκε από ικανή απόσταση την είσοδο στον ως άνω κόμβο του με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου να μην προβεί σε ακινητοποίηση του οχήματος που οδηγούσε με τροχοπέδηση αλλά να προβεί σε λανθασμένο αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά, ο οποίος επέφερε τη σύγκρουση του οχήματος που οδηγούσε με το σταθμευμένο Γ όχημα, ενεργώντας κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1 και 2, 20 παρ. 1 του ΚΟΚ, που τελούν σε αιτιώδη συνάφεια με τον ένδικο ατύχημα.

Ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει τον οδηγό του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου διότι και αν ακόμη αυτός παραβίασε την ρυθμιστική πινακίδα P-2 (STOP), η παράβαση αυτή δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την εκτροπή του οχήματος του Σ. Μ. προς τα αριστερά, αφού κατά το χρόνο που αντέδρασε ο τελευταίος ο οδηγός του πρώτου οχήματος είχε εξέλθει ήδη από τον ως άνω ισόπεδο κόμβο.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω οι υλικές ζημίες των αυτοκινήτων των εναγόντων δεν οφείλονται σε αμέλεια του πρώτου εναγόμενου και στις δύο αγωγές που πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμες. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, συνεπώς, που με την εκκαλουμένη απόφαση με εν μέρει διάφορη αιτιολογία που αντικαθίσταται με την παρούσα δέχθηκε ότι η ένδικη σύγκρουση και οι λόγω αυτής υλικές ζημίες των αυτοκινήτων των εναγόντων δεν οφείλονται σε αμέλεια του πρώτου εναγόμενου και στις δύο αγωγές, τις οποίες αγωγές απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμες, ορθά εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις που προσκομίστηκαν και όσα αντίθετα υποστηρίζονται με τους σχετικούς λόγους έφεσης πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει η υπό κρίση έφεση να απορριφθεί ως αβάσιμη...".

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, κατά το πρώτο τμήμα του, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του αριθ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε για την απόδειξη του βασικού ισχυρισμού περί υπαιτιότητας και του πρώτου αναιρεσιβλήτου στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος τις από 7.5.2012 υπεύθυνες δηλώσεις του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και του πρώτου εναγομένου και ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου.

τις οποίες προσκόμισε και επικαλέστηκε. Όπως προκύπτει δε από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης το Εφετείο με ρητή μνεία δεν έλαβε υπόψη τις ανωτέρω υπεύθυνες δηλώσεις των διαδίκων, οι οποίες, εφόσον γίνεται επίκληση και προσκομιδή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο της ουσίας. Επομένως ο λόγος αυτός από τον αριθ. 11γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά το ανωτέρω τμήμα του, είναι βάσιμος.

Αντίθετα η αιτίαση, που προβάλλεται με το δεύτερο τμήμα του πρώτου λόγου αναίρεσης και προσάπτεται η πλημμέλεια ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την "Φιλική Δήλωση Τροχαίου Ατυχήματος" την οποία υπέγραψε ο πρώτος αναιρεσίβλητος την ημέρα του ατυχήματος είναι αβάσιμη, διότι από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι υπάρχει ειδική μνεία για την εν λόγω Δήλωση στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Επομένως ο από τον αριθ. 11γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος κατά το δεύτερο τμήμα του είναι αβάσιμος.

Με τον δεύτερο από τον αριθ. 11γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο προβάλλεται η πλημμέλεια ότι το Εφετείο δεν εκτίμησε ως αληθή την καταχωρηθείσα στα Πρακτικά του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ένορκη μαρτυρική κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρά του Ι. Γ.. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος διότι με την κατ’ επίφαση πλημμέλεια του αριθ. 11γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά ουσιαστική κρίση του Εφετείου.

Περαιτέρω με τις πιο πάνω παραδοχές το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου τις ως άνω εφαρμοσθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ, καθόσον τα ανελέγκτως πιο πάνω δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, όπως προαναφέρθηκαν, δεν καλύπτουν χωρίς λογικά κενά ούτε με πληρότητα και σαφήνεια το πραγματικό των ίδιων εφαρμοστέων εδώ κανόνων ουσιαστικού δικαίου για να αιτιολογηθεί χωρίς αμφιβολία η διαγνωσθείσα αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος οδηγού του με αριθμό κυκλ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου και ο αιτιώδης σύνδεσμος της υπαίτιας αυτής συμπεριφοράς με το ζημιογόνο αποτέλεσμα. Ειδικότερα: α) Δεν προσδιορίζει την απόσταση, που απείχε το με αριθμό κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος από τον κόμβο των οδών ... και ..., ενώ προσδιορίζει την απόσταση, που απείχε το ανωτέρω όχημα από το σημείο σύγκρουσης αυτού με το σταθμευμένο με αριθμό κυκλ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, όταν αντιλήφθηκε τον κίνδυνο καθώς και την απόσταση του κινουμένου επί της οδού ... αυτοκινήτου του πρώτου εναγομένου από τον ανωτέρω κόμβο των οδών ... και ..., β) δεν αναφέρει αν ο πρώτος εναγόμενος και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος, οδηγός του με αριθμό κυκλ... ΕΧΕ κινούμενος επί της οδού ..., επί της οποίας υπάρχει ρυθμιστική πινακίδα Ρ-2 (STOP) στην συμβολή της με την οδό ...

ακινητοποίησε ή όχι το αυτοκίνητό του πριν την εν λόγω πινακίδα (STOP), γ) δεν εξειδικεύει το ακριβές σημείο, που βρισκόταν το όχημα του πρώτου εναγομένου όταν ο αναιρεσείων αντιλήφθηκε την κίνηση του εν λόγω οχήματος και δ) δεν αποσαφηνίζει το ακριβές χρονικό σημείο, κατά το οποίο ο πρώτος εναγόμενος εξήλθε από τον ως άνω κόμβο, δηλαδή πριν ή μετά το ατύχημα αλλά, όλως, αορίστως στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται επί λέξει: "...αφού κατά τον χρόνο που αντέδρασε ο τελευταίος (δηλ.

ο Σ. Μ.ς) ο οδηγός του πρώτου οχήματος (δηλ. ο πρώτος εναγόμενος), είχε εξέλθει ήδη από τον ως άνω ανισόπεδο κόμβο".

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν’ απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο και ν’ αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την δεύτερη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε, συντιθέμενο από άλλον Δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσε και προτάσεις, όπως αυτή ορίζεται στο διατακτικό και να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου στον καταθέσαντα αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 15-9-2015 αίτηση αναιρέσεως της 6488/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο.

Αναιρεί την 6488/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κατά το μέρος, που αφορά την δεύτερη αναιρεσίβλητη.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλο Δικαστή, εκτός εκείνου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Καταδικάζει την δεύτερη αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000,00) ευρώ.

Και

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στον καταθέσαντα αναιρεσείοντα.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ