Legislator Case Law & Legislation
1261/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for being vague on facts and impact of alleged legal error.

Case Number 1261/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the petitioners' request to overturn the Regional Court's decision regarding water rights. The court found the appeal insufficient because it failed to clearly state the specific legal rule violated, the factual assumptions made by the lower court, and the concrete impact of the alleged error on the judgment. Consequently, the appeal was dismissed as indefinite, and the petitioners were ordered to pay the opposing party's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 118(4), 566(1), 577(3) and 560(1a) of the Code of Civil Procedure; An appeal alleging violation of substantive law must explicitly define the legal rule, the factual premises accepted by the court of first instance, and the specific impact of the alleged error on the operative part of the judgment, otherwise it is inadmissible for being indefinite.

Keywords

AI generated
indefinite appeal substantive law violation factual premises impact on judgment code of civil procedure water rights legal costs

Cited Legislation

AI generated
Articles 118(4), 566(1), 577(3) and 560(1a) of the Code of Civil Procedure
Articles 953, 954, 968, 970 of the Civil Code
Articles 4, 6, 7 and 8 of Law 608/1948

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1261 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1261/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. .... και 3. ......, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Φακιδάρη.

Του αναιρεσίβλητου: Δήμου ..... Ρεθύμνης, νομίμως εκπροσωπουμένου, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξού-σια δικηγόρο του Άννα Λυκούδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-3-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου και με την πρόσθετη παρέμβαση με προφορική δήλωση των ήδη 2ης και 3ου αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Ρεθύμνου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 80/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 85/2001 μη οριστική, 63/2003 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-7-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 21-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 560 αριθ.1α' ΚΠολΔ),πρέπει να καθορίζονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, κατά τρόπο σαφή, ο κανόνας δικαίου, του οποίου η ερμηνεία έγινε εσφαλμένα ή του οποίου έγινε εσφαλμένη εφαρμογή, σε τι συνίσταται η παραβίαση τούτου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο, και την επίδραση που είχε το αποδιδόμενο σφάλμα στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 560 αριθ.1 ΚΠολΔ, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο απόφαση Ειρηνοδικείου και έκρινε ως ουσιαστικώς βάσιμη την ένδικη αγωγή περί αναγνωρίσεως της συγκυριότητας του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου επί του νερού της αναφερόμενης πηγής, της δουλείας του ιδίου αντλήσεως αυτού, καθώς και περί προστασίας της προσωπικής του δουλείας διοχέτευσης του αντλούμενου νερού από το αναφερόμενο ακίνητο των αναιρεσειόντων και διέλευσης του ενάγοντος από αυτό, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 953, 954, 968, 970 ΑΚ, καθώς και των άρθρων 4, 6, 7 και 8 του ν.δ.608/1948 (και όχι 1998 όπως από παραδρομή αναγράφεται στο αναιρετήριο) "περί διοικήσεως και διαχειρίσεως των δι' αρδεύσεις χρησιμοποιουμένων υδάτων".

Διότι δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, ότι με το ...... πωλητήριο συμβόλαιο, του αναφερόμενου συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, η Κοινότητα ... πώλησε στην τέως Κοινότητα ..., της οποίας καθολική διάδοχος είναι ο αναιρεσίβλητος Δήμος, έναντι τιμήματος 27.500 δραχμών, τα 2/3 εξ αδιαιρέτου ποσοστά επί πηγής που βρίσκεται μέσα στο περιγραφόμενο, στο αναιρετήριο και στην πληττόμενη απόφαση, ακίνητό της (Κοινότητας ....), με το ρέον κατά το ίδιο ποσοστό νερό, το οποίο περαιτέρω της παραχώρησε το δικαίωμα να αντλεί και να διοχετεύει μέχρι το χωριό .....

Ενώ, σύμφωνα με τον λόγο αυτό αναίρεσης, από τις ανωτέρω διατάξεις του ΑΚ προκύπτει, ότι η αγοράστρια Κοινότητα ...., συνακόλουθα και ο αναιρεσίβλητος, δεν απέκτησε κανένα δικαίωμα επί της πηγής και του νερού αυτής, εφόσον με το ως άνω πωλητήριο συμβόλαιο δεν μεταβιβάσθηκε συγχρόνως και το ανωτέρω ακίνητο, όπου υπάρχει η πηγή, το οποίο ακίνητο παρέμεινε στην ιδιοκτησία της Κοινότητας ..., από δε τις ως άνω αναφερόμενες διατάξεις του ν.δ. 608/1948 συνάγεται, ότι είναι άκυρη η διαχείριση του ελευθέρως και αενάως ρέοντος ύδατος της ανωτέρω πηγής για αρδευτικούς λόγους, εφόσον δεν έγινε με την απαιτούμενη, από τις διατάξεις αυτές, με ποινή ακυρότητας, απόφαση του Υπουργού Γεωργίας.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο, από τα ανωτέρω αναγκαία για το ορισμένο αυτού στοιχεία, οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς το ουσιώδες ζήτημα, αν απέκτησε ή όχι η Κοινότητα .... δικαίωμα επί της πηγής και του νερού αυτής, το είδος του δικαιώματος αυτού και τον τρόπο κτήσης του, όπως, επίσης, αν η ανωτέρω Κοινότητα ....

απέκτησε προσωπική δουλεία διοχέτευσης του αντλούμενου νερού από το ακίνητο των αναιρεσειόντων καθώς και δουλεία διέλευσης από αυτό, αλλά γίνεται αποσπασματική αναφορά ορισμένων από τις παραδοχές αυτές, όπως αυτές ανωτέρω εκτίθενται, με αποτέλεσμα, εξαιτίας της αοριστίας αυτής να μην καθίσταται ευχερής ο αναιρετικός έλεγχος.

Επίσης, δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο η επίδραση που είχε το ανωτέρω αποδιδόμενο σφάλμα της πληττόμενης απόφασης στο διατακτικό αυτής, το οποίο δεν είναι αυτονόητο, ενόψει της παραδοχής του αιτήματος της αγωγής για προστασία της προσωπικής δουλείας του αναιρεσιβλήτου διοχέτευσης του αντλούμενου νερού από το ακίνητο των αναιρεσειόντων και της δουλείας διέλευσης του διαδίκου αυτού από το ίδιο ακίνητο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-7-2005 αίτηση των Χ1 κλπ, για αναίρεση της 63/2003 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε εξακόσια ( 600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ