Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on overtime pay for military contractor employee.

Απόφαση 1260 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1260/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Κωνσταντίνα Νασοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Β. Γ. του Ν., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αναστασίου Πετρόπουλου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/6/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 728/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6930/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 19/9/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 17/1/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 560 αρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔικ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένως, η παραβίαση δε αυτή εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα που ενδιαφέρουν εδώ: "Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος είναι υπάλληλος του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος (Ελληνικού Δημοσίου), βάσει σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου με οργανική θέση στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και συγκεκριμένα στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ).

Εργάστηκε με απόσπαση στην ήδη καταργηθείσα ΥΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ από 9.9.2002 έως και 22.9.2005. Είναι μέλος του σωματείου πολιτικού προσωπικού Πολεμικής Αεροπορίας "Ο ΙΚΑΡΟΣ" από 11.9.2000 και οι μηνιαίες τακτικές αποδοχές του καθορίζονται από τους όρους των ΣΣΕ "Για τους όρους αμοιβής και εργασίας του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου πολιτικού προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας", που υπογράφονται κατ' έτος μεταξύ του εν λόγω σωματείου και του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και η αμοιβή του για νόμιμη και παράνομη υπερωριακή απασχόληση καθορίζεται με βάση τις διατάξεις του Εργατικού δικαίου.

Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου περί υπαγωγής του στις ανωτέρω Σ.Σ.Ε. στηρίζεται τόσο στην από 4.4.2007 βεβαίωση του σωματείου "Ο ΙΚΑΡΟΣ" όσο και στο από 2.4.2002 φύλλο εγγράφου συνεργασίας του Γραφείου Ε4 -11. Σύμφωνα με τις ΣΣΕ από 17.12.2002 (πράξη κατάθεσης 139/17.12.2002), 25.11.2003 και 20.12.2004 και τις σχετικές από 14.5.2003, 19.5.2003 και 24.11.2005 ταμειακές βεβαιώσεις της ΕΜΥ, οι μηνιαίες τακτικές αποδοχές του ανέρχονταν τα έτη 2002, 2003 και 2004 σε 1.737,75 ευρώ και το ωρομίσθιό του σε 11,12 ευρώ ενώ σύμφωνα με την από 29.12.2005 ΣΣΕ (πράξη κατάθεσης 119/29.12.2005) και την από 24.11.2005 βεβαίωση της ανωτέρω ταμειακής επιτροπής, οι μηνιαίες τακτικές αποδοχές του κατά το έτος 2005 ανέρχονταν σε 1.910,43 ευρώ και το ωρομίσθιό του σε 12,22 ευρώ.

Αντικείμενο της εργασίας του ήταν : α) Ο έλεγχος της ατελούς εισαγωγής μηχανολογικών και τεχνολογικών εξοπλισμών, πρώτων υλών και υλικών, καυσίμων και λιπαντικών, αναγκαίων ειδών για την κατασκευή προϊόντων και τη συντήρηση εφοδίων από τους προμηθευτές και κατασκευαστές που έχουν υπογεγραμμένες συμβάσεις με όλους τους φορείς του ΥΠΕΘΑ και προορίζονται για τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων της χώρας και β) Ο έλεγχος και η παρακολούθηση της ομαλής εκτέλεσης των συμβάσεων των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ) που έχουν υπογραφεί με τους τρεις κλάδους των ενόπλων δυνάμεων για την παραγωγή πυρομαχικών, φορητού και βαρέως οπλισμού κλπ.

Κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα από 9.9.2002 έως και 22.9.2005 ο ενάγων εργάστηκε νόμιμα υπερωριακά. Το συμβατικό ωράριό του επί πέντε ημέρες την εβδομάδα, από Δευτέρα έως και Παρασκευή, είναι 37,5 ώρες, από 7 πμ έως και 3μμ την θερινή περίοδο (από 1.6 έως 30.9) και από 7.30 πμ μέχρι 3.30 μμ την χειμερινή (1.10-31.5). Η αμοιβή του για υπερωριακή απασχόληση υπολογίσθηκε για τα έτη 2002 και 2004 με βάση το ωρομίσθιο 4,77 ευρώ του μονίμου υπαλλήλου ενώ έπρεπε να υπολογισθεί με βάση 11,12 ευρώ που είναι το προβλεπόμενο από τις προαναφερόμενες ΣΣΕ ωρομίσθιό του." Με βάση τις παραδοχές αυτές το Πολ.

Πρωτοδικείο, υπολόγισε την αμοιβή του αναιρεσίβλητου για την παρασχεθείσα από αυτόν νόμιμη υπερωριακή εργασία για το χρονικό διάστημα από 1-8-2004 μέχρι 22-9-2005, με ωρομίσθιο 11,12 € και επιδίκασε το ποσό των 6.027, 12 €, (αφού για προγενέστερο διάστημα δέχθηκε ότι οι σχετικές αξιώσεις του αναιρεσίβλητου είχαν υποπέσει σε παραγραφή) σύμφωνα με τις ως άνω ΣΣΕ που εφάρμοσε.

Με την κρίση του αυτή το Δικαστήριο της ουσίας, ορθά υπολόγισε τη δικαιούμενη για υπερωριακή εργασία αμοιβή του αναιρεσίβλητου με βάση τις ανωτέρω ΣΣΕ και ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα και ειδικότερα ότι η αμοιβή αυτή έπρεπε να υπολογιστεί με βάση την ΚΥΑ 2026439/3480/0022/30-5-97 (ΦΕΚ Β 462/6-6-97), σε συνδ.

με τις διατάξεις του Ν. 2470/1997 (η οποία ΚΥΑ καταργήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 28 του Ν. 3205/2003 από 1-1-2004) και στη συνέχεια του Ν. 3205/2003 (άρθρ. 16 παρ. 1), είναι αβάσιμος, αφού οι τελευταίες αυτές διατάξεις εφαρμόζονται στους μόνιμους πολιτικούς υπαλλήλους που εμπίπτουν ευθέως στις διατάξεις του Ν. 2470/1997, στους οποίους κατά τις παραδοχές της απόφασης δεν εμπίπτει ο αναιρεσίβλητος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-9-2012 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 6930/2009 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 3η Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 12η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ