Supreme Court dismisses appeal regarding mandatory land delivery after compulsory expropriation under Greek law.

Απόφαση 1260 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1260/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ελένη Μαραμαθά, Δημήτριο Δαλιάνη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ... και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Καλαμίτση.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., 2. ..., 3. ... και 4. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Γαρουφαλιά Διακουμάκου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5 Ιουνίου 2001 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1558/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2820/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 29 Μαρτίου 2005 αίτησή τους και τους από 17 Απριλίου 2006 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 3 Μαϊου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων λόγων, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 9 παρ. 2 του Κ.Α.Α.Α., που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2882/2001, μετά τη συντέλεση της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης κάθε νομέας ή κάτοχος του ακινήτου που απαλλοτριώθηκε υποχρεούται να παραδώσει τούτο ελεύθερο στον υπέρ ου η απαλλοτρίωση μέσα σε δέκα ημέρες από έγγραφη πρόσκληση αυτού, στην οποία αναφέρεται συνοπτικά ο τρόπος της συντέλεσης.

Κατά την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, εάν ο νομέας ή ο κάτοχος δεν παραδώσει το ακίνητο τούτο ελεύθερο, διατάσσεται η παράδοση αυτού από το αρμόδιο δικαστήριο της παραγράφου 1 του άρθρου 19 του παρόντος νόμου με την ειδική διαδικασία που ορίζει το άρθρο αυτό. Το δικαστήριο μπορεί να χορηγήσει προθεσμία για την παράδοση του ακινήτου μέχρι τριάντα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης.

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει, ότι αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο για να δικάσει την παραπάνω αίτηση αποβολής είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής, δικάζον κατά την ειδική διαδικασία καθορισμού της προσωρινής αποζημίωσης του άρθρου 19 του Ν. 2882/2001.

Η δίκη που δημιουργείται από τη διαφορά αυτή, δεν έχει το χαρακτήρα ασφαλιστικού μέτρου, αλλά η υπόθεση κρίνεται οριστικά. Κατά της απόφασης αυτής του Μονομελούς Πρωτοδικείου για την αποβολή του ιδιοκτήτη, του νομέα ή του κατόχου δεν επιτρέπεται κανένα ένδικο μέσο σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 9 του Κ.Α.Α.Α., σε συνδυασμό με την παράγραφο 10 του άρθρου 19 του Κ.Α.Α.Α.

κατά την οποία «το δικαστήριο εκτιμά ελευθέρως τα αποδεικτικά μέσα που προσήχθησαν από τους διαδίκους και οφείλει να εκδώσει απόφαση μέσα σε τριάντα ημέρες από τη συζήτηση. Κατά της αποφάσεως αυτής δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα». Τα ίδια γίνονταν δεκτά και υπό το καθεστώς των ακριβώς ομοίου περιεχομένου διατάξεων των άρθρων 9 παρ. 1,2 και 18 παρ. 1 και 10 του προϊσχύσαντος ν.δ. 797/1971.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση των καθ' ων η αίτηση και ήδη αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθμ. 1558/2001 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο δικάζον κατά την ειδική διαδικασία περί προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης του άρθρου 19 του Κ.Α.Α.Α., σύμφωνα με τα άρθρα 9 παρ. 2, 3 και 29 παρ. 2,5,8 και 9 του ίδιου Κ.Α.Α.Α., προκειμένης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης για την εφαρμογή σχεδίου πόλεως, που κηρύχθηκε και συντελέστηκε μετά την 1-2-1971, δέχθηκε κατ' ουσίαν την αίτηση των αναιρεσιβλήτων, με την οποία ζητούσαν να υποχρεωθούν οι καθ' ων η αίτηση –αναιρεσείοντες, που κατέχουν παράνομα τις προσκυρωθείσες στις ιδιοκτησίες αυτών (αιτούντων) εδαφικές εκτάσεις, να τις παραδώσουν σ' αυτούς ελεύθερες.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο σχετικά με την έφεση των αναιρεσειόντων, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο και συνεπώς, ο μοναδικός λόγος του κυρίως δικογράφου, με τον οποίο προσάπτεται η πλημμέλεια εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΙΙ. Εξάλλου, ο μοναδικός λόγος του εμπροθέσμως ασκηθέντος δικογράφου των προσθέτων εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στο Εφετείο την αιτίαση ότι παρά το νόμο απέρριψε, επικουρικά, ως απαράδεκτο το μοναδικό λόγο της έφεσής τους, είναι, μετά την απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης, κατά τα προαναφερόμενα, απορριπτέος ως αλυσιτελής. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρο 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-3-2005 αίτηση και το δικόγραφο των προσθέτων λόγων των ... κλπ. για αναίρεση της 2820/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 14 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ